facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : พ่อมด 23

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.4k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ก.ย. 2561 13:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พ่อมด 23
แบบอักษร

พ่อมด 23

 อุ!! แหวะ!! อ๊อก!

 เสียงคนอาเจียนดังออกมาจากห้องน้ำ มันดังพอที่จะทำให้เฟิร์สคลาสตื่นได้ เขาตื่นขึ้นก่อนจะมองไปข้างกายก็ไม่เห็นฟิโอน่า บวกกับเสียงคนอ้วกดังออกมาจากห้องน้ำเป็นระยะ เขาเลยไม่รอช้าที่จะตรงไปหาฟิโอน่าที่ห้องน้ำทันที

“คุณฟิโอ…”

“อื้อ~~ ฮึก!! อ๊อก! แหวะ~~”

 ฟิโอน่ารับรู้ว่าตอนนี้เฟิร์สคลาสเข้ามาหาเขาในห้องน้ำแล้ว แต่เขาหันไปพูดกับเฟิร์สคลาสไม่ได้เพราะ อาการเวียนหัวและคลื่นไส้ที่เป็นตั้งแต่ตื่นจนตอนนี้มันก็ยังไม่หายไป เฟิร์สคลาสที่เห็นว่าฟิโอน่ายังคงอ้วกอยู่เขาเลยช่วยฟิโอน่าโดยการค่อยๆลูบหลังฟิโอน่าเบาๆ

“คุณโอเคมั้ย” เฟิร์สคลาสถามฟิโอน่าอย่างเป็นห่วง ฟิโอน่าไม่ได้ตอบเขาทำได้แค่ส่ายหัวน้อยๆ เพราะเขาไม่โอเคจริงๆ วันนี้เขารู้สึกเวียนหัวและคลื่นไส้หนักกว่าทุกวัน และเขาบอกได้คำเดียวเลยว่าทรมาน

“ให้ผมตามหมอมั้ย”

“อื้อ~~ ไม่เป็นไร…” ฟิโอน่าบ้วนปากก่อนจะหันมาพูดกับเฟิร์สคลาส ใบหน้าที่ซีดเซียวของฟิโอน่านั้นทำให้เฟิร์สคสอดเป็นห่วงไม่ได้

“แต่…”

“ฉันโอเคเฟิร์สมันเป็นแบบนี้ทุกวัน ซึ่งหมอบอกว่ามันเป็นเรื่องปกติ” ฟิโอน่าเดินมานั่งที่เตียงโดนมีเฟิร์สช่วยพยุงมานั่งก่อนจะหันมาพูดกับเฟิร์สคลาสยิ้มๆ เขาไม่อยากให้เฟิร์สคลาสเป็นห่วงเขาจนเกินเหตุ

“โอเคครับๆ งั้นคุณฟิโอนั่งพักก่อนนะ เดี๋ยวผมไปเอาน้ำอุ่นมาให้ดิ่ม” เฟิร์สคลาสพูดกับฟิโอน่ายิ้มๆ จากนั้นก็เดินไปที่ห้องครัวเพื่อเอาน้ำอุ่นให้ฟิโอน่า

“ทำไมวันนี้ถึงได้เป็นหนักกว่าทุกวันนะ” พอเฟิร์สคลาสเดินออกไปฟิโอน่าก็ก้มมองท้องตัวเองก่อนจะลูบเบาๆและบ่นเล็กน้อย

 ฟิโอน่าไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะตัวเองเครียดหรือเปล่าวันนี้เลยเป็นหนัก แต่เขาจะเครียดเรื่องอะไรล่ะ จะบอกว่าเป็นเรื่องของเซนเซียและเพื่อนในห้องก็ไม่ใช่เพราะเขาไม่แคร์อยู่แล้ว หรือจะเป็นเรื่องลูก เขาก็คิดว่าเขาน่าจะแค่กังวลในบางเรื่องเล็กน้อย แต่มันก็ไม่ได้เครียดอะไรมาก

“หรือเราจะแกล้งแม่หื้ม?” ฟิโอน่าพูดขึ้นยิ้มๆ

“นั่นสินะตัวเล็กของพ่อแกล้งแม่เขาหรือเปล่าหื้ม?” เฟิร์สคลาสที่เดินเข้ามาได้ยินที่ฟิโอน่าพูดพอดรก็พูดขึ้นยิ้มๆ

“เฟิร์ส…” ฟิโอหน้าเงยหน้าขึ้นมองเฟิร์สคลาสก่อนจะเรียกชื่อยิ้มๆ

“นี่ครับผมคิดว่าดื่มน้ำขิงอุ่นๆน่าจะดีกว่าเลยชงมาให้ ส่วนเจ้าตัวเล็กอย่าแกล้งแม่เรานักสิเดี๋ยวแม่น้อยใจพ่อไม่ช่วยง้อนะ” เฟิร์สคลาสยื่นแก้วน้ำขิงให้ฟิโอน่าก่อนจะนั่งลงข้างๆและพูดกับลูกน้อยของตัวเองน้อยๆพลางยื่นมือไปลูบที่หน้าท้องของฟิโอน่าเบาๆ

“ถึงพ่อช่วงข้อแม่ก็ไม่หายหรอก จะงอรพ่อด้วย” ฟิโอน่ามองเฟิร์สคลาสก่อนจะแกล้งพูดยิ้มๆ

“นั่น ทำแม่เขางอนพ่อด้วยเลยเจ้าตัวเล็ก” เฟิร์สคลาสรู้ว่าฟิโอน่าแกล้งพุด แต่เขาก็ไม่วายพูดกับลูกตัวเองขำๆ

“พอเลย เดี๋ยวลูกก็ร้องไห้หรอก” ฟิโอน่าพูดก่อนจะจิบน้ำขิงที่เฟิร์สคลาสเอามาให้

“หึๆ ฟอดด!! คุณฟิโอดื่มน้ำขิงไปก่อนนะ เดี๋ยวผมไปเตรียมอาหารเช้าก่อน” เฟิร์สคลาสมองฟิโอน่ายิ้มๆก่อนจะก้มลงหอมแก้มฟิโอน่าและพูดกับฟิโอน่ายิ้มๆ พอฟิโอน่าพยักหน้ารับเขาก็เดินออกมาเตรียมอาหารเช้า

“ไงคุณพ่อมือใหม่ หึ!” เฟิร์สคลาสทำอาหารไปได้สักพัก เซอร์เวย์ก็มา

“คุณพ่อมือใหม่อะไรกันครับ” เฟิร์สคลาสพูดยิ้มๆ เซอร์เวย์ก็ยิ้มน้อยๆก่อนจะเดินเข้าไปช่วยเฟิร์สคลาสเตรียมอาหาร

“แล้วเป็นไงบ้าง อาการแพ้ท้องของฟิโออ่ะ” เซอร์เวย์เอ่ยถามขณะที่มือก็ยังง่วนอยู่กับการคนซุป

“วันนี้ดูท่าจะหนักกว่าทุกวัน ผมเลยชงน้ำขิงและให้นั่งจิบอยู่ในห้องน่ะครับ แต่…” เฟิร์สคลาสพูดกับเซอเวย์ก่อนจะนิ่งไปสักพักและเริ่มพูดต่อ

“ผมไม่อยากให้คุณฟิโอไปเรียนเลย เมื่อวานก็มีเรื่องนิดหน่อย เซนเซียเขาไม่ยอมจบ มาโวยวายว่าคุณฟิโอเป็นบ้าบ้างแหละ ตบเขาบ้างแหละ เฮ้อ~~ บอกตามตรงผมกลัวคุณฟิโอจะเครียดและมันจะส่งผลไปถึงลูก”

“ผู้หญิงคนนั้นยังไม่เข็ดอีกหรอ?” เซอร์เวย์ว่า

“ไม่รู้สิครับ ผมไม่กลัวอะไรเธออยู่แล้ว แต่ผมกลัวว่ามันจะทำให้คุณฟิโอเครียดมากกว่า”

“นั่นสินะ แต่จะให้ฟิโอน่าอยู่ที่บ้านคนเดียวฉันก็เป็นห่วง ถ้า….”

“อ้าวเซอร์ มาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย” ยังไม่ทันที่เซอร์เวย์จะได้พูดอะไรต่อ เสียงของฟิโอน่าก็ดังมาจากทางด้านหลัง ทั้งเซอร์เวย์และเฟิร์สคลาสเลยหันไปมอง เจ้าของสียงก็ยิ้มน้อยๆก่อนจะเดินเข้ามาหาทั้งสอง

“ก็สักพักแล้วล่ะ แล้วนายล่ะเป็นไงบ้างเห็นเฟิร์สบอกว่าเมื่อเช้านายแพ้ท้องหนักเลยนี่” เซอร์เวย์เอ่ยถามเพื่อนอย่างเป็นห่วง

“ก็ยังเวียนๆหัวอยู่นิดหน่อยอ่ะ แต่ไม่มากแล้ว ได้น้ำขิงไปเลยดีขึ้นมาหน่อย” ฟิโอน่าว่าพลางวางแก้วน้ำขิงที่ตนดื่มหมดลงที่ซิ้งค์

“ก็ดีแล้ว งั้นนายไปนั่งที่ห้องนั่งเล่นเถอะ เดี๋ยวถ้าพวกฉันทกับข้าวเสร็จและจะไปตาม” เซอร์เวย์ว่า ฟิโอน่าก็พยักหน้าน้อยๆและเดินไปนั่งดูทีวีที่ห้องนั่งเล่น ส่วนเฟิร์สคลาสและเซอร์เวย์ก็เลิกคุยกันและทำอาหารต่อ

“คุณฟิโอครับกับข้าวเสร็จแล้วครับ ไปกินข้าวกัน” เฟิร์สคลาสที่จัดโต๊ะเสร็จก็เดินมาตามฟิโอน่า ฟิโอน่าก็พยักหน้าน้อยๆและเดินไปที่โต๊ะกินข้าว และทั้งสามก็ลงมือทานกันเรื่อยๆจนกระทั้งอิ่ม

 กริ๊ง~~ กริ๊ง~~

“ใครมาน่ะ” ฟิโอน่ามองไปทางประตูก่อนจะพูดขึ้นอย่างสงสัย

“เดี๋ยวฉันไปดูให้” เซอร์เวย์ว่าจบก็เดินไปที่หน้าบ้านทันที แล้วสักพักเซอร์เวย์ก็เดินกลับเข้ามาพร้อมกับเฟอร์ตินด้วยใบหน้าที่เรียบนิ่ง ฟิโอน่าเลยมองไปที่เพื่อนตัวเองอย่างสงสัยว่าทำไมเมื่อของตนถึงทำหน้าแบบนั้น แต่พอมองเลยไปยังคนที่เข้ามาใหม่อีกคนก็ทำให้ฟิโอน่าเข้าใจได้ทันทีเลย

“เซนเซีย??” ทั้งเฟิร์สคลาสและฟิโอน่าเรียกชื่อหญิงสาวด้วยความมึนงง

“รู้จักกันหรอ?” เฟอร์ตินเอ่ยถามทั้งสอง

“คือ….”

“นี่คุณ ทำไมบ้านคนปรุงยาของคุณถึงได้มาอยู่ลึกแบบนี้ล่ะ!!!” ยังไม่ทันที่เฟิร์สคลาสจะได้พูดอะไรก็มีหญิงสาวอีกคนเดินเข้า แล้วพูดกับเฟอร์ตินด้วยน้ำเสียงติดจะไม่พอใจเล็กน้อย

“ผมบอกคุณกับลูกแล้วนะว่าไม่ต้องตามมา” เฟอร์ตินพูดกับภรรยาของตนอย่างหน่ายๆ

“ก็คุณบอกว่าคนปรุงยาจะงดปรุงให้ตั้งเกือบปีฉันก็อยากจะมาถามว่าทำไม!! ไม่มีส่วนผสมหรือว่ายังไง? แต่ดูจากที่นี่แล้ว…”

“เบลล์อย่าเสียมารยาท” เฟอร์ตินเอ่ยปรามภรรยาของตนน้อย เมื่อเห็นว่าตนกำลังจะพูดอะไร

“คุณพ่อจะว่าคุณแม่ทำไมล่ะคะ เซียเองก็คิดแบบเดียวกับคุณแม่”

“เซนเซีย! ถ้าจะมาพูดแบบนี้พ่อว่ากลับบ้านไปพร้อมกับแม่เราดีกว่ามั้ย” เฟอร์ตินเอ่ยว่าลูกสาวของตนอย่างดุๆ

“คุณพ่อ!/คุณ!”

 เครื่องหมายคำถามยังคงขึ้นอยู่บนใบหน้าของเฟิร์สคลาสและฟิโอน่ พวกเขารู้สึกแปลกใจและแอบตกใจเล็กน้อยกับสิ่งที่พวกเขาได้ยิน ส่วนเซอร์เวย์เขาไม่ได้ตกใจแต่เขาไม่ชอบสองแม่ลูกคู่นี้มากกว่า นั่นคือความรู้สึกเดียวที่เขารู้สึกได้ตอนนี้

“ผมว่าคุณรีบเอายาและรีบกลับไปเถอะครับ เพื่อนผมไม่สบายอยู่คงไม่สะดวกรับแขกนานๆ” เซอร์เวย์พูดกับเฟอร์ตินเพราะเขารำคาญสองแม่ลูกคู่นี้เต็มทน

“อะไรกัน? คนปรุงยาไม่สบาย? นี่ยาที่ปรุงให้เนี่ยใช้ได้ผลแน่หรอ ขนาดตัวเองยังป่วยเลยแล้วพวกฉันที่มาซื้อจากนายจะไม่เป็นอะไรหรอ ที่ต้องมาเอาแทบทุกเดือนนี่หลอกให้มาเอาตัวยาห่วยๆไปหรือเปล่าเนี่ย” เบลล์ที่ได้ยินเซอร์เวย์พูดว่าฟิโอน่าป่วยก็โวยออกมา

“นั่นสิคะ”

“เบลล์ เซีย!!” เฟอร์ตินเรียกทั้งสองอย่างปรามๆ

“ถ้าไม่พอใจก็เลิกอุดหนุนไปสิครับ ผมไม่ได้ง้อ แต่ขอผมพูดหน่อยนะ ถ้ามันไม่ดีจริงพ่อมดแม่มดคนอื่นๆ คงไม่แห่มาซื้อที่ผมหรอกครับ แต่ก็อย่างว่าจะปรุงเองก็ไม่ได้ จะหาคนที่ปรุงได้ก็ไท่ค่อยจะมี แต่ถ้าคุณหาได้ก็เชิญ ผมมันพวกไม่ง้อลูกค้าอยู่แล้ว” ฟิโอน่าที่ไม่ชอบใหคนมาดูถูกตัวยาของตนพูดขึ้นด้วยอารมณ์เหวี่ยงๆเล็กน้อย

 อาการเวียนหัวที่เป็นเมื่อเช้ามันเริ่มกลับมาอีกครั้งและครั้งนี้ก็เป็นหนักว่าเมื่อเช้า มันเลยส่งผลให้อารมณ์ของฟิโอน่าเริ่มไม่คงที่

“นี่นาย!!”

“คุณเฟอร์ติน ตัวยาของผมที่ปรุงไว้มันมีพอแค่สำหรับสองเดือนเท่านั้น และตัวผมเองตอนนี้หมอสั่งงดห้ามปรุงยา ถ้าหากมันทำให้คุณ ผมก็ต้องบอโทษด้วยไว้ผมจะหาแห่งให้หรือไม่ผมจะให้เฟิร์สเป็นคนปรุงให้” ฟิโอน่าว่า ตอนนี้เขารู้สึกอยากพักเต็มกลืนแล้ว อาการเวียนหัวตอนแรกเริ่มเปลี่ยนเป็นอาการปวดหัวและมันก็เริ่มหนักขึ้น อาการคลื่นไส้เองก็เริ่มกลับมา

“เฟิร์สคลาสปรุง? อะไรเฟิร์สคลาสเป็นมนุษย์ไม่ใช่หรอ? ถึงเท่าที่เห็นจะพอเดาได้ว่าเฟิร์สคลาสไม่ได้ตกใจเรื่องที่พวกเราเป็นพ่อมด แม่มด แต่ก็ไม่คิดว่าจะถึงขั้นปรุงอย่าให้ได้เพราะมันต้องใช้เวทย์หรือนายจะหลอกขายของที่ใช้ไม่ได้ให้กลับครอบครัวฉัน!!” เซนเซียว่า

“นี่ลูกรู้จักกับพวกนี้ด้วยหรอ?” แม่ของเซนเซียเอ่ยถาม

“ก็คนที่เซียเล่าให้ฟังไงคะ” เซนเซียหันมาพูดกับแม่ของตน

“อ๋อ คนนี้น่ะหรอ…” เพี้ยะ!!!! เสียงตบดังขึ้นฉากใหญ่ ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากจนฟิโอน่าที่โดนตบยังตั้งตัวไม่ทันและไม่ใช่แค่ฟิโอ แต่คนอื่นในห้องเองก็เช่นกัน

“นี่คุณ!! ทำอะไรน่ะ!!” เฟอร์ตินดึงภรรยาของตนให้ออกห่างจากฟินโอน่าก่อนจะตะหวาดเสียงลั่น

“ก็ตบสั่งสอนคนที่มันกล้ามาทำลูกของเราไง คุณรู้มั้ยว่าลูกเคยกลับบ้านมาพร้อมกับใบหน้าที่ช้ำ แต่คุณคงไม่รู้หรอกเพราะคุณมัวแต่บ้างานและเอาแต่นั่งมองรูปอีน้องชายคุณ!” ภรรยาของเฟอร์ตินเองก็หันกลับมาตะคอกใส่เฟอร์ตินเสียดังลั่น

“ลูกคนบอกหรอว่าเพื่อนผมตบ” เพี้ยะ!!! ตุ๊บ!!

 จบเสียงพูดของเซอร์เวย์เขาก็ตบเขาที่เซนเซียฉากใหญ่ จนเซนเซียล้มลงไปนั่งกับพื้น แน่แหละก็แรงตบให้ครั้งนี้มันมีมากกว่าครั้งนั้น และเขาก็ไม่กลัวใครด้วย ใครก็ตามที่ทำร้ายเพื่อนเขาต่อให้ใหญ่มาจากไหนเขาก็ไม่กลัว

“นี่แก!!!” เซนเซียเงยหน้าขึ้นมามองเซอร์เวย์อย่างโกรธแค้น แม่ของเซนเซียเองก็เช่นกัน ส่วนเฟอร์ตินเขาได้แต่ยืนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้น

“ดูให้ชัดๆสิว่ารอยมือมันเท่ากับวันนั้นหรือเปล่า ฉันเตือนเธอแล้วว่าอย่ามายุ่งกับเพื่อนฉันอีก แต่เธอไม่เชื่ออีกทั้งยังใส่ร้ายเพื่อนฉันอีก….” เซอร์เวย์พูดกับเซนเซียเสียงเย็น จากนั้นเขาก็ค่อยๆเดินไปนั่งยองๆตรงหน้าสองแม่ลูก

“ยังอยากมีความสงบสุขมั้ย? ทั้งแม่และลูกน่ะ ถ้าอยากก็กลับไปอยู่ในที่ของตน อย่าก้าวเข้ามายุ่งกับพวกฉันอีก ถึงพวกฉันจะยังพอมีความเกรงใจคุณเฟอร์ตินอยู่บ้างแต่มันก็แค่กับคุณเฟอร์ตินไม่ใช่พวกคุณ” เซอร์เวย์ยังคงพูดด้วยใบหน้าที่เรียบนิ่งแต่แววตาของเขานั้นมันทั้งดุดันและน่ากลัว

“กลับไปซะ แล้วอย่ามายุ่งกับพวกฉันอีก” ฟิโอน่าที่เริ่มไม่ไหวแล้ว พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างอ่อนแรง ถ้าเขาไม่มีเฟิร์สคลาสพยุงอยู่เขาคงล้มไปนานแล้ว

“กลับเบลล์ เซนเซีย!!” เฟอร์ตินมองไปที่ฟิโอน่าก่อนจะพูดกับลูกและภรรยาของตน

“แต่!!”

“กลับ!! อย่าให้ฉันต้องหมดความอดทน…ไว้พรุ่งนี้ฉันจะเข้ามาใหม่แล้วกันนะ ขอโทษด้วยที่มารบกวน” เฟอร์ตินพูดกับภรรยาของตน ก่อนจะหันมาพูดกับฟิโอน่าและโค้งตัวให้เล็กน้อย

“ครับ”

“ผมก็ขอโทษด้วยที่ตบลูกสาวของคุณ แต่ผมจะไม่ขอโทษลูกสาวคุณ ยังไงไว้พรุ่งนี้เราคงได้คุยกัน” เซอร์เวย์เองก็เอ่ยขอโทษเฟอร์ตินและโค้งให้เล็กน้อย เฟอร์ตินก็พยักหน้ารับ วันนี้เขาคงต้องไปเคลียร์กับลูกและภรรยาของเขาก่อน และพรุ่งนี้ค่อยมาคุยกับทางนี้

พรึบ!!!

“คุณฟิโอ!!!” พอพ้นหลังของทั้งสามไป ฟิโอน่าก็สลบทันที ดีที่เฟิร์สคลาสประคองอยู่ตลอดฟิโอน่าเลยไม่ได้ล้มลงกระแทกกับพื้น

“พาฟิโอไปที่เตียง เดี๋ยวฉันตามหมอให้” เซอร์บอกเฟิร์สคลาสก่อนจะกดเบอร์โทรหาหมอทันที ส่วนเฟิร์สคลาสก็รีบอุ้มฟิโอน้าไปที่เตียงเพื่อนรอให้หมอมาดูอาการให้ฟิโอน่า





อะอ้าวทำไมเรื่องมันดูวุ่นๆล่ะ ทำไมความสัมพันธ์มันเป็นแบบนี้ล่ะ แล้วฟิโอน่าจะเป็นอะไรมั้ยอ่ะ....ต้องรอติดตามในตอนหน้านะ แฮ่!! จะโดนลีดมาเผ่าบ้านมั้ยเนี่ย ทุกวันนี้เสียวๆอยู่ทุกวัน 55555 😂😂

ความคิดเห็น