email-icon

ขอบคุณนะคะ ที่เข้ามาอ่านนิยายน้ำเน่าของไรท์

มาเฟียเถื่อนบทที่ 5 หวง (100%)

ชื่อตอน : มาเฟียเถื่อนบทที่ 5 หวง (100%)

คำค้น : สืบสวาทรักมาเฟียเถื่อน BDSM 25+ เดวิล ปรายฟ้า

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 34.9k

ความคิดเห็น : 29

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.ย. 2561 15:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
มาเฟียเถื่อนบทที่ 5 หวง (100%)
แบบอักษร

​​PrayFa

"ปรายจะผัวใหม่ปรายจะเอาเเบบ ต้องรวย ต้องหล่อ เเละ ใหญ่กว่าพี่เดวิล"    นี้เธอหาว่าเขาเล็กงั้นหรอ   ผัวดีๆเเบบเขาหาให้ตายก็ไม่เจอหรอก   "ใหญ่กว่าเฮียไม่มีเเล้วนะจ๊ะหนูปรายฟ้า"   เดวิลจืบมือน้อยๆมากำเเกนกายเขาเพื่อให้เธอรับรู้ว่ามันใหญ่เเค่ไหน


"วิธีง้อเมียที่ถูกต้อง"   เดวิลใช้มือน้อยๆปรายฟ้าลูบไปลูบมาที่เเกนกายเพื่อปลุกอารมณ์พิศวาสในกายเดวิล


​ผั๊วะ!!!!!!!!

"โอ๊ยยยยยยยยยยยยยย"    เดวิลร้องเสียงหลง เมื่อมีตัวน้อยของเขาลูบเเกนกายเสร็จ ปรายฟ้าก็เอามือคล้องเดวิล ก่อนเธอจะเเทงเข่าเข้าเป้าเดวิลอย่างจัง


เดวิลซุดตัวกลับพื้น เพราะเขารู้สึกจุกไปหมด  "สมหน้าน้ำ  ถ้ามีอีกครั้ง ปรายฟ้าจะตัดทิ้ง!!!!"   ว่าเเล้วปรายฟ้าก็เดินออกไปจากห้องพัก  เพราะรู้สึกหมั่นไส้เดวิล


เดวิลไม่รอช้า ดึงสายน้ำเกลือออกจากหลังเมื่อ ก่อนจะรีบเดินตามปรายฟ้าไป   "ถ้าตัดทิ้งเเล้วเฮียจะเอาที่ไหนมาสืบพันธ์ครับ"   เดวิลดึงข้อมือปรายฟ้าไว้ก่อนจะดึงเธอเข้าสู่อ้อมกอด


"ก็ไม่ได้ทำค่ะ"   ปรายฟ้าถอดหายใจเบาๆกับนิสัยเดวิลที่ดูเหมือนจะเอาเเต่ใจ    "พี่ขอโทษครับ"  เดวิลซบลงที่ซอกคอปรายฟ้าที่มีกลิ่นชอบเป็นธรรมชาติ    "ครั้งนี้เชอรี่ ครั้งต่อไปเป็นใครค่ะ"   ปรายฟ้ากอดอกพูดประชดเดวิลเล็กน้อย


"ไม่มีเเล้วค่ะ"   เดวิลจูงมือปรายฟ้ากลับที่ห้องพักเหมือนเดิม   "พี่เดวิลค่ะ  ปรายหวงงงง"   ปรายฟ้าพูดในสิ่งที่เธอรู้สึกให้เดวิลรับฟัง   "หวงอะไรครับ"   เดวิลเเทบอยากจะฉีกยิ้มถึงใบหูเมื่อปรายฟ้าหวงเขา


"หวงอันนี้ค่ะ"   ปรายฟ้าลูบไปเเกนกายเดวิลที่สงบในกางเกง   "ซี๊ดดดด~~~ เเค่อันนี้หรอครับ"   เดวิลซี๊ดดดปากเบาๆ เมื่อปรายฟ้าเริ่มชักเเกนกายเขาอีกครั้ง    "เเค่อันนี้สิค่ะ!!! ส่วนอื่นไม่อะไรต้อวหวงนี้ค่ะ!!!"  ปากร้าย เมียเขาปากร้ายเเฮะ


