เข้ามาอ่านกันเยอะๆน้า ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

​บทที่7 ภารกิจใหม่

ชื่อตอน : ​บทที่7 ภารกิจใหม่

คำค้น : ​บทที่7 ภารกิจใหม่

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ค. 2563 20:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
​บทที่7 ภารกิจใหม่
แบบอักษร

บทที่7 ภารกิจใหม่ 

สองเดือนต่อมา 

ธารา พาร์ท 

หลังจากเหตุการณ์ทดสอบสามหนุ่มของป๊าผมก็ผ่านมาสองเดือนเต็มแล้วครับ และถ้าถามถึงแม่ของพี่ออสตินนั้น ผมบอกเลยว่าท่านยังคงช็อคกับเรื่องต่างๆไม่หายเลยครับ ทั้งเรื่องความจริงของเพื่อนสาวคนสนิทหรือแม้แต่ความจริงที่ว่าครอบครัวของผมนั้นคือใคร ผมก็เห็นใจท่านแหละนะครับที่ต้องมารับรู้เรื่องทุกอย่างแบบตู้มเดียวแบบนี้จะช็อคก็คงไม่แปลก 

ส่วนความสัมพันธ์ระหว่างสามหนุ่มของผมกับป๊าของผมดูเหมือนจะราบรื่นดีนะครับแต่ก็ยังมีกัดๆกันบ้างเป็นครั้งส่วนพี่ดินรายนั้นคลอดลูกแล้วครับเลยไม่มีเวลามาป่วนผมซักเท่าไรเพราะต้องดูแลเจ้าตัวน้อยที่พึ่งลืมตาดูโลก บอกเลยว่าผมอิจฉา ผมอยากมีลูกบ้างแล้วอ่ะครับแต่เสียงของมือถือของบรรดาสามีผมก็ดังขัดความคิดฟุ้งซ่านของผมซะก่อน 

RRRRRR 

"สวัสดีครับท่านย่ามีอะไรรึเปล่าครับวันนี้ถึงโทรมาหาผมได้" 

เสียงมือถือที่ดังขึ้นเป็นของซีโน่และตามมาด้วยของคิมหันต์และออสติน ทำให้สามหนุ่มแปลกใจมากเพราะไม่คิดว่าครอบครัวของพวกตนจะโทรมาพร้อมกันแบบนี้ 

"ย่าจะโทรมาบอกหลานว่าให้ทำหลานให้ย่าอุ้มได้แล้วและต้องมาจากหนูธาราเท่านั้นนะ ทำยังไงก็ได้ให้หนูธาราท้องให้ได้ภายในสามปีเข้าใจไหมหลานชาย" 

"ครับท่านย่า"ซีโน่รับคำย่าของตนอย่างกังวลเพราะคิดไม่ตกว่ามันจะทำได้ไงในเมื่อธาราไม่เหมือนดินที่สามารถท้องได้แล้วสองหนุ่มที่เหลือก็หน้าซีดเช่นเดียวกัน 

"แด๊ดกูโทรมาบอกว่าให้กูทำลูกได้แล้ววะ"ออสตินพูดขึ้น 

"ป๊ากูก็ด้วย เขาบอกกูว่าถ้าทำให้ธาราท้องไม่สำเร็จเขาจะยกมรดกส่วนของกูให้การกุศล เรืื่องมรดกกูไม่ห่วงแต่ที่กูห่วงคือเรายังทำวิจัยกันตอนนี้ไม่สำเร็จเลยแค่เวลาสามปีมันคงยากน่าดู"คิมหันต์พูดเสียงกังวลจนธาราต้องรีบเสนอหน้าเข้ามากลางวงสนทนา 

"จะกังวลกันทำไมหละครับในเมื่อมีนักวิจัยอย่างผมอยู่ด้วยเรื่องนั้นหายห่วงได้เลยครับ ผมตัดแต่งพันธุกรรมเก่งนะครับดูอย่างลูกๆของผมในอ่างปูนสิครับ พวกนั้นตัวผู้ทั้งหมดเลยนะครับผมยังทำให้พวกมันขยายพันธุ์ได้เลยพวกพี่อย่าซีเรียสกันเลยนะครับเรื่องท้องผมจะช่วยพี่เอง" 

ธาราที่เดินมากลางวงสนทนาจึงคิดจะช่วยสามีของตนให้ผ่านเรื่องทายาทสืบทอดของครอบครัวตนเพราะร่างบางไม่อยากเสียสามหนุ่มไปให้กับใครทั้งนั้นและตัวธาราเองก็อยากมีลูกของตัวเองด้วยอยู่แล้ว 

"จริงด้วย เมียพวกเราเก่งจะตายลืมนึกไปได้ไงวะเนี่ยพวกเราแม่งโง่เนอะ พรุ่งนี้ธาราไปแล็ปของไอคิมกับพวกพี่นะครับ"ออสตินพูดขึ้นอย่างนึกขึ้นได้ 

"ครับ งั้นเราไปทานข้าวเที่ยงที่โรงครัวกันเถอะครับวันนี้มีของกินน่าอร่อยเพียบเลย ผมแอบเดินไปดูมาแล้ว"ธาราบอกสามีทั้งสามด้วยเสียงร่าเริงจนเรียกรอยยิ้มของสามหนุ่มได้เป็นอย่างดี แต่ก่อนที่ทั้งสี่จะได้เดินไปที่โรงครัวก็มีบุคคลปริศนาเรียกธาราเอาไว้ 

"ธารา นั่นใช่ธารารึเปล่า ที่รัก บิลกลับมาหาธาราแล้วนะครับ"ชายหนุ่มนามว่าบิล วิ่งเข้ามากอดธาราแน่นจนสามีทั้งสามต่างมองอย่างไม่พอใจ 

"ปล่อยผมครับบิล"ธาราพูดขึ้นพร้อมผลักร่างของบิลลี่ให้ออกจากตัวของตนก่อนจะเข้าไปเกาะแขนของทั้งสามแทน บิลลี่ที่เห็นแบบนั้นก็หัวร้อนขึ้นมาทันที 

"ธาราครับ ธาราไปกอดแขนของสามคนนั้นทำไมครับธาร สามคนนั้นมันเจ้าชู้ เพลย์บอยยกแก๊งเลยนะครับพี่ได้ข่าวมาว่าพวกเขากำลังจะแต่งงานแล้วด้วย ธารมายืนข้างบิลดีกว่านะครับ"บิลลี่พูดด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันสามหนุ่มก่อนพยายามดึงธาราให้กลับมาหาตน 

"ไม่ครับบิล3คนนี้เขาคือสามีของธาราเองและคนที่เขาจะแต่งงานด้วยก็คือผม และถ้าการที่นายกลับมาหาเราแบบนี้แสดงว่าเงินที่พี่ดินให้ไปสามสิบล้านคงหมดแล้วสินะนายถึงกลับมาหาเราได้ แต่ขอโทษด้วยเราจะไม่ยอมกลายเป็นธาราที่โง่อีกแล้ว แล้วอีกอย่างถึงสามคนนี้เขาจะเจ้าชู้ คาสโนว่าเสือผู้หญิงยังไงแต่เขาก็ยังจริงใจกับเรามากกว่านายที่เข้าหาเราเพราะต้องการเงินจากครอบครัวของเรา เราว่านายกลับไปเถอะนะบิล แล้วอย่ากลับมาให้เราเห็นหน้านายอีก" 

ธาราพูดออกมาอย่างอัดอั้นจนทำให้บิลลี่ถึงกับอึ้งที่ธารารู้ว่าเขารับเงินจากดินพี่ชายของธารา แต่ชายหนุ่มอย่างบิลลี่ก็ยังไม่ยอมแพ้ยังคงหน้าด้านที่จะตื้อธาราต่อ แต่ร่างบางนั้นไม่ได้สนใจ ร่างบางยังคงควงสามหนุ่มไปยังโรงครัวทันที 

"ธารา ธาราเข้าใจบิลผิดแล้วนะบิลไม่ได้รับเงินของดินซักหน่อยจริงๆนะธาร ธารก็รู้ว่าดินชอบโกหกธารเพื่อให้ธารเลิกกับบิลแบบนี้ไง"บิลลี่โกหกธาราและโยนความผิดไปให้ดินทันทีเพราะคิดว่าธาราจะยอมเชื่อตัวเองอย่างที่ผ่านมา 

"หึหึ ฮ่าๆๆ"ร่างบางหัวเราะออกมาทั้งน้ำตาก่อนจะตวัดสายตาไปมองบิลลี่อย่างกินเลือดกินเนื้อ 

"ดินโกหกธารงั้นหรอบิล ธารจะบอกอะไรให้นะบิล คนที่บิลเจอวันนั้นคนที่บิลรับเงินสามสิบล้านไปน่ะคือกูเอง!ไม่ใช่ดินพี่ชายกู ไอ้โง่คนที่มึงคบมาตั้งสี่ปีแต่มึงกลับจำแฟนตัวเองไม่ได้ช่างน่าสมเพชซะจริง กลับไปในที่ของมึงซะอย่ากลับมาให้กูเห็นหน้ามึงอีกไม่งั้นมึงคงได้ลิ้มรสลูกๆในอ่างปูนของกูแน่ ไปออกจากไร่กูไปเดี๋ยวนี้!" 

ธาราเลือดขึ้นหน้าจนพูดคำหยาบคายออกมา ทำให้บิลลี่ที่ไม่เคยเห็นธาราในโหมดนี้มาก่อนยืนอึ้งค้างอยู่กับที่ สามีทั้งสามก็ไม่ต่างกันเพราะไม่คิดว่าธาราจะกล้าพูดกูมึงด้วย ทำให้ทั้งสามยิ้มมุมปากอย่างชอบใจออกมาพร้อมกัน บิลลี่ที่ถูกไล่พอได้สติก็รีบวิ่งหนีทันที พอบิลลี่วิ่งหายไปแล้วธาราก็ล้มตัวลงกับพื้นอย่างหมดแรงสามหนุ่มจึงเข้าไปกอดปลอบทันที 

"มีเรื่องอะไรกัน คนงานไปบอกฉันว่าลูกชายของฉันร้องไห้พวกแกทำอะไรธาราของฉัน"พ่อเลี้ยงอินท์ที่ได้ยินคนงานพูดกันว่านายน้อยธารานั่งร้องไห้ที่พื้นก็รีบวิ่งมาหาลูกชายทันที 

"ไอบิลลี่มันกลับมาหาธาราครับพ่อตา เพราะมันธาราถึงร้องไห้" 

ซีโน่ฟ้องทันที แล้วพ่อเลี้ยงอินท์ก็ควันออกหูเมื่อได้ยินชื่อของคนที่ทำลูกของตนร้องไห้และเป็นต้นเหตุให้ธารากลายเป็นคนหลายบุคลิก 

"มันไปไหนแล้ว บอกฉันมา ฉันจะไปเอาเลือดออกจากหัวมันซะเลวจริงๆ ยังมีหน้ากลับมาหาลูกกูอีก" 

"พี่เอียนเกิดอะไรขึ้นครับ คนงานบอกผมว่ามีคนมาหาธารา ธารน้อยของแม่ทำไมตาแดงแบบนี้ลูกบอกมี๊สิใครทำลูกของมี๊แบบนี้"ลูกหมูที่ตามมาสบทบถามสามีของตนก่อนจะเห็นว่าลูกชายที่รักตาแดงแค่ไหน 

"บิลลี่เขากลับมาหาผมครับมีี๊ตอนนั้นเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเป็นผม ฮือๆๆผมเจ็บใจตัวเองที่ไปรักคนเห็นแก่เงินแบบนั้นฮือๆๆๆ" 

ธาราพูดไปร้องไห้บอกแม่ของตัวเองไป สามหนุ่มเห็นท่าไม่ดีจึงขอลูกหมูอุ้มธารากลับบ้าน 

"มี๊ครับเดี๋ยวพวกผมพาธารากลับบ้านเองครับ ไปกันเถอะครับวันนี้ผมจะทำอาหารกลางวันให้ทุกคนทานเองครับ" 

คิมหันต์พูดขึ้นพร้อมกับพยุงตัวธาราให้ออสตินอุ้มท่าเจ้าสาวกลับไปยังบ้าน พอมาถึงบ้านออสตินก็อุ้มธาราไปที่ห้องนั่งเล่นและวางธาราลงอย่างถนุถนอม 

"ขอบคุณครับพี่ติน ธาราอยากทานเค้กทีรามิสุครับมันอยู่ในตู้เย็นหยิบให้ธาราหน่อย"ธาราพูดขอบคุณออสตินก่อนขอให้ออสตินหยิบเค้กให้ตน จนออสตินเดินกลับมาพร้อมเค้กชิ้นกลางหนึ่งชิ้นในมือ 

"ขอรางวัลค่าเดินด้วยครับเมีย" 

จุ๊บ จุ๊บ ฟอด ฟอด 

ออสตินที่ไปหยิบเค้กให้ธาราเดินกลับมายังห้องนั่งเล่นก่อนจะขอรางวัลค่าเดินกับธารา ธาราหน้าแดงก่อนจะจุ๊บหน้าผากกับปากและหอมแก้มทั้งสองข้างของออสติน 

"ว้าว ชื่นใจจังเลยครับเมียอย่างนี้ช่วงบ่ายพี่คงมีกำลังใจทำงาน"ออสตินพูดหยอกธาราให้เขินอายมากขึ้นไปอีก 

"พี่สองคนขอด้วยได้ไหมครับ"ซีโน่และคิมหันต์ที่เพิ่งออกมาจากห้องครัวพูดขอรางวัลจากธาราเช่นกัน 

"น่าไม่อายจริงๆเลยพวกแกดูสิลูกชายฉันหน้าแดงเป็นลูกตำลึงแล้ว" 

พ่อเลี้ยงอินท์ที่เดินเข้ามาทีหลังพร้อมลูกหมูแกล้งแซวขึ้นยิ่งทำให้ธาราเขินอายเข้าไปใหญ่ 

"มาทานอาหารกันเถอะครับก่อนที่มันจะเย็นชืดจนไม่น่ากินซะก่อน"คิมหันต์ช่วยเบี่ยงเบนความสนใจจนทุกคนหันมาสนอาหารมื้อกลางวันที่ชายหนุ่มทำ 

"อืมอร่อยมากเลยนะคิมหันต์ มี๊ชอบมากเลยสลัดแซลม่อนเนี่ย พี่เอียนลองทานสิครับ"ลูกหมูชมคิมหันต์ก่อนจะตักไปป้อนสามีของตนที่นั่งข้างกัน พ่อเลี้ยงอินท์มองหน้าภรรยายิ้มๆก่อนจะกินที่ภรรยาป้อนเข้าปาก 

"อร่อยจริงด้วยยิ่งลูกหมูน้อยป้อนยิ่งอร่อยครับ" 

"หิ้ว หิ้ว เสี่ยวได้ใจเลยครับพ่อตา เล่นมุกนี้มันเชยไปแล้วนะครับ"บุคคลมาใหม่เอ่ยแซวพ่อตาของตน 

"ลุงอย่าแซวป๊าเค้ามากสิดูดิหูแดงหมดแล้วนั่น"ดินที่เดินเข้ามาก็หยอกป๊าของตัวเองอย่างสนุกสนาน 

"มาได้ไงเรา ไหนว่าจะมาอาทิตย์หน้าไง"พ่อเลี้ยงอินท์ถามลูกชายอย่างดินที่หอบหิ้วเด็กน้อยทั้งสองมาอย่างลำบาก 

"พอดีได้ข่าวว่าเห็บตัวใหญ่มันกล้ากลับมาหาน้องที่รักของดินไงป๊า ดินเลยมาจัดการมันเท่านั้นเอง"ดินพูดเสียงเย็นๆเพราะเคืองบิลลี่ไม่หายที่ทำให้ธาราต้องร้องไห้อีกแล้ว 

"อืม งั้นมานั่งทานข้าวก่อนมาวันนี้คิมหันต์ทำเมนูยำกับเมนูสลัดให้ทานวางเด็กๆไว้ที่เปลก่อนแล้วรีบทานซะก่อนที่ลูกจะตื่น"ลูกหมูชวนดินและบรูโน่ทานข้าว 

"ครับมี๊" 

"น่ารักวะมึงตัวโคตรแดงเลย แล้วลูกเราจะน่ารักแบบนี้ไหมวะ"ออสตินพูดขึ้น 

"ไม่วะคงไม่น่ารักแบบนี้ แต่จะน่ารักมากกว่านี้ล้านเท่า"คิมหันต์ตอบกลับอย่างนิ่งๆตามปกติของตัวเอง 

"คิกคิก"ธาราที่ได้ยินสามีคุยกันก็กลั้นหัวเราะเอาไว้เพราะธาราได้เห็นพี่ชายของตนตากระตุกใหญ่เลยเมื่อมีคนมาบอกลูกของตนน่ารักน้อย 

"ไม่มีทางซะละลูกของพวกแกยังไงก็สู้เบบี้น้อยของชั้นกับดินไม่ได้แน่นอน"บรูโน่พูดขึ้นก่อนจะโยนหมอนอิงใส่หัวของคิมหันต์ 

"โธ่พี่โน่ คอยดูลูกๆผมแล้วกันรับรองทั้งหล่อและน่ารักกว่าลูกพี่สามเท่าแน่"แล้วสงครามอวดลูกว่าลูกใครจะน่ารักกว่าก็เกิดขึ้นจนลูกหมูต้องห้ามทัพ 

"หยุดเลยนะเด็กๆไม่งั้นมี๊จะจับถ่วงแม่น้ำกันให้หมดเลย เถียงกันเป็นเด็กๆไปได้ นั่งลงแล้วทานอาหารต่อซะ" 

"เด็ดขาดมาก เมียใครเนี่ยน่ารักจัง"พ่อเลี้ยงอินท์หยอกเอินภรรยาคนสวยอย่างไม่แคร์สายตาลูกๆเลยซักนิดทำเอาทั้งลูกชยและลูกเขยต้องมองบนไปตามกันๆ 

"แหวะ เลี่ยนจังสงสัยรถบรรทุกน้ำตาลหกใส่แน่เลย ดูสิมดยังเดินเต็มพื้นบ้านเลยจะหวานเลี่ยนอะไรปานนั้น"ดินพูดแซวป๊าและมี๊ของตัวเองอย่างเนียนๆ 

"หึหึ อิจฉาหละสิ เจ้าบรูโน่มันไม่หวานใส่หละสิ" 

"ชิส์ เค้ากับบรูโน่หวานกันตลอดแหละป๊า นี่ว่าแต่พวกนายสามคนเหอะเมื่อไรจะมาขอน้องฉันซักที คิดจะกินฟรีไปอีกนานไหม"ดินพูดกับป๊าของตนก่อนจะหันไปถามบรรดาว่าที่น้องเขย 

"ก็จบงานพิเศษนี่แหละนะจะให้ย่ามาขอทันทีเลยเพราะเดี๋ยวไม่ทันการมดแมลงมันเยอะครับพี่สะใภ้"ซีโน่พูดขึ้นทำให้ธาราหน้าแดงหนักกว่าเดิมแต่เสียงมือถือของคิมหันต์ก็ดังขึ้นซะก่อนทำให้ทุกคนหันมามองกันเป็นตาเดียว 

RRRRRRRRR 

"ว่าไง จับหนูได้ไหม งั้นหรอดีมาก งั้นฉีดยาฮอร์โมนที่ฉันเตรียมไว้ได้เลยจะตามไปดูพรุ่งนี้"คิมหันต์สั่งการเสร็จก็วางสายแล้วเสียงมือถือของดินก็ดังขึ้นตามมา 

RRRRrrrr 

"ว่าไงจับได้ไหม  พวกแกมันไม่ได้เรื่องแค่นี้ก็จับมาไม่ได้งั้นแค่นี้แหละ"ดินอามรมณ์เสียที่ลูกน้องจับบิลลี่ไม่ได้เพราะมีคนช่วยบิลลี่ไปก่อนนั่นเอง 

"ไงครับพี่เมีย จับตัวสวะไม่ได้งั้นสินะครับ ถ้ายังไงพรุ่งนี้ผมของเชิญพี่เมียไปที่แล็ปผมหน่อยนะครับ ผมมีอะไรให้ดูพ่อตากับแม่ยายด้วยนะครับส่วนเด็กๆผมแนะนำให้ฝากใครเลี้ยงไว้ก่อนจะดีกว่านะครับ มันคงไม่ใช่เรื่องดีที่จะเอาเด็กไปห้องแล็ปที่มีแต่เชื้อโรค"คิมหันต์ยิ้มมุมปากให้กับธาราทำให้ธารารู้ทันทีว่าสามีอยากให้ตนเห็นอะไร 

เช้าวันต่อมา 

รถตู้ของคณะเดินทางก็มาถึงแล็ปทดลองของคิมหันต์ที่แอบเปิดไว้นานแล้วเพื่อศึกษาการสร้างมดลูกให้ผู้ชายสามารถท้องได้แต่ทุกครั้งก็มักจะเจอแต่กับความล้มเหลว คิมหันต์พาคณะทัวร์เดินชมห้องต่างๆก่อนจะมาหยุดลงที่ห้องห้องหนึ่งที่อยู่ลึกสุดของตัวอาคาร คิมหันต์เปิดห้องเข้าไปก็เจอกับหนูทดลองที่จับตัวมาได้เมื่อวานก่อนที่มันจะหนีข้ามชายแดน 

"นั่นมันบิลลี่ นายไปจับมันได้ที่ไหน"ดินถามอย่างตื่นเต้น 

"ที่ใกล้ๆชายแดนเมื่อวานนี้ครับพ่อผมส่งคนไปตะครุบตัวมันมาให้ผมครับก่อนที่มันจะลงเรือ"คิมหันต์ตอบยิ้มๆ 

"พี่ให้ฮอร์โมนเพศหญิงกับมันไปแล้วนะธารา ต่อจากนี้ก็ถึงตาเราแล้วพี่ยกห้องทดลองนี้ให้เราเลย" 

คิมหันต์พูดกับธาราที่กำลังทำตาเป็นประกายวิบวับแข่งกับดับเบิ้ลดอร์ แววตาของการเล่นสนุกที่พ่อเลี้ยงอินท์เองก็ไม่ได้เห็นมานาน ทำให้ทุกคนแอบไว้อาลัยให้บิลลี่กันอยู่ลึกๆ 

"ขอบคุณครับพี่คิมสำหรับของขวัญ รับรองผมไม่ทำให้พี่ผิดหวังแน่" 

ธารายิ้มอย่างชั่วร้ายก่อนหันไปมองอดีตคนรักที่นอนหลับไหลอยู่บนเตียงผ่าตัดอย่างไม่รู้ชะตากรรมของตน 

ความคิดเห็น