เมื่อผมเป็นได้เพียงตัวร้าย [Yaoi , Boy's Love] Mpreg 18+ [END]
เมื่อผมเป็นได้เพียงตัวร้าย ตอนที่1
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

เมื่อผมเป็นได้เพียงตัวร้าย ตอนที่1

ตอนที่1

#เมื่อผมเป็นได้เพียงตัวร้าย



หนึ่งร่างสูงของชายหนุ่มภายใต้เสื้อยืดสีขาวล้วนและกางเกงยีนส์สีเข้มที่มาพร้อมกับร้องเท้าผ้าใบแบรนดังสีเทา กรอบหน้าที่คมชัดรับเข้ากับสันจมูกโด่งที่มีแว่นสีชาบังรอบดวงตาคู่คมภายในนั้น กระเป๋าเดินทางใบใหญ่ถูกลากโดยมือหนาข้างถนัดส่วนมืออีกยกขึ้นระดับดวงหน้าก่อนรั้งถอดแว่นกันแดดของตัวเองออก บรรยากาศของสนามบินในยามเช้าที่มักจะต้องวุ่นวายแต่กับในส่วนของสายการบินชั้นระดับเฟิร์สคลาสคนเลยไม่ได้พลุกพล่านมากนัก คิ้วเข้มกำลังขมวดในขณะที่สายตามองรอบหาบางสิ่งบางอย่าง และหนึ่งกลุ่มคนที่ยืนรออยู่ตรงนั้น เรียกรอยยิ้มกว้างของเขา


...หมับ...! พร้อมด้วยร่างบางของบุคคลคุ้นเคยอย่างผู้ให้กำเนิดที่วิ่งตรงเข้ามากอด

“คิดถึงจังเลย แล้วก็ไม่ต้องกลับไปแล้วนะ มาอยู่กับแม่ที่ไทยเลย” ประโยคยาวเหยียดดังมาพร้อมกับมือเรียวที่ลูบกรอบหน้าของลูกชายคนโตด้วยความรัก สายตาหลายคู่กำลังมองมาเพราะรอยยิ้มกว้างของชายหนุ่มที่เหมือนจะอบอุ่นเสียยิ่งกว่าพระอาทิตย์ในยามเช้าเสียอีก


“ผมไม่เด็กแล้วนะแม่ ปีนี้ยี่สิบสองแล้วนะครับ”

“รู้แล้วจ๊ะว่าไม่เด็ก แหม่...ดูสิ” พูดจบมือบางลูบที่ลำคอแกร่งของลูกชายตัวเองที่มีรอยแดงจ้ำที่คงไม่ต้องบอกว่าคือรอยอะไร และนายรีบใช้มือปิดก่อนหลุดหัวเราะเพราะที่จริงมันเป็นเพียงของฝากก่อนกลับมาที่ไทยจากคนอีกประเทศเท่านั้น


“แล้วนี่เท็นจะตามมาตอนไหน” รีบถามถึงลูกชายอีกคน

“มันบอกอีกสองสามเดือนนะ รอให้ซัมเมอร์”

“จะมาพร้อมแซมเลยหรือเปล่า....รายนั้นเห็นว่าจะย้ายมาทำงานที่ไทยใช่มั้ย” ได้ยินแบบนี้คนถูกถามทำเพียงพยักหน้ารับ ลองมองเลยไปด้านหลังเห็นมีผู้เป็นพ่อแล้วก็กลุ่มคนที่ทำให้นายต้องหลุดยิ้มออกมาอีกรอบ ช่วงมัธยมต้นเขาเรียนที่ไทย และถึงแม้จะไปเรียนต่อต่างประเทศแต่ไอ้เพื่อนพวกนี้มันก็ยังคอยแวะเวียนไปหาในเวลามีโอกาส เช่นเดียวกับเขาที่เมื่อกลับมาที่ไทยก็จะแวะไปหาพวกมัน คบกันอยู่ไม่กี่คนหรอก ก็แค่ เกือบสิบ...


..หมับ!!...


“คนเหี้ยกลับมาแล้ว คิดถึงมึงมากเลยไอ้ขยะ!”  แรงกอดพร้อมประโยคต้อนรับจากพวกมันดัง ของขวัญต้อนรับกลับบ้านมากมายถูกยื่นส่งมา มีแต่ของมีราคาที่รวมกันแล้วก็หลักล้านได้เลยทีเดียว

“คืนนี้ต้องฉลองกันหน่อยแล้วแหละไอ้นาย...เพราะตอนนี้มีเพื่อนมึงคนนึงที่แม่งต้องดูใจมันหน่อย”

“ใครเป็นไรวะ” ถามออกไปพร้อมมองเลยไปที่ร่างของใครบางคนที่ยืนยิ้มแห้งอยู่


“แฟนนอกใจ!จะช้ำในตายอยู่แล้วเพื่อนมึงอะ” ได้ยินแบบนี้นายมองตรงไปที่เจ้าของเรื่อง ผู้หญิงเพียงคนเดียวในกลุ่มของพวกเราที่ถึงแม้หน้าตาจะดูน่ารักอ่อนหวานแต่นิสัยมันห้าวเสียยิ่งกว่าอะไร


เขาเคยแอบชอบมันด้วย

ก็ใครใช้ให้มันเรียบร้อยแล้วเอาใจใส่คนอื่นขนาดนั้นหละวะ...


“อันนี้ทำให้ ต้อนรับที่มึงกลับมา” นั่นไง ของขวัญเพื่อนคนอื่นคือของทีก็แค่หยิบๆแล้วก็ซื้อมาให้ แต่กับของของฟีนดันเป็นรูปวาดมือที่ถูกแรเงาอย่างสมจริง ภายในรูปคือรูปที่มีต้นแบบจากรูปตอนพวกเราเรียนจบมอสามแล้วถ่ายด้วยกันสองคน ได้แต่ยิ้มรับพร้อมเอ่ยขอบคุณ รอยยิ้มของมันแม้ไม่เจอกันนานแต่ยังคงทำเขาหวั่นไหวได้อยู่ดี


...หมับ!... แต่รอยยิ้มของนายต้องค้างอยู่แบบนั้น เมื่อหญิงสาวที่ตัวเองกำลังยืนมองหน้า

กลับมีหนึ่งร่างสูงที่เดินเข้ามากอดคอ ก่อนอีกคนจะหันมามองหน้าของเขา


“ไงมึง ไม่ได้เจอกันนานไปแอบมีเมียแล้วหรือไง” เสียงจากอีกคนที่ส่งถาม

“โหพี่ มีอะไรหละยังโสดเหมือนเดิม...ใครจะไปเหมือนพี่วะ คบคนเดิมมาตั้งนานแล้วเนี่ย ไม่เบื่อหรือไง”  ถามเชิงแซะออกไปเพราะไม่อยากจะยอมรับว่าโคตรอิจฉากับการที่พี่มันได้หัวใจของไอ้คนที่เขาแอบรักมาตั้งนานไปครอบครอง


ไบค์เป็นลูกชายของเพื่อนแม่

พี่มันอายุมากกว่าเขาประมาณสามปีได้

แต่เราสนิทกันก็เพราะพี่มันเป็นแฟนของเพื่อนเขานี่แหละ... เหอะๆ


“ได้ข่าวว่านอกใจเพื่อนผมอีกแล้วหรือไง” นายแกล้งแซวไป

“นอกใจเหี้ยอะไร เพื่อนมึงอะคิดมาก...เนอะที่รัก พี่ไปนอกใจเราตอนไหนวะ” ท้ายประโยคไบค์พูดพร้อมก้มมองหน้าแฟนสาวที่ตัวเองกอดรอบไหล่เล็กอยู่ อีกร่างได้แต่ยิ้มออกมาอย่างไร้เสียงตอบ เพียงแค่ดูแค่นี้นายก็รู้แล้วว่าไอ้เรื่องที่พูดถึงมันคือเรื่องจริง เพราะปกติพี่ไบค์มันก็แอบไปเอาคนนั้นคนนี้อยู่แทบตลอดอยู่แล้ว


“แล้วพี่แซมจะตามมึงมาตอนไหน?” คำถามจากไบค์ถูกส่งมาอีกครั้ง

“ที่จริงก็ต้องอีกสองปีอะ แต่พี่มันทำเรื่องขอย้ายให้เร็วที่สุด...คงอีกสองสามเดือนมั้ง” เพราะไบค์กับแซมโตมาด้วยกันเพราะแม่ของคนทั้งคู่เป็นพี่น้องกัน ดังนั้นพวกพี่มันเลยสนิทกันแบบโคตรสนิท


“แล้วทำไมพี่แซมต้องอยากกลับมาไวด้วยวะ กูไม่เห็นว่าที่ไทยจะมีอะไรให้น่ากลับมา” ไบค์พูดต่ออีก

“ก็มีผมไง”

“ถุ้ย!” อีกคนส่งเสียงสบถก่อนหัวเราะแล้วพวกเราเริ่มเดินออกจากจุดที่ยืนอยู่เพื่อที่จะได้กลับบ้าน ที่พูดไปว่าเพราะแซมอยากรีบตามมาที่ไทยเพราะที่นี่มีเขาอยู่ นายไม่ได้พูดเล่นหรอกนะ


ก็พูดความจริงที่คนอื่นไม่รู้ไง

มันเลยกลายเป็นเหมือนเรื่องตลกไปเสียซะงั้น

..ครืดด... ครืดด...ครืดด!! แต่เสียงสั่นของโทรศัพท์ที่ดังหลายครั้งทำนายต้องขมวดคิ้วหงุดหงิด หยิบออกมาดูระหว่างที่กำลังเดินก่อนพบว่าเป็นข้อความที่เด้งรัวจนน่ารำคาญ


//ถึงไทยหรือยัง//

//ถ้าถึงบ้านแล้วโทรหาพี่หน่อยนะ//

//วันนี้พี่ลองถามเรื่อง....// และก็อะไรต่อมิอะไรอีกมากมายจนทำให้เขาตัดสินใจกดปิดแจ้งเตือน


“อะไรวะไอ้นาย” หนึ่งในกลุ่มเพื่อนถามขึ้นเมื่อคนตัวสูงมีท่าทีแปลกไป

“ไม่มีอะไรหรอก แค่มีเรื่องให้น่ารำคาญใจนิดหน่อย”

“อย่าบอกนะ ว่าที่มึงรีบกลับมาไทย...นี่เพราะหนีใครมาหรือไง”


“ก็ไม่เชิง ตัวน่ารำคาญมันเยอะ” ตอบไปเชิงเล่นเชิงจริงก่อนพวกเราจะหัวเราะกันออกมา โดยที่เมื่อก้มมองโทรศัพท์คิ้วเข้มต้องขมวดกับไลน์ที่เด้งไม่หยุดทั้งที่เขาไม่ได้แม้แต่จะกดอ่านหรือตอบกลับ การได้กลับมาที่ไทยเหมือนว่าแอบได้รับอิสระในการใช้ชีวิต ไม่มีใครรู้ว่าเบื้องหลังตลอดระยะเวลาที่อยู่อเมริกามีเรื่องอะไรเกิดขึ้น


และมันจะต้องจบและทิ้งเรื่องทั้งหมดไว้ที่นั้น

อยู่ที่นี่เราจะเป็นเพียงแค่คนที่รู้จักกัน ‘จะไม่มีความสัมพันธ์ในรูปแบบอื่น’ เกิดขึ้นอีก


.........................


..เคร้งงงง..!!! โทรศัพท์เครื่องสวยในมือถูกปากระทบลงกับพื้นจนแตกละเอียด

เสียงโหวกเหวกโวยวายอย่างคนไร้สติดังลั่นห้องนอนแสนหรูภายในประเทศไกลโพ้นอย่างอเมริกา หนึ่งร่างบางกำลังพ่นลมหายใจหงุดหงิดกับภาพที่ได้รับจากนักสืบคนสนิทที่ได้จ้างวานให้ติดตามใครบางคน เราเพิ่งจะแยกกันไปได้เพียงวันเดียวเท่านั้น แต่เหมือนว่ามันจะมีคนที่ทำลืมเขาได้อย่างง่ายดายเหลือเกิน


“คิดจะเล่นอย่างงี้ใช่มั้ย” พึมพำออกมากับตัวเอง ในมือกำแน่นกับภาพที่ถูกส่งมาให้

หนึ่งชายหนุ่มหน้าตาดีที่กำลังส่งยิ้มทักทายให้คนที่ขึ้นชื่อว่าคือเพื่อนกัน

แต่สาบานเถอะว่าอยู่ด้วยกันมาขนาดนี้ ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าสายตาของนายที่มองผู้หญิงคนในรูป...


“จะปล่อยให้สนุกกับมันอยู่ซักเดือนสองเดือนก็ได้” ส่งเสียงพูดพร้อมมองรูปในมือโดยสายตาจ้องไปที่ใบหน้าแสนดูดีของชายหนุ่มที่ปรากฏอยู่ มือเรียวลูบลงบนเรียวหน้าคมภายในแผ่นกระดาษที่เขานั่นเคยลูบของจริงมานับครั้งไม่ถ้วน


..กรึบ!.. และแซมขย้ำรูปในมืออีกครั้งก่อนปามันทิ้ง

“แต่ถ้าพี่ตามกลับไปเมื่อไหร่ เราได้เห็นดีกันแน่!”



............................

.....



เพราะอะไรที่มันเป็นของเขา

เขา จะ ตาม ไป ทวง ทุก อย่าง คืน!



....

............................



# # # # # # # # # # #



เรื่องใหม่มาเสริฟแล้ววววววววววววววว ขอบอกว่าเผ็ชชชชชชชชชชช

ขอรับประกันความเผ็ช!

นิยายเรื่องเก่าๆมีเนื้อหารุนแรง ทั้งตัวภาษา พล็อต เหตุการณ์ เต็มไปด้วยความไม่สมเหตุสมผล หากใครอยากอ่านรบกวนทำความเข้าใจให้มากด้วยนะคะ
แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น