ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) ช่วยเม้นติชมเพื่อการปรับปรุงด้วยนะ ทุกคอมเม้นต์คือกำลังใจให้ไรท์เขียนต่อ ถ้าชอบเรื่องนี้หรืองานของไรท์ก็กด👍 กด 🌟 ให้กับนักเขียนไส้แห้งคนนี้ด้วยนะ 💕

Ep. 21 : เป็นแฟนกัน

ชื่อตอน : Ep. 21 : เป็นแฟนกัน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ก.ย. 2561 10:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep. 21 : เป็นแฟนกัน
แบบอักษร


**Tanthan part..** 

“อ้าวเชิ้ต มานี่สิ” เจลุกขึ้นไปลากเชิ้ตมายืนตรงหน้าผม ผมก็ยิ้มให้คนที่ร้องไห้อยู่ 

“ฮรึกก... ฮึก” 

“ก็ไม่รู้ว่าคุณทำบุญด้วยอะไร ถึงดูดีอย่างนี้ ก็ไม่รู้ว่าคุณทาครีมอะไร ผิวคุณจึงดีแบบนี้ ก็ไม่รู้ว่าคุณน่ะมากับใคร ขอเข้าไปจอยได้ไหม แต่ที่รู้คือคุณได้ใจไปหมดแล้ว~

ไม่อยากเชื่อ ว่าสายตา จะได้พบคนที่กำลังตามหา~

อยากจะได้คนนี้เป็นแฟน ก็ฉันนั้นอยากจะได้คนนี้เป็นแฟน ถ้าหากได้คนนี้เป็นแฟนก็ดี อยากจะได้คนนี้เป็นแฟน ก็ฉันนั้นอยากจะได้คนนี้เป็นแฟน ถ้าหากได้เธอนั้นเป็นแฟนก็ดี~” 

ผมดีดกีต้าร้องเพลงแอ๊วเชิ้ตที่ร้องไห้อยู่พลางลุกเต้นรอบตัวมันจนจบ 

“ฮรึก.. ยิ้มอะไร” มันถามเมื่อผมมายืนยิ้มอยยู่ตรงหน้ามัน ผมส่งกีต้าให้ครามก่อนจะจับมือมันขึ้นมากุมไว้ 

“เชิ้ต..” 

“อะไร.. ฮรึก” ผมขำกับท่าทางงอแงของมันแล้วเช็ดน้ำตาให้ 

“ร้องไห้ทำไมหื้ม” 

“ฮรึก.. ก็มึงไม่เชื่อใจกู แล้วยังจะมา ฮึก ร้องเพลงแอ๊วสาวอีก ฮื่อออ” อ้าวปล่อยโฮใส่เลย 

“โอ๋ๆๆ ขอโทษนะครับ หยุดร้องก่อนเร็ว ฮึบ” ผมปลอบไปขำไป 

“ฮึบ!” มันฮึบแล้วเบะปาก 

“ที่ทะเลาะไปเมื่อกี้อ่ะ ไม่ได้ทะเลาะจริงหรอก แกล้งมึงให้ร้องไห้ไปงั้นแหละ” 

“ไอ้ต้าน ฮื่ออ สนุกมากหรอ ไอ้เหี้ย ไอ้สัส ไอ้...” มันเข้ามาทุบอกผมรัวๆเลยแต่ผมก็จับข้อมือมันไว้และพูดแทรก 

“เป็นแฟนกับกูนะ!”  ครับ.. ผมตะโกนออกไปดังๆ เรียนรู้จากไอ้เจล้วนๆ ตอนแรกว่าจะขอแบบเงียบๆแต่เดี๋ยวน้อยหน้าไอ้เจมัน 

“....” มันหยุดนิ่งและมองหน้าผมอึ้งๆ 

“ฮิ้ววววว” คนที่อยู่แถวๆนั้นก็ฮือฮากันใหญ่ 

“ไอ้บ้า!!” มันเข้ามามุดอกผมแน่น ผมเลยกอดมันไว้ 

“ว่าไง จะคบกันไหม” มันไม่ตอบแต่พยักหน้า 

“งั้นเราเป็นแฟนกันแล้วนะ” 

“เอออออ” 

“เย้!!” ผมกระโดดโลดเต้นกับเพื่อนๆทันที 

“ต้าน” พี่ทามดินมาหาผมแล้วยื่นกล่องเล็กๆมาให้  

“พี่เล่นใกล้เกินไปผมยังไม่เคลียร์นะ” ผมรับกล่องมา 

“มึงมาชี้หน้ากูแล้วเรียกกูว่ามึง กูก็ยังไม่เคลียร์นะ” 

“......โอเคเจ๊ากัน” เชิ้ตมองพวกเราอึ้งๆ 

“เชิ้ต” 

“อะ.. อะไร” ผมเปิดกล่องกำมะหยี่เผยให้เห็นสร้อยเงินจี้แหวนคล้องแหวนที่สลักชื่อเราไว้ มันเป็นสร้อยที่ผมไปสั่งทำแบบพิเศษและก็เสร็จวันนี้สดๆร้อนๆ 

“คอมึงจะได้ไม่โล่งแล้วนะ” ผมหยิบสร้อยขึ้นมาใส่ให้มัน 

“นี่ทุกคนรู้เรื่อง? พี่ก็ร่วมกับเขาหรอพี่ทาม” พี่ทามยักไหล่ตอบรับคำพูดมันจนมันหน้างอ 

“ป่ะ เดี๋ยวพาไปกินข้าวหน้ามอ อย่าไปสนใจเสียงนกเสียงกาเลย” ผมจูงมือเชิ้ตเดินออกมา 

“แหมไอ้ต้าน พอได้เมียแล้วทิ้งเพื่อนฝูงเลยนะ” ไอ้ครามตะโกนตามหลัง


ร้านป้าแจ้วหน้ามอ

“ป้าครับผมเอาข้าวกระเพราไข่เหมือนเดิม ส่วนอีกจานเอาข้าวผัดทะเล ไม่ใส่กุ้ง ไม่ใส่หมึก ไม่ใส่ผัก ไม่ใส่หอย ไม่ใส่ปูแล้วก็ไม่ใส่ข้าวครับ” 

“คือไม่ใส่เหี้ยไรเลยใช่ไหมจ้ะ?” 

“ใช่แล้วครับ” 

“ไม่ต้องแดกจ้าาาาาาาาา” ป้าทิ้งตะหลิวลงกระทะอย่างเกรี้ยวกราด 

“5555555ป้าผมล้อเล่น เอาเป็นข้าวผัดทะเลไม่ใส่หอย เดี๋ยวผมช่วยทำนะ เชิ้ตไปนั่งรอแปปนึงนะ” ผมยีหัวตัวเล็กเบาๆ 

“โอเค” มันเดินไปนั่งรอที่โต๊ะ 

“แล้วนี่มาแย่งงานป้าทำไม ไปนั่งกับเพื่อนไปๆ” ป้าไล่ผมเมื่อผมหยิบหมึกมาหั่นชิ้นเล็กมากๆ 

“นั่นแฟนผมครับป้า แฟนผมเขาชอบข้าวผัดทะเลมาก แต่ไม่ชอบมึกชิ้นใหญ่เพราะมันเคี้ยวยาก กุ้งก็ไม่เอาหัวกับหาง เปลือกก็ไม่เอาเพราะมันกินลำบาก ไม่ชอบหอยด้วย” ผมว่าไปพลางแกะกุ้งไป 

“ใส่ใจแฟนดีจังเลยนะพ่อต้าน” 

“ป้าก็ลองมองหน้ามันสิครับ น่าเอ็นดูขนาดนั้นจะไม่ดูแลได้ไง” 

“เอ้ออ น่ารักจริงๆ เอ็งนี่มันตาถึง แต่ทำไมถึงไม่คบกับผู้หญิงวะ” ป้าวางมือจากตะหลิวแล้วท้าวเอวถามผม 

“ผมไม่แบ่งเพศหรอกป้า รู้แค่ผมรักใครผมก็เลือกคนนั้น” 

“บร๊ะ พูดหล่อแบบนี้เดี๋ยวป้าแถมพริกให้2เม็ดเลย” 

“ป้า5555 อ่ะผมเตรียมให้เสร็จแล้วนะ” ผมเดินไปนั่งตรงข้ามเชิ้ต 

“ป้าแกดูน่ารักดีนะ” เชิ้ตนั่งมองยิ้มๆ 

“มึงก็น่ารัก” ฮิ้วววว ได้อีกดอก มันรีบหุบยิ้มอย่างไว5555 

“.....” มันนั่งก้มมองสร้อยที่ผมให้เงียบๆ 

“ชอบสร้อยที่กูให้ไหม” 

“ชอบสิ” มันเงยหน้ามองผม โอ้ยย ทำหน้าน่าเอ็นดูอีกแล้ว 

“ข้าวมาแล้วจ้า” ป้าเอาข้าวมาเสิร์ฟให้ 

“หื้ม? กุ้งแกะ หมึกชิ้นเล็ก” มันมองหน้าผมงงๆ 

“กูไปทำมาให้ กูรู้ว่ามึงชอบแบบนี้” นั่น.. เบะเหมือนจะร้องไห้อีกแล้ว ขี้แยจริงๆเลย 

“ไม่ทำหน้างั้นนะ กินข้าวเร็ว” ผมตักข้าวป้อนมัน


2 อาทิตย์ต่อมา

ณ บ้านป๊า ผมกำมือเชิ้ตแน่น วันนี้ผมจะพาเชิ้ตมาไหว้ป๊า ต่อให้ป๊าจะไม่ยอมรับ ผมก็จะไม่ยอมเลิกกับเชิ้ตแน่ ผมจูงมือเชิ้ตเข้าบ้าน 

“ป๊าครับ” ป๊าเงยหน้าจากหนังสือพิมพ์ 

“ผม.. พาแฟนมาไหว้ป๊าครับ” เชิ้ตยกมือไหว้ป๊า 

“นี่แกจะเอาให้ได้ใช่ไหมต้าน” ป๊าลุกขึ้นยืน 

“ครับ ผมรักเชิ้ต” ผมจับมือเชิ้ตแน่น 

“แล้วฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน แล้วแกจะมีทายาทให้ฉันยังไง” 

“ผมขอโทษนะป๊า แต่ผมรักมันจริงๆ ส่วนหลาน.. ป๊าก็มีเฮียโอมไง เดี๋ยวมันก็ผลิตลูกมาตั้งทีมฟุตบอลให้ป๊าเองแหละ” ผมเหล่มองเจ้าพี่ชายที่นั่งอีกฝั่ง มีความยกนิ้วโป้งให้ด้วย 

“หน้าอย่างมันอ่ะหรอ เอะอะก็นู่น กกหญิงที่เมกานู่น มีลูกก็ไม่ได้ดั่งใจสักคน” 

“คนนี้ผมรักจริงหวังแต่งนะป๊า” ผมโอบไหล่เชิ้ตที่ตอนนี้ก้มหน้างุดเลย 

“หวังแต่งด้วย? กูจะเป็นลม” ป้าทิ้งตัวนั่งเหมือนเดิม ผมก็วิ่งไปเกาะแขนอ้อนทันที 

“ป๊า ผมได้มันเป็นเมียแล้วด้วยก็ต้องรับผิดชอบสิ” ผมนวดแขนให้ป๊า 

“ได้กันแล้วด้วย?” ป๊าหันมาถาม ผมก็พยักหน้า 

“ถ้ามันท้องได้ผมคงมีหลานให้ป๊าโหลนึงแล้ว” ผมสังเกตเห็นเชิ้ตเม้มปากอายๆ 

“ไอ้เฮียโอม อย่ามามองเมียผมแบบนั้น” ผมมองแรงเมื่อเจ้าพี่ชายมองเชิ้ตด้วยสายตาหวานเยิ้ม 

“เออเอาเถอะ พวกมึงจะทำอะไรกันก็ทำ” ป๊าบอกปลงๆ 

“จริงนะป๊า! เชิ้ตมากราบป๊าเร็ว” เชิ้ตเดินมานั่งบนพื้นข้างหน้าป๊าแล้วกราบลงบนเข่า 

“ผมฝากตัวด้วยนะครับ” ป๊าก้มมองแล้วลูบหัวเบาๆ 

“ดูแลลูกฉันดีๆก็พอ” ผมยิ้มเมื่อป๊ายอมง่ายกว่าที่คิด 

“เชิ้ตไหนมาให้พี่ดูหน้าหน่อย” เฮียโอมเรียกเชิ้ตก็เดินไปหา และแน่นอนผมก็เดินไปนั่งข้างๆเฮียด้วย ไม่ได้หรอก..มีพี่ไม่น่าไว้ใจ 

“บอกว่าอย่ามองเมียผมแบบนั้น” ผมเห็นเฮียมองเชิ้ตที่ยืนตรงหน้าแล้วหงุดหงิดจริงๆ 

“ มานี่มาเชิ้ต” ผมดึงเชิ้ตมานั่งบนตักแล้วกอดเอวไว้แน่น 

“ทำอะไรเนี่ย อายพี่โอมกับคุณลุง” แขนเล็กเกาะไหล่ผมไว้ 

“แฮ่ม หวานกันช่วยเกรงใจเฮียด้วย” เฮียโอมกระแอมดังๆ สงสัยตีนติดคอ 

“คุณลงคุณลุงอะไร เป็นเมียเจ้าต้านมันแล้วก็เรียกป๊าซะ” คำพูดของป๊าทำให้รอยยิ้มหวานๆผุดขึ้น ใบหน้าที่เคยดูกังวลหายไปสิ้นเชิง

 “ครับป๊า” 

------------ตัด--------------

ความคิดเห็น