ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) ช่วยเม้นติชมเพื่อการปรับปรุงด้วยนะ ทุกคอมเม้นต์คือกำลังใจให้ไรท์เขียนต่อ ถ้าชอบเรื่องนี้หรืองานของไรท์ก็กด👍 กด 🌟 ให้กับนักเขียนไส้แห้งคนนี้ด้วยนะ 💕

Ep. 19 : ความรู้สึกที่ลงตัว

ชื่อตอน : Ep. 19 : ความรู้สึกที่ลงตัว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ส.ค. 2561 19:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep. 19 : ความรู้สึกที่ลงตัว
แบบอักษร

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด _______//\

เส้นชีพจรเป็นเส้นหยักอีกครั้ง ต้านกลับมาแล้ว.. สักพักหมอก็เดินออกมา 

"หมอ ลูกผมเป็นยังไงบ้างครับ" 

"พ้นขีดอันตรายแล้วนะครับ แต่ต้องรอดูอาการไปก่อน เพราะกระสุนไปถากจุดสำคัญ" 

"ขอบคุณนะครับหมอ" ผมนั่งลงอย่างโล่งใจ อย่างน้อยมันก็ยังไม่ตาย


Pai part..  

ตอนนี้ฉันนั่งเฝ้าพี่เบลที่ยังไม่มีทีท่าจะฟื้นเลย ฉันเดินไปยืนใกล้ๆ 

จ้องหน้าผู้หญิงที่สวยคนนี้ เพียงได้จ้องแบบนี้ไม่นานใจฉันก็เต้นขึ้นมา ใบหน้าคมดึงดูดให้ฉันยื่นหน้าไปใกล้จนปากเราแตะกัน ฉันดูดปากหยักสวยเบาๆกลัวอีกคนจะตื่น แต่ก็ขัดใจเมื่ออีกคนลืมตาขึ้น ฉันรีบผละหน้าออก

พรึ่บ!

แขนเรียวล็อกคอของฉันไว้แล้วดูดปากฉันคืนจนฉันเคลิ้ม กลายเป็นว่าตอนนี้เราจูบกันซะงั้น

ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก

ไม่นานฉันก็ถอยออกห่าง 

"พะ.. พี่เบล" 

"มาจูบพี่ทำไม" 

"คะ.. คือ.. ก็หน้าพี่ยั่วหนูนิ" ฉันก้มหน้างุด 

"คิกๆ คิดอะไรกับพี่รึป่าว" 

"กะ.. ก็ " 

"คิดอะไรก็บอกมา" 

"ไม่รู้เหมือนกัน เห็นหน้าพี่เบลแล้วพายใจเต้นแรง" 

"ไหนดูซิ" มือพี่เบลยื่นมาทาบบนหน้าอกฉัน 

"..." 

"เต้นแรงจริงๆด้วย" ตอนนี้พี่เบลเปลี่ยนเป็นบีบเค้นหน้าอกฉันอย่างสนุก 

"อื้ออ.. พะ พี่เบล" 

"ชอบพี่หรอ" มือเรียวผละออกก่อนที่เธอจะค่อยๆลุกขึ้นนั่ง 

"ไม่รู้เหมือนกันค่ะ" 

"ถ้าชอบก็จีบพี่สิ" พี่เบลดึงฉันให้นั่งลงขอบเตียงข้างๆ 

"แต่ว่าพี่กับพี่ต้าน.. " 

"...ปล่อยมันไปเถอะ ผู้ชายมันเหี้ยก็ต้องลองผู้หญิงดูบ้าง" 

"พายจีบพี่ได้จริงๆหรอคะ" 

"ได้ดิ แต่ไม่ติดง่ายๆหรอกนะ" พี่เบลยื่นหน้ามาหอมแก้มฉันเบาๆ


2วันต่อมา 

Sueashirt part..  

วันนั้นผมกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดเรียบร้อย และมานั่งเฝ้าต้านที่นอนแน่นิ่งอยู่จนถึงตอนนี้ 

พ่อต้านไล่ผมหลายครั้งแต่ก็ได้เจช่วยต่อรองจนได้เข้ามานั่งในห้องนี้ แต่ก็ได้แค่นั่งเฝ้า ผมเข้าใกล้มากกว่านี้ไม่ได้เลย ก็สมควรแหละ ผมทำให้ลูกเขาเกือบตายนิ

"อือ.." เปลือกตาของคนบนเตียงค่อยๆเปิดขึ้น 

"ต้าน ตื่นแล้วหรอลูก" 

"ต้าน.. ต้านมึงฟื้นแล้ว" ผมขึ้นพุ่งไปหามันแต่โดนพ่อมันกันผมออกมา 

"อย่าเข้ามาใกล้ลูกฉัน" 

