email-icon facebook-icon

คนที่หลงเข้ามา ระวังไว้ด้วยล่ะ

อ่างน้ำ [ bathtub ] ตอนที่ 2 รีไรท์

ชื่อตอน : อ่างน้ำ [ bathtub ] ตอนที่ 2 รีไรท์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 30.1k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ส.ค. 2562 07:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อ่างน้ำ [ bathtub ] ตอนที่ 2 รีไรท์
แบบอักษร

ตอนที่ 2 

ร่างขาวซีดของผมนอนอยู่ในอ่างอาบน้ำ มันมืดไปหมด..มีเพียงแสงไฟที่ลอดผ่านช่องใต้ประตู เป็นเวลา กี่วันไม่รู้ที่ผมอยู่ที่นี่ ผมลุกขึ้นช้าๆ ค่อยๆเดินอย่างระวัง เมื่อวันก่อนเขากลับเข้ามาหาผมเพื่อทำแผลให้ผม ก่อนจะกลับออกไปพร้อมกับปิดไฟลง ทุกครั้งที่เขาเข้ามา เขามักจะเอาอาหารน้ำ หรือหนังสือ เข้ามา เพื่ออ่านให้ผมฟัง 

ผมต้องทนอยู่กับคนโรคจิตจริงๆหรอ... เขายังคงทำเหมือนๆเดิมใช้ความรุนแรงกับผม ล่วงเกินผมต่างๆนาๆจนเกิดรอยฟกช้ำและบาดแผลทั่วตัว ผมต้องกินยาที่เขาเตรียมให้ทุกครั้งหลังอาหาร...ก็แค่ยาแก้ปวดนั่นแหละ และเหมือนกับว่านิสัยของเขาพลิกจากหน้าเท้าเป็นหลังเท้าได้ทึกเมื่อ 

ผมเดินไปทางประตู ก่อนจะก้มลงมองลอดช่องแคบๆนั้น ผมเห็นเงาลางๆ เหมือนกับว่าเขากำลังเดินวนอยู่กับที่ พูดเบาๆฟังไม่ได้ความของเขาเล็ดลอดเข้ามา ผมไม่รู้ว่าเขาพูดอะไร คงจะพูดกับตัวเองล่ะมั้ง 

knock! knock! 

ผมเคาะประตูเบาๆ ผมว่าวันนี้เขาคงลืมเขาข้าวมาให้ผมแน่ๆเลย … ผมชักจะหิวแล้วสิ ช่วยไม่ได้ยังไงผมก็ต้องเคาะประตูเรียกเขา ถึงจะไม่อยากเจอหน้าเขาก็เถอะ 

แกร๊ก! แอ๊… 

ประตูค่อยๆเปิดออกช้า พร้อมกับแสงไฟที่สว่างขึ้นชวนแสบตา ชายร่างสูงเดินเข้าม เขามีสีหน้าเรียบเฉย ดวงตานั้นจ้องมายังผม ...ผมกลัว 

“กลับไปนอนไป...หิวรึยัง?” 

เขาเอ่ยถาม 

ผมจึงพยักหน้าตอบเขาพร้อมกับกลับไปอยู่ในอ่างอาบน้ำ เขาเดินออกไป ไม่กี่นาทีต่อมาเขาก็กลับมาพร้อมกับถาดอาหารในมือ ร่างสูงของเขานั่งขัดสมาธิลงกับพื้นกระเบื้องเย็นเฉียบ 

“มาเดี๋ยวพี่ป้อน” 

เขาเอ่ยก่อนจะตักโจ๊กร้อนๆขึ้นมาเบาให้เย็นแล้วยื่นมาให้ผม ซึ่งผมก็อ้าปากรับแต่โดยดี เพราะผมหิวจริงๆนะ เขายิ้มให้ผมราวกับกำลังมองเด็กคนหนึ่งที่เชื่อฟังอย่างั้นแหละ แต่สายตาแบบนี้นั้นอยู่ได้ไม่นานหรอก ผมรู้ดี.. อีกเดี๋ยวเขาก็เปลี่ยนเป็นอีกคน เขาไม่เคยบอกชื่อตัวเองกับผมเลยสักครั้ง 

ผมกินโจ๊กจนหมด ตามด้วยน้ำในแก้วพลาสติก และ ยาแก้ปวดเม็ดสีขาวสองเม็ด ทำการกระทำของผมตอนนี้อยู่ในสายตาเขาหมดเลย เขายกถาดขึ้น ทำท่าจะลุกออกไป 

“เดี๋ยว” ผมรีบดึงชายเสื้อของเขาเอาไว้ 

“หืม? ยังไม่อิ่มหรอติณณ์?” 

“ไม่ใช่ครับ คือ...ผมอยากกลับบ้าน” 

“ทำไมล่ะ?” 

“ก็...ผมไม่อยากอยู่ที่นี่ คุณเอาผมมาขังไว้ทำไม ผมไปทำอะไรให้คุณรึเปล่า คุณถึงทำแบบนี้กับผม ชื่อคุณผมยังไม่รู้เลย เราไม่รู้จักกันด้วยซ้ำ ทำไมต้องทำร้ายผมด้วย!?!” 

“ติณณ์พูดเรื่องอะไรน่ะ...ติณณ์เคยบอกพี่ไม่ใช่หรอว่าติณณ์รักพี่ เรารักกันไม่ใช่หรอ?” 

“ผมไม่เคยพูด!” 

“ติณณ์!!!”  

เขากระชากคอเสือยืดของผมขึ้น ทำให้ชายเสื้อมันลอยขึ้นเผยให้เห็นต้นขาและกายกลางที่บวมช้ำมันยังคงถูกรัดไว้ด้วยริบบิ้นสีขาว ทุกครั้งที่เขาข่มขืนผม หากผมขัดขืนหรือทำให้เขาไม่พอใจ เขาก็จะไม่ยอมให้ผมได้ปลดปล่อย 

“เจ็บ..” ผมพูดเสียงแผ่ว เพราะคอเสื้อมันรัดที่คอของผม นั่นทำให้เขารีบปล่อยมือออกทันที ผมนั่งลงบนผ้านวม สูดลมหายใจเข้าลึก มองไปที่อีกฝ่ายด้วยสายตาเคืองๆ 

“พี่ขอโทษ..ติณณ์..โกรธพี่หรอ?” 

“....” 

“ติณณ์อย่าเงียบ!! ตอบพี่มา” 

“ผมเกลียดคุณ...ได้ยินมั้ยว่าผม เกลียดคุณ!!!” 

น้ำตาของเขามันไหลออกมา ไม่ต่างจากผม ที่กำลังนั่งฟุบหน้าร้องไห้ลงบนหมอน ส่วนเขาก็คุกเข่าลงกับพื้น มือเย็นเฉียบของอีกคนเอื้อมมาแตะที่แผ่นหลังของผม สัมผัสมันอ่อนโยนลง.. เสียงสะอื้นของชายทั้งสองดึงก้องอยู่ภายในห้องน้ำ 

“พี่ปล่อยติณณ์ไปไม่ได้..ติณณ์เป็นของพี่แล้ว..ติณณ์เป็นเจ้าสาวของพี่ พี่รักติณณ์ ฮึกๆ..” 

“คนรักกันเขาไม่ทำแบบนี้หรอก!”  

ผมตะโกนเสียงดัง ไม่แม้แต่จะมองหน้าเขาด้วยซ้ำ มือที่ลูบหลังผมอย่างอ่อนโยน มันเริ่มเปลี่ยนเป็นหยาบกระด้าง นิ้มเรี่ยวค่อยๆไต่ไปทางสะโพกก่อนจะลูบไล้ไปยังช่องทาง… 

“...นี่แหละวิธีแสดงความรักแบบพี่”  

น้ำเสียงของเขามันเจ้าเล่ห์สิ้นดี ต่างจากคนอ่อนโยนเมื่อกี้ลิบลับ ผมหันไปมองค้อนใส่เขา..ทั้งสายตาท่าทาง ราวกับว่าเขาเป็นคนละคนกับชายคนเมื่อกี้ 

 

 

“วันนี้พี่ยังไม่ได้ให้อาหารติณณ์เลยย สงสัยจะหิวแล้วล่ะสิ ดูซิ ปากกระตุกใหญ่เลย”  

นิ้วเรียวของเขาถูไถรอบจีบทางสีแดงที่บอบช้ำ ก่อนจะสอดนิ้วเข้าไป โดยปราศจากสารหล่อลื่น จากหนึ่งนิ้ว เป็นสอง จากสอง เป็นสาม ผมไม่สามารถขัดขืนได้เพราะกลัวว่าจะถูกซ้อมเอา จึงต้องปล่อยให้เขาทำตามใจ 

“ไหนดูซิพร้อมจะกินรึยัง” 

เขาให้มืออีกข้างแหวกขยายช่องทางของผมจนเห็นเป็นรูโหว่ได้อย่างชัดเจน สายตามหยาบโลนจ้องมองทั่วเรือนร่างของผมจนผมต้องหลบสายตา เขาจับขาของผมแยกออกกว้างๆ พร้อมกับก้มลงไปยังส่วนนั้น ลมหายใจอุ่นๆรดลงมาทำให้รู้สึกตื่นเต้น เขาสอดนิ้วเข้ามาอีกครั้ง ลูบผิวหนังด้านใน จนไปเจอกับ..จุกอ่อนไหวของผมเขาจังๆ เขากดพร้อมกับลูบแรงๆ ไม่นานนักกายกลางช้ำๆของผมก็แข็งตัวขึ้น 

“อ๊า..อึก…” 

ผมร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดปนเสียวซ่าน อยากจะเอาริบบิ้นที่รัดไว้ออกก็ทำไม่ได้ 

เขาถอดมือออกก่อนจะลุกเดินออกไปจากห้องน้ำ โดยไม่ลืมที่จะล็อคประตู ไปกี่นาทีต่อมาเขาก็กลับเข้ามาพร้อมกับกระเป๋าอะไรบางอย่าง วางลงข้างๆอ่างอาบน้ำ เขาส่งยิ้มให้ผมก่อนจะรูดซิปกระเป๋าออก หยิบชุดอะไรบางอย่างออกมา ชุดสีขาวตัดเย็บสวยงามทำจากผ้าทูบ ประดับด้วยลูกไม้ 

“ใส่..” 

“แต่นี่ชุดผู้หญิง..” 

“พี่บอกว่า..ให้..ใส่..ไง!!” 

“...” 

ผมไม่ตอบแต่หยิบชุดเขามาดู...นี่มันชุดเจ้าสาว... 

ความคิดเห็น