สวัสดีค่ะ ไรท์เป็นนักเขียนมือสมัครเล่น ใครที่หลงเข้ามาก็อย่าลืมคอมเม้นติเตือนให้นักเขียนคนนี้ได้พัฒนาฝีมือตัวเองด้วยนะค้าา ขอบคุณค่า

ชื่อตอน : [EP.5] เพื่อน?

คำค้น : ลาวาแฮปปี้ ตอนที่5

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ต.ค. 2562 15:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[EP.5] เพื่อน?
แบบอักษร

 

 

TELK Happy

 

ตอนนี้ฉันกำลังอยู่กับกลุ่มเพื่อนกลุ่มเดิม เพิ่มเติมคือ ลาวามานั่งเฝ้าด้วย เขาไห้เหตุผลมาว่า

 

วาจะคอยดูหน้าไอ้ คนที่จ้องจะกินเมียวา

 

เอิ่มคุณชายคะ คือ กูไม่ไช่ของกินนะคะ ที่ใครๆก็คิดจะมาหยิบไปกินอ่ะ ดูพูดเข้าสิโถ่!

 

"แฮปปี้" เสียงทุ่มคุ้นๆเอ่ยเรียกฉัน ทำไห้ฉันต้องหันไปมองตามเสียง ก่อนจะชะงักด้วยความตกใจ ก็จะไม่ไห้ตกใจได้งัยละ คนที่เอ่ยทักฉัน มันคือคนเดียวกันกับไอ้เมื่อวานนี่น่ะสิ แต่เดี๋ยวนะ มันมีช่อดอกไม้ทิวลิปมาด้วยงั้นก็แสดงว่า เจ้าของช่อดอกไม้วันนั้นคือไอ้หมอนี่จริงๆสินะ

 

"ค่ะ คะ" ฉันตอบออกไปพลางควบคุมอารมณ์เสียงตัวเอง เผอิญชั้นเป็นพวกตกใจกับคนแปลกหน้าน่ะ ในอดีตเป็นคนมีปมอ่ะนะ

 

"วันนี้ ทิว เอ่อ ทิว เอาดอกไม้มาไห้ ระ รับไปได้มัย" เขาเอ่ยบอกชั้นก่อนจะส่งช่อดอกไม้ยื่นมาไห้ แต่เดียวนะไอ้หมอนี่อยู่คณะเดียวกับฉัน แต่ทำไมไม่คุ้นหน้าเลยล่ะ

 

ฉันถอนหายใจเอื่อมมือที่ตอนนี้เย็นเฉียบไปจับมือลาวาไว้แน่น ก่อนจะใช้มืออีกข้าง เอื่อมไปรับช่อดอกทิวลิปมาไว้

 

"ฮะ รับ รับแล้วจริงๆด้วย แฮปปี้ ยังงัยก็คือแฮปปี้สินะ นางฟ้าของผม" เดียวๆ...เข้าใจนะว่านายหล่อ และนายหน้าหวานมาก แต่เหมือนโรคจิตอ่ะ

 

และตอนนี้คนที่กำลังจะกลายร่างจากโรคจิตเป็นคนบ้า น่าจะเป็นคนที่บีบมือฉันแน่นยุตอนนี้นะ ฉันหันไปยิ้มไห้ลาวาอย่างปลอบๆว่าให้ใจเย็นก่อน

 

"เอ่อ นายเป็นใครอ่ะ คือฉันจำนายไม่ได้จริงๆ"ฉันเอ่ยออกไป ทำไห้ผู้ชายที่ผิวขาวซีดตรงหน้าฉันหงอยทันที

 

ก่อนจะทำหน้าเหมือนนึกอะไรได้ เลยล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงตัวเอง แล้วชูมันขึ้นมา มันเป็นผ้าเช็ดหน้าที่มีตัวอักษรสลักด้วยเส้นด้ายเป็นชื่ออยู่

 

'แฮปปี้'

 

ดะ เดี๋ยวนะ!

 

[ลาวา]

 

แฮปปี้ทำตาโตเหมือนคิดอะไรบางอย่าง ก่อนที่เธอจะหันหน้ามามองผมแล้วยิ้ม

 

"ฉะ ฉันจำได้แล้ว"

 

ห้ะ จำได้แสดงว่าเธอรู้จักกับมันน่ะสิ แม่งไปรู้จักกับผู้ชายตอนไหนวะ! เดียวกูจับกดตายคาเดียงคืนนี้เลคอยดู

 

ข้อหาทำให้หึงเรี่ยราด

 

"ผู้ชายคนนี้เป็นเพื่อนร่วมห้องของเราตอนมัทยมปลาย นายจำได้ไมฟอล" แฮปปี้หันไปพูดกับฟอลก่อนจะยิ้มร่า แหม๋ทำไมตอนมัทยมยัยนี่มีแต่เพื่อนผู้ชายล่ะนั่น

 

ไอ้หมอนั้นมันหันมาทางผมก่อนจะยิ้มหวานให้ หยี๋บอกไว้ก่อนเลย กูสยองรอยยิ้มมึงสัส!

 

"เห้ย จริงดิ!" อะ อ้าวไปอีกคนแล้วงัยฟอลก็เหมือนว่าจะทำท่านึกออกว่าไอ้หมอนี่เป็นไคร สรุปเอาเป็นว่าพวกมึงจะล้ำลึกมิตรภาพของเพื่อนในความหลังกันไช่ไมครับ

 

งั้นเชิญกูไม่ยุ่งละ=_=

 

 

เมื่อหลายปีก่อน

 

'ในวันที่อับชื้นเนื่องจากฝนตกหนัก มีเด็กผู้ชายคนนึง เขามีผิวขาวซีด แถมใส่แว่นเป็นประจำทำให้ไม่ค่อยมีคนอยากรู้จักเขานัก บ้างก็ว่าเขาเป็นเกย์ บ้างก็ว่าเป็นแวมไพร์เพราะผิวสีขาวบวกกับการพูดน้อย แต่ในระหว่างที่ใจห่อเหี่ยวนั้นสิ้นหวัง เพราะไม่มีคนคบ ก็มีเสียงใสแจ้วดังขึ้น

 

'เห้นายน่ะ อยู่คนเดียวเหรอ ไม่เหงารึงัย! มาเล่นกับเราสิ'

 

แฮปปี้เอ่ยชวนร่างสูงให้เข้าไปเล่นด้วย ทำไห้ทิวรู้สึกว่าเขาได้เจอคนที่จะพาเขาหลุดพ้นจากสถาณการณ์บ้าๆนี่ได้แล้ว

 

แต่ก็เหมือนฟ้ากลั่นแกล้ง เมื่อนางฟ้าของเขามาจากเขาไป แฮปปี้ต้องกลับไปเรียนในตัวเมืองกรุงเทพ ทำไห้โลกที่สดใสกลับมาหดหูอีกครั้ง แต่ฟ้าก็ถือว่ายังสงสารเขา เพราะเขามาเจอเธออีกครั้งในมหาลัย เขาตามติดชีวิตเธอมาเต็มๆในระยะเวลานาน2ปี ซึ้งมันก็ถึงเวลาแล้วที่จะทำไห้เขามีตัวตนในสายตาเธออีกครั้งไม่ว่าจะในฐานะอะไรก็ตาม'

 

ปัจจุบัน

 

"ขอโทษทีนะเพื่อน เห็นทีว่าตอนนี้นายคงจะคบกับแฮปปี้ด้วยอะไรก็ได้  แต่ต้องไม่ไช่แฟนและสามีในอนาคตเค๊!"

 

ลาวาเอ่ยขัดทันทีเมื่อทิวเล่าเรื่องราวใจอดีตจบ ทิวขมวดคิ้วอย่างงงๆ

 

"หมายความว่างัยแฮปปี้ ผู้ชายคนนี้เป็นอะไรกับเธอเหรอ" ร่างบางยิ้มอ่อนๆ ก่อนจะตอบพลางเอื้มมือไปกุมมือลาวาไว้ เพื่อไม่ไห้ลาวาระเบิด เพราะเธอรู้ดีว่าไอ้ผัวบ้าของเธอมันขี้หึงขนาดไหน

 

"ก็ลาวา เป็นแฟนของแฮปแล้วงัย"

 

"ไม่ใช่แฟน แต่เป็นผัว นามสกุลเดียวกันละด้วย" ลาวาเอ่ยขัดอีกครั้งพร้อมกับบีบมือแฮปปี้แน่นเมื่อแฮปปี้ตอบคำถามไอ้ชายชู้ทางใจตรงหน้าไม่พอใจเขา

 

"ระ เหรอ" ลาวายิ้มปนสะใจเล็กน้อยเมื่อเห็นสิหน้าเศร้าลงของทิว ก่อนจะทำสีหน้าสงสัยแล้วเอ่ยถามออกไป

 

"นายบอกว่าตามชีวิตแฮปปี้แต่ทำไมไม่รู้ว่าเธอมีแฟนละ" ลาวาเอ่ยอย่างจับผิด

 

"ก็ผมสนใจแค่แฮปปี้นิ่ครับ คนอื่นผมไม่เสือกหรอก" เอาเป็นว่ามันประกาศศึกกับเขาอย่างเป็นทางการแล้วใช่ไม ร่างสูงยิ้มกับคำตอบกวนประสาทของมัน ก่อนจะเอ่ยขึ้น

 

"ฉันว่าเราแยกย้ายกันเข้าค่าบเรียนดีกว่า แล้วค่อยมาคุยกันไหม่ อ้อส่วนมึงเอง อย่าได้คิดจะตีท้ายครัวฉันเด็ดขาดเพราะถ้าฉันจับได้ นรกจะเป็นที่อยู่ไหม่ของมึงทันที!"

 

ร่างสูงเอ่ยพลางข่มเสียงอย่างเยือกเย็น เขาไม่สนใจหรอกว่าจะเคยเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่ตอนไหน แต่ท่าคิดจะจีบเมียเขาล่ะก็ มันเจอดีแน่

 

ทิวยักคิ้วหนึ่งที ก่อนจะแค่นหัวเราะในรำคอ

 

"ทิวไปก่อนนะ ขอโทษที่เข้ามาโจ่งแจ้งแบบนี้ ทิวว่าจะเซอร์ไพร์น่ะ แต่คงไม่แล้วล่ะ เพราะมีคนเซอร์ไพร์มากกว่านี้อีก ขอไห้แฮปปี้มีความสุขมากๆนะ ทิวขอตัวไปทำใจซักระยะก่อนท่าหายดี จะกลับมาไห้เห็นหน้าไหม่ ขอบคุณนะสำหรับมิตรภาพดีๆ"

 

ร่างสูงเอ่ยเสียงเศร้าพลางก้าวเท้าเดินออกไปช้าๆ เขาจะอยู่ทำไมล่ะ ในเมื่อมันไช่ ที่ของเขา..

ใจหนึ่งก็สงสานเฮียทิวแกนะ

 

ตอนนี้ขอกำลังใจสำคัญจากรีดเดอร์ผู้น่ารักทีจุฟ

ความคิดเห็น