ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เอ๊ะ!!...ผมเป็นเจ้าหญิง ๑

ชื่อตอน : เอ๊ะ!!...ผมเป็นเจ้าหญิง ๑

คำค้น : คาลอส,เซียน่า

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.4k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2558 22:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เอ๊ะ!!...ผมเป็นเจ้าหญิง ๑
แบบอักษร

ห้องพระคู่หมั้น

                “องค์หญิง! องค์หญิงเพค่ะ! เจ้าไปบอกท่านโซลเดี๋ยวนี้เลยว่าองค์หญิงเซียน่าฟื้นแล้ว ส่วนเจ้าไปตามท่านหมอมาที่ตึกนี้ เร็วเข้า พวกเจ้านางกำนันอาวุโสออกคำสั่งแก่นางกำนันรุ่นน้อง

                เสียงหญิงสาวกำลังโต้ตอบสนทนาดังแว่วเข้ามาในหูผม โดยที่ผมรู้สึกตัวว่านอนอยู่บนเตียงนุ่ม เปลือกตาไม่สามารถขยับขึ้นมาได้เนื่องจากไม่มีแรงแต่ผมได้ยินทุกคำพูดที่ดังอยู่ในขณะนี้

                ผมพยายามขยับเปลือกตาขึ้นด้วยแรงทั้งหมดที่มี ทำให้ตอนนี้ผมสามารถมองเห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้าผมได้ไม่ชัดเจนนักเพราะสายตาผมยังไม่ได้ปรับชินกับแสงที่แยงเข้ามามากนัก สายตาผมมองขึ้นไปบนแพดานที่มีแต่ลวดลายดอกไม้สีสันสวยงามอ่อนหวานมีผีเสื้อโบยบินโดยรอบ

                องค์หญิงเพค่ะ…” เสียงเรียกทำให้ผมหันไปมองด้านซ้าย เห็นหญิงอาวุโสมองผมด้วยน้ำตาคลอเบ้า จากนั้นก็หันกลับคุยกับความคิดตัวเอง

                ทำไมเรียกเราว่า องค์หญิง บ้ารึเปล่า เราเป็นผู้ชายสงสัยป้าแกคงพ้อ

                ขยับตัวขึ้นมาก่อนนะเพค่ะหญิงอาวุโสพยุงและนำหมอนว่างทับด้านหลังเพื่อให้คนป่วยได้ขยับตัวมองเห็นได้โดยรอบ

                องค์หญิงนมเป็นห่วงองค์หญิงมากเลยเพค่ะ องค์หญิง….นมขอร้ององค์หญิงอย่าทำร้ายตัวเองแบบนี้อีกนะ     เพค่ะสัญญากับนมได้ไหมผมมองหน้าคนที่อ้างตัวเองว่านม ใบหน้าของเธอมีแต่น้ำตาและพร่ำเรียกผมว่าองค์หญิงตลอด ผมจึงพูดออกไปแต่กลับไม่มีเสียง

                ทานน้ำก่อนเพค่ะองค์หญิงหลับไปนานหลายสัปดาห์อาจทำให้คอแห้ง ซักพักท่านหมอคงมาถึงผมพยักหน้า จากนั้นผู้ที่กำลังกล่าวถึงก็เข้ามาอย่างรวดเร็ว โค้งตัวลงแล้วสบตาผมที่นอนอยู่แล้วก็พูดขึ้น

ปาฏิหาริย์ได้เกิดขึ้นกับองค์หญิงจากนั้นเดินมาข้างเตียงเปิดกระเป๋าหยิบสายวัดการเต้นของหัวใจขึ้นมาทาบที่หน้าอกผม ก้มมองนาฬิกาไปด้วยตามด้วยอุปกรณ์ตรวจร่างกายอีกมากมาย

สรุปผล  ตอนนี้องค์หญิงร่างกายแข็งแรงดีแล้วกระหม่อมเมื่อท่านหมอกำลังเก็บอุปกรณ์อยู่นั้น ก็มีเสียงหนึ่งขัดขึ้น

ฟื้นขึ้นมาแล้วงั้นหรอ พระคู่หมั้นเซียน่าชายร่างสูงเดินเข้ามาใกล้เตียงนอนโดยตามทางทุกคนในห้องต่างโค้งคำนับให้แล้วก็นั่งลงกับพื้นแล้วก้มหน้าลง ยกเว้นนมและท่านหมอที่ไม่ได้ก้มหน้าลง

“……….” ผมไม่ตอบแต่มองการกระทำของผู้มาใหม่อย่างวิเคราะห์

 องค์หญิงร่างกายเป็นปกติแล้วกระหม่อมวัดการเต้นของหัวใจ ความดันเลือด ฯลฯทุกอย่างปกติดีกระหม่อมท่านหมอทูลกล่าวรายงาน

ดีงานอภิเษกของข้ากับเซียน่าจะได้ไม่ต้องมีการเปลี่ยนแปลงซักที พวกเจ้าทั้งหมดออกไป

ตอนนี้เหลือผมกับชายร่างใหญ่สองคนในห้องที่ผมสัมผัสได้ความอึดอัด

ใครจะแต่งกับใคร….” ผมถามออกไปเพื่อความแน่ใจอีกครั้ง จะแต่งได้ยังไงในเมื่อผมเป็นผู้ชาย!! บ้าไปแล้ว

ก็เจ้ากับข้ายังไง เราสองคนกำลังจะแต่งงานกันในอีก 2 วันข้างหน้าร่างสูงนั่งลงข้างเตียงแล้วนำมือผมขึ้นมาจับแล้วลูบเบาๆ

บ้าไปแล้ว ผมเป็นผู้ชายนะ!!!” ผมพูดแล้วชักมือกลับ

ผู้ชาย  ฮ่าๆเจ้ากำลังเล่นตลกอะไรกับข้าอีกเซียน่าเจ้ากลัวที่จะแต่งงานกับข้าถึงกับโกหกว่าเป็นผู้ชายทั้งที่คนที่อยู่หน้าข้าตอนนี้คือองค์หญิงเซียน่า แห่งเมืองวาสเนี่ยนะ ฮ่าๆ

จริงๆนะ ผม!.... เป็น!.... ผู้ ชาย!.....” ผมพูดสะกดทีละคำแน้นๆ แต่อีกคนกลับไม่สะทก

เจ้าจะเป็นชายชาตรีได้เยี่ยงไร  ในเมื่อเจ้า…..” ขณะที่ผมใช้สายตามองอีกคนว่าคิดจะทำอะไรอยู่นั้นฝ่ามือใหญ่จับที่หน้าอกผมอย่างจัง

อ๊ากกก!! อุ๊บส์!” ผมที่ร้องเสียงหลง ปากก็ถูกปิดด้วยริมผีปากอีกคนทันที มือผมจับแขนอีกคนที่ทั้งกำและขย้ำหน้าอกผมอย่างเมามันส์ เพื่อดึงออกเพราะมันทำให้ผมเสียวอย่างบอกไม่ถูก ผมจึงตัดสินใจ

โอ้ย! เจ้ากล้ากัดลิ้นข้างั้นหรอ!” ร่างสุงรีบผละออกจากตัวผมทันที แล้วเอามือเช็ดริวฝีปากตัวเองก่อนจะมองที่นิ้วที่เพิ่งเช็ดริมฝีปากตัวเองไป

มากกว่านี้ก็จะทำ หากคุณทำร้ายผมก่อนผมตอบกลับ

ข้าไม่ได้ทำร้ายเจ้า  แต่ข้ากำลังพิสูทธ์ให้เจ้ารู้ว่าที่เจ้าบอกข้าว่าเจ้าเป็นชายนั้นมันไม่เป็นความจริงร่างสูงพูดแล้วก็ยิ้มเย้ย

วิธีอื่นมีถมไป

แต่ข้าชอบวิธีนี้เพราะข้าสันทัดร่างสูงค่อยๆขยับหน้าเข้ามาหาผมอีก ทีนี้ผมทันเกมผมจึงผลักร่างสูงออกแต่ไวกว่าร่างสูงจับข้อแขนผมทั้งสองไว้แน่นแล้วดึงเข้ามาชิด

อีกแค่สองวันยังไง เจ้าก็หนีไม่พ้นเซียน่า

“……….” ร่างสูงลุกจากเตียงไป แต่ก็ไม่ลืมพูดประโยคที่ผมไม่เข้าใจแต่ก็พอรู้ว่าหากผมทำลงไปจะต้องมีคนตายจำนวนมากเพราะผมเป็นแน่

หากเจ้าหนีข้าไปอีก ไม่ว่าจะวิธีใดก็ตามจำไว้ว่าข้าจะนำสงครามไปยังเมืองเจ้าแน่นอน”  ผมมองแผ่นหลังนั้นจนลับตา

จากนั้นผมจึงเริ่มสำรวจตนเองทันทีเพราะตั้งแต่ผมตื่นก็มีแต่เรื่องราวไม่ผมไม่เข้าใจประเดประดังเข้ามาอย่างรวดเร็ว

ก่อนอื่นผมยกแขนขึ้นเพื่อมอง แขนเนียน ขาว เล็ก จากนั้นเลื่อนมือต่ำลงไปยังใต้สะเดือกลับแบนเรียบไม่มีนูนปกติชาติชาย O.O!!!

ไม่จริง!!!!!!” ผมแหกปากดังลั่นจนนางกำนัลและนมเข้ามาหาผมในห้อง

องค์หญิงเป็นอะไรเพค่ะ

กระจก! กระจก ผมขอกระจก ผมร้องขอกระจกเนื่องจากขาผมไม่มีแรง

นี่ค่ะนม กระจก

องค์หญิงเพค่ะนมยื่นกระจกมาให้ผม  แต่ผมไม่ยื่นมือไปรับมาซักที นมจึงมองอย่างสงสัย

ขออย่าเป็นอย่างที่คิดเลยผมรับกระจกมาจากนม ก้มกระจกลง ตาเหลือบมองด้านบนตั้งสติอย่างแน่วแน่

จากนั้นผมหลับตาแน่นขยับกระจกขึ้น  เปลือกตาค่อยๆมองในกระจกทีละนิด จากนั้นมือผมที่ถือกระจกก็ค้างอยู่อย่างนั้นอีกข้างนำมาสัมผัสใบหน้าร่างที่ผมเข้ามาอยู่

ไม่จริงผะ ผู้หญิง.” ผมมองใบหน้านี้อยู่เนิ่นนานด้วยความช๊อค จนเมื่อได้ยินเสียงนมเรียกจึงได้สติ

องค์หญิงเป็นอะไรรึเปล่าเพค่ะ นมตามท่านหมอให้นะเพค่ะ

ไม่ ไม่ต้อง เราไม่เป็นไร

เรา??” ตั้งแต่องค์หญิงฟื้นขึ้นมาองค์หญิงเปลี่ยนไปมากเลยนะ แทนตัวเองว่า เรา ทั้งที่ท่านมักจะแทนว่า หญิง   จากเป็นเรียบร้อย พูดจาอ่อนหวาน ไม่ค่อยพูดจาก็กลับสลับกันซะอย่างนั้น นม คุยกับตนเองในความคิด

                ตอนนี้ก็ค่ำแล้ว ทานยาบำรุงร่างกายก่อนเพค่ะ

                “…….”  

องค์หญิงจะบรรทมเลยไหมเพค่ะ

 

“……” ผมพยักหน้าแทนคำตอบเพราะวันนี้สมองผมล้ามากเหลือเกิน 

 

 

มารายงานตัวแล้วนะคร่ะ ^^http://ookbeetunwalai.s3.amazonaws.com/files/emotions/1158925_4598997.gif

 

ความคิดเห็น