เรื่องที่ 1 หากผิดพลาดยังไงขออภัยด้วยนะคะ

ชื่อตอน : CRAZY HUSBAND 02

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.5k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ส.ค. 2562 17:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CRAZY HUSBAND 02
แบบอักษร

แกร๊ก

"แค่นี้นะครับลิลลี่ ฝันดีครับ"ผมกดวางสายจากลิลลี่เลขาใหม่ที่บริษัททันทีที่เหมยเปิดประตูห้องน้ำออกมาในชุดนอน เหมยคลี่ยิ้มหวานส่งให้ผมเล็กน้อยตามนิสัยของเธอตั้งแต่คบกันมา 4 ปี

เหมยเป็นผู้หญิงคนแรกที่ผมคบนานที่สุดและอยากแต่งงานด้วยแต่...

...เวลาผ่านไปผมกลับเริ่มไม่แน่ใจว่าผมยังรักเหมยมากเท่าวันแรกที่แต่งงานกันอยู่ไหม

หมับ อ้อมแขนบอบบางที่แต่ก่อนไม่เคยกล้าแม้แต่เข้ามากอดผมก่อนแต่ตอนนี้กำลังกอดอยู่ที่เอวของผมจากด้านหลังใบหน้าน่ารักซบอยู่ที่แผ่นหลังของผม

"ทำงานเหนื่อยมั้ยคะ"เสียงหวานเอ่ยถามก่อนที่ร่างเล็กจะขยับมายืนอยู่ตรงหน้าด้วยรอยยิ้มที่มีไม่จางจากวันแรกที่เจอกัน ผมยิ้มให้เหมยเล็กน้อยก่อนจะตอบรับในลำคอ

"อืม"แล้วเดินมานอนลงบนเตียง เหมยเองก็เดินตามมานอนยังพื้นที่ว่างข้างๆผม

"เหมยคิดถึงพี่จอมทัพมากเลยนะคะ วันนี้มีเรื่องเล่าให้ฟังเยอะแยะเลยค่ะ"ผมมองเหมยพูดเสียงเจื้อยแจ้วด้วยสายตาว่างเปล่าไร้ความรู้สึกที่อยากจะฟังเรื่องเล่าในแต่ละวันของเธอ

"พี่เหนื่อย จะนอน"ผมถอนหายใจพลิกตัวนอนหันหลังให้เหมยเป็นการตัดบท

"ง..งั้นฝันดีนะคะ เหมยรักพี่จอมทัพนะ"

ผมเงียบอยู่สักพัก...

"...อืม"แล้วตอบรับสั้นๆในลำคอเท่านั้น

 

 

 

 

#MAEY

 

ฉันนั่งเท้าคางในหัวสมองกำลังคิดเรื่องเมื่อคืน ทอดสายตามองเหม่อออกไปนอกหน้าต่าง เสียงของอาจารย์ที่กำลังพูดอยู่หน้าชั้นเรียนไม่ได้เข้ามาในหูเลยแม้แต่น้อย

.

.

.

"เหมย!!"

เฮือก "ม..มีอะไรหรอ?"ฉันสะดุ้งตกใจหันมองเจ้าของเสียงที่ตะโกนเรียกชื่อฉันข้างหูเสียงดังทั้งๆที่นั่งอยู่ใกล้กันแค่เอื้อมมือ

"ฉันเรียกเธอนานแล้วนะ มัวเหม่ออะไรอยู่"ใบหน้าสวยของควีนขมวดคิ้วยุ่งท่าทางไม่สบอารมณ์ขณะที่มือของเธอกำลังหยิบปากกาใส่กระเป๋าใบเล็ก

"โทษที พอดีฉันคิดอะไรเรื่อยเปื่อยน่ะเลยไม่ทันได้ยินเธอ"

"อาจารย์ปล่อยนานแล้ว ไปกันเถอะ"พอได้ยินแบบนั้นฉันเลยหันมองรอบๆเห็นว่าในห้องว่างเปล่าไม่มีใครนอกจากฉันและควีนสองคน

"..."

"เร็วสิ"ควีนพูดเร่งเร้าขึ้นอีกครั้งที่เห็นว่าฉันยังคงนั่งนิ่งไม่ขยับทำอะไรเลยสักอย่าง

"อ..อืม"ฉันพยักหน้ารับกวาดอุปกรณ์บนโต๊ะใส่กระเป๋าแล้วรีบลุกเดินตามควีนออกมาจากห้องเพื่อเดินลงตึกมาพร้อมกัน พอก้มมองเวลาก็พบว่าตอนนี้ห้าโมงเย็นแล้วและสิ่งที่ทำให้ฉันคลี่ยิ้มออกมาได้หลังจากก้าวขาออกมาจากตึกก็คือรถยนต์คุ้นตาที่จอดอยู่หน้าคณะ

"กว่าจะเลิก"ฉันหันมองซีและโจชัวที่พูดบ่นให้ควีนแล้วยิ้มให้พวกเขาก่อนจะหันไปพูดกับควีน

"ฉันกลับก่อนนะ ไว้เจอกัน"

"โอเค ไว้เจอกัน"

"เหมยบอกฉันมั้ยล่ะไม่ใช่นาย"ควีนรีบพูดดักคอโจชัวเอาไว้ทันทีที่ตีเนียน ฉันยิ้มขำแล้วรีบเดินแยกออกมาขึ้นรถกลัวว่าพี่จอมทัพจะรอนาน

"เหมยคิดว่าพี่จอมทัพจะไม่ว่างมารับซะอีก"

พี่จอมทัพขับรถออกมาจากคณะฉันโดยไม่พูดตอบอะไร ฉันยิ้มแก้เก้อเอนตัวพิงเบาะรถ หันมองออกไปข้างนอกหน้าต่างแอบเหลือบมองพี่จอมทัพเป็นระยะ

"เหนื่อยมั้ยคะ"ฉันกลั้นใจถามขึ้นทำลายความเงียบระหว่างเราสองคน และมันได้ผลพี่จอมทัพหันมามองฉันแต่แค่ครู่เดียวก็หันกลับไปมองถนนเพราะเขาขับรถอยู่

"อืม"พี่จอมทัพตอบรับในลำคอ

"วันนี้พี่จอมทัพอยากทานอะไรเป็นพิเศษมั้ยคะ เดี๋ยวเหมยทำให้"ฉันยิ้มถามพี่จอมทัพอีกครั้งเพื่อไม่ให้บรรยากาศกลับมาเงียบอีก

"ไม่"

ฉันพยักหน้าไม่รู้จะชวนคุยอะไรต่ออีกสุดท้ายก็เงียบมาตลอดทางจนถึงบ้าน แม้กระทั่งก่อนนอนสิ่งที่ฉันได้รับจากพี่จอมทัพทุกวันคือคำว่าฝันดีและการถูกกอดจูบหอมแต่วันนี้กลับว่างเปล่าเหมือนเมื่อวาน...

"พี่จอมทัพคะ"ฉันเอ่ยขึ้นท่ามกลางความมืด ยกแขนขึ้นพาดบนท่อนเอวของพี่จอมทัพขยับตัวซุกหน้าเข้าหาอกแกร่งอย่างต้องการไออุ่นอย่างที่พี่จอมทัพชอบให้ทำบ่อยๆ

"..."พี่จอมทัพเงียบ

"หลับหรือยังคะ"ฉันเงยมองใบหน้าหล่อที่เห็นเป็นลางๆก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาเมื่อพี่จอมทัพขานตอบ

"ยัง"

"วันนี้ทำงานเหนื่อยมากมั้ยคะ"ฉันรู้ว่ามันเป็นคำถามไร้สาระ ไม่รู้ว่าวันนี้ฉันถามเขาไปกี่ครั้งแล้วแต่ฉันก็ยังอยากจะถามมันออกไปอีก ฉันไม่ชอบเลยเวลาที่พี่จอมทัพเงียบและเฉยชาใส่ฉันแบบนี้

อยากให้กลับมากอดและออดอ้อนให้ฉันดุใส่เหมือนแต่ก่อนมากกว่า...

"อืม"

"อย่าตอบสั้นๆสิคะ ถามเหมยบ้างสิ"ฉันค่อยๆยกมือขึ้นสัมผัสใบหน้าของพี่จอมทัพเบาๆก่อนจะรู้สึกถึงมือหนาที่จับมือฉันให้แนบลงกับใบหน้าของเขา

"เรียนเหนื่อยมั้ย"เสียงทุ้มถามกลับมา ฉันยิ้มรับอย่างดีใจ

"ไม่ค่ะ"แค่พี่จอมทัพถามฉันกลับมาบ้างแค่นี้ก็หายเหนื่อยแล้ว

"อืม จะนอนแล้วง่วง"พี่จอมทัพพูดจบก็พลิกตัวนอนหันหน้าไปอีกทางกลายเป็นว่าตอนนี้ฉันทำได้เพียงนอนมองแผ่นหลังกว้างที่เลือนลางในความมืดและกอดเขาจากด้านหลังเท่านั้น...

...แต่แค่นี้ก็ดีใจแล้ว พี่จอมทัพทำงานมาทั้งวันคงจะเหนื่อยมากและนี่ก็ดึกมากแล้วด้วยฉันไม่อยากกวนพี่จอมทัพอีก ปล่อยให้เขานอนพักผ่อนดีกว่า

"ฝันดีนะคะพี่จอมทัพ เหมยรักพี่นะ"และจะรักแค่พี่จอมทัพคนเดียวไม่มีวันเปลี่ยนแปลงไปรักใครนอกจากพี่จอมทัพอีกแล้ว...

 

 

 

 

 

 

หลังตอนที่ 5 ขึ้นไปเราจะเห็นการเปลี่ยนไปแบบรุนแรงของพี่จอมทัพมากขึ้น ขอสปอยเลยนะคะว่านางเอกก็ทีมุมเปลี่ยนแปลงคือร้ายขึ้น :)

โปรดติดตามและให้กำลังใจนักเขียนคนนี้ให้มีกำลังใจเขียนจนจบเรื่องทีเถอะค่ะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว