ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) ช่วยเม้นติชมเพื่อการปรับปรุงด้วยนะ ทุกคอมเม้นต์คือกำลังใจให้ไรท์เขียนต่อ ถ้าชอบเรื่องนี้หรืองานของไรท์ก็กด👍 กด 🌟 ให้กับนักเขียนไส้แห้งคนนี้ด้วยนะ 💕

Ep. 11 : อัศวินขี่ม้าขาว

ชื่อตอน : Ep. 11 : อัศวินขี่ม้าขาว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 976

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ส.ค. 2561 18:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep. 11 : อัศวินขี่ม้าขาว
แบบอักษร

J part..  

จำผมกันได้ไหมครับรีด ผมเจ เพื่อนรุ่นเดียวกับเชิ้ต แล้วก็เป็นเพื่อนกับคราม 

ผมรู้ดี รู้เหตุการณ์ทุกอย่าง 

ผมยืนมองคนที่นั่งร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวรก่อนจะตัดสินใจเดินเข้าไป

ผมเดินไปเก็บกระดาษ หนังสือ ปากกาและหลายๆอย่างของอีกคนก่อนนั่งยองข้างๆแล้วยื่นผ้าเช็ดหน้าให้ 

"อ่ะ เช็ดน้ำตาซะ" 

"..." เชิ้ตเงยหน้ามองผมแล้วก้มหน้าหนี 

"นี่" ผมจับหน้าอีกคนเงยหน้าแล้วเช็ดน้ำตาให้ 

"ทำอะไรอ่ะ ฮึก" มันดิ้นหนีแต่ผมล็อกหน้ามันไว้ 

"อยู่นิ่งๆเถอะน่า" 

"..." มันนิ่งเงียบไป ผมก็เช็ดน้ำตาให้แล้วพยุงร่างที่ไร้แรงของมันให้ยืนขึ้น 

"ไปนั่งก่อนนะ" ผมพามันไปนั่งตรงม้านั่งใกล้ๆ 

"..." "นั่งรอตรงนี้แปปนึงนะ เดี๋ยวกูมา" ผมก้มบอกมันก่อนจะยีหัวเบาๆแล้วไปซื้อยาตรงร้านค้าที่ใกล้ที่สุดและรีบวิ่งกลับมา 

"เจ็บตรงไหนบ้าง" ผมนั่งยองลงตรงหน้ามันที่ยังคงเงียบ 

".." ผมเริ่มทำแผลที่ข้อศอกให้มันแล้วติดพลาสเตอร์ให้ ก่อนจะประคบแก้มที่มีรอย5นิ้วแดงชัด 

"มึงมาทำดีกับกูทำไม"ผมชะงักเมื่อมันถามก่อนจะยิ้มให้ 

"มึงเพิ่งเจอเรื่องแย่ๆมา กูจะทำเหี้ยกับมึงได้ยังไง" 

"..." มันก้มหน้าเงียบ 

"อย่าอายกูเลยนะ กูไม่รังเกียจมึงหรอก" ผมลูบหัวปลอบเบาๆ 

"กูเชื่อมึงได้หรอเจ" มันเงยมองหน้าผมด้วยสายตาหวั่นๆ 

"เชื่อได้สิ กูเพื่อนมึงนะ" ผมยีหัวมันเล่นเบาๆ 

"ขอบใจนะ "มันค่อยๆลุกขึ้นแล้วหยิบกระเป๋า 

"มึงจะไปไหน?" ผมลุกไปประคองมันไว้ 

"กลับห้อง" 

"แล้วไม่เรียนรึไง" 

"จะเอาหน้าที่ไหนไปเรียนได้อีกวะ แล้วนี่มาจับทำไมกูเดินเองได้ เดี๋ยวคนมอง" มันสบัดตัวออกเบาๆ ผมก็ยอมปล่อยมันดีๆ 

"งั้นเอากระเป๋ามา เดะถือให้"ผมแบมือ "

ไม่ต้องอ่ะ" 

"เอามาเถอะน่า" ผมแย่งกระเป๋ามันมาเลย 

"นี่!" 

"อย่าโวยวาย เดี๋ยวคนมอง" มันทำหน้าหงุดหงิดแล้วเดินไปผมก็เดินตาม 

ตลอดทางที่เราเดินมามีสายตาจากคนทั่วม.จับจ้องมาที่เชิ้ตแล้วซุบซิบกันจอแจ 

ผมสังเกตุคนตรงหน้าเดินไปกอดตัวเองไป ผมเลยเดินไปโอบไหล่มันไว้ 

"ไม่ต้องกลัวนะ" ผมกระซิบบอก มันก็พยักหน้ารับเบาๆ 

เป็นผมเองที่ทนเห็นสายตาพวกนั้นไม่ไหวเลยดึงมันไปหลบที่มุมตึก 

"มึงดึงกูมานี่ทำไม" มันเงยหน้าถาม 

"รอกูตรงนี้นะ ห้ามไปไหนเด็ดขาด เดี๋ยวกูมา" ผมวิ่งไปที่ลานจอดรถแล้วรีบขับรถเก๋งของตัวเองไปจอดตรงหน้าเชิ้ต มันยืนมองงงๆจนผมต้องลงกระจก 

"ขึ้นมาสิ" เมื่อเห็นว่าเป็นผมมันเลยขึ้นมา 

"ขอโทษนะ กูก็อยากเดินข้างๆมึงนะ แต่กูทนไม่ได้จริงๆ" ผมรีบขับรถออกจากม.ทันที 

"อือไม่เป็นไรหรอก กูต้องขอบใจมึงด้วยซ้ำไป"


คอนโด 

ตอนนี้ผมเดินตามเจ้าตัวเล็กที่เดินมาถึงห้องๆนึง 

"ขอโทษนะต้าน แต่ครั้งนี้กูคงต้องย้ายออกจริงๆ" มันกระซิบกับตัวเองเบาๆ แต่ผมก็ได้ยินนั้นแหละ  

มันเดินไปเก็บเสื้อผ้าทั้งหมดลงกระเป๋าใบใหญ่ลวกๆ พร้อมกับของใช้ส่วนตัวที่มีไม่น้อยเลย เมื่อมันเก็บทุกอย่างเรียบร้อยก็มายืนมองรอบๆห้องน้ำตาคลอ 

ผมได้แต่ลูบบ่ามันเบาๆและอาสาช่วยขนของไปขึ้นรถโดยมีมันเดินใจลอยตามมา 

"แล้วจะไปอยู่ไหนต่อ" ผมถามเมื่อเข้ามานั่งในรถ 

"ส่งกูขึ้นรถตู้ก็ได้ กูอยากกลับต่างจังหวัด" 

"มึงจะไปจังหวัดไหน" 

"ชลบุรี" 

"เดี๋ยวกูไปส่ง" 

"ส่ง? ส่งไหน?" มันถามตกใจนิดๆ 

"ชลบุรี" 

"เดี๋ยว! มึงจะบ้ารึไง" ดูทำท่าเข้า.. จะตกใจอะไรขนาดนั้นวะ 

"ทำไม? ก็กูจะไปเที่ยว เลยพามึงไปส่งด้วย" ผมยักไหล่นิดๆ 

"...พากูไปพัทยาก่อน กูยังไม่อยากกลับบ้าน"


พัทยา 

Sueashirt part..  

ตอนนี้เราอยู่กันที่บ้านพักชายทะเล ซึ่ง.. เป็นบ้านของไอ้เจ 

ผมบอกจะเช่ารีสอร์ทเองก็ไม่ยอม ตอนนี้เรานั่งกันที่ขอบเตียง 

"ยังเจ็บอยู่ไหม" มันที่นั่งข้างผมเอ่ยขึ้นหลังจากเงียบไปนาน 

"ไม่เท่าไหร่หรอก" 

"ไหนดูหน่อย" มันจับหน้าผมแล้วจ้องที่แก้ม ผมจ้องตามันก่อนที่มันจะตวัดสายตาขึ้นมาสบตาผม 

เราสบตากันอยู่นานพอสมควร ใบหน้าของมันเริ่มค่อยๆเคลื่อนเข้ามาจูบปากผมเบาๆ เป็นการจูบที่.. อ่อนโยนที่สุด 

ผมหลับตาจูบตอบเบาๆก่อนยกแขนขึ้นคล้องคอแกร่ง 

ร่างของผมค่อยๆโดนดันลงให้นอนราบโดยมีร่างหนาตามมาทาบทับทั้งที่ปากยังเชื่อมต่อกัน 

ไม่นานนักมันก็ผละออกแล้วไซร้ซอกคอผมเบาๆ ผมได้แต่หลับตาเอียงคอให้อย่างว่าง่าย 

-----------------ตัด--------------

ความคิดเห็น