ยินดีต้อนรับทุกคนค่ะ เรื่องท่านอ๋องเจ้าขา...ข้ายอมแล้ว เปิดให้อ่านฟรีไม่ติดเหรียญ ฉบับนี้เป็นฉบับรีไรท์แล้วนะคะ ขอบคุณทุกกำลังใจจริง ๆ

พานพบสตรี...ผู้นำความยุ่งยากมาให้ (1)

ชื่อตอน : พานพบสตรี...ผู้นำความยุ่งยากมาให้ (1)

คำค้น : ท่านอ๋อง, จีน, จีนโบราณ, ฟิน, จิกหมอน, NC, พระเอกงานดี, รักเมีย, หลงเมีย

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.7k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ต.ค. 2561 00:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พานพบสตรี...ผู้นำความยุ่งยากมาให้ (1)
แบบอักษร

พานพบสตรี...ผู้นำความยุ่งยากมาให้ (1)

ปลายเหมันตฤดูอากาศอบอุ่นขึ้นเรื่อย ๆ ดอกเหมยงดงามหลากสีในอุทยานหลวงยังคงบานสะพรั่ง ยังคงเห็นน้ำแข็งจับค้างบนกิ่งก้านเปล่งประกาย ก่อนบุปผาจะร่วงโรยจากไปพร้อมกับความหนาวเย็น วังหลวงจะจัดงานประจำปี เพื่อต้อนรับฤดูใบไม้ผลิที่กำลังจะมาเยือน

ฮ่องเต้จะทรงใช้โอกาสนี้มอบรางวัลแด่ขุนนางที่มีความดีความชอบ ส่วนขุนนางคนใดมีบุตรสาวโฉมงามแรกรุ่น ล้วนพากันมาแสดงความสามารถต่อหน้าพระพักตร์ทั้งสิ้น ด้วยหวังว่าพวกนางจะได้รับแต่งตั้งเป็นพระสนม หากโชคดีได้รับความโปรดปรานจากโอรสสวรรค์จนให้กำเนิดองค์ชาย ตระกูลของพวกเขาย่อมจะได้รับความมั่งคั่งมั่นคง

แต่หลายปีที่ผ่านมาไม่รู้ว่าฮ่องเต้มู่เหวินหลงทรงคิดอะไรอยู่  นอกจากจะไม่รับพระสนมเพิ่มแล้วกลับพระราชทานสมรสให้หนุ่มสาวไปหลายคู่ ทั้งขุนนาง ทายาทตระกูลใหญ่ กระทั่งเชื้อพระวงศ์ก็ไม่ได้รับการยกเว้น

ส่วนเชื้อพระวงศ์ที่ได้รับเกียรตินี้สองปีซ้อนคงไม่พ้นฉินอ๋อง ที่ได้รับชายารองโฉมงามถึงสามนาง เฉิงจื่อหรูบุตรสาวเสนาบดีกรมพระคลัง ลู่เหมยหลงและลู่เหมยหลินบุตรสาวฝาแฝดของเจ้ากรมอาญา

เรื่องนี้ทำร้ายจิตใจของบรรดาคุณชายทั้งหลายอย่างมาก เพราะโฉมงามทั้งสามเป็นที่หมายปองของบุรุษในเมืองหลวง เมื่อพวกเขานึกภาพฉินอ๋องโอบซ้ายโอบขวาสตรีทั้งหมดในอ้อมแขนก็พากันเคียดแค้นระคนอิจฉา

มาปีนี้ทุกคนก็อดที่จะรอชมความครึกครื้นแทบไม่ไหว ฮ่องเต้จะทรงจับคู่ให้ใครอีก บรรดาโต๊ะพนันถึงกับเอาเรื่องนี้มาเป็นหัวข้อในการเสี่ยงโชค  และหัวข้ออันได้รับความนิยมสุดก็คือเรื่องของฉินอ๋อง เขาจะได้พระชายาเอก หรือพระชายารองคนที่สี่หรือไม่ ว่ากันว่าวงเงินพนันสูงมากทีเดียว  แต่เหมือนฉินอ๋องจะยังคงนิ่งเฉย  ทำเป็นลืมตาข้างหนึ่งหลับตาข้างหนึ่ง มิฉะนั้นแล้วคนเหล่านี้คงไม่มีชีวิตอยู่รับทรัพย์ที่หามาได้

มู่เลี่ยงหรงเดินเข้ามาบริเวณหน้าสวนดอกเหมย วันนี้เขาสวมอาภรณ์ชั้นกลางสีแดงขลิบสีทอง ชุดตัวนอกเป็นผ้าไหมสีขาวปักชายเสื้อกับแขนเสื้อด้วยแถบผ้าฉลุลายสีฟ้า คาดเข็มขัด และห้อยหยกประดับล้ำค่าสวมทับด้วยชุดคลุมชินอ๋องสีดำแขนกว้างปักลายมังกรกับพระจันทร์ในหมู่เมฆด้วยไหมทองคำเป็นชั้นสุดท้าย เกล้าผมครึ่งศีรษะครอบไว้ด้วยกว้านทองบอกบรรดาศักดิ์

มู่เลี่ยงหรงมาถึงก่อนงานเลี้ยงจะเริ่ม ใบหน้าของเขาหล่อเหลา ทว่ากลับดูเคร่งขรึมและเย็นชา รอบกายแผ่กลิ่นอายสูงส่งเย่อหยิ่งจนยากจะเข้าใกล้ ด้วยเบื่อหน่ายจะเสวนากับบรรดาขุนนางที่หวังเพียงจะเข้ามาประจบประแจง  เขาจึงตัดสินใจเดินเลี่ยงออกจากบริเวณจัดงานไปยังสวนอีกด้านหนึ่งเสียก่อน

มู่เลี่ยงหรงย่างเท้าไปตามทางเดินในอุทยานหลวง ในที่สุดก็หยุดยืนใต้ต้นหลิวใหญ่ริมสระน้ำอันเงียบสงบ เขานึกถึงเรื่องที่คุยกับถางซือเซินเมื่อหลายวันก่อน

ข้าจะหาพระชายาให้ท่านเอง

เฮอะ...ยุ่งยากเสียจริง ตำแหน่งฉินหวางเฟยของข้า สุดท้ายก็ต้องยกให้คู่แต่งงานทางการเมือง’ เสียงในหัวใจของท่านอ๋องหนุ่มไม่ได้เงียบสงบเหมือนรอบข้าง ด้วยไม่เคยพบสตรีนามเยี่ยนเยว่ฉีย่อมต้องเคลือบแคลงใจ แม้ข่าวที่ให้คนไปสืบมาจะยังไม่พบเรื่องในแง่ลบก็ตามที เมืองหานจีอยู่ไกลหลายร้อยลี้ไม่มีทางที่เขาจะสืบรู้ทุกอย่างได้ภายในไม่กี่วัน

มู่เลี่ยงหรงถอนหายใจ แม้เขาจะยินดีทำทุกอย่างเพื่อฮ่องเต้ แต่อีกใจหนึ่งก็หวังจะมอบตำแหน่งหวางเฟยให้สตรีที่พึงใจ...

ความรักหรือ คงมีแค่เพียงในโคลงกลอนของบัณฑิตผู้เพ้อฝัน คำพูดที่บอกกับอัครเสนาบดียังคงวนเวียนอยู่ในห้วงคำนึง ท่านอ๋องหัวเราะเบา ๆ นั่นสินะจะเป็นไปได้อย่างไรกัน เขาไม่เชื่ออีกแล้วว่าหลุมลึกแห่งรักจะมีอยู่จริง สตรีที่รายล้อมอยู่ขณะนี้ล้วนต้องการเพียงผลประโยชน์ แม้แต่เขาเองก็แต่งงานเพื่อพระเชษฐา และความมั่นคงของบัลลังก์มังกร 

ข้าตื่นเต้นจะแย่แล้วซูจิ้ง” เสียงสตรีนางหนึ่งดังแว่วมาในโสต ถึงแม้รูปร่างของมู่เลี่ยงหรงจะสูงโปร่งแลดูคล้ายบัณฑิตก็ตามที แต่แท้จริงเขาคือผู้ฝึกยุทธ์จึงได้ยินเสียงนางมาแต่ไกล ในขณะที่คิดจะเดินหลบออกไปก็อดหันไปมองทางต้นเสียงมิได้ ทันใดนั้นเองเขาหยุดเคลื่อนไหวอย่างกะทันหัน บุรุษผู้สูงศักดิ์ยืนนิ่งเป็นรูปปั้นหิน นัยน์ตาหงส์เบิกขยายขึ้นอย่างไม่รู้ตัว

ผู้ที่มาเป็นสตรีแปลกหน้าในชุดกระโปรงสีชมพู เนื้อผ้าแนบลำตัวแสดงให้เห็นสัดส่วนสวยงาม นางเยื้องกรายมาทางที่เขายืนอยู่อย่างช้า ๆ ด้านหลังมีสาวใช้หน้าตาจิ้มลิ้มกึ่งเดินกึ่งวิ่งตามมา

ดวงตาคมกริบมองภาพนางได้อย่างชัดเจน นางมีผิวขาวราวหิมะ โฉมหน้าสะดุดตา ร่างระหงสมส่วนแลดูสะโอดสะอง สตรีผู้นี้ช่างงดงามหมดจดราวกับสวรรค์สร้าง ถ้าจะบอกว่ากำลังชื่นชมเทพธิดาอยู่ก็คงไม่เกินไปนัก โฉมสะคราญเบื้องหน้าไม่ใช่สตรีในตระกูลใหญ่ที่เขาเคยพบมาก่อน ภายใต้รูปลักษณ์สะกดวิญญาณบุรุษนั้น...จะมีอะไรซ่อนอยู่หรือไม่หนอ?