"ปรายฟ้าครับ"    เดวิลจับมาปรายฟ้าขึ้นมา ก่อนจะทาบลงที่อกข้างซ้าย ตรงหัวใจเขาเต้น    "ให้โอกาสพี่ ได้มั้ย"   เดวิลลูบใบหน้าสวยอย่างเบามือ  เขาอยากได้โอกาสนั้นจากเธอเพียงคนเดียว


"ปรายให้โอกาสค่ะ"    ปรายฟ้าส่งยิ้มหวานให้เดวิล เพราะตอนนี้เธอเองก็รักเดวิลสุดหัวใจเเล้วเหมือนกัน  ปรายฟ้าพยายามเขย่งเท้า เพื่อพยายามจะจูบปากหนาของเดวิล   "ฮ่าฮ่า"   เดวิลหัวเราะเบาๆเมื่อปรายฟ้าพยายามเเล้วเเต่ก็ไม่ถึง


"จุ๊บหน่อยยยย ปรายไม่ถึง"   ปรายฟ้าตีอกเเกร่งเบาๆ เมื่อเดวิลยังไม่ยอมก้มหน้าลงมาให้เธอจุ๊บ    "พี่เดวิลอ่ะ ชิ"    เมื่อเดวิลยังยืนนิ่งๆ ปรายฟ้าจึงทำท่างอลให้เดวิล


"อื้อออออ"    เดวิลเห็นว่าเมียตัวน้อนของเค้า กำลังงอล เขาจึงประครองใบหน้าสวยให้เงยขึ้น ก่อนเดวิลจะก้มลงจูบอย่างอ่อนโยน


​ก๊อกๆๆๆๆ

เอาอีกเเล้ว ทำไมจะไม่ให้เขาหวานกับเมียบ้างรึไง  เข้าใจมั้ยว่าคนมั้ยอยากกกกกก   "ดิฉันมาทำความสะอาดค่ะ ว๊ายยยทำไมเข็มน้ำเกลือถึงได้หลุดค่ะ"   เมื่อพยาบาลสาวเธอสายน้ำเกลือหลุด เธอจึงตวาดสายตามองที่ปรายฟ้า เพราะคิดว่าต้นเหตุหน้าจะเป็นปรายฟ้า


"เชิญญาติออกไป รอข้างนอกด้วยนะคะ"    ปรายฟ้ากระพริบตาปริบๆ เเค่เจาะสายน้ำเกลือเธอต้องออกไปด้วยหรอ เเต่ถึงอย่างทันเธอยอมออกไปเเต่โดยดี


เมื่อปรายฟ้าเดินออกไปเเล้ว เดวิลจึงปรับตัวให้หน้านิ่งโหดเหมือนเดิม   "จะทำอะไรก็รีบทำ"   เดวิลนอนลงกับเตียงอีกครั้ง เเต่ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพยาบาลสาว


"จะทำอะไร!!!"    เดวิลถามพยาบาลสาวด้วยความเเปลกใจ เพราะเธอกำลังเเกะกระดุมเสื้อผู้ป่วยออก   "ทะ...ทำความสะอาดค่ะ  มันเป็นหน้าที่ ที่ฉันตะ...ต้องทำ"   หน้าที่ ที่ต้องทำ ปกติเรื่องเเบบนี้เขาให้เมียหรือญาติทำไม่ใช่หรอ


พยาบาลสาวกระตุกยิ้มทันที เมื่อเห็นหน้าท้องเป็นลอนของเดวิล  ถ้าใช้ผ้าซุบน้ำค่อยๆเช็ดตามตัวเดวิลอย่างช้าๆ เพราะหวังจะอ่อย เจ้าพ่อมาเฟีย   พยาบาลไล่เช็ดไปเลื่อยๆจะมาถึงที่ เป้าตุงๆของเดวิล  พยาบาลสาวใช้มือเกียวที่ขอบเกงกาง ก่อนจะค่อยๆดึงกางเกงลง เพื่อจะทำความสะอาดส่วนนั้นของเดวิล


​พลึบ!!!!

