ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) ช่วยเม้นติชมเพื่อการปรับปรุงด้วยนะ ทุกคอมเม้นต์คือกำลังใจให้ไรท์เขียนต่อ ถ้าชอบเรื่องนี้หรืองานของไรท์ก็กด👍 กด 🌟 ให้กับนักเขียนไส้แห้งคนนี้ด้วยนะ 💕

Ep. 16 : เหตุร้ายที่คืบคลานมา

ชื่อตอน : Ep. 16 : เหตุร้ายที่คืบคลานมา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 944

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ส.ค. 2561 19:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep. 16 : เหตุร้ายที่คืบคลานมา
แบบอักษร

2วันต่อมา 

ตอนนี้ผมกลับมากรุงเทพแล้ว แต่มาอยู่คอนโดเจซึ่งไกลจากมหาลัยแต่ถ้าขับรถก็ไม่ไกลมาก 

ผมไล่ให้เจไปเรียนเพราะขาดเรียนตามผมหลายวันเกินไปแล้ว 

ส่วนผม.. ยังไม่พร้อมจะไปเจออะไรทั้งนั้น อยากจะดร็อปเรียนเหมือนกันแต่ไม่มีเงิน 

ตั้งแต่ออกจากโรงพยาบาลมา ผมก็ยังไม่เจอต้านเลย มันหายเงียบ ผมก็ใส่สร้อยพระที่มันทิ้งไว้ให้ตลอด  สร้อยเส้นนี้มันบอกว่าสำคัญกับมันมากเพราะมันรู้สึกปลอดภัยจากทุกอย่างเวลาใส่ และเป็นสิ่งที่ติดตัวมาตั้งแต่เด็ก

โครกกกก! เย็นแล้วเจยังไม่กลับสักที หิวก็หิว

Rrrrrrrrrrrrrrrr~ 

เสียงโทรศัพท์ผมดังขึ้น เบอร์แปลกแฮะ 

"ฮัลโหลครับ" 

"(ว่าไงจ้ะ)" เสียงผู้หญิง.. 

"ไม่ทราบว่าใครครับ"

"(นี่ลืมดาวมหาลัยรุ่น17ได้ยังไงกันนะ)" 

"เบลล่า!??" 

"(จุ๊ๆ คืนนี้มาเจอกันหน่อยสิมีเรื่องจะคุยด้วย)" 

"ผมไม่มีอะไรจะคุยกับคุณครับ" 

"(ฉันมาดี แค่อยากจะเคลียร์ทุกอย่างให้เข้าใจกันน่ะ)" 

"แต่ว่า.." 

"(น่านะ จะได้ไปเรียนได้อย่างสบายใจไง ไม่ไปเรียนหลายวันแล้วนิ)" 

"...เอางั้นก็ได้ครับ"


ผับXY 

ตอนนี้ผมนั่งอยู่ในผับ ไม่นานนักเบลล่าก็เดินเข้ามาพร้อมค็อกเทล2แก้ว 

"อ่ะดื่มสิ" เธอวางแก้วนึงตรงหน้าผม 

"ไม่ดีกว่าครับ" 

"คิดว่าฉันจะใส่ยาพิษไปหรอ.."เธอพูดแล้วหน้าเศร้าลง 

"เอ่อ.. เปล่าหรอกครับ ผมแค่อยากจะคุยให้เสร็จๆ" 

"ทำไมถึงใจร้อนนักล่ะ" เบลเริ่มกระดกค็อกเทล 

"ผมไม่ค่อยชอบที่แบบนี้เท่าไหร่" 

"ฮึก.. พี่เพิ่งเลิกกับต้านมา แต่ไม่รู้จะคุยกับใครได้บ้าง" 

"ว่าไงนะครับ! เลิกกับต้าน!??" 

"ใช่จ้ะ ฮรึก.. วันนี้เลย ต้านได้ไปหาเชิ้ตบ้างรึป่าว" 

"ผมไม่ได้เจอมันเลยครับ" 

"พี่ยอมแล้ว ฮรึก.. ถ้าต้านจะไปหาเชิ้ต พี่ก็จะหลีกทางให้ ฮึก เชิ้ตรักต้านไหม" 

"...รักครับ" 

"พี่ยอมเดินออกไปเอง ฮื่อ.. เชิ้ตกลับไปรักกับต้าน แล้วกลับไปเรียนนะ" 

"เอ่อ.." 

"ส่วนไอ้เรื่องบอร์ดข่าวตอนนั้น.. พี่เป็นดาวพี่แก้ข่าวให้ได้" 

"ทำไมอยู่ดีๆพี่ถึงมาดีกับผมล่ะครับ" 

"พี่.. รู้สึกผิดที่เคยทำเลวไว้ สุดท้ายต้านก็ไม่ได้เลือกพี่ พี่เลยอยากไถ่โทษ" 

"พี่รู้สึกผิดจริงๆใช่ไหมครับ.." 

"เชิ้ตไม่เชื่อพี่หรอ.. ฮรึก พี่ขอโทษ จะให้พี่ไปตายให้ดูเลยก็ได้" 

"โอเคครับๆพี่เบลผมเชื่อแล้ว" 

"ถ้าเชื่อ.. ก็ดื่มที่พี่เอามาให้สิ พี่จะได้สบายใจ" 

"...ก็ได้ครับ" ผมยกแก้วค็อกเทลขึ้นมาดื่มไปนิดนึง 

"กินอีกสิ" เธอมองผมด้วยสายตาอ้อนวอน ผมเลยดื่มไปอีกนิด 

"ขอบใจจ่ะที่แคร์ความรู้สึกพี่" 

"พี่มีเรื่องพูดแค่นี้ใช่ไหมครับ ผมจะได้กลับ" 

"จ้ะ อย่าลืมที่พี่บอกนะ กลับมาเรียนเหมือนเดิม" 

"โอเคครับ" ผมลุกขึ้นเดินออกไป ตอนนี้ผมรู้สึกมึนๆแปลกๆ ผมเดินออกมาไม่ทันถึงถนนก็มีผู้ชายตัวใหญ่ๆมายืนขวางผม 

"ขะ.. ขอทางหน่อยครับ" 

"หลบให้ก็โง่สิวะ" พูดจบเขาก็ใช้ผ้าผืนเล็กๆมาอุดจมูกผมไว้  ผมพยายามดิ้นสุดชีวิตแต่อยู่ดีๆทุกอย่างก็ดับวูบไป 

-----------------ตัด-----------------

ความคิดเห็น