ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ELP Special

คำค้น : Yaoi, NC, 18+, SM

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.9k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ส.ค. 2561 21:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ELP Special
แบบอักษร

ELP Special

( คราม x ปูน ) 1


“เหนื่อย” ครามบ่นขึ้นขณะที่เคลียร์เอกสารอยู่ในห้องประธานนักเรียน ซึ่งเอกสารก็มีแต่เรื่องเดิมๆ มี่เขาคุ้นชินกับมันดี เพียงแค่มันเยอะมากจนเคลียร์ไม่ทันก็เท่านั้น


“พอก่อนก็ได้นี่ครับ เอาไว้เคลียร์วันหลัง” ปูนที่นั่งอยู่ในห้องด้วยพูดขึ้น


“อืม” ครามพยักหน้ารับก่อนจะเอนตัสพิงหัวกับพนักเก้าอี้ ซึ่งท่าทางเหนื่อยล้าของคนรักทำให้ปู่ค่อยๆ ลุกจากโซฟาแล้วเดินไปหยุดด้านหลังคราม ก่อนจะ...


“ผมนวดให้นะ” ว่าแล้วมือบางก็ค่อยๆ นวดลงที่ไหล่กว้างของคนรักทันที ทำให้คนตัวสูงที่นอนหลับตาอยู่ กระตุกยิ้มอย่างพึงพอใจ


“อื้มมม นวดเก่งนี่” ครามครางในลำคอ


“ผมเคยนวดให้พ่อกับแม่มาบ้าง” ครามพยักหน้ารับก่อนจะปล่อยให้ปูนนวดต่อเพื่อความผ่อนคลาย


“พอแล้วล่ะ” ครามพูดขึ้นหลังจากปูนนวดไปได้สักพัก


“หายเมื่อยบ้างมั้ย อ๊ะ!” ไม่ทันจะถามจบประโยค ครามก็หมุนเก้าอี้มาหาปูน ก่อนที่มือหนาจะคว้าเอวคนรักลงมานั่งที่หน้าตัก


“ทำอะไรของคุณเนี่ย?” ปูนว่า ครามไม่ตอบแต่กลับยกยิ้มมุมปากบางๆ


“มึงนี่เอาใจแฟนเก่งดีแฮะ” คำพูดของครามทำให้ปูนหน้าขึ้นสี


“อะ...เอาใจอะไรล่ะ ผมแค่เห็นคุณเหนื่อยๆ”


“ก็นั่นแหละ เอาใจ ใส่ใจ ดูแลเก่ง” ครามว่า


“ก็ผมไม่อยากให้คุณเหนื่อย...”


“เป็นห่วงพูดงี้” ครามแทรกขึ้น ปูนทำหน้าเขินก่อนจะพูดออกมา


“ครับๆ ผมเป็นห่วง”


“มึงนี่มัน...” ปูนมองหน้าคนตัวสูงอย่างงงๆ ก่อนที่ความงงของปูนจะได้รับเป็นคำตอบเป็นจูบหวานๆ จากคราม


“อื้มมมม” ปูนครางในลำคอออกมาทันทีเมื่อลิ้นหนาสอดแทรกเข้ามาในโพรงปากของเขา เกี่ยวพันกับลิ้นของเขาจนรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั่วร่างกาย มือบางของปูนยึดไหล่กว้างของครามเอาไว้พร้อมกับจูบตอบอีกคนไปเท่าที่พอจะทำได้


“อึก”


“มึงแม่ง...หวานชิบหายเลย” ครามว่าหลังจากที่ถอนจูบ ปูนหน้าแดงก่ำกับคำพูดของคนตัวสูงก่อนจะรีบก้มหน้างุดด้วยความเขิน


“พูดอะไรของคุณเนี่ย?


“อยากเอามึงว่ะ”


“คุณสงคราม!!” ปูนเรียกชื่อคนตัวสูงด้วยความตกใจกับคำพูดตรงไปตรงมาของอีกคน


“ทำไม? กูพูดความจริง” ครามยักไหล่


“ตะ...แต่มันก็ไม่ควรพูดนี่ งื้ออออ ผมก็เขินนะ” ครามยกยิ้มกับท่าทางเขินอายของปูน


“ยิ่งมึงเขินยิ่งน่าเอา” ครามกระซิบข้างหูขาวของปูน ที่ตอนนี้ขึ้นสีแดงจัด


“พะ...พอเลย หยุดพูดนะ”


“เสาร์นี้กูไปนอนบ้านมึงนะ” ครามไม่ได้เปลี่ยนเรื่อง แต่เขากำลังพูดเรื่องเดิมต่างหาก ปูนกัดปากอย่างช่างใจ ไม่ใช่ว่าครามไม่เคยไปค้างนะ ไปออกจะบ่อยเลยแหละ แต่การที่พูดแบบนี้ตรงๆ มันก็...


“ว่าไง? กูไปค้างนะ”


“อื้ม” ครามกระตุกยิ้มทันทีกับคำตกลงของคนรัก ซึ่งแก้มใสของปูนยังคงขึ้นสีแดงจัดไม่หาย หึๆ น่ารักน่าแกล้งแบบนี้ วันเสาร์นี้คงจะ ‘ทำ’แบบธรรมดาไม่ได้แล้วมั้ง! ...บ้านของปูน...ที่บอกว่าจะมาค้างบ้านของปูน ครามมาจริงไม่ได้ล้อเล่นแต่อย่างใด ดังนั้นจากที่ต้องทำอาหารกินกันแค่สองพี่น้อง ปูนก็ต้องทำเผื่อคนตัวสูงอีกด้วย


“ทำอาหารทำไมเยอะแยะ” ครามพูดขึ้น


“ก็คุณมานี่นา”


“แค่สองอย่างอย่างปกติก็ได้ เหนื่อเปล่าๆ” ไม่พูดเปล่ามือหนายังยื่นไปเช็ดเหงื่อที่หน้าผากของปูน ทำให้ร่างบางชะงักก่อรจะยิ้มๆ ออกมา


“ไม่เหนื่อยหรอกครับ สบายมาก” ปูนยิ้มกว้าง ครามกระตุกยิ้มออกมากับท่าทางแฟนก่อนยื่นมือไปยีหัวปูน


“งื้ออออ อย่าแกล้งกันสิครับ”


“ไม่ได้แกล้งสักหน่อย” ครามยักไหล่


“แบบนี้เรียกว่าแกล้งชัดๆ” ปูนเถียง


“แบบนี้ไม่ได้เรียกว่าแกล้ง เพราะแกล้งจริงๆ ต้องอย่างคืนนี้” เสียงทุ้มที่กระซิบข้างหูทำให้ปูนชะงักอีกครั้ง พร้อมกับความรู้สึกวูบวาบไปทั่วช่องท้อง แกล้งงั้นเหรอ? คืนนี้เขาจะถูกแกล้งอะไรเนี่ย!!...กลางคืน...หลังจากที่กินข้าวเสร็จ ปูนก็ทำหน้าที่เก็บโต๊ะ ล้างจาน ซึ่งเขาไล่ให้ครามไปอาบน้ำก่อนเลย ส่วนน้องชายตัวดีน่ะเหรอ? วันเสาร์แบบนี้ก็เล่นเกมส์กับเพื่อนแน่นอน เขาพยายามปรามๆ เหมือนกันเพราะน้องชายติดเกมส์มาก แต่ครามก็บอกว่ายิ่งห้ามก็จะเหมือนยิ่งยุ เพราะฉะนั้นเขาจะให้เล่นได้ แต่ต้องเล่นเป็นเวลา หลังจากทำการบ้าน กินข้าว อาบน้ำเสร็จและต้องนอนก่อนเที่ยงคืนเท่านั้น ซึ่งน้องชายตัวดีของเขาก็รับคำอย่างดี


“เสร็จสักที” ปูนพูดขึ้นพร้อมกับบิดขี้เกียจไปมา หลังจากที่ล้างจานเสร็จ ก็ถึงทีเขาอาบน้ำบ้างแล้วล่ะ


แกร็ก


“ทำอะไรอยู่เหรอครับ?” ปูนที่เปิดประตูเข้ามาในห้องนอน ถามครามที่นอนอยู่บนเตียงขึ้น


“คุยกับเพื่อนนิดหน่อย”


“อ๋อ งั้นผมไปอาบน้ำนะ” ว่าแล้วปูนก็เดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวแล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำทันที ครามมองตามแผ่นหลังบางจนสุดสายตาก่อนจะมองแชทที่แชทค้างกับนิลเอาไว้


Nil : ของเล่นที่ฝากกูซื้อ ใช้เบาๆ ล่ะ เดี๋ยวแมวน้อยจะช้ำซะหมด หึๆ

คำพูดของนิลทำให้ครามตอบโดยการส่งสติ๊กเกอร์รูปชูนิ้วกลางกลับไป ก่อนที่ตาคมจะหันมาสนใจ ‘ของเล่น’ ที่นิลหมายถึงที่อยู่ในถุงข้างๆ ตัวเขา แม่งเอ๊ย...ใจหนึ่งก็อยากทำ แต่อีกใจ...ก็สงสารอีกคนเหมือนกัน


          “ลืมเสื้อผ้าจนได้” ปูนพึมพำขึ้นเมื่อหันไปมองที่ราวแขวนพบว่ามีเพียงผ้าเช็ดตัวเท่านั้นที่แขวนอยู่ ซึ่งปกติเขาจะออกไปแต่งตัวข้างนอก แต่เพราะวันนี้ในห้องนอนมีใครบางคนนอนอยู่ มันก็เลยเขินแปลกๆ หากจะต้องใส่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวออกไปแบบนี้


          “เฮ้อ ช่างเถอะ” ปูนถอนหายใจออกมาก่อนจะหยิบผ้าเช็ดตัวมาพันเอว ก่อนที่ร่างบางจะเดินออกจากห้องน้ำทันที


แกร็ก


          “ทะ...ทำไมมองผมแบบนั้นเล่า?” ปูนถามหน้าแดงเมื่อเห็นว่าครามกำลังมองมาที่เขาที่มีผ้าเช็ดตัวพันเอวผืนเดียวด้วยสายตาแปลกๆ


          “ยั่วกูเหรอ?” ครามเลิกคิ้วถาม


          “เปล่านะ ผมแค่ลืมเสื้อผ้า” ปูนว่าพร้อมรีบเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าทันที แต่...


หมับ


          “อ๊ะ” ปูนสะดุ้งทันทีเมื่อถูกโอบกอดจากด้านหลัง


          “คะ...คุณสงคราม”


           “กูว่าจะไม่ทำแล้วนะ” ครามพึมพำออกมา ปูนทำหน้าไม่เข้าใจกับสิ่งที่อีกคนพูด แต่ไม่ทันจะได้ถามร่างบางก็ถูกคนตัวสูงอุ้มขึ้นเสียแล้ว


          “อ๊ะ...จะทำอะไรอ่ะ ปล่อยผมนะ”


ตุบ

ครามปล่อยตามคำสั่ง และที่ที่ปล่อยปูนลงก็คือ...เตียงนอน


          “คุณจะ...” ปูนมองหน้าคนตัวสูงอย่างเขินๆ อยากจะถามแต่ก็ถามไม่ค่อยออกซะงั้น ยิ่งสายตาคมที่มองเขามาอย่างร้อนแรง มันก็ทำให้รู้สึกร้อนวูบวาบไปหมด


          “กูมีของเล่นมาเล่นกับมึง” คำพูดของครามทำให้ปูนเบิกตากว้างทันที เดี๋ยวนะ...ของเล่น? หมายถึงอะไร?


          “มะ...หมายถึง?” ครามไม่ตอบแต่กลับหยิบถุงข้างกายมาเปิดออก และเมื่อของในถุงปรากฏแก่สายตาของปูน ร่างบางก็ตาโต หน้าแดงก่ำทันที


          “คะ...คนทะลึ่ง!”


          “กูอยากลองใช้กับมึง” ครามว่า


          “ตะ...แต่...”


          “นะ...นะครับแมวน้อย ลองใส่หน่อยนะ” ปูนอยากจะมุดเตียงหายไปให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย ก็นะ...ใครใช้ให้คนโหดๆ อย่างประธานนักเรียนไฮท์สคูลแอรีสมาพูดคงมีครับกับเขากันล่ะ เขาไม่ค่อยมีภูมิคุ้มกันกับการพูดเพราะๆ ของอีกคนหรอกนะ! แล้วทีนี้ปูนจะทำอะไรได้ นอกจากทำตามคำขอของคราม!...


          “หึๆ” ครามหัวเราะในลำคออย่างพึงพำใจทันทีกับภาพที่เห็น ภาพร่างบางที่เปลือยเปล่า มีปลอกคอสีดำ มีที่คาดผมหูแมวและที่ก้น...ก็มีหางออกมา


          “อะ...เอาออกได้หรือยัง? ผมอายนะ” ปูนว่าด้วยความเขิน แหงแหละ...ต้องมาแก้ผ้าต่อหน้าอีกคนไม่พอ ยังต้องมาต้องมาคอสเพลย์เป็นแมวแบบนี้ หูกับปลอกคอยังไม่เท่าไหร่ แต่ที่ก้นนี่แหละ...กว่าจะใส่เข้าไปได้ แง้งงงงงง


          “ยั่วอารมณ์ชิบหาย” ครามว่าพร้อมมองปูนหัสจรดเท้า จนร่างบางต้องรีบเอามือมาปิดส่วนกลางกายของตัวเองทันที ครามหัวเราะอย่างชอบใจในท่าทางเขินอายของคนรักก่อนจะดึงแขนปูนเข้ามาใกล้ๆ


          “อายทำไม? กูก็เห็นมาหมดแล้ว”


          “กะ...ก็ผมอายนี่” ปูนก้มหน้าหงุด


          “ทำไมแมวตอนนี้ขี้อายจังวะ ไม่ยั่วหน่อยเหรอ?” ครามถามขำๆ


          “ผมยั่วเป็นที่ไหนเล่า ไม่เอาแล้ว...จะถอดแล้ว ผมจะ...อ๊ะ” ไม่รอให้ปูนเดินหนีไปไหนร่างสูงก็จับร่างบางนอนบนเตียงทันที ปูนเบิกตากว้างอย่างตกใจ


          “คุณ...”


           “ไม่ให้หนีหรอกแมวน้อย” ครามกระตุกยิ้มก่อนจะโน้มหน้าลงไปหาแมวน้อยของตัวเองทันที


          “อื้มมมมม” ริมฝีปากหนาเข้าครอบครองริมฝีปากบางอย่างร้อนแรง ก่อนที่ทุกสิ่งทุกอย่างจะดำเนินไปตามที่ใจของครามต้องการ เอาเป็นว่าคืนนี้เขาคงต้อง ‘เลี้ยงแมว’ ทั้งคืนแล้วล่ะ หึๆ

...

วร้ายยยยยย เลี้ยงแมวอะไรกานนนนนนนน 555555 ไม่ได้ตัดฉาก NC นะคะ แต่มีแค่นี้จริงๆ เอามาลงเรียกน้ำย่อย อีกสองตอนเจอกันในเล่มแน่นอนว่ามี NC แน่นอนนนนน 555555 (ทำไมหื่น? -,,-)

___จางบิวตี้___

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว