facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : -Chapter 20.-Rewrite 05/12/2018

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 51.2k

ความคิดเห็น : 102

ปรับปรุงล่าสุด : 17 พ.ค. 2564 11:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
-Chapter 20.-Rewrite 05/12/2018
แบบอักษร

THE DAY JUST SAME SO DARK

(Chapter20.)

พระอาทิตย์ขับรถพาเชนกลับโรงแรมที่เขาพัก

“พามาที่นี่ทำไม” เชนถามเสียงเรียบ

“พามากินข้าว” พระอาทิตย์พูดนิ่งๆ เชนทำท่าจะเปิดประตูรถ ใบหน้าคมหันมองและคว้าแขนเรียวของเชนไว้ได้ทัน

“อยู่กินข้าวด้วยกันก่อน” พระอาทิตย์พูดเสียงเบา

“นี่คือคำขอร้องหรือว่ายังไง” เชนเหยียดยิ้มออกมาเป็นเส้นตรง

“อืม…กูขอร้อง” พระอาทิตย์พูดออกมา ดวงตาคมจ้องมองเชนกำลังเชิดหน้าใส่เขา เสียงถอนหายใจหนักๆ ของเชนทำเอาพระอาทิตย์ถึงกับหน้าเสียไปนิด

“ปล่อยสิ พามากินข้าวไม่ใช่เหรอ” เชนพูดออกมาเสียงไม่พอใจเท่าไหร่ เพราะพระอาทิตย์เอาแต่ไล่ต้อนจนเขาจนมุมไปเสียทุกทาง          ริมฝีปากหนายกยิ้มมุมปากนิดๆ และคลายมือหนาออกช้าๆ

พระอาทิตย์และเชนเดินเข้ามาภายในคาสิโนที่เป็นทั้งโรงแรมและคาสิโนที่ใหญ่ที่สุดในเกาะฮ่องกง และยังเป็นคาสิโนของเพื่อนสนิทเขา

มือหนากระชับมือบางของเชนไม่ยอมปล่อย เขาจูงมือเชนให้เดินตามไป ลูกน้องของพระอาทิตย์เดินเข้ามาและก้มหัวให้ผู้เป็นนายอย่างที่เคยทำ

“แจ็ควันนี้เชนจะพักที่นี่ เตรียมน้ำอุ่นไว้ด้วย” พระอาทิตย์สั่งเสียงเข้ม เชนได้ยินถึงกับเบิกตากว้าง

“ไม่ถามกูสักคำ ใครบอกว่ากูจะนอนที่นี่” เชนพูดขึ้นอย่างหงุดหงิดด้วยเสียงค่อนข้างดังจนทำเอาแขกในโรงแรมต่างหันมามอง

“กูบอกอยู่นี่ไง กูตามใจมึงมาหลายวันแล้วนะเชน” พระอาทิตย์พูดออกมาหน้าตาเฉย

“แล้วใครสั่งให้ทำ” เชนถามต่อเสียงแข็ง

“ไม่มีใครสั่ง แค่วันนี้…อยู่กับกูแค่คืนนี้ได้ไหม” พระอาทิตย์โน้มตัวพูดกระซิบติดริมฝีปากบางจนเชนต้องหันหน้าหนี

“ทำบ้าอะไร” เชนถลึงตาใส่อย่างไม่พอใจและต่อว่าออกมาเสียงเขียว

“อย่าให้พูดหลายรอบ” พระอาทิตย์กลับไปยืนตัวตรงและพูดขึ้นมือหนาจับมือเชนไว้แน่นจนตอนนี้เริ่มจะชื้นเหงื่อจนเชนรู้สึกได้

“คนเผด็จการ” เชนสบถว่าออกมาและสะบัดมือออกจากมือของ    พระอาทิตย์

“หึ” พระอาทิตย์ยิ้มบางๆ กับท่าทีฟึดฟัดของเชน เพราะถึงเจ้าตัวจะไม่พอใจแต่ก็ยอมที่จะอยู่กับเขา

พระอาทิตย์พาเชนเดินเข้าไปในห้องอาหาร แต่ก็ต้องชะงักไปนิดเพราะบังเอิญเจอเจี๋ยเหว่ยนั่งอยู่กับแขกของเธอก่อนหน้านี้

“นั่งก่อนสิ” เจี๋ยเหว่ยพูดทักและเชิญด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ

“ไม่ดีกว่า เชิญคุณตามสบายเถอะ” พระอาทิตย์ปฏิเสธออกมาเสียงนิ่งและทำท่าจะลากเชนไปอีกโต๊ะ

“พอดีแขกของฉันกำลังจะกลับ” เจี๋ยเหว่ยพูดขึ้น

สายตานิ่งเฉยมองไปยังแขกร่วมโต๊ะอาหารของเธออย่างกดดันให้รีบลุกออกไป ผู้ชายสองคนยืนขึ้นแล้วก้มหัวให้หญิงสาวเล็กน้อยและเดินออกไปจากห้องอาหารอย่างรวดเร็ว

“นั่งสิ” เจี๋ยเหว่ยสั่งเสียงนิ่ง เชนยืนมองท่าทีของพระอาทิตย์และ     เจี๋ยเหว่ยสลับไปมา แต่ก็ไม่ได้ถามอะไร

“หวังว่าอาหารที่นี่คงรสชาติถูกปากเธอนะ” หญิงสาวพูดขึ้นและเขี่ยบุหรี่เบาๆ ที่จานเขี่ยบุหรี่

“ครับ? คุณบอกผมเหรอ” เชนขมวดคิ้วถามเพราะเจี๋ยเหว่ยไม่แม้แต่จะมองหน้าเชนสักนิด

“แล้วคิดว่าฉันกำลังคุยกับใครอยู่ล่ะ” ดวงตาเฉี่ยวร้ายหันมองเชนนิ่งๆ ริมฝีปากแต่งแต้มด้วยลิปสติกสีแดงสดคลี่ยิ้มออกมาบางๆ ผู้หญิงคนนี้สวยมากจริงๆ เชนคิดในใจ

“เชน นี่หลวนเจี๋ยเหว่ย เป็นเจ้าของที่นี่” พระอาทิตย์พูดแนะนำออกมาเสียงเรียบ

“และนี่เชน ผมคงไม่ต้องแนะนำใช่ไหม” พระอาทิตย์หันไปพูดกับกับเจี๋ยเหว่ย

“อย่าเสียมารยาทสิพระอาทิตย์” 

เจี๋ยเหว่ยพูดขัดออกมาเสียงนิ่ง หญิงสาวเหยียดยิ้มกับท่าทีเหมือนจะไม่พอใจของชายหนุ่มที่ถูกเธอบังคับให้เขามานั่งร่วมโต๊ะ

“ยินดีที่ได้รู้จักอย่างเป็นทางการคุณเชนนิพัทธ์ กิตติขจรวานิช”

เจี๋ยเหว่ยพูดชื่อและนามสกุลเชนออกมาเต็มยศ เชนเลิกคิ้วอย่างแปลกใจและมองไปหาพระอาทิตย์นิ่งๆ

“คุณรู้จักผม?” เชนถามออกมา

“นิดหน่อย เพราะเธอก็ไม่ได้น่าสนใจสักเท่าไหร่ ถ้าคนของฉันไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับชีวิตของเธอ” หญิงสาวพูดขึ้นอย่างเหนือชั้นกว่า

“หมายความว่ายังไง คนของคุณ?” เชนขมวดคิ้วถามออกมา

“พอได้แล้วน่า เจี๋ยเหว่ย” พระอาทิตย์พูดเสียงติดจะรำคาญ

พอดีกับที่อาหารเริ่มทยอยนำมาเสิร์ฟจนเต็มโต๊ะอาหาร หญิงสาวลดขาข้างหนึ่งลงจากการนั่งไขว่ห้าง เธอลุกขึ้นและเดินมาหาพระอาทิตย์ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับเชน

“ทานอาหารให้อร่อยนะ มื้อนี้ฉันเลี้ยงเอง” เจี๋ยเหว่ยโอบแขนเรียวของเธอบนไหล่แกร่งของพระอาทิตย์นิ่งๆ

พระอาทิตย์ยืนเต็มความสูงและทำท่าจะเดินไปส่ง

“ไม่ต้องหรอก หัดทำตัวมีมารยาทกับแขกของเธอหน่อยสิ”

เจี๋ยเหว่ยคลี่ยิ้มออกมาบางๆ และเขย่งเท้าเพื่อยื่นปากบดจูบกับริมฝีปากหนาของพระอาทิตย์ทำเอาเชนถึงกับนิ่งอึ้งไป เชนกัดฟันกรอดเป็นสันนูน

เขาคิดอยู่แล้วว่าจะต้องมีอะไร ผู้หญิงคนนี้ถึงส่งสายตามาดร้ายมาให้เขาตลอดเวลา หญิงสาวยกยิ้มนิดๆ และเดินออกไปพร้อมลูกน้องตนเองสี่ห้าคน

“กินสิ นั่งรออะไร” พระอาทิตย์พูดเสียงเรียบ สายตามองเชนนิ่งๆ

เขาเช็ดรอยลิปสติกสีสดที่เปื้อนริมฝีปากออกอย่างใจเย็น เชนไม่ได้ถามอะไร ทั้งคู่ไม่ได้พูดคุยอะไรกันระหว่างที่นั่งกินข้าว วันนี้เชนรู้สึกไม่เจริญอาหารเอาเสียเลยจริงๆ ทำไมในหัวของเขามีแต่เรื่องอะไรก็ไม่รู้ให้คิดเต็มไปหมด

“เชน…เชน!!!” พระอาทิตย์เรียกเชนเสียงดังจนเชนสะดุ้งนิดๆ

“มีอะไร” เชนดึงสติตัวเองกลับมาเพราะเสียงเรียกคุ้นหู

“เหม่ออะไร ทำไมถึงไม่กินข้าว” พระอาทิตย์ถามออกมา

“ไม่ค่อยหิว อยากพักมากกว่า” เชนว่าออกมา

“อย่างนั้นก็ขึ้นห้องกันเลยแล้วกัน” พระอาทิตย์พูดออกมาเสียงนิ่ง

“ไม่อยากอยู่ที่นี่” เชนพูดออกมา

“ทำไม”

“ไม่มีเหตุผล” เชนว่าออกมาอีก มือหนาเอื้อมทำท่าจะกุมมือเชนที่วางอยู่บนโต๊ะแต่กลับเป็นเชนที่ชักมือกลับและลุกขึ้น      

“…” 

พระอาทิตย์มองและถอนหายใจออกมาหนักๆ เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงและเข้าไปคว้าข้อมือเล็กให้เดินตามไปที่ลิฟต์ โดยมีแจ็คคอยกดลิฟต์ให้ทั้งสองคน พระอาทิตย์พาเชนเข้ามาภายในลิฟต์ตัวหรูซึ่งทำด้วยกระจกทั้งสี่ด้าน

“กูนอนไม่ค่อยหลับ คืนนี้อยู่ที่นี่กับกูนะ” พระอาทิตย์กระซิบข้างใบหูเล็กของเชนจากด้านหลัง

“…” 

เชนไม่ได้พูดอะไรออกมา เขาเพียงแค่หลับตาลงช้าๆ ตอนนี้เขาไม่อยากจะพูดคุยอะไรต่ออีก

“เข้ามาสิ” พระอาทิตย์พูดขึ้น เขาจูงมือเชนให้เดินตามเข้ามาภายในห้องพักวีไอพี

“ผมเตรียมน้ำอุ่นไว้ให้แล้วนะครับ” แจ็คพูดจบกฌเดินออกจากห้องไป เชนได้แต่มองตามหลังแจ็คนิ่ง

“อาบน้ำด้วยกันไหม” พระอาทิตย์ถามออกมา

“ปกติไม่เคยถาม อย่าทำอะไรให้มันดูยุ่งยาก” 

เชนถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกช้าๆ พระอาทิตย์มองเชนเงียบๆ ตอนนี้ร่างบางยืนเปลือยกายต่อหน้าเขา คนตัวโตรู้ว่าที่เชนทำแบบนี้เพราะกำลังหงุดหงิดอะไรสักอย่าง และเขาเองก็ไม่ได้ชอบท่าทางแบบนี้ของเชนเลยสักนิด พระอาทิตย์หยิบเสื้อคลุมอาบน้ำมาสวมให้คนตัวบางช้าๆ

“หงุดหงิดอะไร ไม่พอใจอะไรกูเรื่องอะไรก็พูดสิ” พระอาทิตย์ถามออกมาอย่างรู้ใจเชนไปเสียหมด

“สนใจความรู้สึกกูตั้งแต่ตอนไหน” เชนพูดขึ้นน้ำเสียงแข็งกระด้างแต่กลับเป็นประโยคที่แสดงออกถึงความน้อยใจเสียเหลือเกินสำหรับคนฟังอย่างพระอาทิตย์ เขายิ้มออกมาบางๆ เชนขมวดคิ้วเข้าหากัน

“ยิ้มอะไร” เชนถามออกมา

“เจี๋ยเหว่ยเคยเป็นคู่นอนของกูตั้งแต่สมัยเรียน ตอนนี้กูกับเขาแค่เป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน” พระอาทิตย์พูดออกมา

“ไม่ได้อยากรู้ มึงจะเสียเวลามานั่งอธิบายอะไรไร้สาระแบบนี้ทำไมไม่ทราบ” เชนว่าออกมา

เชนรีบหันหลังเพื่อหลบสายตาคมที่จ้องจะจับผิดเขาตลอดเวลา     พระอาทิตย์เลิกคิ้วมองแผ่นหลังบางไม่วางตา เขาคิดถูกสินะ เพราะเรื่องในห้องอาหารจริงๆ ที่ทำให้เชนหงุดหงิดได้ขนาดนี้

“ถ้ามึงไม่เอากูจะกลับ ถ้าจะเอาก็รีบๆ ทำให้เสร็จ กูอยากพัก” เชนว่าออกมาอีกเป็นชุด

พระอาทิตย์สวมกอดเชนจากด้านหลัง เขาไม่รู้จะง้อเชนด้วยวิธีไหนอีกแล้ว เมื่อไหร่เชนจะเลิกคิดว่าตัวเองเป็นเพียงแค่ที่ระบายความใคร่ของเขาสักที

“คิดว่ากูจ้องจะเอามึงตลอดเวลาเลยหรือไง” พระอาทิตย์ถามออกมาเสียงนิ่ง

“ก็มันเป็นแบบนั้นมาตั้งแต่แรก กูคงไปเปลี่ยนความคิดมึงไม่ได้” เชนว่าออกมาเสียงเย็น

“อืม กูต้องทำสักแค่ไหน มึงถึงจะรู้ว่าสิ่งที่มึงพูดมันผิดไปจากเดิม” พระอาทิตย์พูดออกมาเสียงเบา

“…”

“เชน คือกู…” 

เชนเริ่มรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเอง เขาไม่รู้ว่าพระอาทิตย์กำลังจะพูดอะไรต่อจากนี้ แต่สิ่งที่พระอาทิตย์จะพูดกลับเป็นสิ่งที่เชนไม่อยากได้ยิน

“กูอยากอาบน้ำ” เชนพูดตัดบทและเดินเลี่ยงเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว

พระอาทิตย์ได้แต่ยืนนิ่งอยู่แบบนั้น เขาเองก็ยังไม่รู้ว่าตัวเองกำลังจะพูดอะไรออกไป เพราะปากไวกว่าความคิดเสียอย่างนั้น 

เชนยืนนิ่งอยู่ในห้องน้ำเงียบๆ เขาไม่รู้ว่าพระอาทิตย์จะพูดอะไรออกมา แต่ช่างเถอะ เขาเองก็ไม่ได้สนใจ

ปังๆๆ 

เสียงเคาะประตูดังขึ้น

 “อะไร” เชนชะงักไปนิด ตอนนี้เขาเดินมายืนอยู่ที่หลังประตูห้องน้ำ 

“เป็นอะไร กูเห็นมึงเข้าไปแล้วเงียบไปตั้งนาน” พระอาทิตย์ตะโกนถามขึ้น

“นี่มึง!!! ออกไปจากหน้าห้องน้ำเลยนะ เป็นโรคจิตหรือยังไงห๊ะ!!!” ใบหน้าสวยเห่อร้อนขึ้นมาจากคำพูดของอีกคน 

“อืมๆ รีบอาบสิ” พระอาทิตย์ไม่วายออกคำสั่งออกมา

“บ้าจริง” เชนสบถออกมา ขาเรียวก้าวลงอ่างอาบน้ำใบโต เชนใช้เวลาอาบน้ำค่อนข้างนานตามปกติของเจ้าตัวอยู่แล้ว

แกร๊ก!!! 

เชนเปิดประตูออกมาแต่ก็ต้องชะงักเท้าและยืนนิ่งอยู่หน้าประตูห้องน้ำเพราะเจอพระอาทิตย์ยืนทำหน้าถมึงทึงเข้า ร่างแกร่งกอดอกยืนมองเชนไม่วางตา

“มายืนทำบ้าอะไรตรงนี้”

เชนว่าออกมาและใช้มือผลักอกของพระอาทิตย์เพื่อเดินออกจากห้องน้ำ ร่างบางเดินไปนั่งเช็ดผมที่โต๊ะเครื่องสำอาง

พระอาทิตย์เดินไปหาเชนเงียบๆ เขาเองก็หันซ้ายหันขวาเพราะไม่รู้จะเริ่มพูดอย่างไร เชนมองสบสายตาคมกริบของพระอาทิตย์ที่กำลังมองเชนผ่านกระจกเช่นเดียวกัน

“มีอะไรหรือเปล่า” เชนถามออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่ก็ไม่ได้แข็งกระด้างอะไร

พระอาทิตย์จับไหล่บางของเชนเพื่อให้หันมาทางเขาและนั่งลงคุกเข่าที่พื้นทำให้สายตาของคนทั้งคู่อยู่ในระดับไม่ต่างกันมากนัก เชนใช้มือทั้งสองข้างยันไหล่ของพระอาทิตย์เอาไว้ 

“กูไม่รู้จะเริ่มพูดยังไงดี”

พระอาทิตย์พูดออกมาเสียงเรียบ ดวงตาคมหลบสายตาของเชนอย่างห้ามไม่ได้ เขายกมือขึ้นและใช้นิ้วกลางจรดหว่างคิ้วของตัวเองอย่างลวกๆ 

“…” 

เชนได้แต่มองนิ่งๆ จากอาการของคนตรงหน้าเขารู้ว่าอีกฝ่ายกำลังเขินเพราะพระอาทิตย์จะเป็นแบบนี้ประจำ

“เชน” พระอาทิตย์มองขึ้นสบตาเชนนิ่งๆ

“ว่าไง” 

“ลองมาใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันไหม”

พระอาทิตย์พูดออกมาในที่สุด ไม่ใช่คำพูดสวยหรูอย่างขอคบหาหรือบอกผ่านคำว่ารักแต่อย่างใด แต่เชนรู้ดีว่าหมายถึงอะไร 

“…”

เชนได้แต่นั่งนิ่งเงียบอยู่แบบนั้น น้ำตาเม็ดโตมันร่วงเผาะหยดลงบนมือหนาของพระอาทิตย์

“อย่าเงียบได้ไหม” พระอาทิตย์พูดเสียงอ้อนวอนอย่างที่ไม่เคยทำ

“ทำไมถึงไม่ทำดีแต่แรก ฮึกๆ ทำไมต้องร้ายใส่ ทำไมต้องทำร้ายจิตใจตลอด รู้ไหมว่ากูเจ็บ ฮึกๆ” เชนพูดพร้อมทั้งน้ำตา ทำไมเขาต้องรู้สึกกับผู้ชายบ้าๆ คนนี้ด้วยนะ ทำไมกัน

“กูขอโทษที่ทำแบบนั้นกับมึง…เจ็บมากไหม” พระอาทิตย์เอื้อมมือหนาจับที่แก้มใส นิ้วยาวเกลี่ยเช็ดน้ำตาให้เชนแผ่วเบา

“ได้ไหม มาอยู่กับกู” พระอาทิตย์พูดขอออกมาอีก

“ถ้าบอกว่าไม่ได้จะบังคับกูไหม ฮึกๆ” เชนนั่งกะพริบตาปริบๆ ยังคงสะอื้นไม่หยุด

“อืมคงต้องบังคับ” พระอาทิตย์ตอบรับในลำคอและพูดเสียงเบา

“เลว”

ปึกๆๆ  หมัดเล็กทุบไหล่แกร่งอย่างเหลืออด

“หึหึ กล้าตีกูเหรอ” พระอาทิตย์จับรวบข้อมือของเชนและถามออกมาเสียงเรียบ เชนมองค้อนกลับทันที

“กล้าเสียงแข็งใส่กูรึไง” เชนย้อนถาม

พระอาทิตย์เลิกคิ้วมองเชนนิดๆ นิ้วยาวยกขึ้นผลักไปกลางหน้าผากของเชนเบาๆ

“ขอคำตอบ” พระอาทิตย์พูดขึ้น

“ไม่มี” เชนบอกออกมา

พระอาทิตย์ถอนหายใจออกมายาวๆ เชนใช้มือจับที่แก้มสากของ  พระอาทิตย์เบาๆ

“สัญญาสิว่าจะไม่ทำกูเจ็บ สัญญาสิว่าจะไม่ทำกูร้องไห้ สัญญาสิว่าจะไม่ทำกูเสียใจ”

เชนพูดเพราะเขารู้ใจตัวเองมาตลอดว่า ตอนนี้ความรู้สึกที่มีต่อผู้ชายคนนี้นั้นเริ่มเยอะขึ้นเรื่อยๆ อาจจะไม่ได้มากมายจนล้น แต่ทั้งคู่ก็รู้ดีว่าตอนนี้พวกเขาแตกต่างจากวันแรกที่เจอกัน

“ทำไมแค่คำสัญญาพวกนั้นมึงต้องเอามาใส่ใจ”

“เพราะเป็นมึงไง พระอาทิตย์” เชนพูดออกมาเสียงเบา

พระอาทิตย์คลี่ยิ้มจนเห็นฟันซี่สวย เชนนิ่งอึ้งไปนิด สองแก้มใสขึ้นสีระเรื่อ 

“ขอบคุณ ถึงคำสัญญาพวกนั้นไม่ได้มีประโยชน์แต่กูจะพยายาม” พระอาทิตย์พูดขึ้นเสียงนิ่ง

“ไม่ใช่แค่พยายามแต่ต้องทำให้ได้” เชนสั่งออกมาอีก

“อืม” พระอาทิตย์ตอบรับในลำคอ ร่างแกร่งยืดตัวขึ้นจูบปากบางสีสด เชนก้มลงรับจูบอย่างเต็มใจ

“อื้อ พอแล้ว” เชนฝืนหน้าหนีไปอีกทางเพราะทุกครั้งที่ได้จูบกัน    พระอาทิตย์ดูเหมือนจะแย่งอากาศหายใจเขาทุกที

“เช็ดผมแล้วใส่เสื้อผ้าซะ เดี๋ยวไม่สบาย”

“อืม” เชนตอบรับในลำคอ

พระอาทิตย์ลุกขึ้นวางมือหนาบนศีรษะของเชนแล้วยีผมนุ่มไปมาอย่างนึกเอ็นดู และไม่วายก้มลงหอมที่แก้มใสอีกครั้ง เมื่อคนตัวโตอาบน้ำแต่งตัวออกมาจากห้องน้ำ สายตาคมกริบมองไปยังคนบนเตียงที่หลับใหลซุกตัวใต้ผ้าห่มผืนหนาบนเตียงกว้างของเขา มือหนาจับผ้าห่มขึ้นปิดอกให้เล็กน้อย เชนขยับตัวนิดๆ เปลือกตาบางลืมขึ้นช้าๆ

“อาบน้ำนานจัง” เชนถามออกมาเสียงงัวเงีย

“นอนไปสิ แอร์เย็นไปหรือเปล่า”

พระอาทิตย์ถามออกมาก่อนจะนั่งลงที่ขอบเตียง เชนส่ายหน้าไปมาและมองนิ่งๆ

“อะไร” พระอาทิตย์ถามขึ้น

“ทำไมต้องเป็นกู” 

“นอนเถอะ” พระอาทิตย์เลี่ยงตอบคำถาม

เขาก้มลงจูบที่หน้าผากเนียนแผ่วเบาช่างนุ่มนวลเสียจนเชนเองไม่คิดว่าผู้ชายป่าเถื่อนแบบพระอาทิตย์จะมาทำอะไรอ้อยอิ่งแบบนี้ได้

เชนแทบจะลืมตาไม่ไหว เปลือกตาค่อยๆ ปิดลงช้าๆ พระอาทิตย์นั่งรอจนเชนหลับไป 

“เพราะเป็นมึง” พระอาทิตย์กระซิบออกมาเสียงเบา เขาจับจ้องมองเชนซึ่งกำลังนอนหลับสนิท จากนั้นจึงลุกปิดไฟและเดินออกไปนอกห้องนอน 

“ไปเตรียมชุดให้เชนใส่ไปงานพรุ่งนี้” พระอาทิตย์สั่งลูกน้องคนสนิทออกมาเสียงเรียบ

“ครับ” แจ็ครับคำ

“ขอบใจมาก ไปพักเถอะ” พระอาทิตย์สั่งงานลูกน้องเรียบร้อยจึงเดินกลับเข้าห้องนอนอีกครั้ง

ร่างแกร่งสอดตัวเข้าไปใต้ผ้าห่มผืนเดียวกับเชน มือหนาจับรั้งเอวคอดมาโอบกอดไว้หลวมๆ เชนขยับตัวหันมาโดยอัตโนมัติ    

“อื้อ” เสียงครางในลำคอดังออกมานิดๆ

 “…” พระอาทิตย์เพ่งมองใบหน้าของเชนในความมืด เสียงลมหายใจยังคงดังสม่ำเสมอ เขายิ้มออกมานิดๆ และปิดเปลือกตาลงช้าๆ เข้าสู่ห้วงนิทราตามเชนไป…

รุ่งเช้า

จึกๆๆ

เชนใช้นิ้วจิ้มๆ ที่แก้มสากของพระอาทิตย์ขณะที่คนตัวโตกำลังหลับสนิท

 “อื้อ” พระอาทิตย์ครางออกมาในลำคอ

จึกๆๆ

“จะเอาอะไร” พระอาทิตย์ถามออกมา เปลือกตายังหลับสนิทอยู่

 “พอช 911” เชนนอนทับอกแกร่งของพระอาทิตย์ นิ้วเรียวยังคงจิ้มแก้มของร่างหนา กวนใจคนกำลังหลับสบาย

“อืม เดี๋ยวให้แจ็คจัดการให้” พระอาทิตย์พูดขึ้น ลำแขนแกร่งโอบรัดเอวคอด เชนเบ้หน้านิดๆ อย่างหมั่นไส้      

จึกๆๆๆ เขายังคงจิ้มแก้มพระอาทิตย์ไม่หยุด

“อะไรอีก” พระอาทิตย์ลืมตาขึ้นมองเชนนิ่งๆ

“กูล้อเล่น แค่อยากปลุก” เชนพูดออกมา คางเรียวทับไปบนหลังมือของตัวเอง

“ฮะๆ ปลุกแบบนี้มันผิดรู้ไหม” พระอาทิตย์พูดว่าขำๆ คนตัวโตยิ้มกรุ้มกริ่มให้เชน คิ้วคู่สวยขมวดนิดๆ

“แล้วจะให้ปลุกยังไง” เชนถามออกมาอย่างแปลกใจ

มือหนาจับมือบางของเชนสอดเข้าในกางเกงเพื่อจับแก่นกายที่ตื่นขึ้นตามเจ้าของ เชนเบิกตากว้าง สองแก้มใสขึ้นสีระเรื่อ 

“คิดแต่เรื่องอย่างว่าหรือไง”

“ก็ดูมึงสิ จะให้กูทนไหวยังไง” พระอาทิตย์พูดขึ้นเสียงอ้อน

“อย่ามาทำเสียงแบบนี้นะ” เชนว่าออกมาเสียงเขียว

“ฮะๆ” พระอาทิตย์หัวเราะขำ ยิ้มกว้างโชว์เขี้ยวซี่สวย เชนเผลอชะงักมองนิ่ง

“เป็นอะไร” พระอาทิตย์ถามออกมา

“เปล่า” เชนใช้มือยันอกแกร่งและหันหน้าหนี

“อะไร หันมาพูดกันก่อน” พระอาทิตย์จับปลายคางของเชนเพื่อให้หันมาหาเขา

“ไม่มีอะไร”

“ไม่มีแล้วจะหันหน้าหนีทำไม”

“…” เชนเงียบไม่ยอมตอบ

ร่างบางลุกขึ้นนั่งบนเตียงในสภาพที่ผมเผ้ายุ่งเหยิง พระอาทิตย์ลุกขึ้นนั่งตามอวดลอนกล้ามหน้าท้องเรียงตัวสวยงาม มือหนายกขึ้นจัดผมให้เชนลวกๆ 

“อาบน้ำด้วยกันไหม” พระอาทิตย์เอ่ยชวน

“ไม่อะ ไปอาบก่อนเถอะ” เชนส่ายหน้าไปมา

“วันนี้ไปงานกับกูนะ” 

“งานอะไร” เชนถามออกมา

“งานของเจี๋ยเหว่ย” พระอาทิตย์พูดออกมา

“ทำไมต้องไป” เชนถามออกมาเสียงแข็ง

“อยากให้ไปด้วยกัน ได้ไหม” พระอาทิตย์พูดออกมาเสียงเรียบ

“อืม” เชนรับในลำคอ 

ฟอด!!!

พระอาทิตย์หอมแก้มใสของเชนดังฟอดใหญ่ เชนยู่หน้าใส่อย่างน่ารัก ร่างแกร่งก้าวลงจากเตียงและเดินเข้าห้องน้ำไป

ก๊อกๆๆ

เสียงเคาะประตูดังขึ้น เชนลงจากเตียงไปเปิดประตูห้องนอน

“อรุณสวัสดิ์ครับคุณเชน” แจ็คทักทายเชนเล็กน้อย

“อรุณสวัสดิ์” เชนทักทายตอบ

“นี่ชุดออกงานของคุณเชนวันนี้ครับ”

“นี่เขารู้ก่อนหน้านี้อยู่แล้วใช่ไหม” เชนพึมพำถามออกมา

“คุณเชนว่าอะไรนะครับ” แจ็คถามออกมา

“เปล่าหรอก ขอบคุณนายมาก” เชนรับชุดจากแจ็คมาถือไว้

“อยากทานอะไรเป็นพิเศษไหมครับ” 

“ไม่หรอก” 

“ครับ” แจ็คเดินกลับไปรออีกห้อง…

เชนวางชุดที่แจ็คเตรียมมาให้ไว้ที่ปลายเตียง ดวงตาคู่สวยมองไปที่ประตูห้องน้ำและเห็นบานประตูปิดไม่สนิท เชนเดินตรงไปเพื่อจะปิดประตู

“ทำไมถึงไม่ปิดประตู บ้าจริง” เชนเอื้อมมือจับลูกบิดประตูเพื่อปิด

“ฮึ่ม เชน…อ่า”

เสียงครางต่ำที่ลอดออกมาจากลำคอของคนตัวโตทำเอาเชนยืนนิ่งไปทันที ใบหน้าสวยเห่อร้อนไปหมด มือบางจับลูกบิดประตูห้องน้ำ จู่ๆ ขาก็ก้าวไม่ออก เขาไม่คิดว่าพระอาทิตย์จะทำอะไรแบบนี้ และที่สำคัญยังครางชื่อเขาออกมาอีก เชนรีบหันหลังและยกมือขึ้นจับแก้มของตนเองทั้งสองข้าง

เชนเดินกลับไปนั่งรอที่ปลายเตียงกระทั่งพระอาทิตย์อาบน้ำเสร็จ ใบหน้าสวยรีบหันหนี พระอาทิตย์มีเพียงแค่ผ้าขนหนูพันรอบเอวเดินออกมาจากห้องน้ำ ผมยังลู่เปียกและมีน้ำเกาะพราวตามร่างกายยิ่งทำให้ดูเซ็กซีขึ้นเป็นเท่าตัว เชนลอบกลืนน้ำลายลงคอ

“ไปอาบน้ำสิ นั่งมองอะไร” พระอาทิตย์พูดขึ้นเสียงนิ่ง เชนรีบหยิบผ้าขนหนูและเดินสวนเพื่อจะเข้าห้องน้ำ 

หมับ!!! มือหนาจับแขนเรียว เชนมองอย่างตกใจนิดๆ พระอาทิตย์โน้มตัวลงมาประกบปากจูบปากบางสีสด 

“อื้อ” เชนครางท้วงออกมาในลำคอ มือบางจับลำแขนแกร่งของ    พระอาทิตย์ ปากหนาสีซีดถอนจูบช้าๆ แต่ก็ไม่วายขบเม้มกลีบปากล่างของเชนย้ำๆ ทำเอาสองแก้มใสแดงก่ำ 

“พระอาทิตย์” เชนเรียกชื่อพระอาทิตย์ออกมา

“อะไร” 

“เซกซ์สำคัญกับมึงมากไหม” เชนตัดสินใจถามในสิ่งที่อยากรู้

“…” พระอาทิตย์นิ่งไปนิด

“กูถามก็ตอบมาสิ” เชนถามออกมา

“ทำไมถึงถาม” พระอาทิตย์เดินเลี่ยงไปหยิบผ้าผืนเล็กขึ้นมาซับผมตัวเองลวกๆ เชนถอนหายใจออกมาเบาๆ

“เปล่า ช่างเถอะ” เชนพูดขึ้นเสียงแผ่ว

พระอาทิตย์ขมวดคิ้วมองร่างบางตรงหน้าเล็กน้อย เชนเดินเข้าใกล้พระอาทิตย์ยืนเช็ดผมอยู่ที่ริมกระจกช้าๆ ม่านถูกเปิดออกจนมองเห็นวิวสวยงามของเกาะฮ่องกง มือบางจับขอบผ้าขนหนูของพระอาทิตย์ไว้

หมั่บ!!! 

“จะทำอะไร” พระอาทิตย์จับข้อมือเล็กและถามขึ้นเสียงเข้ม เขาเอาผ้าเช็ดผมพาดไว้ที่ไหล่แกร่งของตัวเอง

“ปากกูคงดีกว่ามือของมึง”

เชนพูดขึ้นและลดตัวลงนั่งคุกเข่าที่พื้น พระอาทิตย์เลิกคิ้วมองอย่างแปลกใจ มือบางปลดผ้าขนหนูผืนหนาที่พันรอบเอวหนาของคนตัวโตออกช้าๆ ใบหน้าสวยแดงก่ำแต่เขาต้องทำต่อ ไหนๆ ตนเองก็เป็นคนคิดที่จะเริ่มก่อน ดวงตากลมโตเหลือบมองแก่นกายที่ลู่ลงอย่างนิ่งสงบอยู่ที่กลางลำตัวของคนตรงหน้า หน้าขากำยำแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อทุกสัดส่วน

“กูเอาออกไปแล้ว” พระอาทิตย์พูดออกมาหน้าตาเฉย

“อืม รู้…กูได้ยิน” เชนพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบไม่แพ้กัน คำตอบเชนทำให้พระอาทิตย์ยกยิ้มมุมปากนิดๆ 

“แอบดูกูอาบน้ำหรือไงกัน หืม” พระอาทิตย์ถามออกมา สายตาคมมองใบหน้าของเชนที่แดงเป็นลูกตำลึงสุกอยู่ในเวลานี้ เชนส่ายหน้าไปมาอย่างน่ารัก เปลือกตากะพริบปริบๆ เหมือนเด็กเล็กๆ

“ลุกขึ้นมา ไม่ต้องทำหรอก” พระอาทิตย์พูดขึ้น

ใบหน้าหวานยิ่งขึ้นสีไปใหญ่ ใจสั่นแปลกๆ ใช่ว่าเขาไม่เคยเห็นร่างกายของผู้ชายคนนี้ แต่คนตัวโตไม่คิดจะอายเขาบ้างหรืออย่างไรกัน

เสื้อเชิ้ตตัวโคร่งของพระอาทิตย์ที่เชนสวมอยู่เลื่อนหลุดลงจากไหล่ข้างหนึ่งเผยให้เห็นลาดไหล่และไหปลาร้าขาวเนียน พระอาทิตย์จับคางเรียวของเชนให้หันหน้ามาหาเขา

“ก็มึงมันยั่วขนาดนี้จะให้กูอดใจยังไงไหว แต่กูไม่อยากทำให้เจ็บเพราะจะไปงานด้วยกัน เข้าใจหรือยัง”

พระอาทิตย์พูดขึ้น ปกติแล้วเขาไม่จำเป็นต้องพึ่งนิ้วทั้งห้าของตัวเองแบบนี้นัก เชนกะพริบตาปริบ มือหนาจับแก่นกายตนเองขยับสาวสองสามครั้ง

“ไหนบอกเอาออกแล้วไง” เชนพูดออกมาเสียงแหบพร่า

“ถ้าเป็นมึง ต่อให้กี่รอบก็ไม่มีทางหมด” พระอาทิตย์พูดขึ้นและยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ เชนมองแก่นกายที่เริ่มขยายใหญ่ขึ้นและกำลังชี้หน้าเขาอยู่

ปลายแท่งร้อนอยู่ห่างจากใบหน้าเชนไม่ถึงคืบ ลิ้นเล็กสีชมพูค่อยๆ เลียแตะปลายยอดทำเอาพระอาทิตย์ถึงกับกัดฟันกรอด ดวงตากลมเหลือบมองเจ้าของแก่นกายยักษ์ราวกับกำลังท้าทาย

พระอาทิตย์เองก็จับจ้องเชนไม่วางตา ปากบางค่อยๆ ครอบครองส่วนหัวป้านมนช้าๆ มือบางปัดมือหนาออกเพราะเขากำลังจะเป็นคนคุมเกมครั้งนี้ด้วยตัวเอง 

“หึหึ ซี้ด!!!! อุ่นชะมัด” พระอาทิตย์ครางฮือพูดขึ้นเสียงพร่า

เชนพยายามขยับปากเข้าอ้ารับส่วนนั้นเข้ามาแต่ก็ทำได้เพียงครึ่งเดียว แก่นกายอวบทั้งยาวและใหญ่โตจนคับปากเขาไปหมด ดวงตากลมเริ่มมีน้ำใสๆ เอ่อคลออยู่ที่หางตานิดๆ ร่างบางหลับตาและดูดเลียอย่างไม่นึกรังเกียจ ใช่ว่าเขาไม่เคยเป็นฝ่ายทำให้แต่นั่นก็เกิดขึ้นแค่ครั้งเดียวและผ่านมานานมากแล้ว พระอาทิตย์ใช้ฝ่ามือลูบไปที่แก้มใสแผ่วเบา

“อืม…ช้าๆ ฮึ่ม นั่นแหละ เก่งมากเด็กน้อย”

มือหนายกขึ้นจับหัวทุยของเชนและเริ่มขยับเด้งสะโพกสวนเข้าปากอุ่นจนเชนต้องยกมือขึ้นดันหน้าขาแกร่งเอาไว้ ไม่งั้นแล้วพระอาทิตย์คงดันแก่นกายเข้ามาสุดลำจนปากเขาฉีกแน่ๆ

พระอาทิตย์แหงนหน้าขึ้นสูดปากอย่างซ่านสุขและรู้ดีว่าเชนเป็นอย่างไรเวลาที่ร่วมรัก แต่ก็ไม่คาดคิดว่าเชนจะยอมทำอะไรแบบนี้ให้ทำให้เขายิ่งได้ใจ สายตาคู่คมกริบที่กำลังฉ่ำปรือก้มมองเชนนิ่งๆ ริมฝีปากสีสดที่ครอบครองแก่นกายของเขานั้นช่างเป็นภาพที่สวยงามจริงๆ 

“ซี้ด!!! ขอปล่อยข้างในตัวมึงได้ไหม” พระอาทิตย์พูดขออย่างอ้อนๆ

เชนเองเริ่มรู้สึกตื่นตัวขึ้นมามากพอกัน ร่างบางไม่พูดตอบแต่ยอมถอนปากออกจากการครอบครองแก่นกายอวบ มือหนาจับไหล่ของเชนและยกตัวให้ยืนขึ้น เชนที่อยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตตัวโคร่งของเขายืนหันหลังตามการบังคับของพระอาทิตย์ มือบางทาบวางบนบานกระจกใส

“สวยจัง” เชนพูดขึ้นเสียงสั่น

พระอาทิตย์เริ่มซุกไซ้ไปทั่วลำคอระหงและได้แต่คิดในใจว่าขนาดเพิ่งตื่นนอนร่างบางยังหอมชวนสัมผัส พระอาทิตย์ค่อยๆ เลิกชายเสื้อที่ยาวปิดถึงขาอ่อนของเชนขึ้นเผยให้เห็นสะโพกงอนกลมกลึง ทั้งขาวและเนียนมือเขาจริงๆ

“สั่นขนาดนี้ ยังไม่ชินอีกหรือไง กลัวเหรอ”

พระอาทิตย์กระซิบถามออกมาเสียงนิ่ง เขารู้สึกได้ว่าร่างกายเชนสั่นระริกราวกับลูกแมวเชื่องๆ 

“เปล่ากลัวเหอะ” เชนพูดกลบเกลื่อนเสียงแข็ง

“หึหึ” พระอาทิตย์เดินไปคว้าโลชั่นเพื่อมาชโลมแท่งร้อนของตนเอง เพราะถ้าจะหาเจลในตอนนี้ก็คงไม่ทัน เขาไม่ได้เตรียมของแบบนั้นทุกที่

“อย่าเกร็ง” พระอาทิตย์สั่งออกมาเสียงเข้ม

“อือ” เชนพยักหน้าพร้อมตอบรับในคอ สองมือบางยกขึ้นทาบวางบนกระจก นิ้วยาวสอดแทรกเข้ามาในช่องทางรักสีหวานของเชนช้าๆ

“อื้อ เจ็บ!!!” เชนร้องบอก ขาสั่นเกร็งจนพระอาทิตย์รู้สึกได้

“บอกแล้วว่าอย่าเกร็ง มึงจะเจ็บนะเชน” พระอาทิตย์ว่าออกมาเสียงดุ มือหนาอีกข้างก็ยกขึ้นลูบหน้าท้องเนียนให้แผ่วเบาอย่างปลอบประโลม

ใบหน้าสวยนิ่วหน้านิดๆ และค่อยๆ ผ่อนลมหายใจช้าๆ ทุกครั้งที่มีอะไรกับพระอาทิตย์เขาไม่มีเวลาเตรียมใจมากเท่าครั้งนี้ หรือว่าความรู้สึกที่เปลี่ยนไปจึงทำให้ทุกอย่างดูละมุนและอ่อนโยนมากขึ้นแบบนี้

“ฮึกๆ อื้อ…” เชนสะอื้นออกมาทำให้พระอาทิตย์ชักนิ้วออกจากช่องทางด้านหลังของเชนทันที 

“ร้องไห้ทำไหม เจ็บเหรอ กูไม่ทำแล้ว” พระอาทิตย์มีสีหน้าเครียดลงอย่างเห็นได้ชัด 

“คนบ้า ใครสั่งให้หยุด ฮึกๆ” 

“ฮะๆ จะร้องไห้หรือจะร้องคราง” พระอาทิตย์กระซิบถามข้างใบหูเล็ก เขาโน้มใบหน้าเข้าไปจูบซับหางตาของเชนให้อย่างแผ่วเบา ฝ่ามืออุ่นลูบไล้ไปมาทั่วหน้าท้องแบนราบของเชนจนเจ้าตัวขนลุกซู่

“อยากให้ทำหรือเปล่า” พระอาทิตย์ถามออกมา

“อือ” เชนตอบรับในลำคอ

พระอาทิตย์คุกเข่า มือหนาจับที่แก้มก้นกลมกลึงทั้งสองข้างของเชนแล้วแหวกออก เชนโน้มตัวไปด้านหน้าเพื่อให้พระอาทิตย์ทำงานได้สะดวกขึ้นอย่างรู้งาน

“สวยมากรู้ตัวไหม” พระอาทิตย์มองช่องทางสีหวานที่ในตอนนี้ขมิบตอดราวกับจะยั่วยวนให้เขาลิ้มลอง ลิ้นหนาค่อยๆ แตะลงที่กลีบสีสด 

“อื้อ…”

เชนร้องฮือในลำคอ ฟันซี่สวยกัดริมฝีปากของตัวเองจนห้อเลือด    พระอาทิตย์ไม่รอช้าลิ้นหนาค่อยๆ ลิ้มรสโลมเลียไปถ้วยทั่ว มือหนาอีกข้างเอื้อมไปด้านหน้ารูดรั้งแก่นกายของเชนไปด้วย

“อื้อ อ๊ะ…อาทิตย์…เสียวพะ…พอ” เชนพูดสลับครางเพราะเขารู้สึกเสียวซ่านทั้งข้างหน้าและข้างหลังจริงๆ พระอาทิตย์ลุกขึ้นยืนทั้งที่มือยังคงรูดรั้งแก่นกายเล็กให้เชนไม่ยอมหยุด

“อึก อ๊า…จะไป…อื้อ…พระอาทิตย์เร็วอีก ซี้ด…” เชนใช้มืออีกข้างเอื้อมไปด้านหลังและรั้งคอพระอาทิตย์ให้ก้มลงซุกไซ้ตัวเอง

“จะร้อนแรงไปไหน หืม” 

“อะ…อ๊ะ…อ๊า…จะไป…พระอาทิตย์…เชนจะไป อื้อ…”  

เชนเผลอเรียกชื่อตัวเองออกมา และพระอาทิตย์ก็คิดว่าช่างน่ารักสุดๆ น้ำสีขาวพวยพุ่งออกมาเต็มมือหนา เชนหอบหายใจจนอกบางกระเพื่อมขึ้นลงอย่างหนัก และไม่รอช้าพระอาทิตย์ใช้น้ำรักของเชนชโลมไปทั่วแก่นกายของตัวเอง นิ้วยาวสองนิ้วค่อยๆ สอดใส่เข้าไปในช่องทางสีสวย

“อื้อ…”

“อยากทำให้ขาดใจ ไหนต้องการยังไงบอกสิ” 

“อย่าแกล้ง เข้ามา” เชนส่ายหน้าไปมาอย่างงอแง

“หึหึ บอกก่อนสิว่าต้องการอะไร” 

“พระอาทิตย์กูจะไม่ให้ทำแล้วนะ อ๊า!!!” เชนต่อว่าออกมาเสียงดุ จังหวะนั้นเองที่พระอาทิตย์ดึงนิ้วตัวเองออกในทันทีทำเอาเชนหลุดร้องครางเสียงหลง

“พูดไม่เพราะเลย ไหนบอกสิว่าเชนต้องการอะไร อ้อนดีๆ แล้วจะทำตามที่ต้องการ”

“คนโรคจิต อื้อ…” พระอาทิตย์จับคางเรียวและประกบปากจูบแรงๆ 

“แฮ่กๆๆ เชนต้องการของพระอาทิตย์ ใส่เข้ามาในตัวเชนนะ” เชนพูดเสียงอ้อนทำให้พระอาทิตย์เผยยิ้มโชว์ฟันเขี้ยวซี่สวย 

“ชอบจัง” เชนพูดออกมา 

“ชอบอะไร” พระอาทิตย์หุบยิ้มแล้วถามขึ้น

“ชอบเวลามึงยิ้ม อ๊ะ!!!”

พระอาทิตย์ค่อยๆ เด้งสวนแก่นกายของตนเองเข้าไปในช่องทางด้านหลังของเชน ส่วนหัวค่อยๆ สอดแทรกเข้าไปช้าๆ เชนเองก็ตอบสนองเป็นอย่างดี ร่างบางค่อยๆ เด้งรับเพื่อให้ช่องทางรักของตัวเองครอบครองแก่นกายใหญ่ของพระอาทิตย์ได้มากที่สุด 

“ถ้าจะยั่วกันขนาดนี้ กูทำรุนแรงไปอย่ามาว่าก็แล้วกัน ซี้ด!!! แน่นเหมือนเดิมจริงๆ” พระอาทิตย์ยืนนิ่งๆ เพื่อให้เชนปรับตัวเข้ากับแก่นกายของเขาได้ 

“ขยับนะ” พระอาทิตย์ลองหมุนสะโพกเพื่อเป็นสัญญาณ

“อืม” เชนยกนิ้วเรียวขึ้นกัดอย่างน่ารักเล่นเอาพระอาทิตย์ที่เห็นเข้าถึงกับกัดฟัน สะโพกสอบเร่งจังหวะเข้าออกทั้งเร็วและแรงขึ้นเรื่อยๆ 

“อ๊ะ อะ…อะ…อ๊า…เสียว อื้อ…” เชนร้องครางไม่เป็นภาษาเพราะส่วนปลายหัวของแก่นกายใหญ่แทงสวนเข้าไปโดนจุดสำคัญ แน่นอนว่า พระอาทิตย์รู้ดีว่าจุดนั้นของเชนอยู่สวนไหน เขายิ่งตอกอัดสวนเข้าไปย้ำๆ

“มากไหม ฮึ่ม…” พระอาทิตย์ครางต่ำถามออกมา

“อื้อ อะ…อ๊ะ…อ๊า!!! พระอาทิตย์!!!”

เชนส่ายหน้าไปมาอย่างสุดเสียว สะโพกสอบไม่ลดละความร้อนแรงลงเลยสักนิด ร่างแกร่งสวนเข้าออกถี่ๆ จนเชนแทบขาดใจยามที่ส่วนปลายถอนออกเกือบสุดแล้วครูดเข้ากับผนังด้านในจนเชนตัวสั่นระริก 

พระอาทิตย์จับเชนพลิกกายและยกขึ้นอุ้ม เชนใช้ขาเกี่ยวตวัดสะโพกหนาของพระอาทิตย์เพราะกลัวตก แก่นกายอวบถูกสอดใส่เข้ามาอีกครั้ง 

“อื้อ…แกล้งหรือไง รู้ไหมว่ามันเสียว” เชนว่าออกมาเสียงพร่า

“ฮะๆ น่ารักจริงๆ เมียกู” พระอาทิตย์ขยับสวนยกตัวเชนขึ้นลง  

เชนเองก็ขยับเด้งตอบรับจนตอนนี้คนทั้งสองร้องครางอื้ออึงดังลั่นทั่วทั้งห้อง ท่านี้ยิ่งทำให้แก่นกายสอดแทรกเข้าไปได้ลึกมากยิ่งขึ้น เชนยกมือทั้งสองข้างขึ้นโอบรอบคอของพระอาทิตย์ ดวงตากลมปิดลงและร้องครางออกมาเสียงลั่น

“อ๊ะ…อ๊ะ…อะ…อะ…อ๊า…ไปที่เตียง” เชนสั่งออกมา

พระอาทิตย์พาร่างบางอุ้มเดินพลางสวนกระแทกแก่นกายไปเรื่อยจนถึงเตียง เชนเชิดหน้าร้องครางออกมาลั่น มือบางขยุ้มไปทั่วผมหนาของพระอาทิตย์ ทันทีที่ถูกวางลงเชนยกแขนทั้งสองข้างสอดใต้ข้อพับขาของตัวเองและแยกฉีกออกกว้าง พระอาทิตย์หรี่ตามองนิ่งๆ ลิ้นหนาแลบเลียริมฝีปากตัวเองอย่างหื่นกระหาย

“ใส่เข้ามาแรงๆ” เชนพูดสั่ง ดวงตากลมฉ่ำปรืออย่างยั่วยวน

“เอาแต่ใจจังนะวันนี้” พระอาทิตย์โน้มตัวลงไปและสอดใส่แท่งร้อนพรวดเดียวมิดด้ามรัก 

“อื้อ อ๊า!!!!”

“กรอด อ่า ตอดซะแรง อยากให้เสร็จหรือไง หืม”  พระอาทิตย์ถามออกมา เชนส่ายหน้าไปมาอย่างเสียวซ่าน พระอาทิตย์ควงสะโพกหมุนเป็นวงกลมแล้วกระแทกย้ำๆ ลงไปเป็นเซต 

“พระอาทิตย์!!! อะ…อ๊ะ…อ๊ะ…อ๊า…จะไป”

“พร้อมกันนะ” 

“อะ…อะ…อ๊ะ”

พระอาทิตย์รวบขาทั้งสองข้างของเชนพาดเกี่ยวไว้ที่บ่าตนเอง เขาโน้มตัวเข้าชิดเชนมากขึ้น สะโพกหนาขยับเข้าออกถี่รัว เชนทำได้เพียงแค่ส่ายหน้าไปมาและร้องครางเท่านั้น ปากบางเผยอรอรับลิ้นของพระอาทิตย์ที่ประกบปากจูบลงมาอย่างเร่าร้อน

“อ๊า…”

เชนปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นออกมาเปรอะทั่วหน้าท้องตนเองและหน้าท้องแกร่งของพระอาทิตย์

พระอาทิตย์ซอยสะโพกต่อเนื่องเน้นๆ ก่อนจะเกร็งตัวและไม่นานก็ปลดปล่อยตามเชนไปติดๆ คนตัวโตกระแทกย้ำอีกสามสี่ครั้งเพื่อให้น้ำรักของตนเองถูกปล่อยเข้าไปในโพรงอ่อนนุ่มที่ตอดรัดแก่นกายของเขาถี่รัว 

“ฮึ่ม…” พระอาทิตย์ครางในลำคอ เขาทรุดตัวนอนทาบทับและกดจูบปากบางย้ำๆ 

“เจ็บไหม” พระอาทิตย์ถามออกมาอย่างเป็นห่วง เชนส่ายหน้าอย่างอ่อนแรง

“เดี๋ยวกูพาไปอาบน้ำ” พระอาทิตย์พูดขึ้น

เชนพยักหน้ารับ แก่นกายใหญ่ถูกถอนออกช้าๆ มือหนาจับรวบขาทั้งสองข้างของเชนขึ้น สายตาคู่คมมองไปยังช่องทางรักตรงหน้าอย่างหื่นกระหาย รอยจีบสีสดขมิบอากาศถี่รัว น้ำรักสีขาวขุ่นค่อยๆ ไหลเยิ้มออกมา 

“สวยมาก”

เชนหันหน้าหนีคำพูดชมอย่างอายๆ แก้มใสขึ้นสีแดงจัด 

“มองอะไรนักหนา ไม่เบื่อหรือไง” เชนว่าออกมา

“ไม่มีทาง” พระอาทิตย์ตอบพลางอุ้มเชนเข้าไปอาบน้ำพร้อมกัน…


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว