ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่14

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 3k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ก.พ. 2562 20:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่14
แบบอักษร

"เรื่องสำคัญอีกเรื่องที่อาจารย์จะบอกพวกเธอทุกคนคือวันนี้จะมีเพื่อนใหม่มาให้รู้จัก"พออาจารย์พูดจบก็มีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้องและไปหยุดอยู่ข้างๆอาจารย์............คนที่เข้ามาใหม่มีผมสีบลอนยาวมัดแบบลวกๆอยู่กลางหลังดวงตาสีขียวอ่อนและหูแหลมนั้นที่ยาวออกมาทำให้ทุกคนที่พบเห็นไม่ต้องเดาก็รู้ว่าชายคนนี้เป็นเอลฟ์ ท่านแม่ของเธอ(ราชินีปีศาจที่รับอลเซียเป็นลูกบุญธรรม)เคยบอกว่าเผ่าเอลฟ์เป็นเผ่าที่รักสันโดษชอบอยู่กับธรรมชาติและเป็นพวกหยิ่งในศักดิ์ศรีไม่เคยง้อใคร

"นี่คือดาร์ฟ เป็นคนจากเผ่าเอลฟ์เขาจะมาเป็นสมาชิคใหม่ในห้องSของเรายังไงครูก็ฝากพวกเธอทุกคนช่วยดูแลเพื่อนใหม่ด้วนล่ะกัน ส่วนเธอนะดาร์ฟมีสงสัยอะไรก็ถามเพื่อนๆเลยนะจ๊ะแล้วก็ไปเลือกที่ว่างๆนั้งได้เลยครูหมดเรื่องที่จะพูดแล้วยังไงครูขอตัวก่อนนะจ๊ะมีสอนพวกห้องB"พออาจารย์เดินออกขากห้องไปดาร์ฟก็เดินไปนั้งที่ว่างข้างๆธีโอที่เฉียงกับเธอแล้วทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบ

"สวัสดี ผมชื่อไรเฟิลนะครับ ส่วนฝาแฝดที่นั้งข้างๆคุณชื่อธีโอกับลีโอส่วนที่นอนหลับอยู่นั้นไดม่อนแล้วนี่อลิเซียเป็นผู้หญิงคนเดียวในห้อง"และก็เป็นไรเฟิลที่ทำลายความเงียบ

"อืม..."

"แล้วดาร์ฟมาจากเมืองไห....."ก่อนที่ไรเฟิลจะพูดจบประโยคอาจารย์ก็เดินข้ามาไรเฟิลเลยกลับมานั้งที่

คลาสแรกที่เรียนของวันนี้คือคลาสปรุงยาซึ่งป็นวิชาที่เธอเกียจที่สุดอาจารย์ริ่มสอนโดยการบอกคุณและโทษของสมุนไพร่แต่ล่ะชนิดเธอหันไปมองไรเฟิลที่ตั้งใจจดตามที่อาจารย์พูดทุกอย่างส่วนอีกคนข้างๆเธอไดม่อนได้หลับไปตั้งแต่สมุนไพร่ชนิดแรกแล้วพอจบคลาสก่อนอาจารย์ออกไปก็ได้หันมาบอกกลับทุกคนว่าคลาสหน้าอาจารย์จะให้ทุกคนลองปรุงยาจริงๆ

พอหมดจากคาบปรุงยาก็ต่อด้วยคลาสประวัติศาสตร์ของธอยากจะให้ถึงคลาสบ่ายเร็วซะเหลือเกินเพราะคลาสบ่ายคือคลาสต่อสู้ ระหว่างที่เรียนอยู่รู้สึกได้ถึงสายตาที่มองเธออยู่พอหันไปก็ไม่เห็นใครเธอจึงกลับมาสนใจสิ่งที่อาจารย์สอยต่อพอหมดคลาสประวัติทุกคนก็ออกจากห้องไปโรงอาหารแล้วเตรียมพร้อมสำหรับคลาสต่อสู้ในช่วงบ่าย เธอให้พวกเขาออกไปก่อนเพราะเธอนึกขึ้นได้ว่าลืมของเธอจึงเดินกลับมาหยิบพอได้ของที่ต้องการเธอกำลังจะเดินออกไปจากห้องอยู่ๆก็มีมือใครไม่รู้มาคว้ามือเธอไว้

หมับ

"อะ...."เธอหันกลับไปมองคนที่จับมือเธอยูาคือดาร์ฟ

"นายมาจับมือชั้นทำไม....ปล่อย"เธอพยามบิดข้อมือออกจากมืออีกฝ่ายแต่ก็ไม่มีท่าทีว่าอีกฝ่าย

"แค่มาทักทายเฉยๆเรายังไม่ได้คุยกันเลยนี่...อลิเซีย โดแวน หรีือต้องเรียกโรว์เซ่เอ๊ะไม่ใช่สิต้องเป็นอารียฉันควรเรียกเธอว่าอะไรบอกฉันหน่อยได้ไหม"เธอที่พยามออกดึงมือออกจากมือเขาชะงัก

"นายรู้ได้ไง"เธอมองเขาด้วยสายตานิ่งไอจิตสังหารแพร่ออกมาจากตัวเธอจนอีกฝ่ายริ่มหน้าซีด

"ก็บอกแล้วไงว่าแค่มาทักทาย"เขาพูดแค่นั้นแล้วก็เดินออกไปจากห้อง

เมื่อเธอได้เห็นหน้าดาร์ฟใกล้ๆก็จำได้ว่าคือคนที่เธอเดินชนในตอนนั้นเธอเลิกคิดเรื่องนี่แล้วเดินออกไปหาพวกไดม่อนเหลือที่โรงอาหารพอไปถึงเธอก่อนเดินไปทรุดตัวนั้งลงข้างๆไดม่อนและลงมือกินข้าวที่พวกเขาซื้อมาไว้ให้โดยไม่รู้เลยว่าตกอยู่ในสายตาของคนกลุ่มหนึ่ง

"สวัสดีค่ะ คุณอลิเซีย"เธอเงยหน้ามองคนที่มาใหม่ก่อนจะก้มลงกินข้าวเมือนเดิม

"นี่วิเวียนพูดกับเธอเธอไม่ได้ยินหรอ"ไพเรทตะคอกถาม(ไพเรทคือเพื่อนของเจ้าชายที่แอบชอบยัยวิเวียนยังมีอีกสองคนคือโทมัสกับคาสโต้)

"ได้ยินแต่ไม่ยากตอบมีอะไรไหม"ธอตอบด้วยนํ้าเสียงติดรำคาญ

"นี่มันจะมากไปแล้วนะ"ไพเรททำท่าจะพุ่งเข้ามาแต่ติดที่ยัยวิเวียนรั้งไว้

"อย่าเลยค่ะไพเรทถ้าคุณอลิเซียเขาไม่อยากคุยกับพวกเราพวกเราก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ"วิเวียนพูดนํ้าเศร้าๆและนํ้าตาคลอ

"เอ่อ ลีวานไปไปกับพวกเรามั้ย"แล้ววิเวียนก็หันมาถามลีวาน

"ไม่"ลีวานตอบสั้นๆโดยไม่แม้แต่หันไปมอง

"แต่ว่า......."ยังไม่ทันที่วิเวียนพูดจบลีวานก็พูดขึ้นมา

"ก็บอกว่าไม่ไงไม่เข้าใจหรอ"สุดท้ายวิเวียนกับพวกก็ยอมถอยกลับไปพอพวกนั้นไปพวกเราก็เตรียมตัวสำหรับคลาสต่อสู้ในช่วงบ่าย



ความคิดเห็น