ขอบคุณที่สละเวลาอ่านกันนะครับ อาจจะไม่ใช่สายหลักต่อสู้เก้บเลเวล อัพสเตตัส แต่ก็น่าจะพอให้ความบันเทิงกับพี่ๆ น้องๆ ได้บ้าง

#7 ความอยาก..ความแค้น..ความมัวเมา และมันคือความจริง (01)

ชื่อตอน : #7 ความอยาก..ความแค้น..ความมัวเมา และมันคือความจริง (01)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 631

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ส.ค. 2561 01:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#7 ความอยาก..ความแค้น..ความมัวเมา และมันคือความจริง (01)
แบบอักษร

ณ เมืองท่าที่อุดมไปด้วยการค้าและธุรกิจ  รวมทั้งแหล่งท่องเที่ยวมากมายในเมืองนี้  แม้ไม่อาจเทียบความคึกคักกับของเผ่ามนุษย์ที่อาณาจักรกราซียน  ไม่อาจเทียบความสวยงามกับอาณาจักรราลของเผ่าเอลฟ์  แต่ก็คือคึกกักที่สุดในอาณาจักรนี้กองขบวนรถที่มีอาวุธกำลังโดนตรวจสอบ   เจ้าหน้าที่พบว่าเป็นคนสำนักกระบี่อาชาวิเศษ  ก็ตรวจเข้มงวด  เพราะเผ่าปีศาจมองคนสำนักนี้เป็นพวกที่แปลกแยก  มองว่าคนสำนักนี้ดูถูกขนมธรรมเนียมเผ่าตนเอง  แต่ก็ไม่กล้ามีปัญหาเพราะเจ้าสำนักเป็นยอดยุทธ์ในปาร์ตี้ผู้กล้า  แถมยังเป็นมิตรสหายกับพระญาติของราชาปีศาจองค์ก่อนอีก  ลูกศิษย์ในสำนักก็ล้วนมีฝีมือ

ส่วนรถของพวกทีออนไม่ถูกตรวจมากเพราะแม้จะพกอาวุธกันแต่ก็มีการ์ดนักผจญภัยของสมาคม  สามารถใช้ได้กับทุกอาณาจักร   หลังจากพาปาลูลูกับอูลมายังสำนักกระบี่อาชาวิเศษนี่ก็นับเดือนแล้ว  ก่อนมาปาลูลูตีกระบี่ทำอาวุธและสนับเกราะมากมายให้พลพรรคศิษย์ในสำนัก  พร้อมทั้งดาบและกระบี่ใหม่ของซินดี้กับมารีเอนรี่   แม่ลูกคู่นี้พวกนางพูดจาไม่ค่อยเป็นมิตรกับใครเท่าไหร่  ที่ยอมโอนอ่อนให้ก็มีแค่ทีออน  จนทีออนต้องคอยคุมไม่ให้แสดงพฤติกรรมไม่ดีกับคนอื่นๆ  ยังไงพวกนางก็ไม่ชินกับการพูดคุยแบบมีมารยาทกับคนอื่นๆ ในสังคม  คงต้องสอนอีกเรื่อยๆ ไปพักใหญ่เลยทีเดียว

ในเมืองท่านั้นจะมีกฎสากล  ขนบธรรมเนียมเผ่าปีศาจจะไม่เอามาใช้ในนี้เพราะเป็นเมืองค้าขายที่มีคนหลายเผ่ามารวมกัน  ระหว่างทางมานี้  ตอนผ่านเมืองอื่นๆ ในเมืองจะไม่เท่าไหร่  แต่ถ้าเป็นหมู่บ้านหรืออำเภอเล็กๆ  ทีออนเห็นการประลองแย่งเมียแบบเต็มตา

นาย A พาเมียมาหาของใช้ในบ้าน

นาย B เองก็พาเมียมา

แต่นาย B ต้องตาต้องใจเมียนาย B เข้ามาจีบ

ถ้าเมียนาย B เดินหนี  ก็ต้องรู้ว่าไม่ควรยุ่งต่อ

แต่พอดีว่านาย B จีบแล้วเมียนาย A บอกว่าอยากให้ข้าเสพสมด้วยก็รีบๆ ไปเอาชนะผัวข้าสิ

นาย B ท้านาย A  นาย A แพ้

นาย B คว้าเอวเมียนาย A ที่กลายเป็นของตนเข้าโรงแรมใกล้ๆ พร้อมเมียอีกคนที่มาด้วยกันเพื่อตีตรา

นาย A ทำได้แค่  เก็บเสื้อผ้าข้าวของเมียเก่า  รอไว้ให้นางกับสามีใหม่มาเอาไปอยู่ด้วยกัน

ทีออนไม่อยากคิด  ถ้าตนไม่เก่งแล้วมาโตที่นี่ ป่านนี้ครอบครัวจะเป็นยังไง   มารีเอนรี่รีบเอามือปิดตาทีออนไม่ให้ชมดูสาวน้อยสาวใหญ่ในหมู่บ้านนั้นๆ  สาวๆ ในอาณาจักรนี้ โดยเฉพาะชนบท  แต่ตัวโป๊มาก

มีคนในพื้นที่มองมายังเมียทั้ง 4 ของทีออน   ดูพวกเขาจะอยากได้นางเอากลับไปนอนครอบครัวเป้นเมียที่บ้าน  แต่เห็นชัดว่าเป็นคนต่างเผ่าจึงไม่อาจท้าทีออนประลองได้   ยามนี้มาถึงเมืองท่าแห่งนี้  ทีออนแยกกันทำงานกับสำนักกระบี่   เมื่อมาถึงในจุดนัดหมายปาลูลู  อูล  ซินดี้  ไปกับหัวหน้างานต่างๆ ในสำนักเพื่อจัดหาซื้อของที่ยังขาด  และขายของมีราคาที่ไม่ค่อยได้ใช้

มารีเอนรี่โตมาในสายครอบครัวขุนนาง  ทีออนให้ตามตนไปกับฟาซิอานและลูกๆ ของเขา  เพื่อไปเจรจากับผู้มีอิทธิพลทางกำลังทหารและเศรษฐกิจของประเทศ

..

“ไม่ล่ะ  ข้าและสมาคมไม่เอาคอไปขึ้นเขียงหรอก  เรื่องวันนี้จะทำเป็นไม่ได้ยินละกัน”

..

“พวกเจ้าอาศัยแค่เจ้าหนูนี่กับคนของสำนักกระบี่สำนักเดียวนี่นะ....คิดว่าราชาวีรชนมีแค่วิชายุทธ์เหรอไง  การยึดอำนาจนางเท่ากับท้าทายเขาโดยตรงเลยนะ”

..

“ทำการค้าต้องมีกำไร  แม้การลงทุนมีความเสี่ยงแต่ถ้าพลาดแล้วธุรกิจพัง  พวกข้าก็ไม่เอาด้วย”

..

“ใจก็อยากร่วมนะ  เพราะทุกวันนี้ภาษีเก็บค่อนข้างน่าเกลียด  ถ้าทำได้อยากให้ลดภาษีให้  แต่ถ้าพลาดอย่าว่าแต่ภาษีจะไม่ได้ส่วนลด  ยังโดนประหารยกครัวและบริวารเงินก็ไม่ได้ใช้”

นี่คือบรรดาคำพูดของพ่อค้าคหบดีเศรษฐี  ก็แน่ละ  การศึกงานรบ  สำหรับนักค้านักขาย  มันคือมหันตภัยทางรายได้  แต่มีรายหนึ่งกับสนใจ  นั่นคือเหล่าพ่อค้าอาวุธชุดเกราะรายระดับกลางของเมืองคนหนึ่ง  ดูทีท่าเขาเหมือนอยากจะคุย  แต่ไม่สะดวกเจรจาในที่นี้ ... ทีออน  มารีเอนรี่ กับฟาซิอานดูออก ..

พ่อค้าคหบดีทั้งหมดกลับออกไป  พวกเขาไม่คิดจะแพร่งพรายความลับการประชุมนี้  ไม่ว่าฝ่ายไหนทำสำเร็จหรือพ่ายแท้  พวกตนไม่อยากติดหางเลขไปด้วย  อย่าว่าแต่คนคิดก่อการกบฏจะทำสำเร็จหรือไม่  ก็มีโอกาสย้อนมาจัดการกับกลุ่มคนที่แพร่ข่าวได้ทั้งนั้น  ทีนี้จะนอนก็นอนไม่หลับต้องคอยหวาดระแวง  ดังนั้นพวกเขาได้แต่จากไปแบบไม่มีได้ไม่มีเสียและมีส่วนรู้เห็นใดๆ  ..

กับทางขุนนางเฉพาะที่เชิญมา  ล้วนไม่มีปัญหา  หลายคนในราชสำนักในของทันฑราไม่ชอบใจการบริหารของลอร์ดหญิงจูเกอเซียและการใช้เงินของพระนาง   แต่ต้องปรึกษากันว่าจะทำยังไงให้ทีออนขึ้นมาปกครองแบบไม่เหมือนกบฏ  ช่วงสิบปีหลังมานี้ราชาวีรชนไม่แวะมาหาจูเกอเซียแล้วก็จริง  แม้จะมีโอกาสดีแต่ถ้าข่าวถึงนครหลวงของอาณาจักรกราเซียนที่เป็นอาณาจักรของมนุษย์แล้วนั้น  ราชาวีรชนถ้าไม่สั่งเคลื่อนทัพมาตีก็ต้องมาด้วยตนเอง

มารเอนรี่นั่งฟังจนปวดหัว  แต่พอมานึกๆ  ดูนางเคยร่วมนั่งฟังพ่อถกปัญหาบ้านเมืองบ่อยๆ เลยพอจะมีไอเดียกับเขาบ้าง

“พวกท่านทำไมให้ทีออนกำหราบนาง  แล้วเข้ายึดโดยยังไม่ปลดทางล่ะคะ”

ทุกคนเงียบ  แล้วหันมามองอารีเอนรี่พร้อมรอฟัง

ทีท่าที่เหล่าขุนนางให้ความสนใจผิดคาด  มารีเอนรี่ถึงกับกดดัน

“เอ่อ ไม่รู้วิธีของข้าจะใช้ได้มั้ย..”

“แม่หญิงท่าน  ท่านลองกล่าวมาก่อนพวกเรารอฟัง”..ผู้อำนวยการแต่ละกระทรวงซึ่งล้วนเป็นขุนนางขั้นสาม  ต่างรอฟังข้อเสนอจากคนนอก

“พวกเราทนการบริหารที่เอาแต่ใจของจูเกอเซียมานาน  หากใครมีความคิดอะไร  ล้วนลองเสนอมา”

“ใช่  พวกเราเดินหมากในกระดาน   คนเล่นที่มีส่วนได้ส่วนเสียในกระดานล้วนคิดมากในการเดินแต่ละตา  จนมองภาพรวมของเกมไม่ทั่ว  ทว่าคนนอกที่ยืนชมดูมักเห็นช่องการการเดินที่ประสบความสำเร็จเพราะไม่กดดัน”

มารีเอนรี่หันมามองทีออน  ทีออนพยักหน้าเป็นการบอกให้ลองดู

“เราเข้าถึงตัว คุกคาม กดดันพระนางจูเกอเซีย  จากนั้นให้นางตั้งผู้สำเร็จราชการที่ไม่มีคนสงสัย  คือบุตรธิดาทั้ง 2 คน  คนใดคนหนึ่งของพระนางกับท่านฟาซิอาน” ..มารีเอนรี่ลองพูดด้วยทีท่าไม่มั่นใจ

แต่ทุกคนเมื่อฟังกลับนึกไม่ถึง  ว่ายังมีวิธีนี้  พวกเขาแม้จะตามพ่อมาเปิดสำนัก  แต่อย่างไรก็เป็นแม่ลูก  การตั้งขึ้นมาสำเร็จราชการแทนชั่วคราวล้วนไม่มีใครคัดค้านและยิ่งไม่มีคนสงสัย   แม่ทัพกับหัวหน้าองครักษ์หลวงที่ร่วมด้วย  กลับถามเพิ่มว่า

“แล้วเรื่องตราทัพล่ะ  ไม่มีหมายร่างหนังสือจากลายพระหัตถ์และประทับตราของพระนาง  ท่านแม่ทัพใหญ่ต้องไม่ทำตามแน่  แบบนี้ขึ้นว่าราชการ  แต่ไม่มีกำลังรบในมือ  จะมีความหมายอะไร  แม่หยิงท่านมีอะไรเสนอเพิ่มมั้ย?”

มารีเอนรี่เห็นแบบนั้นรีบตอบทันที

“ข้าไม่รู้โครงสร้างระบบที่นี่  หากผู้สำเร็จราชการสามารถร่างหนังสือแทนได้แล้วประทับตราเอง  เรื่องก็ง่าย  แต่หากต้องใช้ลายมือของพระนางเราคงต้องใช้ไม้แข็ง  บีบบังคับนางให้ร่างหนังสือตามที่เราระบุทุกราชโองการ”

ถึงตรงนี้ทุกคนหันมามองหน้ากันและกันคล้ายมีความหวัง

ทีออนกับฟาซิอานเห็นมารีเอนรี่คิดการณ์  หันมามองหน้ากันแล้วยิ้มพยักหน้า

“ดูท่านภรรยาท่านจะไม่ใช่คุณหนูที่ดีแต่ตื่นตระหนกกับทุกเรื่องซะแล้วนะ”

“ข้าภูมิใจนะที่นางฉลาด  แต่มันจะลำบากสำหรับข้าในภายหน้ารึเปล่านี่สิ ฮ่าๆ”

ทั้งคู่หัวเราะพร้อมกัน

แม่ทัพและหัวหน้าองค์รักษ์เริ่มวางแผนแบ่งหน้าที่  ตัวแม่ทัพ  เป็นแม่ทัพเมืองหลวง  กำลังในมือมีพอประมาณ  แต่คุมกำลังมือปราบและอัศวินทั้งเมืองหลวง  จะเป็นคนวางเวรยาม  จัดกำลังให้เปิดช่องทางกับคนของทีออนและฟาซิอาน  จากนั้นจะประสานกับทางกององครักษ์หลวงให้หาทางปล่อยอำนวยความสะดวกไปถึงที่ประทับ

ส่วนบุตรธิดาของฟาซิอาน  คนพี่เก่งวิชากระบี่ เจนแมรี่ แต่งงานมีสามีแล้วได้เป็นผู้สืบทอดสำนัก  ส่วนคนน้องแม้ฝึกกระบี่ได้พอตัว  แต่ช่วยผู้เป็นพ่อตระเตรียมวางแผนการมานานปี ฟาซิโน เหมาะจะเป็นผู้สำเร็จราชการหากมีใครคิดก่อการ  ต่อต้านฟาซิโน  พวกทีออนจะเข้าถึงตัว  ตักเตือนถึงหัวนอนห้องพวกมันว่าพวกมันไม่สามารถรักษาชีวิตได้แม้ยามหลับดังนั้นอย่าริคิดต่อต้าน

แผนนี้ทำให้ทีออนไม่ต้องแบกภาระขึ้นแท่นลอร์ด  แต่ฟาซิอานยังคงหมายให้ทีออนขึ้น  พวกขุนนางที่เข้าร่วมแผนต่างเห็นด้วยทั้งนี้เพราะ

1.เมื่อทุกอย่างพร้อม  ความจริงเปิดเผย  ฟาซิโนไม่มีราชาวีรชนหนุนหลัง  ต้องโดนท้าชิงแน่  ทีออนจึงต้องรับไม้ต่อ

2.ที่ผ่านมาจูเกอเซียไม่โดนท้าชิง  นั่นเพราะนางได้รับการผลักดัน สนับสนุนจากราชาวีรชนทำให้พระญาติคนอื่นๆ ไม่กล้าท้าชิง

3. อาณาจักรนัฑรา  ดีร้ายยังไง  ติดสินที่การประลองแย่งชิง  ฟาซิโนไม่สามารถเอาชนะพวกพระญาติบางคนที่อยากขึ้นมาแทนได้

ดังนั้นจึงเห็นควรว่าให้ทีออนนั่งบัลลังก์  ส่วนงานบริหารมอบให้พวกขุนนางและฟาซิดนที่ลงจากการสำเร็จราชการ  ตัวฟาซิโนทำได้แค่สำเร็จราชการแทนมารดาชั่วคราว

ทีออนถามพี่น้องคู่นี้หลังออกจากห้องประชุมลับ

“แบบนี้ดีแล้วเหรอ  ดูพวกท่านเหมือนหุ่นเชิดเลย  ทั้งที่ท่านมีสิทธิ์ครองบัลลังก์แท้ๆ ....”

“ไม่หรอกท่านทีออน  พวกข้ากับพี่สาวเคยอยู่วังแล้ว  การออกตามท่านพ่อไปตั้งสำนักที่เทือกเขาย่านชายแดนพวกเราก็เลือกเอง  พี่สาวข้าชอบฝึกวิชานางกับสามีชอบฝึกกระบี่มาก  ส่วนข้าก็อยากวางแผนเอาเสด็จแม่คืนมาสู่ครอบครัวเรา  แม้ว่าท่านจะไม่ได้กลับมารักกับท่านพ่อ  แต่การที่นางออกจากตำแหน่งทำให้เราพานางมาอยู่กับเราได้”

“แบบนี้เอง  ไว้จบทุกอย่างข้าจะคืนบัลลังก์ให้พวกท่านแล้วกัน  เพราะเดิมทีข้าเองก็ไม่ได้อยากครองราชสมบัติอะไร”

“ไม่ต้องหรอกท่าน  บังลังก์ไม่ได้จำเป็นกับพวกเรา  แต่ท่านที่รอพระสนมรีฮานอาจต้องมีราชสมบัติไว้รองรับดูแลพระนาง”

“เอ่อ..งั้นก็ได้  แต่ข้ามีอีกเรื่องจะถามพวกท่าน  หลังจากข้าปกครองแล้ว  ทีนี้จะทำไงกันต่อ  พวกเขารู้ใช่มั้ยว่าข้ากับพ่อท่านจะสู้กับราชาวีรชน  การยึดราชบัลลังก์พระนางจูเกอเซียเป็นแค่ขั้นตอนการสร้างกำลังรากฐานเท่านั้น”

ทำถามนี้ทำพี่น้องคู่นี้ยิ้มแบบเศร้าๆ แล้วเล่าให้ทีออนฟัง

“ท่านคิดว่าลอร์ดคนก่อนของเราคิดครองโลก มักใหญ่ใฝ่สูงอย่างชั่วร้ายสินะ  นั่นเป็นการเขียนประวัติศาสต์ของผู้ชนะ”...

ทีออนเงียบรอฟังต่อ

“ลอร์ดแต่ละอาณาจักรเดิมทีต่างอยู่และไม่ก้าวก่ายกัน  แม้ทรัพยากรที่จำเป็นของแต่ละอาณาจักร  แต่เราจะไม่รบราแย่งชิง  เพราะถ้ามีประเทศที่รบรากันทำให้ประเทศอื่นๆ จะฉวยโอกาสโจมตี  ดังนั้นสงครามจึงเกิดยาก   แต่สิ่งที่ที่ลอร์ดปีศาจของเราอยากทำคือการให้โอกาส...”

“การให้โอกาส?”...ทีออนเริ่มสนใจตรงนี้แล้ว  มันเกิดอะไรขึ้นตอนนั้น?

“โอกาสที่คนเราจะมีเท่าขุนนางระดับสูงและเชื้อพระวงศ์ในการเลือกคู่ครอง....ตัวองค์ท่านเคยรักกับหญิงสาวชาวมนุษย์นางเป็นลูกสาวขุนางระดับล่าง  ตอนนั้นองค์ท่านไปผจญภัยท่องโลก  และเพื่อเปิดวิสัยทัศน์การประกอบการรวมทั้งการใช้ชีวิตของอาณาจักรอื่นๆ ด้วย  ทั้งสองเจอกันแล้วผูกพันเกิดความรัก  ภายหลังองค์ท่านกลับมากับขุนนางที่ติดตามเพื่อจะสรุปผลการสำรวจ”

ทีออนรีบถามต่อ

“จากนั้นล่ะ  องค์ท่านไม่ได้พานางกลับมาด้วยเหรอ?”

“ไม่  งานหลวงมาก่อน  เสร็จเรื่องราชกิจองค์ท่านจึงเดินทางไปกับคนสนิทเพื่อไปสู่ขอนางเป็นการส่วนตัว  มิคาด....กว่าจะกลับ กว่าจะไป  นางแต่งงานเข้าหอกับขุนนางระดับสูงของอาณาจักรกราเซียนของเผ่ามนุษย์พ่อนางเป็นแค่ขุนนางเล็กๆ  นางเลยปฏิเสธไม่ได้  พอทราบเรื่องก็รีบไปหา  ถึงกับบุกเข้าไปในคฤหาสน์ขุนนาง  หมายเข้าไปที่หน้าต่างห้องจากการเค้นคอคนรับใช้ในคฤหาสน์  ก็หวังจะพาตัวนางมาคุยให้รู้เรื่อง  กลับพบขุนนางนั่นกำลังเสพสมหลับนอนกับนางในฐานะอนุภรรยาที่สดใหม่   นางเห็นชายคนรักมาพบภาพนั้นของตนเข้าจึงอับอายและเสียใจที่สุด   เจ้าหน้าที่กรูกันเข้ามา  ขณะที่องค์ท่านต่อสู้กับเจ้าหน้าที่ที่เข้ามาจับกุม  นางอาศัยเศษกระจกหน้าต่างที่แตกปัดคอตัวเองฆ่าตัวตาย   องค์ท่านใจสลาย  แค่ภาพแรกก็ใจแตกเป็นเสี่ยงๆ  ภาพหลังคือนางตาย”

“แล้ว...จากนั้น...?”  ทีออนเริ่มเดาได้แล้วว่าอะไรจะเกิดต่อจากนี้

“องค์ท่านฆ่าสังหารขุนนางนั่นและทำลายคฤหาสน์นั้น  นำศพนางกลับมาฝังที่ราชวัง  ส่วนศพของขุนนางและคนของมันเสียบบนรั้วคฤหาสน์ยกเว้นเด็กและผู้หญิงที่ไว้ชีวิต  จากนั้นความสัมพันธ์สองอาณาจักรก็พัง  องค์ท่านมีความคิดที่จะขจัดการจับคลุมถุงชนให้หมดโลกนี้ไป”

“แต่จะเปลี่ยนอาณาจักรอื่นๆ ไม่ได้  องค์ท่านเลยหมายยึดครองทุกอาณาจักรแล้วเปลี่ยนให้หมดสินะ  เลยเป็นเหตุให้อาณาจักรทั้งหมดรวมกันต่อต้าน”..ทีออนเสริมต่อเป็นเชิงถาม

“ท่านเข้าใจได้ถูก  แต่วิธีการนี้ทำให้ประชาราษฎร์ของแต่ละอาณาจักรล้มตาย  เดือดร้อนจากภัยสงคราม  เดิมทีศึกนี้ไม่มีมังกรมาร่วม   แต่ผู้คนล้มตายเยอะเกินไปปราชญ์มังกรเลยอันเชิญผู้กล้ามาจากต่างโลก  เพื่อฝึกยอดวิชาที่เทพยุทธ์ในตำนานทิ้งไว้   แล้วนำเหล่าเผ่าพันธุ์เดินหน้าต้านองค์ลอร์ดของเรา  ลอร์ดของเราถูกเรียกว่าราชาปีศาจเพราะมีเป้าหมายยึดทุกอาณาจักร  ...”

“และถ้าจบศึกชนะได้  ผู้กล้าก็จะนำทุกเผ่าปกครองได้เพราะไม่ใช่คนของโลกนี้  จึงเป็นกลางที่สุด”..ทีออนเสริม

“ถูกต้อง  แม้จะนั่งบัลลังก์ของเผ่ามนุษย์แต่ก็ต้องปกครองทุกอาณาจักรเท่าเทียม  ในฐานะราชาวีรชน”

ที่ออนมีจุดสงสัยจะถาม

“เดี๋ยวนะท่าน ....แล้วลอร์ดเผ่ามนุษย์ฝั่งกราเซียนล่ะ ไปอยู่ไหน”

“ตายในสนามรบไปแล้ว  ท่านลอร์ดของเราสังหารกับมือ”

“แล้วพวกท่านรู้เรื่องแบบนี้  ทำไมพ่อท่านถึงช่วยผู้กล้าต่อสู้กับราชาปีศาจล่ะ?”

“ท่านพ่อรู้สึกว่าการก่อสงครามเพราะผู้หญิงคนเดียว  มันออกจะมากไป  แถมถ้าจบแค่ตีกราเซียนแตกก็น่าจะพอ  แต่ถ้าถึงกับต้องตีฑาราห์ ของดวอร์ฟ และ ราลของเอลฟ์ด้วยมันออกจะเกินไป”

ถึงตรงนี้เจนแมรี่ผู้เป็นพี่สาวกล่าวต่อ

“ท่านพ่อมองว่ามันจะเป็นศึกรอบด้าน   อาณาจักรเรารับศึกแบบนั้นไม่ไหว  แม้เผ่าพันธืเราแข็งแกร่งที่สุด  แต่คงไม่อาจสู้จำนวน ท่านใส่ใจจุดนี้  เดิมทีท่านพ่อเป็นแม่ทัพหนึ่งใน 9 อสูรศักดิ์สิทธิ์”

“9..? ไม่ใช่ 7 เหรอ?..”..ทีออนชะงัก  ลืมไปว่าไม่น่าถามโง่ๆ นั่นมันข้อมูลในตำราเรียนภาคบังคับ  ตำราประวัติศาสตร์ที่เขียนโดยผู้ชนะ

“คนหนึ่งขอไม่ร่วมรบ  และไม่ช่วยใครลาออกถอนตัวเพราะไม่เห็นชอบกับศึกนี้  ส่วนท่านพ่อเลือกไปหาปราชญ์มังกรหวังจะช่วยหยุดเรื่องพวกนี้  จึงร่วมกับผู้กล้าเพราะท่านลอร์ดไม่ฟังเสียงใครแล้ว  แต่มีข้อแม้  คือไว้ชีวิตท่านลอร์ดของเรา  ดังนั้นแม่ทัพอสูรสักดิ์สิทธิ์จึงเหลือแค่ 7 คน”

“แล้วผลการรบ  คือทัพปีศาจแพ้  ราชาผู้กล้าชนะ  แล้วท่านลอร์ดล่ะ?”

“ผู้กล้าจบชีวิตด้วยการสังหารท่านลอร์ด  การต่อสู้ชี้เป็นตาย  อันนี้เราเข้าใจดีว่าโทษผู้กล้าเอ๊กซ์ไม่ได้  จากนั้น 7 แม่ทัพยอมจบชีวิตพร้อมผู้เป็นนาย  หลังพิธีราชาภิเษก  ผู้กล้าได้เป็นเหนือหัว  เป็นราชาผู้กล้าวีรชนปกครอง ทั้ง 5 อาณาจักร  ช่วงที่อาณาจักรเราวุ่นกับการหาลอร์ดองค์ใหม่มาปกครองตนเอง  เพราะเหนือหัว 5 อาณาจักรองค์ใหม่กำลังวุ่นกับการมีพระมเหสี  และเที่ยวหาสนมให้ตนเอง  ตอนนั้นท่านแม่เป็นพระญาติของอาณาจักรเรา  แต่ลำดับเชื้อสายท่านไม่ได้ขึ้นบัลลังก์  เราคิดว่าจะได้ใช้ชีวิตสงบสุข  แต่นางก็หักหลังท่านพ่อ  ..เพื่ออำนาจนางพลีกายให้ราชาวีรชน  จนได้เป็นลอร์ดอาณาจักรเรา”

“นั่นเพราะคงเป็นผลจากบาปของข้าที่หักหลังลอร์ดของตนเองทั้งที่องค์ท่านเป็นคนที่รักลูกน้องมิตรสหาย”

ทุกคนหันไป ...  ฟาซิอานเดินมาพร้อมประโยคเมื่อสักครู่

เรื่องทั้งหมดเป็นมาแบบนี้เอง  ทีออนถามเพิ่ม

“แล้วทำไมมังกรแบ่งเป็น 2 พวกล่ะครับ?”

“นั่นเราก็ไม่ทราบ  มันเป็นปัญหาภายในของอาณาจักรกูน ... เผ่ามังกรทำอะไร  สุดที่เผ่าอื่นจะรู้เรื่อง"

และทั้งหมดนี่ทำให้ทีออนทราบคำถามในตอนแรกแล้วว่า  บรรดาขุนนางที่ร่วม รู้แก่ใจแล้วว่าต้องสู้กับราชาวีรชนเพื่อท่านลอร์ดคนก่อนที่เป็นนายดั้งเดิมของตน

มารีเอนรี่เดินมากับพ่อค้าอาวุธที่มีร้านอาวุธขนาดกลางคนนั้น  ทำทีท่าขอบคุณตกลงอะไรกัน  มารีเอนรี่เดินมาหาทีออน

“ที่รัก  ข้าต้องขออนุญาตท่านก่อน คือแบบนี้  เข้าเรื่องเลยนะ  เค้าอยากเป็นพ่อค้าขายอาวุธสนับสนุนเราในราคาส่ง  แต่ขอให้สั่งจากเขาเท่านั้น  ข้าเห็นว่าเรามีแร่โลหะสุดเยี่ยมมากมาย  แม้แต่โฮรี่ฮารูกอนนั้นปาลูลูยังมี   ขนาดไม้ใช้ทำด้ามทวนอ่อน  กับดาบ-กระบี่ใช่ฝึก  ยังเนื้อดีหายากเหนียวหักยาก และฝีมือนางก็เป็นเลิศ   เลยเสนอให้เขารับอาวุธจากเราไปขายทำเงินแล้วแบ่งกำไรกันมาสนับสนุนทัพเรา  ที่รักเห็นว่าไงคะ”...

ทีออนหันมามองหน้าฟาซิอาน 3 พ่อลูก แล้วทั้งหมดหันกลับไปมองมารีเอนรี่

“ตกลงเลย”

............................................................................

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว