ฝากกดไลค์ฝากเม้นด้วยนะคะเรื่องนี้เป็นเรื่องที่สองของไรท์ยังไงก็ฝากเรื่องนี้ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะคะ

จุดเริ่มต้นของปัจจุบัน 1

ชื่อตอน : จุดเริ่มต้นของปัจจุบัน 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ส.ค. 2561 23:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
จุดเริ่มต้นของปัจจุบัน 1
แบบอักษร

image


วันถัดมา

ฉันยังคงวิตกกังวลกับว่าที่สามีในอนาคตของฉันว่าเป็นใครนิสัยยังไงรูปร่างหน้าตาเป็นไง เกิดสมมุตินะพุงพลุยแบบอาเสี่ยแบบนี้ฉันก็ไม่โอเคไหมอ่ะ หรือแบบหน้าตาเถื่อนๆแบบโจรก็ไม่ไหวอีก สรุปง่ายๆเลยฉันกำหนดพ่อของลูกฉันไว้แล้วเขาคือพัฒน์ พัฒน์คนเดียวเท่านั้น

ในระหว่างที่ฉันคิดเพ้อเจ้อฉันก็กำลังเดินไปเข้าวอดตรวจคนไข้ตามตารางงานของฉัน

“ไง”เสียงของใครบางคนเอ่ยทักฉัน

“ค่ะ?”เมื่อฉันหันไปก็ต้องตกตะลึงเพราะคนที่ทักฉันไม่ใช่แต่คือโช คนที่ฉันเคยอ่อยเขาและคือคนที่นอนกับยับสาระเน

“ว่าไงครับคุณหมอฟ้าคนสวย”เขาเอ่ยทักทายฉันราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“เออ คะคุณโชว่าคุณมาทำอะไรที่นี่คะไม่สบายหรอคะ?”ฉันเอ่ยถามพอเป็นมารยาท

“เปล่าครับ”เขาตอบพร้อมกับยิ้มโชว์ฟันขาวสว่างที่ใครๆเห็นก็ต้องยิ้มตามและหลงเสน่ห์

“อ่าวแล้วคุณโชมาทำอะไรหรอคะ?”ฉันถามด้วยความสงสัย

“ผมก็มาทำงานสิครับ พอดีผมเพิ่งได้มาทำงานที่นี่วันแรกนะครับ”เขาบอกด้วยท่าทีสดใส

“คุณโชทำงานอะไรที่นี่ละคะ?”ในขณะที่ถามฉันก็เดินไปด้วย

“ผมเป็นหมอเหมือนกับคุณฟ้าเลยครับ”เขาหันมายิ้มให้ฉัน

“จริงหรอคะฟ้าไม่ยักกะรู้แล้วคุณโชอยู่แผนกไหนหรอคะ”

“ผมอยู่แผนกศัลยกรรมผิวหนังน่ะครับ แต่ว่าผมยังไม่รู้ทางที่นี่ไม่ทราบว่าคุณฟ้าพอจะเป็นไกด์นำทางให้ผมหน่อยได้ไหมครับ?”เขาหันมาทำหน้าตาอ้อนๆใส่ฉัน

“เออ.....ก็ได้คะฟ้าพอมีเวลานิดหน่อยก่อนออกตรวจคนไข้พอดี เชิญคะ”ฉันเห็นว่าฉันมีเวลาเหลือจึงพ่โชเดินดูรอบๆโรงแรม

อันที่จริงโชเขาเซอร์ไพร์ซฉันมากๆเลยเพราะจากที่ซาช่าเคยเล่าให้ฟังและจากข่าววันนั้นโชช่างดูแตกต่างราวกับเป็นคนละคนเลยเขาอ่อนโยนดูนิสัยดีไม่เป็นพิษเป็นภัยอะไร

เมื่อฉันก้มมองนาฬิกาก็พบว่าใกล้ได้เวลาตรวจคนไข้แล้วฉันจึงขอตัวออกมาก่อนระหว่างทางฉันก็คิดอะไรเรื่อยเปื่อยจนกระทั่ง

“ไง สนุกไหม?”

“เฮือก! พะพัฒน์ อะแฮ่มคุณหมอพัฒน์”ฉันก็ต้องตกใจเพราะเขาเสียงเข้มใส่ฉัน “สนุกอะไรหรอคะ?”ฉันถามเสียงใส

“ก็สนุกที่เอาเวลางานไปเดินเล่นกับผู้ชายคนอื่นไง”เขาพูดเสียงนิ่งๆพร้อมกับเอามือลวงกระเป๋าเสื้อกราว

“ก็ไม่นิ อีกอย่างฟ้าไม่ได้เอาเวลาไปเดินกับผู้ชาย”ฉันตอบเขาก่อนที่จะเดินหนีเขา

“หรอ แน่ใจหรอ”

“แน่ใจสิ ว่าแต่พัฒน์เป็นไงบ้างละฟ้าเห็นข่าวแล้วนะ”ฉันรีบเปลี่ยนเรื่องคุยกับเขา

“ทำไม”เขาเลิกคิ้วถามฉัน

“พัฒน์คงจะเสียมากเลยสินะ....”

“ไม่อะ เฉยๆ”

ด ดะ เดี๋ยวนะเขาบอกว่าเฉยๆคืออะไรถ้าเป็นฉันคงร้องไห้ฟูมฟายตาปูดตาบวมเสียใจที่คู่หมั้นตัวเองทำแบบนี้กับฉันไปแล้ว

“ห้ะ พัฒน์ไม่เสียใจเลยหรอ?”

“ไม่นิ ดีสะอีก รำคาญ”

โอ้แม่เจ้าเขาบอกว่าเขารำคาญงั้นหรอถ้าเป็นฉันมาได้ยินเขาพูดแบบนี้ฉันคงเจ็บน่าดู

“ทำไมละ”ฉันถามเขาด้วยท่าทางที่ใสสื่อ

“ฉันและเขาหมั้นกันด้วยเหตุผลไร้สาระ”เขาตอบนิ่ง

“งั้นหรอถ้างั้นฟ้าไม่ถามต่อแล้วดีกว่าฟ้าขอตัวไปเข้าวอดก่อนนะ”ฉันส่งยิ้มหวานให้เขาก่อนเดินไปยังเคาน์เตอร์ที่มีพยาบาลคอยให้บริการ

ฉันคิดว่าฉันควรจะตัดบทสนทนาที่น่าอึดอัดนี้เพราะมันควเป็นการเสียมารยาทมากเลยทีเดัยวที่จะถามสักไสให้มากความ

หลังจากที่จากที่ฉันเข้าวอดเสร็จฉันก็ต้องรีบตรวดิ่งกลับย้านทันที่เพราะคุณแม่โทรตามให้ฉันรียกลับบ้านทันทีหลังจากเลิกงาน

ณ บ้านสุรสรณ์

“กลับมาแล้วคะ”เมื่อฉันเดินเข้าบ้านฉันก็ส่งเสียงให้คุณแม่กับคุณพ่อรับรู้ว่าฉันถึงแล้ว

“มาแล้วหรอลูก มาๆมานั้งนี่มา”คุณแม่พูดพลางตบที่โซฟาเบาๆ

“แกจะเอายังไงยัยฟ้่เรื่องแต่งงาน”คุณพ่อเอ่ยถามได้ตรวประเด็นจริงๆ

“คะ ฟ้าคิดแล้วคะ”ใช่ฉันคิดแล้วว่าฉันควรจะแต่งงานให้มันจบๆไปเพราะยังไงสะท่านทั้งสองก็เป็นพ่อกับแม่ของฉันยังไงสะ....

“แล้วได้คำตอบว่าไงลูก”คุณแม่รีบเอ่ยถามทันที

“คะฟ้าตกลงคะที่จะแต่งงานตามที่พ่อกับแม่ต้องการ”ฉันต้องกลั้นใจเอ่ยออกไปเพราะฉันเป็นลูกมีหน้าที่ต้องทดแทนพระคุณของคุณพ่อกับคุณแม่ที่เบี้ยงฉันมา

“ดีแล้วละลูกจำคำพ่อไว้พ่อเลือกสิ่วที่ดีที่สุดให้กับฟ้าเสมอ”พอคุณพ่อพูดจบท่านก็กางแขนให้ฉันกอดท่านฉันจึงรีบกอดท่านทันที

“จ้ะดีแล้วจะ เออฟ้าจ้ะที่แม่ให้หนูรีบกลับเนี่ยก็เพราะว่า....”

“ว่าอะไรค่ะคุณแม่?”ฉันถามด้วยความสงสัย

“ลูกจะต้องเก็บเสื้อผ้าไปอยู่บ้านว่าที่สามีของลูกภายในพรุ่งนี้น่ะจ้ะ พอดีว่าพ่อแม่ทางฝั่งนู่นเจาอยากให้ลูกกับว่าที่สามีของลูกสนิทกันไวๆนะจ้ะเลยอยากให้ลูกย้ายไปอยู่นู่นเลยน่ะจ้ะ”พอคุณแม่พูดจบท่านก็ยิ้มแห้งๆ

“ห้ะ?ว่าอะไรนะคะคุณแม่!”ฉันอุทานด้วยความตกใจเพราะฉันจะต้องย้ายไปอยู่บ้านว่าที่สามีในอนาคตของฉันเร็วขึ้นแต่ไม่ได้เร็วธรรมดาเร็วมากๆด้วยฉันจะทำยังไงดี

...................................................................................

มาแล้วจ้าาหายไปนานมว๊ากๆขอโทษไรท์ด้วยนะคะที่หายไปพอดีไรท์ยุ่งกับการขายของคะ

แต่ตอนนี้ไรท์ไม่ได้ขายของแล้วคะเปิดเทอมแล้วแต่ว่าไรท์เตอวิจัยตัวร้ายกับควายที่เรียกว่าไรท์คนนี้ 1 คน

จะพยายามหาเวลามาเขียนนะคะ จะบอกว่าเขียนยากมากๆเพราะพยายามไม่ให้คล้านกะเรื่องไหนเลย

อย่าลืมนะจ้ะ 1 เม้น 1 ไลค์เท่ากับ1กำลังใจเด้อออ

ความคิดเห็น