"ป๊า.. อย่าทำเชิ้ต" ต้านพูดเสียงแหบๆเหมือนคนไม่มีแรง 

"มันทำแกเกือบตายนะต้านทาน" 

"ป๊า ผมต่างหาก.. ที่ทำมันเกือบตาย2ครั้ง" ต้านมองพ่ออย่างอ้อนวอน 

"อืม ฉันไปตามหมอละกัน" ป๊ายอมถอยออก 

"เชิ้ต.. มานี่หน่อย" ต้านเอ่ยเรียกผมเลยเดินไปข้างๆ มันก็ดึงผมให้นั่งลงขอบเตียง 

"เจ็บตรงไหนบ้าง" คำถามของมันทำให้ผมน้ำตาไหล 

"ฮรึก.. " ผมส่ายหน้าทั้งน้ำตา 

"ยิ้มสิ" มือหนายกขึ้นมาเช็ดน้ำตาให้ผม 

"เป็นห่วงตัวเองเถอะ.. ฮึก" ผมจับมือมันมาแนบแก้ม ผมอยากทำแบบนี้ตอนที่มันหลับ แต่ผมไม่มีโอกาสเพราะป๊าไม่ให้เข้าใกล้ คิดถึง.. 

"กูต้องเป็นห่วงหัวใจกูสิ" ต้านพูดคำพูดเลี่ยนๆออกมาแล้วยิ้มทั้งที่ใบหน้ายังมีความเจ็บปวดอยู่ 

"แหวะ" เสียงเจที่นั่งอยู่บนโซฟาแต่แรกดังขึ้น 

"เสียใจไหมล่ะที่กูไม่ตาย" "ก็ไม่ แต่จะดีใจมากถ้ามึงตาย" เจลุกขึ้นมาข้างๆเตียงแล้วยักไหล่กวนๆ 

"ไอ้ปากหมา ฮ่ะๆๆ เชิ้ตไม่มีทางเป็นของมึงหรอก เพราะกูจะไม่ยอมตายง่ายๆ" ต้านก็พูดยั่วประสาทเช่นกัน 

"จ้าาเอาที่มึงสบายใจเลยต้าน ไม่ตายก็ดีกูจะได้ไปเรียน เสียเวลา" เจว่าแล้วก็เดินออกไป 

"แพ้แล้วพาลหรอเจ" 

"นี่ ไม่น่ารักเลยนะ" ผมตีมันเบาๆแล้วมองดุ 

"โอ้ยเจ็บ" มันเบ้หน้าเหมือนเจ็บมากๆ 

"เห้ยย กูขอโทษ เจ็บตรงไหนอ่ะ" ผมรีบสำรวจร่างกายมันทันทีแต่ก็โดนมันกอดไว้ 

"ได้กอดมึงก็หายแล้ว" 

"ต้าน=_=" 

"แหะๆ"


J part..  

เอาจริงๆผมก็เจ็บนะครับที่เห็นมันรักกัน ผมอยากให้ต้านตายจริงๆนั่นแหละ แต่ผมก็อยากให้มันอยู่มากกว่าถ้าเชิ้ตจะมีความสุข 

ผมไม่ได้ไปเรียนหรอกครับ ตอนนี้ผมมานั่งอยู่ที่ม้านั่งริมน้ำที่สวนสาธารณะ ผมชอบมานั่งที่นี่บ่อยๆเวลารู้สึกตัวเองไม่เหลือใคร

พรึ่บ!

"หืม.." ผมก้มมองเมื่อรู้สึกว่ามีน้ำหนักทิ้งลงบนตักผม 

"ทำไมไม่ไปเรียน" ครามที่โผล่เข้ามาหนุนตักผมถามขึ้น 

"รู้ได้ไงว่ากูอยู่ที่นี่" 

"กูก็รู้หมดนั่นแหละว่ามึงคิดอะไร" 

"แล้วนี่อะไร ทำไมมึงไม่ไปเรียน" 

"ไม่มีมึงกูก็ไม่มีคนให้ลอกแลกเชอร์" มันหาวนิดๆแล้วหันหน้าซุกท้องผม ผมก็ลูบหัวมันเบาๆ 

"อยากเป็นของมึงจัง.." มันพึมพำกับท้องผมเบาๆ แต่ผมก็ได้ยินนั่นแหละ 

"ชอบกูหรอ" 

"..." มันไม่ตอบแต่มุดท้องผมแน่นขึ้น ผมเลยแกล้งเขี่ยหูมันเบาๆ 

"งืออ เออ" มันเบะปากนิดๆ

-----------------ตัด----------------

ความคิดเห็น