ยิ่งเห็นนางถนัดชัดขึ้นเท่าใดมู่เลี่ยงหรงรู้สึกว่าหัวใจกำลังเต้นระรัว ความร้อนสายหนึ่งก็แผ่ซ่านไปทั่วกาย นี่เขากำลังตื่นเต้น…ตื่นเต้นเพราะสตรีตรงหน้า? เพียงรู้สึกลึก ๆ ว่านางช่างแตกต่างและน่าสนใจ

ก่อนที่นางจะสังเกตเห็น บุรุษในชุดผ้าไหมสีดำตัดสินใจก้าวถอยหลังกลับไปหลบใต้ต้นหลิว นางเดินใกล้เข้ามาแล้วหยุดลงตรงข้างต้นหลิวอีกฝั่งหนึ่ง ยามนี้ทั้งสองมีเพียงลำต้นของไม้ใหญ่บดบังอีกฝ่ายเอาไว้จากการมองเห็น

“คุณหนู กลับเข้างานเถิดเจ้าค่ะ”

“ขอทำใจอีกสักหน่อย ข้าต้องทำการแสดงต่อหน้าพระพักตร์”

“คุณหนูของบ่าวเก่งที่สุด ฮ่องเต้จะต้องทรงชื่นชมอย่างแน่นอน”

“ข้ามิได้ต้องการเช่นนั้น”

“ทำไมเล่าเจ้าค่ะ?”

“ช่างเถิด ขอเพียงแค่ไม่ทำให้ท่านพ่ออับอายก็เพียงพอ”

“คุณหนู ท่านมีอะไรไม่สบายใจบอกบ่าวเถิดเจ้าค่ะ”

“ข้าเพียงไม่อยากแต่งงานกับใครก็ไม่รู้” เยี่ยนเยว่ฉีเสียงอ่อนลงด้วยคิดถึงคำที่พี่ชายคนรองบอกกล่าว นางจะได้พบพานกับบุรุษที่เป็นเนื้อคู่ เขาเป็นหนึ่งในบรรดาราชนิกุล แต่...เขาจะรักนางหรือไม่เล่า “ซูจิ้งท่านพ่อกับท่านพี่ไม่ได้บอกอะไรกับข้ามาก ข้ากลัวเหลือเกิน กลัวว่าอาจต้องแต่งงานกับชายแก่ สุดท้ายต้องถูกทอดทิ้งอยู่ในเรือนหลังอย่างน่าอนาถ”

ได้ยินดังนั้น...ท่านอ๋องหนุ่มคิ้วกระตุก หรือบิดาของนางหมายถวายบุตรสาวให้ฮ่องเต้ สามหาวยิ่งนักไม่กลัวตายหรืออย่างไร? ก่อนที่นางจะพูดมากไปกว่านี้แล้วหัวสวย ๆ จะอยู่ไม่ติดร่าง พระอนุชาของฮ่องเต้เช่นเขาคงต้องสั่งสอนสตรีนางนี้ให้รู้จักสงบปากสงบคำเสียแล้ว

“อะแฮ่ม!” มู่เลี่ยงหรงกระแอม พร้อมก้าวเดินออกมาจากข้างต้นหลิว

“ว้าย...” นางตกใจหันมาทันที

ภาพที่เยี่ยนเย่วฉีเห็นคือบุรุษลึกลับในชุดคลุมสีดำหรูหรา เขาดูสูงส่งและเย็นชา แต่ทว่าทันทีที่สบตาก็รู้สึกว่าหัวใจของตนเองเต้นระรัว สีแดงค่อย ๆ ไล่ฉาบไปบนใบหน้านวล นางรู้สึกขวยอายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน 

“ขออภัยด้วยที่ทำให้คุณหนูท่านนี้ตกใจ” มู่เลี่ยงหรงยืนเอามือไพล่หลังเอาไว้ ใบหน้าเรียบเฉยไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ ดวงตาเข้มลึกจ้องมองสตรีเบื้องหน้า ริมฝีปากบางเหยียดตรง

“มิได้ ผู้น้อยต่างหากต้องขออภัยใต้เท้า เสียมารยาทแล้ว ไม่ทราบว่าท่านยืนพักผ่อนอยู่ตรงนี้” นางยอบกายลงขอขมาด้วยท่วงท่าอันอ่อนช้อย

“มิเป็นไร เราเองก็ได้เปิดหูเปิดตาแล้ว” มู่เลี่ยงหรงส่งยิ้มเย็นยะเยือก สีหน้าบ่งบอกว่าเขาได้ยินทุกอย่าง “คุณหนูท่านนี้คงลืมกระมังว่าเวลาเจ้ากำลังยืนอยู่ที่ใด” ชายหนุ่มดูน่ากลัวขึ้นอีกหลายส่วน เมื่อรอยยิ้มในตอนแรกหายไป

“ใต้เท้าพูดเรื่องอันใด ผู้น้อยไม่เข้าใจเจ้าค่ะ” เยี่ยนเยว่ฉีปรายสายตาขึ้นสบกับบุรุษที่ยืนอยู่เบื้องหน้า คิ้วงามขมวดเล็กน้อย ในเมื่อไม่ได้ทำสิ่งใดผิดไยเขาต้องทำราวกับนางทำเรื่องไม่สมควร

“ข้าคงจะเสียดายหากหัวสวย ๆ ของเจ้าจะหลุดกระเด็น”

ตุ้บ! นางกับสาวใช้ทรุดตัวคุกเข่าลงทันที ถึงแม้จะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เยี่ยนเยว่ฉีตัดสินใจอ่อนข้อลงก่อน หญิงสาวรู้สึกคิดถึงบิดาขึ้นมาทันที

‘เสียงดังขนาดนั้นคงเจ็บเข่าทีเดียว’ มู่เลี่ยงหรงขมวดคิ้วราวกับรู้สึกเจ็บแทน

สีหน้าของเยี่ยนเยว่ฉีซีดเผือด นางแหงนหน้าขึ้นมองเขา สบนัยน์ตาเข้มลึกนั้นด้วยคลางแคลงใจ ริมฝีปากสีแดงระเรื่อกำลังสั่นด้วยหวั่นใจ

‘ช่างน่าจูบ’ ความคิดอกุศลผ่านเข้ามาให้หัวของมู่เลี่ยงหรง ชายหนุ่มชะงักไปชั่วครู่ ช่างน่าอายสิ้นดี ให้ตายเถอะเขาไม่เคยเสียการควบคุมเช่นนี้

“ผู้น้อยไม่ทราบว่าใต้เท้ามีโทสะด้วยเรื่องใด?”

“คุณหนูอย่าทำเป็นไขสือ เมื่อครู่เจ้าพูดเรื่องถวายตัวอยู่ไม่ใช่หรือ ซ้ำยังกล้าวิพากษ์วิจารณ์ฮ่องเต้เท่ากับลบลู่เบื้องสูง โทษหนักสถานใดข้าคงไม่ต้องสาธยายกระมัง”

“เรียนใต้เท้าท่านคงเข้าใจผิดแล้ว ผู้น้อยมิได้กล่าวถึงฮ่องเต้แม้แต่น้อย” เยี่ยนเยว่ฉีอธิบายอย่างใจเย็น พอจะเข้าใจสถานการณ์ตอนนี้แล้ว

“อย่าได้พูดเป็นอันขาดว่าข้ากำลังปรักปรำเจ้า” มู่เลี่ยงหรงจ้องหน้านางเขม็ง เขาพยายามรักษาท่าทีเอาไว้อย่างสุดความสามารถ ด้วยนัยน์ตาดอกท้อนั้นช่างหวานล้ำนัก ท่าทีนุ่มนวลและเยือกเย็นนั่นอีก นางไม่เหมือนสตรีใดที่เขาเคยพานพบ

“มิได้ เพียงแต่ใต้เท้าคงเข้าใจผู้น้อยผิดไป ท่านพอจะเมตตาปล่อยพวกเราสองคนไปได้หรือไม่?” เยี่ยนเยว่ฉีอ้อนวอนเสียงเครือ ในดวงตาคู่สวยเริ่มมีหยดน้ำเอ่อคลอ หากใครเห็นท่าทางน่าสงสารนี้เข้าคงแทบจะรีบก้มลงไปประคองนางแล้วปลอบโยน ที่หญิงสาวต้องคุกเข่าขอความเห็นใจเพราะโทษของการล่วงเกินเบื้องสูงคือ ‘ตาย’ หากแต่สิ่งนี้จะเกิดกับนางเพียงผู้เดียวก็คงไม่เป็นไร แต่ตอนนี้มีซูจิ้งอยู่ด้วย แล้วยังครอบครัวของนางอีก คงพลอยเดือดร้อนจากเพลิงพิโรธของฮ่องเต้ไปด้วย ที่สำคัญนางไม่ได้พูดถึงโอรสสวรรค์เสียหน่อย บุรุษผู้นี้กำลังเข้าใจผิดนางอย่างใหญ่หลวง


******************

โปรดติดตามพาร์ทต่อไป


ท่านอ๋องทำเป็นหูไม่ดีหาเรื่องคุยกับสาว 55555+

เยว่ฉีสู้เขาสาวน้อยของไรท์

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว