email-icon

ขอบคุณนะคะ ที่เข้ามาอ่านนิยายน้ำเน่าของไรท์

มาเฟียเถื่อนบทที่ 1 ปังๆ (พบเจอกัน)

ชื่อตอน : มาเฟียเถื่อนบทที่ 1 ปังๆ (พบเจอกัน)

คำค้น : สืบสวาทรักมาเฟียเถิ่อน BDSM 25+ เดวิล ปรายฟ้า

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 36.2k

ความคิดเห็น : 29

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.ย. 2561 10:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
มาเฟียเถื่อนบทที่ 1 ปังๆ (พบเจอกัน)
แบบอักษร

Devil

"เเต่บอสค่ะ   เจนนี่เหนื่อยจริงๆนะค่ะ"  เจนนี่ยังคงทำท่าที่อ้อนเดวิลต่อ โดยหารู้ไม้ว่า  ชะตากำลังขาด  "ฉันไล่เธอออกจากบริษัท  ฉันบอกเเล้วว่า ฉันไม่ชอบอะไรที่มันน่าเบือ"   พอเจนนี่ได้ฟังดังนี้ก็เบิกตากว้างทันที   "คะ...ค่ะ บอสหมายความว่ายังไงค่ะ"


"ตามที่ได้ยิน ออกไปจากห้องนี้สะ ก่อนที่ลูกกระสุนมันจะไปฝังในหัวเธอ"   เดวิลเดินไปยิบปืนที่ใต้หมอน ก่อนเขาจะเอาด้านปืนสีทองมาจ่อที่หัวของเจนนี่  "ยะ...อย่าทำอะไรเจนนี่ละ..เลยนะคะ"


เจนนี่ยกมือไหว้เพื่อให้เดวิลเห็นใจ  เจนนี่ร่างกายสั่นเทิ้มด้วยความกลัว  ทำไมเธอไม่ฟังคำพูดของเดวิลตั้งเเต่เเรกนะ    "ออกไปจากห้องนี้สะ ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ"   เจนนี่ไม่รอช้ารีบลุกจากเตีนงก่อนจะรีบสวมเสื้อผ้า ที่ใส่มาตอนเเรก ก่อนวิ่งออกไปจากห้องเหมือนคนบ้า ที่โดนผีหลอก


"จัดการเธอให้เรียบร้อย"   เดวิลเดินมาบอกลูกน้องมือขวาที่ยืนเฝ้าหน้าประตูตั้งเเต่เขาร่วมรักกับเเม่สาวนี้   "ครับบอส"   ลูกน้องมือขวาก้มหัวให้กับเดวิล  ก่อนจะเดินออกไป เหลือไว้เเต่ลูกน้องมือซ้ายที่เป็นคนยืนเฝ้าหน้าประตูต่อไป


​PrayFa

"เเกจะเอาจริงๆ หรอ เเล้วเเกจะสืบที่ไหน"   พะพรายโทรหาปรายฟ้าตั้งเเต่เช้ามืด เพราะวันนี้คือวันที่ปรายฟ้าต้องไปสืบเรื่องธุระกิจด้านมืดของเดวิล  "เอ่อน่าาา  ยัยพรายฉันไม่ได้ไปตายซะหน่อย"  ปรายฟ้าส่ายหน้าเบาๆกับความเป็นห่วงของพะพราย


"มันก็ไม่ได้ต่างจากเอาตัวเองไปตายหรอกย๊ะ!!"   พะพรายพูดด้วยความเหลืออด ที่ปรายฟ้าช่างเป็นคนที่หัวดื้อรั้นเหลือเกิน   "เเกคอยดูความสำเร็จของฉันได้เลย ยัยพราย"    ปรายฟ้าพูดเเค่นั้นก่อนจะตัดสายพะพรายไป


"เห้อออออออ สู้สิยัยปราย ตายก็ตายว้า"    ปรายฟ้าถอดใจยาว  เมื่อถึงเวลาเเล้ว  เธอรู้ว่าเดวิลทำธุระกิจด้านมืดที่ไหน  เเต่ตำรวจไม่กล้ายุ่งเกี่ยว เพราะอ้างว่าไม่มีหลักฐานเพียงพอในการจับกุมเดวิล


"ฉันคนนี้เเหละ จะเป็นคนจับนายเอง"   พอปรายฟ้าพูดจบก็เดินออกจากบ้านไปเพื่อไปจุดที่เธอมุ้งหมาย  


ตอนนี้ปรายฟ้าก็มาถึงจุดที่สำคัญเเล้ว นั้นก็คือโกดังใหญ่ที่อยู่กลางป่าใหญ่  ปรายฟ้ามายังไงนะหรอ  เรื่องนี้มันไม่ใช่เรื่องยากสำหรับ  เพื่อเงินยังไงสะเธอก็ทำได้


เเละที่สำคัญ งานนี้ชิ้นใหญ่ซะด้วย   ปรายฟ้าไม่รอช้า รีบเอากล้องคู่ใจขึ้นมาถ่ายรูป     "ของครบมั้ย"  ปรายฟ้าหรี่ตามอง ว่าเป็นใครเพราะเธออยู่ไกลเกินไป เลยดูไม่ออกว่าเป็นเดวิลรึเปล่า  


"ครบครับบอส"    ปรายฟ้าไม่รู้ว่า คนกลุ่มนั้นคุยอะไรเเต่เธอก็เลือกที่ถ่ายรูปต่อไป เพื่อเก็บไว้เป็นหลักฐานในการจับตัวเดวิล  


  "ไหนคนของโทมัส"    เดวิลรู้ว่ายังไอ้โทมัสมันต้องโกงเขา  โทมัสเป็นคู่เเข่งทางบริษัทเขามาเเต่ไหนเเต่ไรเเล้ว อยู่ๆก็จะมาสานสัมพันธ์ เพราะต้องการ มิตรภาพระหว่างบริษัท  ช่างเป็นเหตุผลที่หน้าฟังนักเชียว


ถ้ามันอยากให้เขาเล่น เขาก็เล่นด้วย เเต่การเล่นของเขามันเดิมพันไปด้วยความตาย    "นี้ครับบอสคนของไอ้โทมัส"   ชาลีลูกน้องมือขวาไอ้โทมัส มาเองถือว่าไม่ธรรมดา    "ไอ้ชาลี มึงหามาที่ตายงั้นหรอ"   น้ำเสียงที่เย็นชา ถูกเปร่งออกมาจากปากหนา  


ของที่ไอ้โทมัสที่เอามาขายให้กับเขา มันเป็นของปลอมทั้งหมด  สงสัยเกมของไอ้โทมัสจะต้องจบลงเเล้วมั้ง   "วันตายของมึงตั้งหาก   พวกเราลุย"  พอชาลีพูดเเค่นี้ ก็มีพวกลูกน้องของไอ้โทมัสที่ตามหลังมา ลั่นไกเพื่อจะยิ่งเดวิล เเต่ช้าไปสำหรับเดวิล เพราะเดวิลลั่นไกเสียก่อน


​ปังๆๆๆ

"กรี๊ดดดดดดดดดดดดด"   ปรายฟ้ากรี๊ดออกมาด้วยความตกใจ เมื่อเสียงปืนดังระงมป่า  ตั้งเเต่เธอสืบข่าวเรื่องอาชญากรรม นี้เป็นครั้งเเรกที่เธอเห็นคนหลายคนตายต่อหน้าต่อตายเเบบนี้


ปรายฟ้าเริ่มรู้สึกกลัวกับภาพที่เห็น มันโหดร้ายเกินไป เดวิลโหดร้ายเกินไป  เเล้วคนพวกนั้นที่จะยิงเดวิลคือใครกัน  เเล้วเธอมาทำอะไรที่เเห่งนี้กันเนี้ย  


​ปังๆๆๆๆ

"ป้องกันบอส ป้องกันบอส พาบอสออกไปจากที่นี้เร็ว"   ดราฟลูกน้องมือซ้ายของเดวิลตะโดนเเข่งกับเสียงปืน  "ไม่ต้อง จัดการที่นี้ให้เรียบร้อย กูดูเเลตัวเองได้ พวกมึงตั้งหากที่ต้องห่วงตัวเอง อย่าพึ่งตายห่ากันหมดละ"   คำพูดของเดวิลที่ฟังดูเเล้ว ไม่เป็นมงคล


เเต่สำหรับลูกน้องเขาคือคำพูดในกำลังใจ   เดวิลรู้เเล้วว่ามีผู้หญิงอยู่ที่นี้  เพราะเขาได้ยินเสียงกรี๊ด มาจากด้านหลัง   หึสังสัยเธอคงอยากทราบข่าวเป็นพิเศษ  งั้นก็ควรตายที่นี้เเหละ


เดวิลวิ่งออกมาด้านหลัง    ปล่อยให้น้องลูกจัดการต่อไป   "ออกมา ถ้าไม่ออกมา ฉันจะฆ่าเธอที่นี้!!!"   เดวิลชี้ปืนไปที่ปรายฟ้าที่ยืนหลบอยู่หลังต้นไม้ใหญ่  "อะกรี๊ดดด!!"   ปรายฟ้าสะดุ้งเสียงเดวิล  ตอนนี้สมองปรายฟ้าไม่สั่งการอะไรหรอกจากบอกให้ ตัวเองหนีจากที่ไหน


"ฉันนับ 1-3 ถ้าเธอไม่ออกมา ฉันจะฆ่าเธอ"   เดวิลชักปืนจะดังเก็ก ยิ่งทำให้หัวใจดวงน้อย เต้นด้วยความกลัว  

"1"

"2"

"สะ"


"กรี๊ดดด ออกเเล้วค่ะๆ อึกอื้อออ"   ปรายฟ้ายอมออกมาจากหลังต้นไม้ ก่อนค่อยๆหันหน้ามา  พอปรายฟ้าหันหน้ามาก็ สบตากับสายตาคมของเดวิลทันที      "เฮ้ย!! มันอยู่นั้น"   เดวิลหันไปต้นเสียงก็พบกับลูกน้องไอ้โททัส เดวิลไม่รอช้า กระชากมือเล็กของปรายฟ้าให้หนีออกไปจากที่นี้

​ปังๆๆๆๆๆ

"กรี๊ดดดดดดดดด"   ด้วยความตกใจ ทำให้ปรายยอมวิ่งตามเดวิลไปเเต่โดยดี   



พระเอกนางเอก ได้เจอกันเเล้ว ไม่สนุกก็ขออภัยด้วยเด้อออ​

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว