ไรท์เริ่มเขียนนิยายเพราะหลงรักตัวอักษรที่ไรท์อ่าน เกิดความชอบเเละคลั่ง!วาย555#อาจหายไปนานเเต่เค้าไม่ทิ้งรึเทนะจ๊ะ😉😂😂จงรอไรท์สักพักขอเวลาสักหน่อยนะคะ#กราบขอบคุณนักเขียนยังจำอีไรท์คนนี้นะคะ🙇💙-,.-

ตอนที่4 เรย์❌ไคโอ [100℅]ครบ

ชื่อตอน : ตอนที่4 เรย์❌ไคโอ [100℅]ครบ

คำค้น : นิยายy18+sm

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ต.ค. 2564 05:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่4 เรย์❌ไคโอ [100℅]ครบ
แบบอักษร

ชื่อเรื่อง..ถ้าผมหายไป            ตอนที่4 

​เรย์❌ไคโอ 

 

 

​"บอสจะดีเหรอครับถ้าเฮียไคตื่นมา..คงอาระวาดเเน่"เจมส์ถามผู้เป็นอย่างกังวล 

"กูสั่งมึงก็ทำไป..อย่าถามให้มากความ" 

"เเต่..บอสครับ" 

"ไอ้เจมส์!"เรย์กดเสียงต่ำเหี้ยมถ้ามันขัดเขาอีกครั้งมันได้ตายคาตีนเเน่ 

"ครับบอส.."ก่อนที่เจมส์จะเอาโซ่มาล่ามที่ขอเท้าของไค ทั้งที่ในใจเอ่ยคำขอโทษเป็นล้านครั้ง ผมไม่อยากทำจริงๆนะเฮียเเต่บอสสั่งกูก็ต้องทำว่ะ 

"นิคมึงเฝ้าไอ้ไคไว้ ส่วนมึงไอ้เจมส์มากลับกู" 

+++++++ 

"อืมม..เห้ย!เชี่ยกูตกใจหมด!!"ผมลืมตาตื่นภาพเเรกเห็นไอ้นิคมันนั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียง เเมร่งตกใจหมด 

"ตื่นเเล้วเหรอเฮีย..หิวมั้ยวะเดี๋ยวกูจะเรียกพ่อบ้านทำข้าวมาให้"นิคมันถามผมจะว่าไปผมก็หิวเหมือนกัน 

"เดี๋ยวกูลงไปกินเอง "ก่อนจะชักงักลง 

"มึงเล่นเหี้ยอะไร!!เอาโซ่มาล่ามกูทำไมห๊ะ!!!"ผมตะคอกถามอย่างไม่สบอารมณ์ 

"บอสสั่งครับเฮีย"เเมร่งไอ้เหี้ยเรย์!! ตอนนี้ผมโกรธมากครับอยากกระทืบคนมากๆ 

"ไปเอากุญเเจมา.."ผมกัดฟันบอกไอ้นิค 

"กุญเเจอยู่กับบอสครับเฮีย" 

"งั้นมึงก็หาอะไรมาตัดสิวะ!!" 

"ผมก็อยากทำนะเฮียเเต่กูกลัวบอสกระทืบว่ะผมไม่อยากเสี่ยง เฮียนอนรออยู่ที่เตียงไปก่อน บอสกลับมาก็คงมาปล่อยเฮียเองเเหละ" 

"เเล้วมึงไม่กลัวกูกระทืบมึงเหรอห๊ะ!!"ผมถามอย่างหัวเสีย 

"อันนี้เฮียน่าจะรู้ดีหนิว่าตีน..บอสหนักขนาดไหนหนักกว่าตีนเฮียก็โดนมาเเล้วไม่ใช่เหรอ"นิคมันยกยิ้มถาม 

"สัส! เเล้วไงกูต้องกลัวมันงั้นสิ!ค่อยดูมันกลับมาเมื่อไรกูจะคิดบัญชีเรียงตัวเลย" 

............. 

หมับ! 

"ตื่นเเล้วเหรอ.." 

"มึงเอากุญเเจมาไขไอ้โซ่เหี้ยนี่ออกเดี๋ยวนี้!!! เล่นเหี้ยอะไรของมึงสนุกมากล่ามกูเหมือนสัตว์เนี้ยห๊ะ!ไอ้เรย์" 

"เหมาะกับมึงดีออกกูชอบเห็นเเล้วเร้าใจ...เร้าอารมณ์กูด้วย"ว่าพรางดึงอีกฝ่ายมานั่งตักเห็นตาสั่นๆของไคความรู้สึกอยากเเกล้งตีรวนขึ้นมาทันที'เมียผมมันน่าเเกล้งจิงๆ...' 

"หึๆ"เสียงหัวเราะจากไอ้เรย์มันไม่ต่างกับไอ้โรคจิต!บ้ากาม่หลุดออกมาจากหนังเเต่เทียบกันเเลวไอ้ไวรนี่จะบ้ากามมากกว่า!!ลูบหาพ่องมึงหรอเป้ากูเนี้ย!! 

"เรย์...มึงอื้อออ!!"ลิ้นร้อนสอดเเทรกมาในโพรงปากตวัดดูดกลื้นไล่รุกอย่างดุเือดทั้งขบเม้มก่อนจะใช้ลิ้นเลียที่ลำคอขาวอย่างเเผ่วเบา  

"ไค...เงี่*นว่ะ"ว่าพร้อมขบติ่งหูของคนบนตักอย่างเเผ่วเบา 

"....." 

"พ่องมึงสิ!กูเพื่อนมึงนะไม่ใช่คู่นอน!เรื่องวันนั้นมันก็เเค่อารมณ์ชั่ววูบเซ็กส์เฟรนมึงเข้าใจมั้ยว่ะ!" 

"หึ!..มึงอยากเป็นเพื่อนมากใช่มั้ยไค!?ได้..กูจะให้มึงเป็นเเค่เพื่อน เเต่มึงไปคนเดียวเถอะ!!!นี่กุญเเจอยากจะทำอะไรก็ทำ"ก่อนจะผลักร่างบนตักออกเเล้วเดินออกไปจากห้อง 

"เเมร่ง!!!เเล้วกูเป็นเหี้ยไรเนี้ยจะไปเเคร์ มันทำไมตอนนี้มันต้องเหล้าเพียวๆสักเเก้วไม่ใช่มาเครียดดิว่ะ!"ไคสบถอย่างหัวเสียก่อนไขกุญเเจเอาโซ่ที่ล่ามตนไว้ออก 

ถัดมาด้านประตูภายใต้ใบหน้าเรียบนิ่งของเรย์ไม่มีใครเดาออกตนคิดอะไรอยู่ 

"อย่าหาว่ากูใจร้ายล่ะไค..ในเมื่อมึงอยากเป็นเพื่อนกูก็จะให้เป็นระหว่างมึงกับกูใครจะเเพ้ก่อนกันนะ.." 

เมื่อหมามันต่อด้านความรู้สึกที่มีให้เจ้าอย่างเขาคงต้องใช้เวลา เกมปั่นสาทคนหน่ะ เขาถนัดนักเเล้วยิ่งเป็นหมาอย่างไอ้ไคมันง่ายสำหรับเขามาก...บางทีการยืนมองดูเฉยๆให้หมามัน'ห่วงเจ้าของ' อย่างเขาถึงตอนนั้นคงสนุกน่าดู... 

ในเมื่อการยัดเยียดความเป็นผัวให้มันไม่ใช่ทางเลือกที่อีกฝ่ายจะยอมรับ มันต้องใช้เล่ห์กลเพื่อได้อีกคนมา...  

#### 

 

ถัดมาที่ผับxxxx ณประเทศไทย 

 

"ว้อยยย!!!กูบอกว่าไง ฟังไม่รู้เรื่องเหรอห๊ะไอ้เด็กเวร"กิมที่ดูเหมือนจะประสาทเสียกับไอ้เด็กตรงหน้าเขาพยายามที่จะระงับอารมณ์ที่จะฉีกร่างตรงหน้าออกเป็นชิ้นๆถ้าไม่ติดตรงที่ไอ้เด็กเวรนี่เป็นเด็กเฮียไค กิมสุดหล่อคนนี้จะไม่ทน!!! 

"งั้นเเกก็บอกมาสิว่าพี่ไคโอไปไหน!" 

"ไม่รู้!ไม่เห็น!ดูปากพี่กิมคนนี้นะครับ! กู! ไม่! รู้! เข้าใจ!!มั้ยว่ะ" 

"เพียวกลับเถอะกูว่าพี่ไคคงไม่อยู่ที่นี่หรอก"กิมหันไปมองเพื่อนของไอ้เด็กเวรตรงหน้าอย่างเห็นด้วยเป็นอย่างมาก..ถ้ามันยังไม่กลับตอนนี้มีหวังไอ้เด็กนี่ได้ไปโรงบาลก่อนเเน่  

"หึ้ยย!! กลับก็กลับ "คิ้วเรียวขมวดอย่างไม่สบอารมณ์ก่อนจะตวัดมอง กิมอย่างเคืองๆ 

"เชิญครับ...รีบกลับบ้านกลับช่องได้เเล้วครับน้องเเรดไม่ใช่วิ่งตามหาเเต่ผู้ชายเเบบนี้"กิมพูดยียวนก่อนจะโบกมือไล่ร่างตรงหน้า 

"ใครเเรดห๊ะ!! ไอ้ขี้ข้า" 

"....."เกิดความเงียบชั่วขณะ 

"คือพี่ครับผมขอโทษเเทนเพื่อนผมด้วยคือ..เเหะๆ" 

"มึงจะไปขอโทษมันทำไม!คริสมันด่ากูก่อนนะ" 

"หึ!!!ความอดทนกูก็มีขีดจำกัดนะครับโดยเฉพาะเด็กที่ไม่จักเครารพ ผู้ใหญ่!ซึ่งกูก็อายุมากกว่ามึงไอ้เด็กเเรด.." 

 

 

+++++++++++++++++++++++100% 

​1เม้นเท่ากับ1ล้านกำลังใจนะค่ะ 

ʕっ•ᴥ•ʔっ 

ขอโทษที่หายไปนานเเละขอคุณทุกคอมเม้นเเละนักอ่านทุกท่านที่ยังรอเราเสมอขอบคุณมากๆคะ 

​ส่วนนิยายyของเราที่เหลืออีก7เรื่องก็จะพยายามจะทยอยสลับกันอัพนะคะ 

รักทุกท่านที่มาอ่านนิยายเราน้าา😊ขอบคุณทุกคอมเม้นขอบคุณท่านนักอ่านทุกท่าน🙏🙏🙏 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว