facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : BAD FRIEND 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 31.4k

ความคิดเห็น : 23

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มี.ค. 2564 10:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
BAD FRIEND 3
แบบอักษร

BAD FRIEND 3

มหาวิทยาลัย H

ซินมาถึงมหาวิทยาลัย เธอเดินมุ่งไปทางโรงอาหารของคณะทันที เธอก้มหน้าก้มตาเดินจนไม่ได้มองทางข้างหน้า

ปึก! “โอ้ย! เอ่อ..ขอโทษค่ะ พอดี.. พี่คิน” ซินมองรุ่นพี่ด้านหน้าเธออย่างตกใจไม่นึกว่าจะเจอกับเขา คนที่เคยมาสารภาพรักและขอเธอเป็นแฟนเมื่อหลายเดือนก่อน

“เหม่ออะไรน่ะเรา” คินเอ่ยถามหญิงสาวรุ่นน้องขึ้นอย่างเอ็นดู เขาช่วยซินเก็บของที่ทำตกพร้อมกับยื่นส่งคืนให้กับเธอ

“เปล่าค่ะ พี่คินสบายดีนะคะ” ซินรีบส่ายหน้าปฏิเสธ ก่อนเธอเอ่ยถามชายหนุ่มขึ้นพร้อมส่งยิ้มให้กับเขา

“ก็ดีนะ แล้วซินละเป็นไงบ้าง? สบายดีนะ” คินจ้องมองรุ่นน้องของเขาด้วยความสงสัยในใจ เพราะตั้งแต่สามเดือนก่อน ที่เขาได้สารภาพความในใจพร้อมกับขอเธอเป็นแฟน หญิงสาวก็หายหน้าไปเลยเหมือนเธอพยายามที่จะหลบหน้าเขา

“ก็ดีค่ะ..” ซินตอบกลับอย่างเสียงแผ่วเบา แต่ไม่กี่เสี้ยววินาทีต่อมา ร่างเธอสะดุ้งตกใจเสียงเอ่ยเรียกชื่อเธอดังขึ้นจากทางด้านหลัง

“อีซิน!”

ซินหน้าซีดลงทันที เพราะคนที่เรียกเธอนั้นก็คือกลุ่มเพื่อนของเธอ และเธอจะไม่ใจเต้นแรงเลยถ้าในกลุ่มเพื่อนของเธอที่เดินมานั้น ไม่มีเขาคนนั้นเดินอยู่ในกลุ่มด้วย

“ไงจ้ะ? นางฟ้าของคิว” คิวยักคิ้วใส่ซินเพื่อนสาวของเขา เอ่ยทักทายด้วยท่าทางทะเล้น

“วันนี้มาเรียนด้วยเหรอคิว เรานึกว่าจะโดดเหมือนเมื่อคาบที่แล้วเสียอีก” ซินเอ่ยกับคิวกลับเธอยกยิ้มเล็กน้อย

“แหม คิวโดดบ่อยๆ ไม่จบพร้อมเพื่อนก็แย่สิครับ”

“จ้า..” ซินเอ่ยขึ้น ก่อนเธอหันไปเอ่ยถามวินดี้ต่อ “..อ้าว..ฝ้ายกับนอทละวินดี้ หายไปไหน?”

“อีฝ้ายมันไปเข้าห้องน้ำ ส่วนไอ้นอทแวะไปเอาของกับน้องมันที่คณะวิศวะน่ะ จะขอไปด้วยก็ไม่ให้ไป กูว่าจะไปส่องผู้ซะหน่อย เซง!” วินดี้บ่นขึ้นกับซินด้วยใบหน้าฉายไปด้วยความเสียดาย

ขณะที่ทุกคนพูดคุยกันอยู่ สักพักฝ้าย นอทต่างคนก็เดินกลับมาพอดี

แต่ใครจะรู้ว่ามีสองสายตากำลังจ้องมองกันอย่างอยู่เย้ยยัน ซึ่งนั่นจะเป็นใครไปได้ไม่ได้ นอกจากเสือกับคินที่ต่างฝ่ายไม่มีใครหลบสายตาออกจากกัน ทั้งคู่ต่างรู้กันดีว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไรอยู่

“ซิน..เดี๋ยวพี่ไปก่อนนะ ไว้เจอกันนะครับ ไปก่อนนะทุกคน” แล้วสุดท้ายเป็นคินที่เอ่ยลาแทน เพราะเขาไม่อยากมีเรื่องราวในตอนนี้

“หึ..” เสียงสบถในลำคอดังเล็ดลอดออกมา

ทำให้ซินที่ได้ยินมันชัดเจนดี เธอลอบกลืนน้ำไหลอึกใหญ่ เธอรู้สึกหวาดหวั่นอยู่ในใจ พยายามหลีกเลี่ยง หาเรื่องเพื่อเปลี่ยนสถานการณ์

“เอ่อ เราไปกินข้าวกันเถอะ หิวแล้วอะ..” ซินเอ่ยชวนกลุ่มเพื่อน ก่อนพากันเดินไปที่โรงอาหาร จนกลายเป็นจุดสนใจให้กับนักศึกษา รุ่นน้องและรุ่นพี่กันอย่างมาก เพราะกลุ่มเขามีแต่คนน่าตาดีและขึ้นชื่อในอีกหลายเรื่อง ส่วนมากจะฮอตในกลุ่มสาวเสียมากกว่า ทำให้ทุกคนต่างหลงใหลเพื่อนชายที่อยู่ในกลุ่มของเธอ อย่างคิว นอท และบุคคลที่ฮอตที่สุดนั่นก็คือเสือ

ขณะที่ทุกคนต่างนั่งเล่นมือถือกันอยู่ ซินมีฝ้ายที่นั่งอยู่ข้างกาย อีกฝั่งตรงข้ามมีนอท ทั้งสามคนกำลังนั่งรอข้าวกันอยู่ หลังจากที่คิว วินดี้ และเสือ อาสาเป็นคนไปซื้ิอ

“ซิน..เมื่อคืนเสือกลับห้องปะ?” ฝ้ายหันไปเอ่ยถามซิน เธอจ้องมองใบหน้าเพื่อนสาวอย่างรอฟังคำตอบ

“ไม่อะ..” ซินหันไปตอบกลับ แต่สายตาก็ยังคงเล่นมือถือต่อตามเหมือนเดิม

“อ้าวเหรอ..แล้วมันไปนอนที่ไหน?” แต่ฝ้ายก็ยังเอ่ยถามซินต่อ

“ไม่เสือกดิฝ้าย”

แต่ซินยังไม่ทันได้ตอบคำถามฝ้าย ก็มีเสียงแทรกขึ้นมา ซินกับฝ้ายก็หันกลับไปมองก็พบว่าเป็นเสียงของวินดี้ที่เอ่ยขึ้น

“มึงมาถามอะไรตอนนี้ ถ้าไอ้เสือมาได้ยิน เดี๋ยวก็เป็นเรื่องอีก” ก่อนวินดี้เอ่ยกระซิบใส่ฝ้ายอีกครั้งอย่าตำหนิ

“เอ้า! กูก็อยากรู้อะ กูเป็นห่วงอีซินมัน เห็นหน้าตามันอมทุกข์แบบนี้กูก็อดห่วงไม่ได้..” ฝ้ายเอ่ยขึ้นกับวินดี้แต่สายตาเธอเหลือบมองไปหาซิน

“ขอบคุณนะมึง แต่กูไม่เป็นอะไรเหรอก..” ซินเอ่ยตอบฝ้ายเธอยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ก่อนเอ่ยขึ้นตัดบทสนทนาเมื่อครู่ แล้วปรับสีหน้าให้เป็นปกติ “..มาๆกินข้าวกันดีกว่าจะได้เข้าเรียน วิชานี้อาจารย์ยิ่งเข้าไวอยู่เดี๋ยวไม่ทัน”

หลังจากกินข้าวเสร็จ ทุกคนก็พากันเดินเข้าห้องเรียนทันที แต่ขาดไปคนหนึ่งนั่นก็คือเสือ เขาหายไปตั้งแต่ตอนที่เดินไปซื้อข้าวที่โรงอาหารแล้ว ซินเองได้ถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายใจ ก่อนตัดสินใจส่งข้อความหาชายหนุ่ม

SINS : เสืออยู่ไหน?

SINS : อาจารย์จะเข้าแล้วนะ รีบมา

ซินมองข้อความบนหน้าจออยู่พัก แต่ไร้ซึ่งการตอบกลับจากเขา เธอพลางคิดอยู่ในใจว่าเขาจะเป็นอะไรหรือเปล่า?

อีกด้าน

“อ๊ะ..พี่เสือ”

“ซี้ด..เงียบๆดิ! อยากให้คนอื่นรู้หรือไง?” เสือเอ่ยขึ้นกับหญิงสาวออกไปอย่างหงุดหงิด

“อ๊ะ..ฟ้าขอโทษ อื้อ..พี่เสือนี่เด็ดจังเลยนะคะ” ฟ้าใสเอ่ยชมชายหนุ่มขึ้นอย่าหลงใหล เธอมองเขามานานแล้ว วันนี้เดินผ่านที่โรงอาหารจนได้เจอกับเขา

เธอจึงใช้สายตามองชายหนุ่มออกไป สื่อถึงความต้องการให้กับเขาได้รู้ พอเสือสบตากับเธอเข้า เขาก็รู้ทันทีว่าเธอต้องการอะไร?

ซึ่งคนอย่างเสือ มีหรือที่ไม่ตอบสนอง เขาขึ้นว่าชื่อเสือ มันก็ต้องให้สมกับชื่อของตัวเองหน่อยสิ

“หึ แม่ง..อีกนิด อ่า” เสือเร่งสะโพกสวนเข้าออกอย่างเร็วเมื่อตัวเองใกล้จะถึงฝั่งฝัน

“อือ..อ่า” เสียงครวญครางดังก้อง อยู่ภายในห้องเก็บของ ของมหาวิยาลัยซึ่งอยู่หลังคณะที่เขาเรียน จึงทำให้ไม่มีผู้คนเดินผ่านมาจะแถวนี้

“อ่า../กรี้ด!” ในที่สุดทั้งสองคนก็เสร็จกิจกามพร้อมกันทั้งคู่ เสือดึงถุงยางออก ก่อนโยนมันทิ้งลงพื้นอย่างไม่ใยดี

“ฟ้าอยากได้พี่อีกต้องทำไงคะ?” ฟ้าใสเอ่ยขึ้นออกไปด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เธอส่งสายตาอ้อนวอนให้กับเสือพร้อมกับก้มหยิบมือถือของตัวเองขึ้นมา

“หึ นี่ไลน์กู ถ้ากูต้องการแล้วกูจะทักไป” เสือหยิบโทรศัพท์มากดพิมพ์ไอดีไลน์ให้กับฟ้าใส ก่อนจะเอ่ยกับเธออีกครั้ง “แต่ไม่ต้องทักมาบ่อย กูไม่ชอบคนเซ้าซี้”

“ค่ะ ฟ้าจะเป็นเด็กดีของพี่นะ” จุ๊บ..ฟ้าเอ่ยขึ้นด้วยท่าทางดีใจ เธอส่งยิ้มให้กับเสืออย่างมีความสุขที่อย่างน้อยเขาก็เลือกที่จะติดต่อกับเธอ ไม่ฟันแล้วทิ้งเหมือนคนอื่นๆ

เพราะใครๆก็รู้และต่างพูดกันว่า ‘เสือไม่กินเนื้อซ้ำ!’

Line! Line! เสียงการแจ้งเตือนดังขึ้น

เสือล้วงหยิบมือถือของตัวเองขึ้นมาดูก็พบว่าเป็นข้อความจากซิน

SINS : เสืออยู่ไหน?

SINS : อาจารย์จะเข้าแล้วนะ รีบมา

“กูไปละ..” เสือเก็บมือถือของตัวเอง เอ่ยขึ้นกับฟ้าใสอีกครั้ง ก่อนจะเดินออกจากห้องเก็บของทันที

“กูก็เมียเหมือนกันแหละ..” ฟ้าใสยกมือขึ้นกอดอก เธอไม่ได้รั้งร่างตัวสูง เธอมองเขาด้วยสายตาที่ริษยา เธอรู้ว่าใครส่งข้อความหาเสือ แต่แล้วยังไงละ? เธอก็ได้กินหนิ เสือก็ผัวของเธอเหมือนกัน

ห้องเรียน

“เฮ้ย! ไอ้เสือมึงหายไปไหนมาวะ?” เสียงคิวเอ่ยถามเสือ เมื่อเห็นเพื่อนเดินเข้ามา จนเพื่อนในกลุ่มต่างหันไปทางประตูหน้าห้อง มองเสือกันเป็นตาเดียว ในสภาพที่เสื้อผ้าดูหลุดลุ่ย

“ทำธุระ..นิดหน่อย” เสือตอบกลับคิว แต่สายตาของเขามองไปยังซินที่กำลังมองเขาอยู่เช่นกัน

“หึ..” เสียงสบถขึ้นดังเล็ดลอดออกมา นอท ชายหนุ่มที่มีโลกส่วนตัวสูง นิสัยเงียบขรึมและเย็นชาที่สุดในกลุ่ม เขาสบถออกมาเบาๆ แม้ท่าทางของเขาจะดูไม่สนใจอะไรก็ตาม

“แล้วนี่มึงกินไรยัง? รู้ไหมมีคนแถวนี้เขาเป็นห่วง ไอ้ห่า..ออกไปซื้อข้าวเป็นชาติ!” คิวเอ่ยขึ้นอีกครั้งพร้อมเหลือบมองไปหาซิน

“ยัง..เดี๋ยวเลิกคลาส ค่อยออกไปกิน” เสือเอ่ยตอบก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงข้างวินดี้

“อี๋! เสือเหงื่อเต็มเลยอะมึง แต่ก็หอมนะ ฟึดๆ” วินดี้เอ่ยขึ้น เขาโน้มตัวสูดดมแขนของเสืออย่างหื่นกระหาย พลางคิดใจผู้ชายอะไร? น่าจับฟัดสักยก สองยก! ถ้าไม่เป็นผัวเพื่อน คงจับกินไปแล้ว

“มึงนี่! โรคจิตนะอีวินดี้..อะเสือแซนวิซ ทานลองท้องก่อนนะ ฝ้ายซื้อมาติดกระเป๋าไว้อะ..” ฝ้ายเอ่ยขึ้นวินดี้ก่อนจะหันไปหาชายหนุ่มข้างๆวินดี้เธอยื่นแซนวิซของเธอให้กับเสือพร้อมส่งยิ้มบางๆมกับเขา

เสือรับแซนวิซมาวางไว้ที่โต๊ะ แต่เขาก็ไม่ได้สนใจแซนวิซของฝ้ายเลย เขาหยิบมือถือขึ้นมาก่อนส่งข้อความหาใครบางคนที่นั่งนิ่งไม่พูดไม่จา

S : เลิกคลาส ไปกินข้าวกัน

S : อ่านแล้วตอบกู

ซินลอบถอนหายใจออกมาเบาๆ เธอเหลือบมองคนเอาแต่ใจเล็กน้อย ก่อนจะพิมพ์ข้อความตอบกลับชายหนุ่ม

SINS : อืม

เสือมองซินอย่างไม่สมอารมณ์ ท่าทีเฉยชาของเธอ ทำให้เขาหงุดหงิดใจไม่น้อย ตั้งแต่เที่ยงที่เห็นเธอคุยกับให้รุ่นพี่นั่น

กลับไปคอนโดคงต้องคุยกันสักหน่อย เพราะเขารู้ว่าไอ้รุ่นพี่คนนั้นมันคิดอะไรกับเธอ มันคงไม่ล้มเลิกความตั้งใจของมันง่ายๆ และเขาไม่มีวันยอม

ซินคือของเขา ใครหน้าไหนก็ไม่มีวันได้ไป!

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว