ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : My Doctor11

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 37.8k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ต.ค. 2561 19:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
My Doctor11
แบบอักษร


Kirsh talk

ผมหัวเสียมากที่คุณดาวสาดน้ำใส่นุชถึงเธอจะบอกว่าเป็นแค่อุบัติเหตุก็เถอะแต่ผมก็มองออกว่าเธอตั้งใจ แต่ที่ไม่พอใจมากเลยที่เธอบอกว่านุชเป็นแขกของผม

" นุชไม่ใช่แขกหรอกครับ แต่เธอเป็นภรรยาของผม " ผมบอกออกไปเสียงดังพร้อมกับเอามือไปโอบไหล่นุช เพื่อแสดงความเป็นเจ้าของพอผมพูดก็มีเสียงฮือฮาเสียงดัง ก็คงจะแปลกใจว่าผมไปมีเมียตอนไหน ก่อนที่ผมจะหัวเสียไปมากกว่านี้ ผมเลยเดินพานุชมาส่งที่รถก่อนที่เธอจะเปิดประตูเข้ารถไปแล้วปิดเสียงดัง แล้วขับรถออกไป


ปึง!


🎵🎶🎵🎶🎵🎶🎵🎶🎵


เสียงโทรศัพท์ผมดังขึ้นพอกดไปดูว่าใครที่โทรมา ผมนี่ตาค้างเลยครับ ก็แม่ผมนะสิ ท่านคงจะรู้เรื่องวันนี้แล้วคงจะมีสายสืบผู้จงรักภักดีรายงานนะสิ


" สวัสดีครับคุณหญิงจรินทร์พร " ผมเอ่ยทักปลายสายไปด้วนน้ำเสียงทะเล้นเพราะทุครั้งที่แม่ผมโทรมาพูดก็จะพูดแบบนี้ออกไปแต่นี้เสียงท่านแปลกๆไปกว่าทุกครั้ง

" ไม่ต้องมาทำน้ำเสียงทะเล้นเลยไอ้ลูกชายตัวดี! " ท่านพูดเสียงประชดประชัน ผมคิดว่าท่านน่าจะรู้เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นที่โรงพยาบาลแล้วแต่ผมก็แกล้งถามๆท่านออกไป

" นิดหน่องเองครับ แล้วมีธุร....." ผมยังพูดไม่ทันจบปลายสายก็ขัดขึ้นมาเสียก่อน

" เย็นนี้แกมาหาฉันที่บ้านด้วยนะ แล้วก็พาเมียแกมาด้วยละ " พอท่านพูดจบก็ตัดสายไปเสียดื้อๆ เห้อ คุณหญิงนี่สมเป็นคุณหญิงจริงๆ


@Woranuch Brand


ตอนนี้ผมจอดรถมาอยู่ที่หน้าร้านของนุชแล้วพอเปลี่ยนเวรผมก็รีบมาที่นี้เลย ผมนั่งทำใจก่อนจะเข้าไปเพราะอะไรนะหรอก็นุชนะสิ ตั้งแต่เราอยู่ด้วยกันมาผมชวนเธอมาพบแม่พบหลายรอบแล้วเธอก็ไม่ยอมมาเลยสักครั้ง อ้างว่ายังไม่พร้อม ยังนู้นยังนี่ แต่คราวนี้นุชคงจะปฏิเสธผมไม่แล้วหละ


" สวัสดีคะหมอกฤษ พี่นุชอยู่ห้องนะคะ " ลูกน้องคนสนิทของนุชเอ่ยบอกผม

" ครับ " ผมเดินไปหยุดที่หน้าประตูก่อนจะตัดสินใจเคาะประตู ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เเล้วเปิดประตูเข้าไปเห็นนุชนอนอยู่บนโซฟาผมเลยไปนั่งยองๆ ตรงหน้าเธอแล้วก้มไป จุ๊ฟ ~ หน้าผากเธอ


" อื้อ~ " เธอครางในลำคอเมื่อรู้ว่ามีคนมาก่อกวน

จุ๊ฟ จุ๊ฟ จุ๊ฟ คราวนี้ผมจุ๊ฟลงที่ปากเล็กๆของเธอ หลายครั้งจนเธอลืมตาขึ้นมาดู แล้วเธอก็หันหน้าไปติดกับหมอนเพื่อปิดอาการเขินอาย

" นุช เย็นนี้ไปบ้านผมกันนะ คุณ.... " ผมยังพูดไม่ทันจบเธอก็ขัดขึ้นมา

" เคยบอกแล้วนะ ว่ายังไม่พร้อม " เธอหันมาตอบผมพร้อมกับลุกขึ้นนั่งผมเลยลงไปนั่งข้างๆเธอ

" แต่ครั้งนี้คุณแม่โทรให้ผมพาคุณไปพบท่านเลยนะ คุณจะปฏิเสธท่านหรอ " ผมบอกออกไปด้วยน้ำเสียงอ้อนๆ แววตาที่จริงจังและแสดงให้เธอเห็นว่าผมพูดจริงไม่ได้ล้อเล่นหรือเอ่ยชวนเธอเหมือนครั้งก่อนไป

" อืม ก็ได้ แล้วนุชต้องทำไงบ้างอะกฤษ " เธอเอ่ยถามผมด้วยสีหน้ากังวลอย่างเห็นได้ชัด เพราะผมไม่เคยเห็นเธอแสดงอาการประหม่าเเบยนี้มาก่อน

" นุชก็ทำตัวแบบเดิมนั้นแหละ คุณแม่ท่านเป็นคนใจดี นุชไม่ต้องกลัวนะกฤษจะอยู่ข้างๆนุชเอง "


ตอนนี้ผมขับรถมาจอดหน้าบ้าน จะเรียกว่าบ้านก็ไม่เชิง ต้องเรียกว่าคฤหาสน์ก็ได้เพราะมันใหญ่โตกินเนื้อที่เป็นร้อยๆไร่ ตอนนี้ผมกับนุชลงจากรถแล้วเดิมเข้าประตูมาผมเห็นแม่ผมนั่งรออยู่ที่ห้องรับแขกพร้อมกับแม่นมที่เลี้ยงผมมา ส่วนคุณพ่อผมนั้นไปดูงานที่ต่างประเทศเกี่ยวกับเครื่องทางการแพทย์

" ต้องรอให้หลานแม่คลอดก่อนรึไง ! ถึงจะพากันมาหาแม่ มันน่าน้อยใจนัก " แม่ผมพูดประชดประชันปนน้อยใจออกมา ผมเลยเดินเข้าไปกอดท่าน

" เปล่าสักหน่อยครับคุณหญิง ผมก็พามาแล้วนี่ไง " ผมบอกออกไปเสียงอ้อนๆก่อนจะแนะนำทั้งคู่ให้รู้จักกัน

" แม่ครับนี่นุช เมียผมเอง "

" นุชนี่ คุณหญิงจรินทร์พร แม่ผมเอง "

" สะ...สวัสดีคะ คุณหญิง " นุชพูดน้ำเสียงตะกุตะกักออกประหม่านิดๆ

" คุณยง คุณหญิง อะไรกัน เรียกว่าแม่เหมือนตากฤษเถอะจ๊ะ "

" คะ คุณแม่ " เธอพูดออกมาแล้วยิ้มนิดๆ

" เอ๋ หนูนุชแม่คุณหน้าหนูจังลูกเราเคยเจอกันที่ไหนรึเปล่าลูก "

" แม่จะเคยเห็นนุชก็ไม่แปลกหรอครับ นุชเธอเป็นดีไซเนอร์ ชื่อดังเจ้าของ Woranuch Brand แม่ไม่รู้จักหรอครับ " ผมบอกออกไปเพื่อทำให้คุณแม่รู้จักนุชมากขึ้น

" อ๋อ แม่นึกออกแล้ว แม่เจอหนูนุชที่ห้องน้ำในงานแฟชั่นโชว์เมื่อ 3 เดือนก่อนไงลูก จำได้ไหมลูกหนูนุช ? "

" จำได้แล้วคะ นุชขอโทษด้วยนะคะที่จำคุณแม่ไม่ได้ "

" ไม่เป็นไรหรอกจ๊ะ แล้วนี่ท้องกี่เดือนแล้วลูก " แม่ผมถามออกมาด้วยความสงสัย ตอนนี้เรานั่งคุยกันอยู่ที่ห้องรับแขก

" จะ 5 เดือน แล้วคะ " นุชเอ่ยบอกแม่ผม แม่ผมเลยหันมามองผมตาขวางๆเลยครับ

" ตากฤษนะตากฤษ ปล่อยให้หนูนุชท้องโตขนาดนี้ได้ยังไง ทำไมไม่รีบบอกแม่ ต้องให้แม่รู้เรื่องด้วยตัวเอง จะได้จัดงานแต่งงานตอนที่ท้องยังไม่โต " คุณแม่หันมาเอ็ดผมใหญ่

" เอ่อ คือนุชผิดเองคะ คือกฤษขอนุชแต่งงานแล้วคะแต่นุชปฏิเสธไปเพราะนุชไม่อยากจัดงานให้มันวุ่นวายนะคะ "

" ใช่ครับ แล้วตอนนี้ผมกับนุชก็จดทะเบียนสมรสกันเรียบร้อยแล้วด้วย "

" ถึงจะจดทะเบียนสมรสแล้วก็เหอะ หนูนุชเป็นมีชื่อเสียงยังแม่ก็จะจัดงานแต่งงานให้สมเกียรติของหนูนุช หลังคลอดค่อยจัดก็ได้ลูก แล้วหลังจากวันนี้หนูก็ย้ายมาอยู่กับแม่ที่นี้ "

" เอ่อ แต่ว่า.... "

" ห้ามปฏิเสธแม่ " จบครับคำสั่งนี้ไม่สามารถขัดได้จริงๆ เข้าทางผมหละ ผมแอบยิ้มออกมา

Nuch talk

หลังจากที่นั่งคุยกับคุณแม่กฤษที่ห้องรับแขกสักพักก็มีเสียงของผู้ชายร่างใหญ่ที่มีอายุพอสมควรเดินเข้ามา ฉันคิดว่าน่าจะเป็นคุณพ่อของกฤษ


" คุณหญิงวันนี้ไอ้ลูกชายตัวดีมันกลับมาบ้านหรอ ผมเห็นรถจอดอยู่ที่หน้าบ้าน " ผู้ชายร่างใหญ่ที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นเจ้าของบ้านหลังนี้เอ่ยถามภรรยาก่อนจะเดินเข้ามาในห้องรับแขกโดยที่ไม่สนใจสิ่งรอบข้าง

" คะคุณ ฉันคิดว่าคุณจะกลับตอนดึกๆสะอีก กลับมาเร็วกว่าที่คิดนะคะ " ผู้เป็นภรรยาเอ่นถามสามีออกไป

" ถ้าผมกลับช้า ก็คงจะไม่ได้เห็นหน้าไอ้ลูกชายตัวดีสิคุณ นานๆจะได้เจอมันสักที เอ้า! แล้วแม่หนู หน้าสะสวยคนนี้ไปใครรึคุณหญิง ? "


คุณเป็นสามีพูดติดประชดประชันลูกชายด้วยความน้อยใจแต่ไม่แสดงสีหน้าออกมากต่อหน้าผู้เป็นภรรยา แล้วก็ตกใจเมื่อหันมาเห็นว่ามีฉันนั่งอยู่ด้วยอีกคน

" เมียผมเองละครับพ่อ " เสียงกฤษที่พูดออกมาบอกกับคนที่เป็นพ่อขณะเดินกลับเข้ามาจากที่ไปคุยโทรศัพท์กับใครสักคนที่สวนข้างนอก

" ห๊ะ! แกว่าไงนะไอ้ลูกชาย ? " คนเป็นพ่อถามลูกชายย้ำอีกครั้ง เพราะคิดว่าน่าจะฟังผิด เพราะว่าเจ้าลูกชายของเขาไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนมาที่บ้ายเลยสักครั้งและไม่เคยเห็นลูกชายบอกว่าผู้หญิงคนในเป็นเมียตัวเองสักที

" พ่อฟังไม่ผิดหรอกครับ " ลูกชายบอกพ่อออกไปด้วยน้ำเสียงวาจาที่จริงจังและหนักแน่นพร้อมกับเดินมาโอบไหล่ของฉันให้แน่นขึ้นต่อหน้าพ่อของเขา ก่อนที่จะแนะนำฉันให้พ่อของเขารู้จัก

" พ่อครับนี่ นุช เมียผม คนนี้ผมจริงจังครับพ่อ " กฤษพูดบอกคนเป็นพ่อออกไปก่อนที่จะทำให้คนเป็นพ่อยิ้มออกมาเล็กน้อยกับประโยคสุดท้าย เพราะคนเป็นพ่อไม่ค่อยได้เห็นลูกชายของตนในมุมจริงจังในเรื่องของความรัก

" นุชนี่พ่อของกษฤเอง ดร.ประทีป เลิศวิริยะพงศ์ ประธานบริหาร บริษัท เลิศวิริยะ กรุ๊ป " กฤษแนะนำชื่อของพ่อเขาให้ฉันรู้จัก

" สะ...สวัสดีคะ เอ่อ คุณ... " ฉันพูดด้วยความกังวลใจเล็กน้อยเพราะฉันก็เกรงกลัวผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นพ่อสามีเพราะท่านมีบุคลิกที่น่าเกรงขามอย่างมาก

" เรียกพ่อว่าพ่อเหมือนเจ้ากฤษก็ได้ หนูนุช "

" คะ คุณพ่อ " ฉันได้แต่ตอบท่านไปพร้อมกับยิ้มกว้าง ว่าสิ่งที่ฉันกลัวมันไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดไว้เลยสักนิด

" เอ่อ พ่อครับผมมีเรื่องจะบอก " อยู่กฤษก็เอ่ยขึ้นมาตอนที่เราทั้งสี่นั่งลงบนโซฟาเพื่อทำลายความเงียบ

" คือตอนนี้นุช นุช นุชท้องได้ 5 เดือนแล้วครับ " กฤษตัดสินใจออกไปเพราะก่อนหน้ากฤษบอกฉันว่าพ่อของเขาเป็นที่ตรง เป็นที่อยู่ในศีล ธรรมเนียมประเพณี เขาจึงคิดว่าการที่บอกพ่อเรื่องเราเป็นอะไรที่อยากสำหรับเขามากแต่ตอนนี้สีหน้าของพ่อกฤษก็แสเงให้เห็นแบบนั้นจริงๆแบบที่กฤษเคยบอกฉันก่อนที่ท่านจะยิ้มออกมาสร้างความแปลกใจให้กับคนทั้งบ้าน


" จริงหรอเจ้ากฤษ คุณหญิง หนูนุช ฉันกำลังจะมีหลาน ฉันกำลังตะเป็นปู่หรอ 55555555 " ท่านเอ่ยถามทุกคนที่นั่งอยู่ในห้องรับแขกด้วยสีหน้าเปื้อนยิ้ม ดีใจ จนออกนอกจาก

" จริงครับ ว่าแต่พ่อไม่โกรธกฤษหรอ ? " กฤษตอบคำถามของคนเป็นพ่ออีกครั้ง พร้อมกับถามคำถามใส่ท่านอีก เพราะท่านไม่มีอาการโกรธหรือผิดหวังเลยแม้แต่น้อย

" จะโกรธได้ยังไง อายุอานามขนาดนี้แล้วสมควรจะมีลูกมีเมียตั้งนานแล้ว มัวแต่เจ้าชู้ไก่แจ้ไปวันๆฉันไม่คิดเลยจริงๆว่าแกจะมีวันนี้กับเข้าได้ไอ้ลูกชาย เชื้อพ่อมันแรงจริงๆ แต่ก็ว่าเถอะพ่อนี้สงสารหนูนุชจังเลยที่ได้ไอ้ลูกชายตัวดีของไปเป็นสามี เห้อ~ "


ท่านพูดจาปานต่อว่ากฤษเรื่องอายุ เรื่องเจ้าชู้ต่างๆนาๆ ก่อนที่ประโยคสุดท้ายท่านหันมามองน่าฉัน แล้วก็พ่อนลมหายออกมายาวๆ

" พ่อนี่กฤษลูกพ่อนะ พ่อพูดแบบนั้น นุชจะคิดยังไง " กฤษเอ่ยบอกกับคนเป็นพ่อด้วยน้ำเสียงอ้อนปนน้อยใจนิดหน่อย

" เอาละ 2 พ่อลูกคุยกันพอรึยัง หลานแม่หิวแล้วมั้งใช่ไหมจ๊ะยัยหนูของย่า " คุณแม่ท่านเอ่ยพูดกับสองพ่อลูกที่นั่งต่อล้อต่อเถียงกัน ก่อนที่ท่านจะลุกเดินมาจับมาฉันให้ยืนแล้วก็เอามือมาลูบที่ท้องฉันก่อนจะพาฉันเดินไปที่โต๊ะอาหาร

" ยัยหนูที่ไหนล่ะคุณหญิง ตาหนูต่างหากใช่ไหมหลานปู่ " พอฉันได้ยินก็ถึงกับเก็บอาการยิ้มออกมาไม่ได้เพราะคนเป็นปู่เป็นย่ามีอาการเห่อหลานไมาต่างกัน ฉันเลยหันหน้าไปมองหน้ากฤษก็เห็นว่ากฤษก็ยิ้มขำให้กับคนเป็นพ่อเป็นแม่เช่นกัน

" เอ่อ ยัยหนูแกเป็นเด็กผู้หญิงนะคะ " ฉันเอยออกไปทำให้คนเป็นคุณหญิงของบ้านถึงกับยิ้มพลางดีใจแต่ผิดกับอีกคนที่มีสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย

" ไม่เป็นไร คนที่สองเอาผู้ชายนะเจ้ากฤษ " คนเป็นพ่อถึงกับออกคำสั่งกับคนเป็นลูกกัน้ลยทีเดียว

" ได้ครับพ่อ ผมจัดให้ "


เพี๊ยะ ~


ฉันดีไปที่แขนของกฤษเสียงดันจนเจ้าตัวหันมามองหน้าด้วยสีหน้าเหยเกย์ แสดงให้รู้ว่าเขาเจ็บ

หลังนั้นอาหารก็ถูกนำมาวางเรียงจัดกันเต็มโต๊ะ ฉันคิดว่าเอามาเลี้ยงแขนกันทักหมู่บ้านสะอีกเพราะมันเยอะมากเลยที่เดียว

" หนูนุชแพ้อาหารที่แม่ให้เด็กทำบ้างรึเปล่าจ๊ะ "

" ไม่เลยคะ นุชไม่แพ้อาหารเลยคะ ทานได้สบายมาก " หลังจากที่ฉันตอบท่านไป ก็จริงอยู่ตั้งแต่ที่ฉันท้องฉันไม่เคยแพ้อาการเลยมีแค่อาเจียนตอนตื่นนอนเท่านั้น เราก็นั่งทานอาหารกันได้สักพักก็เริ่มอิ่มกันก่อนที่คนแม่เอ่ยบอก

" อย่าลืมละ ทั้งสองคนเลยหลังจากวันนี้ต้องย้ายม่อยู่ที่นี่กัน แม่เป็นห่วงหลาน แล้วก็หนูนุชจะได้มีคนคอยดูแลตอนตากฤษไม่อยู่ "

" คะ/ครับ " ฉันกับกฤษเอ่ยบอกออกไปพร้อมกันก่อนที่ฉันเอ่ยคำลา

" เอ่อ งั้นคืนนี้นุชขอกลับไปนอนที่คอนโดก่อนนะคะ จะได้เตรียมเก็บของด้วยเลย " ฉันเอ่ยบอกท่านไปด้วยเหตุผลเพราะดูแล้วท่านเป็นที่เอาแต่ใจถ้าฝืนขัดใจท่านคงจะน้อยใจแย่

" เอาอย่างนั้นก็ได้จ๊ะ งั้นก็รีบกลับกันเถอะเดียวจะดึกไปมากกว่านี้ กว่าจะไปถึงคอนโดต้องดึกมากโขอยู่ เดี๋ยวหนูนุชจะมีเวลาพักผ่อนน้อยนะนุช หนูต้องพักผ่อนเยอะๆนะลูก ตากฤษรีบพาหนูนุชกลับเถอะ " คนเป็นแม่เอ่ยบอกและก็เตือนในๆเพื่อแสดงถึงความเป็นห่วง หลังจากนั้นฉันกลับกฤษก็ขอตัวกลับก่อนเพื่อที่จะให้ท่านทั้งสองได้พักผ่อนเช่นกัน

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว