ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Part 5 - อดีต -

คำค้น : ไลลา x เคน

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 279

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ส.ค. 2561 19:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Part 5 - อดีต -
แบบอักษร

ฉันเจ็บ ร่างกายของฉันระบมไปหมด ฉันตื่นขึ้นมาพร้อมความเจ็บปวดและพบว่าไม่มีไอ่คนสาระเลวคนนั้นอยู่ในห้องแล้ว ฉันเกลียด เกลียดเขาที่สุด เรื่องเมื่อคืนทำให้เรื่องราวทุกๆอย่างที่ฉันอยากจะลืมมันทิ้งไป อยากให้มันหายไปจากโลกนี้กลับมาวนเวียนในหัวของฉันอีกครั้ง...

🍻 งานปาร์ตี้เลี้ยงส่งพี่ๆม.6 🍻

ตื้ด ตื้ด ~~🎶🎧

เสียงเพลงที่พี่ๆดีเจเปิดขึ้นมันทำให้ฉันคึกมาก วันนี้เป็นวันที่ฉันจบม.6แล้ว อยากจะใช้ชีวิตเด็กปีหนึ่งเร็วๆจังมันคงสนุกน่าดู

"อีไลลามานี่เร็ว มาถ่ายรูปกัน" อีมินนี่วิ่งมาลากฉันให้ไปถ่ายรูปกับพวกรุ่นน้อง

"พี่ไลลาสวยจังเลยครับ ขอไลน์ได้ป่าว" มีผู้ชายรุ่นน้องเดินเข้ามาขอไลน์ฉัน แต่สายตาการมองนี่โครตหื่นเลย

"ไปกินนมแม่ไป๊ เด็กน้อย" ยัยเคสเอ่ยขึ้นก่อนจะลากฉันกลับไปนั่งที่โต๊ะ

"เห้ย!! พวกมึง! กูลืมของที่คอนโดว่ะะ เคสไปเป็นเพื่ิอนกูหน่อย มึงอยู่ที่นี่ก่อนน่ะไลลา" พอมินนี่พูดจบก็ลากยัยเคสออกไปจากงานทันทีและปล่อยให้ฉันนั่งอยู่คนเดียว

"นี่เธอคนนั้นอ่ะ มานี่หน่อยดิ" ฉันนั่งเล่นมือถือของฉันอยู่ดีๆ ก็มีเสียงผู้ชายเรียกมาจากทางด้านหลังของฉัน

"ฉันเหรอ?" ฉันตะโกนกลับไปด้วยใบหน้างงๆแล้วชี้ที่ตัวของฉันเอง

"ใช่ ช่วยอะไรหน่อย" ฉันก็ไม่ได้คิดอะไร เลยเดินตามผู้ชายคนนั้นไป แต่ฉันก็เริ่มรู้สึกกลัวๆขึ้นมาแปลกๆ

เขาพาฉันมาหยุดอยู่ที่หน้าห้องๆหนึ่ง ที่ดูเหมือนจะเป็นห้องที่ไม่มีใครอยู่เลย มันเป็นห้องเรียนที่อยู่ชั้นบนสุดของโรงเรียน แล้วอยู่ๆเขาก็หันมายิ้มกับฉัน ' อะ..โอ้ย' เขาผลักฉัน นั่นทำให้ฉันที่ไม่ได้ทรงตัวล้มลงกับพื้น

"ทำบ้าอะไรของนายเนี่ย ประสาทเหรอ! อะ..อร้ายย" ฉันพูดไปไม่ทันจบเขาก็เข้ามาจู่โจมฉันทันที ฉันสู้สุดแรง 'โอ้ยย..' เขาต่อยท้องฉัน มันทำให้ฉันเจ็บจุกและไม่มีแรงที่จะสู้ เขาพยายามจะถอดชุดนักเรียนของฉันออก เขาเป็นโรคจิตหรือไง

"ปะ ปล่อยเดี่ยวนี่น่ะ" ฉันพยายามใช้แรงเฮือกสุดท้ายให้หลุดจากเขา ขอร้องละใครก็ได้ช่วยฉันที อยู่ๆก็เหมือนมีผ้าขาวมาปิดจมูกฉัน..และฉันก็หมดสติไปในที่สุด

พอรู้สึกตัวอีกที ฉันรู้สึกเจ็บระบมไปหมดทั้งตัวและพบว่าฉันอยู่ที่คอนโดของเคส เกิดอะไรขึ้นกับฉัน? ฉันไม่รู้เลยว่าเมื่อคืนฉันโดนอะไรบ้าง แต่มันรู้สึกเจ็บมากอย่างบอกไม่ถูก ร่างกายเหมือนจะแตกเป็นเสี่ยงๆ มันเกิดขึ้นเร็วมาก..

"มึง ใครทำกับมึงแบบนี้กูขอโทษที่ปล่อยให้มึงอยู่คนเดียว" ไอ่มินนี่พูดพร้อมกับน้ำที่ไหลออกมาอาบสองแก้ม

"มึงบอกพวกกูสิ" ยัยเคสเขย่าตัวฉันเพราะต้องการคำตอบจากฉัน

"กูไม่รู้มึง กูไม่รู้ว่ากูโดนอะไรบ้าง ฮึก" ฉันร้องไห้ออกมาอย่างหนัก ฉันกลัว ฉันไม่คิดว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นกับฉัน

"แล้วมึงรู้จักคนที่ทำกับมึงแบบนี้รึป่าว?" ฉันพยายามคิดถึงใบหน้าของผู้ชายคนนั้น ฉันจำได้แต่ฉันไม่รู้จักเขา

"ฉันไม่รู้แต่.." ฉันก็รีบหยิบมือถือเพื่อเปิดรูปให้ดูเพราะฉันคุ้นหน้าผู้ชายคนนี้ เขาเป็นคนดังที่ทำให้สาวๆหลงรักกันทั้งโรงเรียน

" เคน!/เคน!" ทั้งคู่ตะโกนออกมาพร้อมกันด้วยสีหน้าที่ตกใจ

"ไปมึงไปหามันกัน เราต้องจัดการเรื่องนี้ " ไอ่เคสก็เข้ามาลากแขนฉันให้ลุกจากเตียง

"ไม่! ไม่เอา กูอาย ถ้าคนทั้งโรงเรียนรู้กูจะทำไง แม่กูจะคิดยังไง มึงกูกลัว กูไม่รู้จะทำยังไง" ฉันสะบัดแขนออกจากการลากของเคส ฉันร้องไห้หนักมากและเอาแขนทั้งสองข้างกอดตัวเองเพราะไม่รู้ว่าฉันจะต้องทำไงต่อไป

"กูขอร้องพวกมึงน่ะ ปล่อยผ่านไปเถอะกูไม่อยากให้ใครรู้ แล้วเราจะไม่พูดเรื่องนี้กันอีก ฮึก" ฉันขอร้องพวกมัน ตอนนี้ฉันทั้งร้องไห้ทั้งสั่นไปหมด...

LAYLA TALK

"มะ..ไม่" ฉันเผลอหลับไปตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นเมื่อฝันนั้นเป็นภาพที่ฉันอยากจะลืม ฝันที่เลวร้าย ฝันที่เป็นเรื่องจริงภาพทุกอย่างในอดีตมันย้อนกลับเข้ามาเป็นฝันร้ายของฉันอีกครั้ง ฉันจะทำไงดี ต่อไปฉันต้องทำยังไง

LINE : Minnie&Layla

 Minnie : อะไรยังไม่เช้ารึไงออกมาได้แล้ว ไม่กลับเหรอบ้านอ่ะ เอ้อแล้วเมื่อคืนก็หายเงียบไปเป็นไรป่ะเนี่ย

 Layla    : กลับดิ รอแปป แค่นี้รอไม่ได้เหรอ? ไม่ได้เป็นอะไรแค่เหนื่อยอ่ะเลยหลับไป

 Minnie : เออเร็วๆ อีเคสบ่นล่ะเนี่ย😑

 Layla    : 👌👌

               จบบทสนทนา

ฉันก็รีบเก็บเสื้อผ้าแล้วออกจากห้องไปทันทีแล้วพวกเราก็เดินทางกลับ ระหว่างทางฉันไม่พูดอะไรสักคำ จนมีหลายครั้งที่ทั้งเคสและมินนี่มันถามว่าเป็นอะไร ฉันเลือกที่จะเงียบ ฉันจะไม่บอกพวกมันเด็ดขาด ฉันไม่กล้าบอกเรื่องเมื่อคืน ฉันไม่รู้ว่าต้องทำยังไง ฉันเลยขอเก็บมันไว้คนเดียวดีกว่า...


​*โหดร้ายไปอีกกกเคนน่ะ เคนโรคจิตป่ะเนี้ยยยยไม่ไหวๆ😣ลงช้าหน่อยน่ะไม่มีเวลาเลย ขอโทดด้วยน่ะค้า🤗😘*

ความคิดเห็น