ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) ช่วยเม้นติชมเพื่อการปรับปรุงด้วยนะ ทุกคอมเม้นต์คือกำลังใจให้ไรท์เขียนต่อ ถ้าชอบเรื่องนี้หรืองานของไรท์ก็กด👍 กด 🌟 ให้กับนักเขียนไส้แห้งคนนี้ด้วยนะ 💕

ชื่อตอน : Ep. 6 : ขอย้ายออก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ส.ค. 2561 17:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep. 6 : ขอย้ายออก
แบบอักษร

4เดือนผ่านไป 

ตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงปิดเทอมและผมก็ปี2แล้วครับ 

4เดือนที่ผ่านมาผมกับต้านก็แอบมีไรกันบ่อยๆ หรือพูดง่ายๆว่ามีทุกครั้งที่มันเงี่ยน 

ส่วนความสัมพันธ์ก็คือเพื่อนเหมือนเดิม เราก็ยังคงเทียวรับเทียวส่งแฟนตัวเอง

วันนี้เป็นวันรับน้องปี1 ซึ่งหน้าที่หลักตกมาที่ปี2อย่างผม 

"พี่จะมีคำใบ้ของพี่รหัสให้น้องทุกคน หาไม่เจอภายในบ่าย3 โดนทำโทษ!" ต้านโทรโข่งบอกน้องทุกคน ผมก็นั่งกินขนมสบายใจ

"น้องครับ น้องคนนั้นอ่ะ ลุกมาข้างหน้า" ครามชี้น้องผู้หญิงคนนึงที่นั่งในแถว 

"น้องชื่ออะไรแนะนำตัวกับเพื่อนๆหน่อย" 

"สวัสดีค่ะ นัฐธนันท์ หวังผล ชื่อเล่นชื่อพาย จบมาจากโรงเรียน XXX ค่ะ" 

"ป้ายชื่อน้องหายไปไหนครับ" ครามถามถึงสาเหตุที่เรียกน้องออกมา 

"ป้ายชื่อหนูขาดค่ะ.. " 

"พี่สตาฟครับขอป้ายชื่อให้น้องใหม่ด้วย" ผมรีบหยิบป้ายมาเขียนชื่อแล้วส่งให้พาย 

"ว่าแต่.. น้องมีแฟนรึยังครับ" 

"เอ่อ.. มีแล้วค่ะ" พายเหลือบตามามองผมนิดๆ 

"โห่~~" เสียงเด็กผู้ชายที่นั่งในแถวโห่กันเสียงดัง 

"แฮ่ม! เงียบๆ!" ผมตะคอกเสียงดังให้เด็กพวกนั้นหยุด 

"ว้าววว ใช่นิสิตที่นี่รึป่าวครับน้องพาย" 

"ใช่ค่ะ" พายตอบแล้วยิ้มเขินนิดๆ 

"บอกพี่ได้ไหมเอ่ยว่าเป็นใคร" เจทำหน้าตาอยากรู้มาก หมั่นไส้ไอ้เพื่อนพวกนี้จริงๆ 

"ก็.. คนที่เอาป้ายชื่อมาให้หนูนั่นแหละค่ะ" 

"ห้ะ.." 

"เห้ยย" 

"โห.." คำอุทานต่างๆนานามาพร้อมกับทุกสายตาที่หันมาจ้องผมแบบไม่ได้นัดหมาย ผมกอดอกตีหน้านิ่งแล้วเชิดหน้าให้ดูขรึมๆ 

"เว้ยยยไอ้เชิ้ต มีแฟนอึ๋มก็ไม่บอกเพื่อนหน่อยเลย" ครามเอ่ยปากแซวกวนๆ 

"นี่ไอ้ครามน้อยๆหน่อย ใครให้มาจ้องแฟนกู" ผมมองดุๆ 

"แฮ่ม! น้องเข้าไปนั่งได้แล้วครับ" ต้านหันโทรโข่งมาหาจนพวกเราต้องอุดหู 

"ว้อยยยไอ้ต้าน มึงจะโทรโข่งใส่กูทำพระแสงไรวะ" เจโวยวาย 

"เสือก! "


16:00น. 

ตอนนี้กิจกรรมรับน้องจบแล้ว และพี่รหัสของพายก็คือไอ้ครามนั่นเอง 

"พี่เชิ้ตคะ" พายเรียกผมระหว่างที่เรากำลังเดินกลับบ้าน 

"ว่าไงพาย" 

"นี่ก็ใกล้จะเปิดเทอมแล้ว พายว่าบ้านกับม. มันไกลไป พายก็เลย.. จะออกมาอยู่หอนอก พี่เชิ้ตมาอยู่กับพายนะ" 

"พาย.. ทำไมไม่อยู่หอในล่ะ ดีกว่าหอนอกนะ" ผมบอกเลี่ยงที่จะไปอยู่ด้วย ที่จริงก็อยากไปอยู่นะ แต่มันจะไปเหมาะรึป่าว 

"พายว่ามันไม่อิสระ อีกอย่างพายมีเพื่อนสาวด้วย ถ้าอยู่หอในคงทำงานกันไม่สะดวกด้วย" 

"คือถ้าให้พี่ไปอยู่เนี่ย มันจะดูไม่ดีนะ พายเป็นผู้หญิงคนอื่นจะว่าเอาได้" 

"ถ้าพายเจอพวกโรคจิตจะทำยังไงล่ะคะ อีกอย่างอยู่คนเดียวก็เหงา เข้าม.ใหม่ๆก็ไม่ชิน ปรับตัวก็ยังไม่ได้ มีแฟนก็ไม่สนใจ บ้านก็ไกลถ้าเป็น.. " 

"พอๆๆ หยุดเลยพาย โอเคพี่ยอมแล้ว" ผมรีบบอกก่อนจะเยอะไปกว่านี้ 

"เย้ ดีใจจังเลย" พายกระโดดกอดแขนผมอย่างดีใจ 

"อ้าวไอ้ต้านมานี่หน่อย" ผมเรียกเพื่อนที่เดินคู่มากับแฟนมันพอดี 

"มีไรวะเชิ้ต" 

"มานี่หน่อย" ผมลากมันออกมาให้พ้นจากสาวๆเพื่อจะคุยกันสองคน 

"คือพายอยากให้กูย้ายไปอยู่ด้วย กูก็เลย.. " 

"ก็เลยจะย้ายออกไปอยู่ด้วย?" 

"..." ผมได้แต่พยักหน้าเบาๆ 

"เชิ้ต.. ถ้ารู้ว่ามึงจะย้ายไปอยู่กับแฟนมึงนะ กูจะย้ายออกจากหอในแล้วขอให้พ่อซื้อคอนโดให้ทำไมวะ!" มันพูดใส่อารมณ์ สีหน้ามันหงุดหงิดสุดๆ ไม่ง่ายนะที่ผมจะได้เห็นสีหน้าแบบนี้ 

"คือต้าน.. " 

"มึงจะย้ายออกก็ไปเถอะ กูห้ามอะไรมึงไม่ได้หรอก" พูดจบมันก็รีบเดินออกไป 

"ไอ้ต้าน!" 

"ต้านคะ"เบลล่ารีบวิ่งตามไป 

"คือ..พี่เชิ้ต.. พายทำให้พวกพี่ทะเลาะกันหรอคะ.. พายขอโทษ" พายก้มหน้าอย่างรู้สึกผิด 

"ไม่เป็นไร ไม่ใช่ความผิดพายหรอก" ผมพูดแล้วลูบหัวเบาๆ 

---------------จบตอน------------

ความคิดเห็น