"ส่วนนั้นไม่ได้  เเค่เมียฉันก็เดียวก็พอ"   เดวิลจับข้อมือพยาบาลสาวไว้ก่อน ก่อนเขาจะออกเเรงบีบที่ข้อมือพยาบาลสาวไม่เเรงนะ เเต่ทำให้เธอหิ้วหน้าด้วยความเจ็บทันที


"ตะ....เเต่มันเป็นหน้าที่ของฉันนะคะ"   พยาบาลสาวพยายามทำใจดีสู้เสือไว้  เเค่อีกนิดเดียวเธอก็จะได้ครอบครองเดวิลเเล้ว   "เเน่ใจงั้นหรอว่าเป็นหน้าที่ ที่ต้องทำ"   เดวิลออกเเรงบีบข้อมือพยาบาลมากกว่าเดิม จนทำให้ข้อมือเธอสั่นด้วยความเจ็บ


"อ่ะ....เอ่อ"   พยาบาลหันซ้ายกหันขวา เพื่อตอบคำถามกับเดวิล   "เเค่เธอทำเเค่นี้ ฉันก็ขยะเเขยงเต็มทีละ ออกไปซะ"   เดวิลกระซิบที่ข้างๆหูพยาบาล ก่อนจะผลักเธอออกเบาๆ


"พี่เดวิลค่ะ"   เดวิลรีบติดกระดุมให้รีบร้อยเพราะเขากลัวว่าเมียตัวน้อยของเขาจะสังสัย  เมื่อพยาบาลสาวเห็นว่า ปรายฟ้ากำลังเดินเข้ามาเธอจึงทำท่าล้มใส่เดวิล


"ว๊ายยยยยยย อะ...อย่าค่ะคุณเดวิล"   เดวิลเบิกตากว้างที เมื่อเธอล้มใส่หน้าอกเขาเเล้วพูดประโยคบ้าๆนี้ออก   "ว๊ายยย คุณเดวิลค่ะ มีคนเข้ามาเห็น"  พยาบาลสาวรีบเอามือคล้องคอเดวิลทันที เมื่อเห็นว่าปรายฟ้าเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด


"เเสดงจบยังค่ะ"    ปรายฟ้าไม่ได้ตกใจนักกับภาพที่เห็น  เพราะดูจากสีหน้าเดวิลก็รู้เเล้วว่า เขาก็งงกับเรื่องที่เกิด   เมื่อพยาบาลสาวเห็นว่าปรายฟ้าจับได้ เธอจึงเริ่มทำอะไรไม่ถูก


"ว๊ายยยยยย"   พยาบาลสาวร้องด้วยความตกใจ เพราะอยู่ๆปรายฟ้าก็กระชากเเขนเธอออกมา ก่อนปรายฟ้าจะเดินไปนั่งตักเดวิลเเทน  "พี่เดวิลคงตกใจหน้าดู  ที่เธอเเรดที่นี้"   ปรายฟ้าจะหัวเดวิลซบลงที่ซอกคอเธอ  ก่อนปรายฟ้าจะลูบหัวเดวิลทำเบาๆ  


ยิ่งเขารู้จักปรายฟ้า เธอยิ่งร้ายเเฮะ   เขาสูดดมความหอมจากซอกคอปรายฟ้าเบาๆ   "กรี๊ดดดด เเกว่าใครเเรด"   พยาบาลสาวกรี๊ดเมื่อโดนด่าว่าเเรด   "น้องค่ะ  ร้อนตัวค่ะ"   ปรายฟ้าเเสร้ยิ้มอย่างชัยชนะ


"กรี๊ดดดดด"   เมื่อพยาบาลสาวเห็นว่า ปรายฟ้าเป็นคนที่ไม่น่าเข้าใกล้ เธอจึงเดินกระทบเท้าออกไปจากห้องพัก   "พี่เดวิลอ่ะ ปรายหวงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงทุกส่วนของพี่เดวิล ทำไมปล่อยให้อีชะนีนั้นมานั่งตักค่ะ ทุกส่วนของพี่เดวิลเป็นของปรายคนเดียวนะคะ"



ยังไม่เเก้คำผิดนะคะ


555 หนูปรายหวงเเค่อันเดียว อย่างอื่นไม่หวงงง

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว