ขอบคุณที่สละเวลาอ่านกันนะครับ อาจจะไม่ใช่สายหลักต่อสู้เก้บเลเวล อัพสเตตัส แต่ก็น่าจะพอให้ความบันเทิงกับพี่ๆ น้องๆ ได้บ้าง

#9 พรรคใต้พิภพ (03)

ชื่อตอน : #9 พรรคใต้พิภพ (03)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 505

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ก.ย. 2561 17:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#9 พรรคใต้พิภพ (03)
แบบอักษร

..................................................................................

คนอื่นๆ เงียบหมด

การปกครองของทีออน และภายใต้การจัดการของฟาซิโน  ทำให้ช่องทางการประกอบการของพรรคลดถอยลงหนักมาก ฑาราห์ ของชาวเผ่าดวอร์ฟมีแต่หินผาและภูเขา  แม้จะอุดมไปด้วยแร่เหล็ก  และมอนสเตอร์พันเนื้อบนเทือกเขา  แต่การขนส่งทำได้ยากนัก  ถึงจะใช้ทางน้ำ  แต่ในน้ำตามซอกเขานั้นหินผาอันตราย  ลึกบ้างตื้นบ้าง  เรือสินค้าจมพังมานักต่อนัก  หากล่องทางแม่น้ำหนัก  ก็ต้องปะทะกับกองทหารของอาณาจักร

...ส่วนราลของเผ่าเอลฟ์มีแต่ป่าและพืชชนิดมีราก  การใช้รถขนส่งยากยิ่ง  แม่น้ำใหญ่ๆ ไม่ค่อยมี ส่วนมามีลำธารที่คดไปมา  ยากจะขนส่งสินค้า  เอลฟ์อาศัยในที่ลึกและอยู่เป็นกลุ่มๆ  มากกว่าจะเป็นเมือง  ทำให้กระจายสินค้าและบริการผิดกฎหมายยาก

ถ้านัฑราที่เคยทำกิจการการค้าเถื่อนได้คล่องตัวที่สุดเกิดมีปัญหา  ทางเดียวที่จะเหลือคือธุรกิจฝั่ง กราเซียนเป็นหลักเท่านั้นแล้ว  การมีอยู่ของลอร์ดทีออนเป็นปัญหาขององค์กร  แต่การไปตอแยเด็กหนุ่มที่เติบโตจนขึ้นปกครองอาณาจักรทั้งอาณาจักรอย่างเป็นเอกฉันท์นั้นไม่ง่ายเลย  อาจะต้องทุ่มเททั้งองค์กรเพื่อโค่นล้มและหากไม่สำเร็จก็พินาศทั้งองค์กร

แต่ถ้าปล่อยเอาไว้ก็มีแต่จะแย่ลงเรื่อย  เพราะหากกิจการฝั่งนันฑราตีบตัน  ก็จะมากระจุกที่กราเซียน  และเมื่อธุรกิจเถื่อนมีมากเกินไปในกราเซียน  ก็จะเริ่มมีการปราบปรามจริงจัง...

ขณะที่พวกมันประชุมอยู่นั่นเองสัญญาณเตือนภัยก็ดังขึ้น  สัญญาณพวกมันมี 2 ประเภทใหญ่ๆ แบบแรกคือเจอศัตรูที่ต้องร่วมมือเข้าสู้แล้วอย่าให้ผู้บุกรุกมันรอดไปได้  แบบหลังคือให้รีบสลายตัว  อย่าให้รู้ว่าแต่ละคนในองค์กรเป็นใครกันมั่งในฉากหน้า

สัญญาณเตือนนี้เป็นแบบหลัง  พวกมันเตรียมสลายตัว  แสดงว่ามีเจ้าหน้าที่กลุ่มใหญ่ยกกำลังพลมากวาดล้าง  แต่จะเป็นไปได้ยังไง  ก็ในเมื่อกรมกองเหล่านั้น  ในแต่ละอาณาจักรล้วนมีคนของมันเป็นสายปะปนแทรกซึมทั้งนั้น....

..แน่นอน ผู้มาไม่ใช่กรมกองใดๆ ....

ผู้มา มากัน 2 คน เป็นหนึ่งคนกับหนึ่งตน

เอลฟ์หนึ่ง มังกรหนึ่ง!!

ช่องลับต่างๆ ประตู กลไล  ล้วนถูกเจนอส มนุษย์มังกรโลหะดำพังทำลาย  อาวุธลับ  ปืนไฟ ธนู หน้าไม้ล้วนยิงไม่เข้า  ดาบ กงเล็บ หอก ทวน กระบี่ เคียว กระบอกเหล็กหนาม ง้าว ล้วนหักบิ่น  แม้จะพยามทิ่มส่วนที่ไม่คิดว่าจะเป็นเปลือกหรือเกล็ดส่วนที่เหมือนเกราะแล้วก็ตาม  ก็ยังไม่ระคายผิวในส่วนที่เป็นหนัง  แล้วมังกรนี่ก็มีเอลฟ์สาววิ่งตามอย่างสบายใจ

“อ่ะ นี่ลูก อีกชิ้น”...รีเน่คือเอลฟ์สาวที่ว่า...จบคำเจนอสหยุดโจมตีแล้วหันมา

“อ้ำ”...เจนอสกินขนมที่รีเน่ป้อน  เคี้ยวหยุบหยับ

“ท่านแม่ข้าชอบสีเหลืองอ่ะ”...เจนอสอยากได้ขนมชุบเป็นสีอื่นบ้าง

ซึ่งไอ้ขนมชนิดนี้  จะเป็นแป้งไส้รวมหลายชนิดอบแล้วปั้นจากนั้นนำมาชุบเป็นหลากสีสัน  แน่นอนว่าสีไหนมันก็รสชาติเดียวกัน ..

“เจนอส ลูกจะเรื่องมากไปแล้ว  มันก็รสเดียวกันทุกสีนั่นแหล่ะ”..นางดุลูกบุญธรรมนาง

“ท่านแม่อ่ะ ทีท่านยังกินแต่สีแดงเลย แล้วท่านก็เขี่ยสีฟ้า  แล้วก็เอามาป้อนข้า”...เจนอสเถียง

“อุ....ชิ..” ..รีเน่สบถเบาๆ แล้วหยิบสีเหลืองที่เหลืออยู่ลูกเดียวให้เจนอส นอกนั้นก็เป็นลูกสีฟ้า

กินเสร็จเจนอสบุกทะลวงต่อ  สมุนน้อยใหญ่มิจฉาชีพของพรรคล้มตาย เจนอสหลับตาสัมผัสพื้นดินในถ้ำพรรค  ด้วยคุณสมบัติมังกรของเจนอสสามารถจับทิศทางน้ำหนังเท้าและการใช้เส้นทางของผู้อื่นได้

“ท่านแม่ทางขวาล่างมีเสียงเท้าแน่นหนาวิ่งพากันออกเยอะเลย อีกทางข้าสัมผัสได้แค่เบาๆ แม้จะเร็ว  แต่ว่าก้าวห่างๆ กันจังเลย”...

“ไปทางนั้น ทางที่มีเสียงแผ่วเบา  พวกมันคือพวกระดับสูง  ที่มีท่าร่างที่ไม่ธรรมดา  ต่างจากพวกลิ่วล้อ เราไป!!”

อุโมงค์ทางออกที่ไกลออกไป  พวกผู้บริหารองค์กรและหัวหน้าธงสาขาต่างๆ พากันชะงัก  ข้างหน้าเป็นลิฟต์ชักรอกกลไกพาขึ้นสู่ด้านบน  ยามนี้สายทั้งหมดขาดสะบั้น  ตัวลิฟต์ที่ใหญ่และมีหลายตัวยามนี้ไม่มีตัวไหนใช้งานได้  รีเน่กับเจนอสทะลวงกำแพงมาถึงก่อนและทำลายมันเรียบร้อย

“ท่านเทพกระบี่  ท่านทำลายทางขึ้นหนึ่งเดียวของตัวท่านเองด้วยนะ  ทางเข้ามาพวกเราใช้กลไกทำลายทางกลับไปหมดแล้ว”....

รีเน่กินขนมกับเจนอส  ปากเคี้ยวหยุบหยับ ตอบทั้งที่ขนมยังเต็มปาก

“เรื่องนั้นไม่ต้องกลัว  หยับๆ แจ๊บๆ เจนอส ...อึก ...ลูกข้าบินได้”

“ไม่ทราบพวกเราไปทำอะไรให้ท่านแค้นเคืองรึ?”

“ค้าของเถื่อน เลี้ยงภาษี บ่อนการพนัน  ข้าไม่ว่า  แต่ไอ้ยาที่กินแล้วติดงอมแงมทำคนหมดสภาพ  แล้วอีกเรื่องคือค้าทาส  สองอันหลังข้าไม่ชอบ”

“งั้นพวกเราเลิกสองสิ่งหลัง  ท่านจะปล่อยเราหรือไม่”

“ไม่ได้ เพราะข้าเห็นโศกนาฏกรรมของผลพวกจาก 2 สิ่งนั้นมากมายและน่าเวทนานัก  ข้าตั้งใจกับตัวเองว่า  ข้าจะกวาดล้างพวกเจ้า”

หลายคนในกลุ่มพุดเสริมกัน

“แต่ถึงไม่มีพวกเรา คนอื่นก็ทำอยู่ดี”

“นั่นมันเรื่องของอนาคต  ตอนนี้คือข้าต้องเอาหัวของพวกเจ้า  คนอื่นทำข้าก็จะไล่ฆ่าพวกมัน  มีอะไรอีกมั้ย?” ..พูดจบรีเน่ดูดมือที่มีรอยขนมติดมือ แจ๊บๆ....

“ท่านแม่ข้าฆ่าพวกมันได้มั้ย?” ..เจนอสถาม

“ไม่อ่ะลูกรัก  วันนี้เจ้าฆ่าไปเป็นร้อยแล้ว  มันไม่มีต่อพัฒนาการของเด็กๆ”....

พวกมันเตรียมอาวุธ  แต่ไม่มีใครกล้าขยับ  มันรู้กันดีว่าใครขยับก่อน ตายก่อน  รีเน่แม้คุยกับเจนอสเล่นกัน  แต่นางหาได้มีช่องว่างให้โจมตีไม่  แม้ช่องว่างเพื่อจะหันหลังหนีก็ยังไม่มี

ทั้งหมดตะแคงมองเห็นขาตนเอง...

อ้าว เห้ย  ข้าเห็นขาตัวเอง ...ไม่ใช่!!...นี่มันหัวพวกข้าตกมาตั้งแต่เมื่อไหร่  พวกมันรู้ตัวก็ตอนเหลือบไปเห็นร่างที่ไม่มีหัวของพวกตนยืนโซเซ ก่อนที่เลือดจะพุ่งกระฉูดแล้วพากันล้มไป.........

มีคนเดียวที่ก้มลงหลบทัน  นอกนั้นตายหมด

คนที่รอดคือชายหนุ่มที่สวมชุดสูทบริกร  มันพบว่าประมุขพรรคตนได้ตายในกระบี่นี้  ประมุขมันมีพลังวิชาที่สูงล้ำ  ทว่ายามเร่งพลังเตรียมซัดยอดวิชาออกไป  มันรู้ว่ารังสีของดรรชนีกระบี่วาบวาดผ่านเข้ามาเป็นแนวขวาง  ครั้นจะล้มลงหลบก็ไม่ทันแล้ว  คนอื่นคอขาย  ขาดที่ส่วนปาก คอ ต้นคอ ไหปลาร้า ตามแต่ส่วนสูงต่ำเตี้ยแต่ละคน  แต่ประมุขมันยามจะก้ม  หน้าผากกลับหลบลงไม่ทัน  หน้าผากกับสมองขาดเรียบร้อย

อ้าวแล้วไอ้หัวหน้าธงแดงที่สวมหน้ากากแดงล่ะ  อ๋อ ก็คอขาดพร้อมกระบี่แดงเพลิงของมันนั่นล่ะ  ....นอกนั้นก็ตายห่ากันหมด

ชายหนุ่มในชุดบริกรคิดจะใช้วิชาเส้นเอ็นชักใยของตน  แต่มันพบว่าวิชานี้แม้เคยฆ่าบุรุษผู้กล้าในแต่ละปาร์ตี้มามากมายแล้ว  แต่มันจะไม่ได้ผลกับเทพกระบี่ตรงหน้า  ลำพังมังกรโลหะทมิฬเจนอสก็เอาชนะไม่ได้แล้ว

“เจ้าน่ะ  ช่วยข้าเอาหัวพวกมันใส่ในไอ้ลิฟต์นี้ที”  ..รีเน่เรียกมัน

“ค..ครับ”..มันรีบช่วยรีเน่ขนหัวขึ้นลิฟต์

“เจ้าชื่ออะไร?”

“คีธ ครับ..ท่านไว้ชีวิตข้า?”

“อืม ขนไป คีธ....แล้วข้าจะไม่ฆ่าเจ้า”

คีธรีบขนหัวทั้งหมดขึ้น รอกพันกับเจนอส  เจนอสแผ่ปีกออก  พ่นพลังขับดันออกมาจากร้องปีก  ค่อยๆ บินขึ้นอย่างระมัดระวัง

หัวส่งมาที่เมืองศูนย์กลาง  รีเน่ไม่ใช่นักผจญภัย  การขึ้นเงินจึงมีขั้นตอนหลายอย่าง  แต่ทั้งหมดต้องตกใจ  หัวที่เปิดหน้ากากออกแต่ละหัว  ล้วนเป็นคนดังมีชื่อเสียงในทางที่ดี   แม้แต่ชายสวมหน้ากากสีแดง  ยังเป็นบุรุษรูปงามนักผจญภัยระดับสูงฉายากุหลาบกระบี่รังสรรค์  สาวๆ ต่างพากับตกใจกับภาพที่เห็น  บางคนถึงกับด่าทอรีเน่ออกมา   รีเน่สะบัดนิ้วจากไกลๆ  แก้มปากพวกนางบางคนที่ตะโกนด่ามาฉีกเท่ากันทั้ง 2 ข้าง  เลือดนองกระจาย  ผู้คนต่างพาไปหาหมอรักษาเหล่าสาวสวยกันอย่างแตกตื่น  ตอนนี้เสียงวิจารณ์รีเน่ในเชิงลบเงียบไปในบันดล  และที่ทุกคนพูดอะไรไม่ออก  และไม่รู้จะรายงานทางนครหลวงยังไงเพราะหัวประมุขพวกมันนี้ ..คือหัวของผู้นำมหาวิหารอารามศักดิ์สิทธิ์นั่นเอง...

“พวกท่านจะตกอกตกใจอะไรนักหนา  ไอ้การที่องค์กรใต้ดินชั่วร้ายพวกนี้มันเจริญได้  ก็ไม่ใช่เพราะข้าราชการขุนนางน้อยใหญ่  ต่างรับสินบาทคาดสินบนหรือไม่ก็มีส่วนร่วมในองค์กรนั้นๆ อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ......  หากเจ้าหน้าที่ปราบปรามจริงจัง  ขุนนางน้อยใหญ่ไม่เอาผลประโยชน์และอามิสสินจ้าง  ไหนเลยพวกมันจะขยายกิจการส่งผลขยายได้ขนาดนี้  ดังนั้นจะมีพวกมันร่วมองค์กรก็เป็นเรื่องปกติ”....รีเน่เบะปากพูด

.....รีเน่ปิดฉากองค์กรใต้ดิน  อย่างพรรคใต้พิภพจบในคราเดียว  นางติดตามสืบร่องรอยพวกมันมานานแล้ว

ไม่รู้นี่เป็นยุครุ่งโรจน์ของกระบี่หรือยุคดับของกระบี่   เหล่ามือกระบี่พอรู้ว่าเทพกระบี่ปราบพรรคมิจฉาชีพพรรคใหญ่สำเร็จก็พากันมาชื่นชม  แต่พอเห็นนางวาดฟันกระบี่จากนิ้วมือเมื่อสักครู่  จากการดูปากแผลที่เฉียบคม  ก็บ่งบอกแล้วว่าเป็นกระบี่ที่สุดยอดในสุดยอด  หลายคนบ้างก็ฮึกเหิมยามรู้ว่าตนคิดถุกที่เลือกฝึกกระบี่  บ้างก็หมดกำลังใจเพราะย้อนมองความห่างไกลของคำว่าสุดยอดในเชิงกระบี่นัก

รีเน่พักที่เมืองนี้พร้อมเจนอส  ผู้ว่าการเมืองกำลังจะจัดสรรหาที่พักให้  รองผู้ว่าการของเมืองเสนอให้นางพักแทน เพราะคฤหาสน์ใกล้สมาคมนักผจญภัยมากกว่า  ผู้ว่าการฯ ฝากฝังรองผู้ว่าการฯ  ดูแลรับรองรีเน่ให้ดี  ระหว่างนี้ตนจะแจ้งทางผู้หลักผู้ใหญ่ของบ้านเมืองรวมทั้งเหนือหัว

รีเน่อาบน้ำและขัดตัวให้เจนอส  จากนั้นใส่ชุดนอนของลูกสาวรองผู้ว่าการฯ   เจนอสนอนกับพื้นเพราะว่าถ้านอนบนที่นอน  เตียงจะเสียรูป  และหากพลิกตัว เบาะรองเตียงจะขาด  อีกอย่างเจนอสไม่รู้สึกถึงสิ่งที่นุ่มใดๆ ผ่านผิวหนังตน  ยกเว้นไออุ่นจากแม่ของตนซึ่งก็คือรีเน่นั่นเอง   รีเน่นอนริมเตียง  เอามือลงมาลูบหัวเจนอสก่อนนอนทุกครั้ง  เจนอสหลับไปแล้ว  นางลุกขึ้นมาออกมานั่งบนระเบียงชั้นบนของคฤหาสน์  ส่วนคีธนอนอีกห้องหลับไปแล้วด้วยความเหนื่อยล้าจากการแบกหัว และการกดดันนาทีชีวิตว่าจะรอดหรือตาย

“ยังไม่นอนสินะครับเทพกระบี่”...รองผู้ว่าการฯ ถามรีเน่  เขาเลือกจะเรียกนางแบบชาวยุทธ์  เพราะดูแล้วนางจะชอบกว่าการเป็นเจ้าหญิง

“ค่ะ ข้าไม่ง่วง..”

“เอ่อ..ท่าน คิดยังไงเรื่องการออกผจญภัยครับ?”

“หืม?”....รีเน่เอียงคอเป็นเชิงสงสัย

“ก็คือแบบลูกสาวข้าว  ...เจ้าของห้องท่าทานนอน และชุดนอนที่ข้าให้ท่านใส่ก็ของนาง  นางชอบหนีออกไปผจญภัยทำเควสภารกิจบ่อยๆ ไป 3 วันบ้าน 7 วันบ้าง น้อยหน่อยก็เช้าไปเย็นกลับ ...แต่นางก็กลับมา”...

“ลูกท่านเป็นอะไรไม่กลับมา หายไป หรือไม่ได้ข่าวคราว?”

“เฮ้อ...หายไปครับ  ล่าสุดนางแอบหนีออกไปพร้อมนักผจญภัยที่ข้าว่าจ้างให้ไปชิงตำรากระบี่เทพีล่อนภาของตาท่านที่หายไปยังพรรคกระบี่อาชาวิเศษ  นางหนีเที่ยวนี้ไม่กลับมาเพราะโดนบังคับแต่งงาน  ข้าก็ไม่อยากบังคับนาง  แต่ปฏิเสธพระนางจูเกอเซียของนันฑราไม่ได้”

“อืมๆ จูเกอเซีย...อ๋อ นังงูพิษนั่นเอง..” ...รีเน่กำลังฟัง

“ไปๆ มาๆ นักผจญภัยนั่นเขากลับร่วมมือกับเจ้าสำนักกระบี่อาชาวิเศษ  ตอนนี้ยึดบังลังก์พระนางจูเกอเซีย  ปกครองขึ้นเป็นลอร์ดทีออน  ส่วนลูกข้านางได้เสียกับทีออนระหว่างเดินทาง ระหว่างก่อการ  นางสังหารคู่หมั้นนางซึ่งพอดีเขาอยู่ในแผนการครองบัลลังก์   และนางได้รับแต่ตั้งเป็นพระชายาของลอร์ดทีออนแห่งนันทรา....ข้าควรดีใจหรือเสียใจดีเนี่ย”

รีเน่หันมองแล้วกล่าว..“...เอาแบบนี้ ข้าตอบคำถามแรกของท่านก่อน...

1.การที่ผู้หญิงเป็นนักผจญภัย  ไม่ใช่เรื่องง่ายและสะดวกนัก  โดยเฉพาะการฉี่ ..... นี่เป็นปัญหามาก  แต่ถ้ามีปาร์ตี้หลักเป็นพวกที่ร่วมเป็นร่วมตายก็อาจจะมีคนคอยช่วยเหลือดูแล  หากคิดลุยเดี่ยวสำหรับผู้หญิงนับว่าลำบากมาก   ไม่ใช่แค่มีวิชาดีฝีมือแกร่งก็ทำได้  แต่ต้องรู้จักป่าเขา การก่อไฟตั่งแคมป์ การหาอาหารในป่า  การรับมืองกลุ่มโจร  การรับมือกลอุบายต่างๆ ทั้งยาสลบ  ทั้งอาวุธลับ  พิษ  ทั้งหลอกให้ติดกับ  ถ้าไม่มีความรู้ในการป้องกันสิ่งเหล่านี้แล้ว  หาไม่แล้วผู้หญิงเราต่อให้มีวิชาดีแค่ไหนก็จะเป็นได้แค่..เหยื่อ!”

2.ที่ว่ามานี้  ทำให้นักผจญภัยหญิงน้อยกว่าที่ควรมี  เพราะมันลำบากและอันตรายใครจะอยากมา

3.ถามว่าข้าเดินทางทำไม  ข้าชอบการเดินทาง  ข้าชอบค้นหาตัวตนกับเพลงกระบี่  และท่านตาข้าฝึกให้รับมืออันตรายต่างๆ ข้าไม่ใช่คนประมาทกับศัตรู บางทีข้าไม่รอมันพล่ามจบ  ก็ฟันคอพวกมันก่อนเลย  แม้แต่ล่าสุดนี่ก็เช่นกัน

4.ถามเรื่องนางไปกับทีออนคนดัง  แล้วดีมั้ย  อยู่ที่มุมมอง  ในแง่ของพ่อท่านน่าจะเบาใจ  ลูกสาวพ้นจากการถูกบีบให้แต่งงานกับคนที่ไม่ชอบ  นางตอนนี้มียศ ฐานะเหนือกว่าท่านอีก  ท่านควรจะดีใจที่นางก้าวหน้า  และนางเองก็ท่าจะชอบคู่ครองนางด้วย”....ก็มี 4. ข้อนี่แหล่ะ..”

รีเน่ร่ายจนจบ

“เอ้อ  ที่ข้ากลุ่มคือเรื่องสุดท้าย” ..รองผู้ว่าการฯ กล่าว

“ยังมี?...”

“ตำรากระบี่ที่พากันออกไปตามหา  ปรากฏว่าอยู่ที่เจ้าสำนักกระบี่อาชาจริงๆ บัดนี้ลูกสาวข้านางก็ฝึกวิชาเพลงกระบี่เทพีล่องนภาน่ะสิ....โอย  ถ้าเรื่องแดง ข้าจะอธิบายเบื้องบนยังไงดี”

“อืม..ไม่เป็นไรหรอก วิชาที่ข้าทำลายได้หมดแล้ว  มีอะไรให้น่าสนใจกัน”

“ห๊า..ทำลายกระบวนท่าในตำราหมดแล้ว!?”

“ใช่..ข้าอยากให้ท่านตาข้าเลิกลำพองความสำเร็จในอดีตเสียที  ควรฝึกฝนและคิดท่าใหม่ๆ หรือไม่ก็ฝึกสักท่าสองท่าเดิมให้ถึงขีดสุด ... วิชาที่เคยคิดว่าแน่  ข้าก็ทำลายได้หมดแล้ว  แล้วดูสิ ตอนนี้ชายหนุ่มอายุ 14-15 ที่ข้าเคยช่วยไว้พร้อมกับท่านยายข้า  ตอนนี้ได้ยอดวิชาอีกสายไป ก้าวไปเป็นลอร์ดเผ่าปีศาจแล้ว”

“เดี๋ยวๆ ?? ..ท่านรู้จักกับทีออน?”

“ใช่  เขาเคยเข้าไปช่วยท่านยายข้าจากคนร้าย  ตอนนั้นเขาไม่มีวิชาอะไรเลย  จนท่านยายข้าให้เขาฝึกวิชามารเก้ามรณะ  เขาก็ก้าวมายังจุด ณ ปัจจุบันนี้”

“พระสนมรีฮานก็เกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วย?”

“เกี่ยวสิ  ก็ท่านยายข้ากับเขาได้เสียกันพักใหญ่เลยล่ะ  และการที่ทีออนแข็งข้อกับตาข้า ก็ฝีมือยายข้าอีกนั่นแหล่ะ”

“ห๊ะ ห๊า~~~~~~~~~~~?”

“ออ ลืมไป เรื่องพวกนี้เล่าไม่ได้นี่เนาะ...ว่าแต่ท่านก็รู้แล้ว  หวังว่าคงรู้นะ ว่าพูดออะไปไม่ได้”..รีเน่ยิ้มมองรองผู้ว่าการฯ

“ค..ค..ครับ”  ...รองผู้ว่าการฯ พลันพบว่า ตนรู้สิ่งที่ไม่ควรรู้เข้าซะแล้ว  ข้อมูลที่อาจนำมาซึ่งหายนะของครอบครัวตนเลยก็เป็นได้!!

“เดิมทีข้าอยากปะทะกับวิชามารเก้ามรณะ  ไม่ว่าฝ่ามือหรือดาบล้วนร้ายกาจกว่าวิชาเทพวีรชน  แต่พอรู้ว่าเขาเป็นที่ชมชอบของประชาชนเผ่าปีศาจทั้งที่เป็นคนต่างเผ่า  ไหนจะเมียของเขาที่รายล้อม  ท่านยายข้าและพี่เนียร์(เฉพาะเนียร์ที่รีเน่เรียกนางกำนันว่าพี่)  ท่านฟาซิอานบ่ายหน้าหนีท่านตาข้า  ก็พากันไปอุ้มชูทีออน”.....

รีเน่หันมากล่าวต่อ

“ตอนนี้ข้าอยากรู้ว่าเขาเป็นคนแบบไหนทำไมจึงมีแต่คนรัก...”

“ข้าเคยเห็นทีออนมาแล้ว  เขามีพลังร้ายกาจมาก  แต่ไม่คิดว่าเขาจะมีพลังฝีมือสามารถเอาชนะมังกรและยอดยุทธ์ของราชาวีรชนได้” ...รองผู้ว่าการฯ กล่าว

“ชู กับ ฟามีน่าสินะ ...อืม 2 คนนั้นก็เก่งกว่าใครในเหล่าชาวยุทธ์น่ะนะ เรียกว่าถ้าไม่ใช่ระดับอดีตทีมปาร์ตี้ผู้กล้าแล้วล่ะก็ นอกนั้นไม่มีใครสู้ 2 คนนั้นได้”.. รีเน่ตอบก่อนจะเสริมว่า..

“ท่านบอกว่าลูกสาวท่านฝึกกระบี่เทพีล่องนภาแล้วสินะ  ฮ่าๆ น่าสนุก  ข้าไม่ได้สนใจเพลงกระบี่ที่ข้าพิชิตแล้ว  แต่ข้าสนใจพวกสมุนและเพื่อนตาข้ามากกว่า  ว่าจะรับมือกันยังไง  ข้าเบื่อหน้าพวกนั้นมากๆ  อยากเห็นสีหน้าที่บอกไม่ถูกพูดไม่ได้ของพวกเค้า  ถ้าวิชากระบี่อยู่ในมือพวกนั้น  แถมทีออนยังมีวิชามารเก้ามรณะ ที่ว่ากันว่าชนะวิชาเทพวีรชนได้อีก  ท่านไม่ต้องห่วงลูกสาวท่านหรอก ฮ่าๆ”

รีเน่กล่าวอย่างขบขัน แต่นางไม่ได้ขบขันแบบล้อเลียน  นางขบขันจริงๆ....

รองผู้ว่าการเองก็มีลูกสาวอายุไล่เลี่ยกับนาง  ยามนี้เห็นนางหัวเราะเจื้อแจ้วก็ทำให้ยิ้มออกมาได้

...

ณ ปราสาทของพระญาติเหล่าเชื้อพระวงศ์ของนันฑรา  ตอนนี้เองก็แบ่งเป็น 2 ฝั่ง

ฝั่งแรกคือกลุ่มที่นิยมสนับสนุนทีออน  บ้างก็เข้าหาหวังยกบุตรหลานสตรีของตนเป็นพระชายาของลอร์ดปีศาจ จอมมารองค์ใหม่นี้ พวกนี้มีทั้งพวกหัวสมัยใหม่กับพวกหาผลประโยชน์ปะปนกันมา

อีกฝั่งคือกลุ่มหัวเก่า ที่ไม่พอใจการยึดครองสายอำนาจของรางวงศ์ของนันฑรา  เพราะไม่ใช่ทั้งเชื้อพระวงศ์ซ้ำยังไม่ใช่เผ่าปีศาจ  แต่จนใจที่อำนาจในราชสำนัก  ทางการ พ่อค้าวาณิชและความนิยมชมชอบของประชาชน  ทีออนล้วนได้รับการสนับสนุน...

ข่าวที่พวกเขาต้องอัพเดทล่าสุดได้แก่แม่ทัพใหญ่ลามีนได้ยอมศิโรราบ  แถมยังถวายตัวเป็นพระชายา  นี่ทำให้พวกฝั่งแรกยิ่งพอใจจะถือหางทีออนและพวกฟาซิอานอย่างมาก  แต่เป็นข่าวร้ายของฝั่งที่ไม่พอใจพวกทีออน

ล่าสุดทีออนยกเลิกงานเลี้ยงพบปะราชวงศ์ทำให้เป็นที่ไม่พอใจของพวกฝั่งหัวเก่ามาก  แต่สำหรับพวกหัวสมัยใหม่กลับมองว่าดีแล้ว  เพราะการจัดงานนอกจากจะเปลืองเงินในท้องพระคลังแล้ว  พวกตนที่เป็นรางวงศ์และบรรดาขุนนาง  ต่างก็ต้องเสียเงิน เสียเวลาเดินทางไปร่วมงาน  ไหนจะเรื่องตัดเย็บชุดใหม่ๆ สำหรับออกงานเป็นภาษีสังคมอีก....

ขณะที่ทีออนไม่รู้ว่าราชวงศ์บางกลุ่มไม่ยอมรับตนก็มานั่งประเมินอาณาจักรของตน

กราเซียน แม้ป่าจะไม่เยอะมาก  แต่มีแม่น้ำทอดยาวที่สุดเหมาะแก่การเพาะปลูกพืชผักสวนครัว และธัญพืชได้มากที่สุด  การ ปศุสัตว์เองก็สามารถเพาะเลี้ยงสัตว์ได้นานาชนิดเนื่องจากมีพืชพันธุ์มาก  นับว่ามีทุกอย่างลงตัวพอเหมาะ ไม่มากไม่น้อย  แต่ประเทศที่เป็นที่ราบลุ่มและติดแม่น้ำทางยาวทำให้มีน้ำขึ้นทุ่มรอบๆ แม่น้ำบ่อยครั้ง  แต่ก็เป็นข้อดีอีกเช่นกัน  ที่ทำให้ล่องเรือขนส่งสินค้าและเดินทางได้ประหยัดในทางเรือกระจายสินค้าได้จำนวนมาก  ซึ่งต่างจากรถที่มีค่าใช้จ่ายมาก

ราล มีป่าอุดมสมบูรณ์มากที่สุด  แม้พื้นที่เพาะปลูกธัญพืชจะน้อย  แต่พืชไร่อย่างพวกผลไม้กลับมีมาก  และนิยมทำสวนผลไว้กัน  สัตว์ป่าหายากในอาณาจักรอื่นๆ ที่นี่ล้วนมี มอนเตอร์หายากที่ชิ้นส่วนมีค่าแต่ไม่ดุร้ายก็มีมากกว่าอาณาจักรอื่นเช่นกัน นั่นหมายถึงการทำเครื่องหนังด้วยเช่นกนั  ป่าที่นี้เติบโตและขนายตัวเร็ว  จึงเน้นส่งออกไม้ด้วย  อีกทั้งทะเลตอนใต้ของอาณาจักรก็อุดมไปด้วยพันธุ์ปลาและชายหาดให้ท่องเที่ยวแต่ข้อเสียของการที่มีป่าเยอะ  ก็สัตว์เลื้อยคลานกับโรคไข้ที่มาจากป่านั่นเอง

ฑาราห์มีภูเขาและเทือกเขามากมาย ถ้ำ น้ำตกก็มีสารพัดที่ ทั้งที่อันตรายและที่สวยงาม ที่สวยงามมักเป็นแหล่งท่องเที่ยว  เก็บตัวฝึกฝนสารพัดกิจกรรม  ภาคเหนือของทวีปเช่นนี้ผลไม้ฤดูหนาวที่ให้รสเปรี้ยวหวานสีสันสวยงามตามฤดู ก็มีแค่ที่นี่เท่านั้น  และมีแร่สำหรับผลิตยวดยานกับอาวุธชุดเกราะมากมายที่สุด  แต่เนื่องจากภูเขาสูงชันมีมาก  การเดินทางจึงยากลำบาก  ดีที่ว่าเมืองท่าของฆาราห์กับนันฑรานั้นไม่ไกลกัน  ทำให้ขนถ่ายสินค้าแลกเปลี่ยนกันง่าย  หากเดินทางจากเมืองหลวงลงมา  กว่าจะผ่านหุบเขาต้องใช้เวลานานมาก  จึงนิยมออกไปทางเมืองท่า  แล้วต่อเรือไปนันฑราจากนั้นอาศัยแม่น้ำที่เชื่อมกับเมืองท่าของนันฑราแล่นลงมาตอนใต้ของประเทศตนซึ่งแม้จะอ้อม  แต่ก็ยังใช้เวลาน้อยกว่าข้ามสารพัดหุบเขามากันเอง  ....ถ้าทุกคนจำได้  ทีออนก่อนจะเข้านันฑราก็ต้อผ่านชายแดนของฑาราห์ก่อน

นันฑรา พอเพาะปลูกได้บ้าง แต่ไม่มาก ทว่ามีแร่ทองกับเหมือนเพชรเยอะที่สุด  โลหะวิเศษหายากก็หาได้ที่นี่  แต่น้อยมากๆ  แต่ทางตะวันออกของนันฑรามีภูเขาและเกาะกั้นเป็นแนว  ทำให้ไม่มีคลื่นซัดชายฝั่งรุนแรงเหมือนชายฝั่งของอาณาจักรอื่นๆ  ทำให้แลกเปลี่ยนสินค้ากับทวีปอื่นๆ ที่แม้จะเล็กแต่มีสินค้าหลากหลายได้มากนัก มอนสเตอร์ที่ชิ้นส่วนราคาแพงมีมาก แต่ดุร้ายล่ายาก  ประชากรของนันฑรานั้นกระจายความเจริญได้น้อยมาก  ส่วนมากจะเจริญแค่เมืองสำคัญๆ  แม้จะมีแม่น้ำสายใหญ่สองสาย และสายเล็กอีกหนึ่งสาย  แต่ไม่ค่อยได้ช่วยเรื่องการขนส่งเดินทางภายในอาณาจักรเท่าไหร่  ซ้ำร้ายการทอดวางของแม่น้ำยังเป็นปัญหาขวางการเดินทางในอาณาจักรด้วย

กูนมีทุกสิ่ง  แต่สิ่งที่มีไม่ค่อยปะปนกัน  เช่นแถวไหนมีป่า  ก็จะเน้นป่าไปเลย  แถวไหนมีแร่ก็มากด้วยแร่  แถวไหนมีหินก็หินทั้งทุ่ง  ส่วนน้ำก็มีแค่น้ำเค็มคือทะเล  แต่ละส่วนเผ่ามังกรที่มีน้อยแสนน้อยแต่เป็นสิ่งมีชีวิตที่ใหญ่โตแข็งแกร่งและทรงภูมิปัญญาที่สุดก็จะจับจองอยู่ในที่ที่ธรรมชาติเข้ากับพลังของตน   ไม่ค่อยก้าวก่ายหรือไปมาหาสู่กัน  ไม่มีใครรุกล้ำเขตแดนของอาณาจักรกูน  และเผ่ามังกรเองก็ไม่รุกรานอาณาจักรไหนเช่นกัน  ซึ่งนานๆ จะมีมังกรที่คุ้มคลั่งบุกทำลายรุกล้ำอาณาจักรอื่นๆ ในรอบหลายร้อยปี

ทีออนกับฟาซิโนกำลังห่วงเรื่องอาหารประชาชน  เงินนั้นมีมากขึ้นแล้ว  กฎหมายก็ค่อยๆ ปรับใช้ให้ลงตัวแล้ว  ทรัพยากรธรรมชาติของนันฑรานั้นนับว่าน้อยมาก  แม้มีเงินทองแต่ก็ต้องอาศัยซื้อวัตถุดิบหลายๆ อย่างจากชาติอื่นๆ และการบริหารแบบสุรุ่ยสุร่ายของพระนางจูเกอเซียนั้นทำอาณาจักรบอบช้ำมาก

ตนจะมามัวห่วงเรื่องพวกราชวงศ์ไม่ได้  และวันนี้ก็มีคนในราชวงศ์เข้ามาหา   ต้องมาอยู่แล้ว เพราะตอนนี้เปลี่ยนรัชกาลใหม่ไม่พอ  ยังนับว่าเปลี่ยนราชวงศ์ใหม่ด้วย หากพวกเขายังอยากอยู่แบบสุขสบายในฐานะราชนิกุล  มีแต่ต้องเข้าหาทีออน

“ท่านคือจูเดกัสและแม่หญิงฟีสตอง  เดินทางมาเหนื่อยๆ เชิญพักผ่อนที่ห้องรับรอง” ..ทีออนทักทายก่อน

“หามิได้ฝ่าบาท  พวกกระหม่อมหาได้เหนือยเมื่อเทียบกับการทรงงานของท่าน”..จูเดกัสสมเป็นชนชั้นสูง  แค่กล่าวคำทักทายกลับถึงกลับไม่ลืมใส่คำเยินยอลงไปให้กับลอร์ดที่ตนมาเข้าพบ

ทีออนเชิญแขกที่เป็นพระญาติเชื้อพระวงศ์เดิมเข้าที่พักห้องรับรอง  ทีออนและฟาซิอานที่เป็นมือขวาไม่ใช่ชนชั้นสูงโดยสันดาน  พวกเขาคือชาวยุทธ์  ไม่ค่อยอยากจะอ้อมค้อม

“ท่านมีเรื่องอันใดให้ข้าช่วย  ก็เรียนมาตามตรงเถิด  ท่านจูเดกัส”

จูเดกัสและฟิสตองมองหน้ากันแล้วมองข้าราชบริพาร รวมทั้งฟาซิอานที่เป็นมือขวา

ทีออนเห็นดังนั้นจึงขอให้ฟาซิอานออกไปก่อน แล้วสั่งนางกำนันทั้งหมดออกไป  รวมทั้งทหารองครักษ์

“เอาล่ะ เหลือแต่เราแล้ว  ท่านมีอะไรจะพูดก็พูดได้เต็มที่”

“ที่รัก  ถ้าท่านไม่พูดข้าพูดเอง”..แม่หญิงฟีสตองกล่าว

ทีออนตั้งใจฟัง

“คือตระกูลหม่อมฉันกับสามีได้รับการสนับสนุนจากท่านลอร์ดองค์ก่อน  หลังจากศึกสงครามสิ้นพ่อข้า  ครอบครัวเราก็เหลืออำนาจแค่ทางตระกูลสามีหม่อมฉัน  จนกระทั่งจูเกอเซียมาปกครอง   นางไม่เพียงรีดภาษีจากดินแดนเล็กๆ ที่เราดูแล  ยังต้องส่งมอบบรรณาการให้นาง  พวกเราเองก็รีดจากชาวบ้านไม่ไหวแล้ว  ยังต้องควักเนื้อเอาทรัพย์ส่วนตระกูลส่งบรรณาการ”

“ว่ากันตามตรง  ตระกูลท่านหมดเงินแล้ว..?”

“เพคะ  ...เรา..”

“ท่านจะให้ข้าทำอะไร?  ว่ามาตรงๆ”

“อยากให้ท่านลอร์ดสนับสนุนเงินทองเราเพคะ  แน่นอนว่าเราไม่ได้มาขอเปล่า  เราขอผูกดองกับท่านในนามราชวงศ์ใหม่”

“ผูกดอง...?...ใครกับใคร?”

“เรามีลูกทั้งหมด 3 คน ลูกสาว 2 คน อีกคนเป็นชายเขาเป็นพ่อค้าวานิชเป็นบริษัทกิจการขนส่งทางบกเพคะ  นั่นคือรายได้เดียวของบ้านเราแล้ว”

“ท่านจะยกพวกนางให้ข้า?”

“เพคะ ... หม่อมฉันไม่ขอให้พวกนางทัดเทียมกับพระนางทั้ง 4 คนเดิมของท่าน  แต่ขอท่านเมตตาเอ็นดูพวกนางรับไว้ในอุปการะ ภายภาคหน้าจะได้ให้กำเนินบุตรธิดาที่มีเชื้อเผ่าปีศาจ  เสริมรากฐานให้ท่านเพคะ”

“....”...ทีออนครุ่นคิดแป๊บนึงก่อนตอบไปว่า

“ข้าไม่ขัดหรอก  แต่ขอบอกนะว่าถ้าชายาคนแรกของข้าไม่คลอดลูกคนแรกให้ข้า  คนอื่นข้าจะไม่ยอมให้มีลูกก่อนเด็ดขาด”

“ตามแต่ท่านลอร์ดประสงค์เลยเพคะ”..ฟีสตองก้มคำนับพร้อมสามี

ทีออนเห็นเนินทรวงอกของนางที่แทบจะล้นออกเสื้อแล้ว  ถึงกับแข็ง  นางเป็นชนชั้นสูงผิวพรรณดี  ผิวสีของเผ่าปีศาจของนางวาวเนียนน่าจับ  แม้จะมีลูกสองแล้วแต่นางกลับไม่ดูย่ำแย่ทรุดโทรมเลย  นี่ถ้าไม่ได้เป็นลอร์ดนะ  จะย่องไปซั่มให้ลืมผัวไปเลย  ... ทีออนต้องนั่งไขว่ห้างเพื่อบดบังแท่งเขื่องที่ขยายขึ้นมา

มานึกๆ ดู แม่ยังขนาดนี้ ลูกคงไม่ธรรมดา คนพ่อก็หน้าตาดีด้วย ..แต่คงต้องขอสืบข้อมูลที่ว่ามาให้แน่ชัดก่อนว่าชาวบ้านที่นั้นเป็นยังไง  แต่จากบัญชีเดิมในวัง จูเกอเซียก็เก็บรีดไถจากแถบนั้นจริงๆ...

“ข้าจะเก็บเรื่องนี้ไปคิด  ไว้ข้าขอทานมื้อเที่ยงกับมื้อค่ำกับพวกนางลองดูนิสัยใจคอ  แล้วค่อยพิจารณา”...นั่นเป็นข้ออ้าง  แต่ทีออนต้องการเวลาตรวจสอบเรื่องต่างๆ

ทีออนลืมคิดถึงเรื่องพวกนี้ไปเสียสนิท  เหตุการณ์แบบนี้ต้องมาเรื่อยๆ แน่นอน  พวกเขาต้องพากันยกบุตรธิดาของตนมาเป็นชายาของทีออนหากมาพึ่งใบบุญทีออนจริงๆ ก็ดีไป  แต่หากสตรีที่รับเข้ามาคอยเป็นคนรายงานความเคลื่อนไหวของทีออนให้กับทางตระกูลและพวกนาง  นั่นเป็นปัญหาแน่....

ทีออนเชิญทั้งหมดไปพักผ่อนจนกว่าจะมื้อเที่ยง  ทีออนเรียกหาซินดี้

“พระชายาซินดี้มาแล้วเพคะ”..นางกำนันรายงานทีออน

“ให้นางเข้ามา”

ซินดี้เดินเข้ามาพบทีออน  นางทราบดีว่า  ยามที่ทีออนกระวนกระวานใจมักคุยกับนาง

----------------------------------------------------------------------------------------

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว