ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Intro

คำค้น : น้องแจน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.1k

ความคิดเห็น : 28

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ก.ย. 2561 12:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Intro
แบบอักษร

น้องแจน

Intro


ใครๆในมหาลัยแห่งนี้ก็รู้จักน้องแจน หรือ เจตนิพันธ์ นักศึกษาปีสองของคณะนิเทศที่เป็นที่จับตาของทุกคนในมหาลัย ด้วยรูปลักษณ์และนิสัยที่เหมือนลูกแมวตัวน้อยๆ มีนิสัยแอบดื้อแอบซนตามวัย มีมุมขี้เกียจบ้างเป็นบางเวลาทำให้ทุกคนเรียกว่าน้องแจน มากกว่าแจนธรรมดา


น้องแจนผู้เป็นเหมือนเทวดาตัวน้อยๆของคณะนิเทศ ไม่ว่าจะเดินไปทางไหนก็ต่างเป็นที่จับตามอง แต่ยกเว้นเจ้าของชื่อที่ไม่เคยสนใจอะไรเลยนอกจากของกิน นอนและเรียน ว่างๆก็นั่งดูหนัง ฟังเพลง หรือขับรถออกไปต่างจังหวัดเพื่อถ่ายรูป และที่มาเรียนคณะนี้เพราะแค่อยากได้เทคนิคถ่ายภาพอาหารออกมาให้สวยๆกว่าเดิมก็เท่านั้น!


“แจนนนนน แก้มแกจะแตกแล้ว หยุดยัดเข้าไปอีกเถอะ!” เสียงเพื่อนสนิทอย่างเจ้าจอมร้องบอก เมื่อเห็นเพื่อนกำลังยัดเบอร์เกอร์ชิ้นใหญ่เป็นชิ้นที่สามแล้ว แก้มกลมๆนั่นเต็มไปด้วยของกิน หากใครมาเห็นสภาพนี้คงไม่เหลือฉายาเทวดาน้อยแห่งนิเทศ จะมีแต่ฉายาจอมเขมือบแห่งนิเทศเสียมากกว่า


“งื้อ มันอร่อยนี่นา เราอยากกินอีก” แจนพูดออกมาหลังจากกลืนเจ้าเบอร์เกอร์แสนอร่อยลงคอแล้วเรียบร้อย พูดเสร็จก็ยิ้มหวานให้เพื่อนรักบางๆ เพื่อเจ้าจอมจะใจอ่อนให้กินต่ออีกสักชิ้นสองชิ้น


“พอๆๆ เดี๋ยวก็ปวดท้อง กินไปตั้งสามชิ้นใหญ่ๆแล้ว ข้าวขาหมูอีก พอเถอะนะ ถือว่าฉันขอร้อง” เจ้าจอมบอกอย่างเหนื่อยใจ ที่เพื่อนเจริญอาหารแบบนี้ เจ้าแมวอ้วนตรงหน้าชอบอ้อนให้เจ้าจอมเหนื่อยใจ เพราะรู้ว่าเจ้าจอมแพ้ลูกอ้อน ก็ขยันอ้อนขอกินเยอะๆตลอด ต่อไปนี้เจ้าจอมจะต้องใจแข็ง!


“เจ้าจอมครับ ขอแจนกินอีกชิ้นไม่ได้เหรอ”


“ไม่ได้ เราต้องไปเรียนคาบบ่ายแล้วด้วย เดี๋ยวเราไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ แจนเก็บของรอเลย พอเราออกมาจะได้ออกจากร้านกันเลย” เพราะเรามานั่งทำรายงานร้านนี้ในตอนแรก จนจะใกล้เวลาเรียนคาบบ่ายแล้วนี่แหละ แต่แจนยังไม่อิ่มนี่นา


ฮื่อ… เจ้าจอมคนใจร้าย!!!!!!


ระหว่างที่แจนกำลังร้องคร่ำครวญในใจ สายตาก็เหลือบไปเห็นผู้ชายเซ่อๆ คนนึงที่เดินไปสั่งเบอร์เกอร์หลายชิ้นแล้วเดินถือมานั่งที่โต๊ะข้างๆ ผมยาวปะบ่าถูกรวบมัดไปด้านหลังลวกๆ เหมือนไม่ได้ตั้งใจมัด ใบหน้าหล่อๆก็ไม่ได้สนใจสายตาที่คนรอบข้างมอง แจนเองก็ไม่ได้สนใจใบหน้าหล่อๆนั่นเหมือนกัน แจนเองก็สนใจแค่เบอร์เกอร์ที่ผู้ชายคนนั้นกัด


ฮื่อ… อิจฉาจัง ได้กินเกินสามชิ้นด้วย แจนอยากกินบ้าง!!!


“น้องครับ หน้าน้องอีกนิดเดียวจะจูบพี่แล้วครับ”


“………” คงเพราะมันแต่จ้องมองอีกคนกำลังกินเบอร์เกอร์อร่อยจนเกินไปโดยไม่รู้เลยว่าแจนเองก็ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆจนแทบชิด ฮื่อ…


“พี่รู้ว่าพี่หล่อ แต่พี่ไม่ใช่คนอนาจารนะครับ”


“มะ ไม่ใช่ เราแค่มองเบอร์เกอร์”


“ไปซื้อสิครับ”


“เราซื้อเพิ่มไม่ได้ เดี๋ยวเจ้าจอมดุ” ใบหน้าน่ารักในตอนนี้ช่างดูน่าสงสารเสียจนอีกคนหยิบเบอร์เกอร์อีกสองชิ้นยื่นให้ด้วยความใจอ่อน


“อ่ะ พี่ให้ ไม่ต้องร้องให้นะ”


“ให้จริงเหรอ”


“ครับ”


“งื้อ ขอบคุณน้า เจ้าจอมมาแล้วๆๆ เอายัดใส่กระเป๋าก่อนดีกว่า ขอบคุณนะครับรุ่นพี่ บุญคุณครั้งนี้ใหญ่หลวงมากๆเลย เราจะจำให้ขึ้นใจ!”


“ไม่เป็นไรครับ กินให้อร่อยนะ”


งื้อ… พี่เค้าหล่อด้วย ใจดีด้วย แจนปลื้ม!!!


“แจน ไปกันได้แล้ว เดี๋ยวเข้าห้องไม่ทัน” เจ้าจอมเดินออกมาบอกเพื่อนก่อนจะหยิบของและเดินออกไป โดยลืมสังเกตว่าในกระเป๋าเพื่อนมีอะไรตุงๆใส่อยู่ แจนที่เก็บของขึ้นมาถือก่อนจะออกจากร้านก็ไม่ลืมยกมือบ๊ายบายพี่สุดหล่อใจดีอีกครั้งพร้อมยิ้มหวานส่งท้าย ในใจก็ตั้งปฏิญาณไว้ว่า เจอพี่สุดหล่อใจดีครั้งหน้า น้องแจนจะเลี้ยงหมูกระทะ!!!!!!!!!!!!!!



........................................................................

ฝากน้องแจนไว้ในอ้อมใจด้วยนะคะ

#น้องแจน

ความคิดเห็น