สวัสดีค่ะ ไรท์เป็นนักเขียนมือสมัครเล่น ใครที่หลงเข้ามาก็อย่าลืมคอมเม้นติเตือนให้นักเขียนคนนี้ได้พัฒนาฝีมือตัวเองด้วยนะค้าา ขอบคุณค่า

ชื่อตอน : [EP.4] ชายปริศณา?

คำค้น : ปริศณา ลาวา แฮปปี้

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ต.ค. 2562 15:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[EP.4] ชายปริศณา?
แบบอักษร

 

 

เช้ารุ่งของวันต่อมา

 

"นี่ มาสายนะเดี๋ยวนี้อ่ะ" เสียงใสหวานของหญิงสาวนามว่า บันนี่เอ่ยกระแซะเพื่อนสาวเบาๆ

 

"เธอก็ไปแซวมัน พูดยังกับว่าตัวเองมาเช้าตายล่ะ ฉันเห็นเพิ่งมาตะกี้ก่อนยัย แฮปปี้ไม่ถึง5นาทีด้วยซ้ำ" ฟอลเอ่ยว่ากระแนะกระแหนมบันนี่เบาๆ ทำไห้สงครามประสาทเกิดขึ้นอีกครั้งระหว่างหนุ่มสาวคู่นี้

 

แฮปปี้เดินเข้ามาหากลุ่มเพื่อนพลางกรอกตามองบนเเสดงสีหน้าเบื่อหน่าย 'เมื่อไหร่พวกมันจะญาติดีกันเนี่ย เดี่ยวแม่ก็จับคู่กันซะหรอก!'. แฮปปี้เอ่ยในใจเบาๆ

 

"พอๆ พวกแกนิ่ จะรักกันวันหนึ่งตะตายไม?!"ร่างบางเอ่ยว่าเบาๆพลางหย่อนก้นลงนั่งที่โต๊ะม้าหินอ่อนใต้ร่มไม้ใหญ่

 

"ชิ!? ท่าจะให้ฉันรักกะอีตาตุ๊ดนี่ ฉันขอบวชชีตลอดชีวิตเหอะ!"บันนี่เอ่ยพลางเหล่ตามองฟอลอย่างเหยียดๆ

 

"นี่ๆ ใครตุ๊ดกัน หล่อนนั่นแหละเฉิ่มอย่างนี้จะมีไครเอารึป่าวก็ไม่รู้ หึ!"ร่างสูงพูดพลางแค่นหัวเราะอย่างดูถูก ทำไห้บันนี่เตรียมจะแยกเขี้ยวใส่กันอีกครา ก่อนที่แฮปปี้จะเอ่ยขัดเสียก่อน

 

"โอ้ยยยย! นี่พวกแกช่วยรักกันวันหนึ่งไม่ได้รึงัย!"

 

"ไม่!!!/ไม่!!!"

 

ตอบสวนกลับอย่างพร้อมเพียง

 

แฮปปี้เบะปากอย่างประหม่า แล้วเอ่ยแซวนิดๆ

 

"ระวังเถ๊อะ เกลียดสิ่งใดมักได้สิ่งนั้น ฮ้ะๆ"

 

พร้อมหัวเราะอย่างสะใจ เมิ่อเห็นสีหน้าของเพื่อนหนุ่มเพื่อนสาวทั้ง2ทำสีหน้าเหลอหลา อย่างกลัวๆ เธอก็อยากจะรู้เหมือนกัน ว่าท่า2คนนี้รักกันจริงๆ คงจะพิลึกน่าดู ก่อนจะคิดอะไรเพลินๆ ก็มีเสียงทุ่มเอ่ยขัดจังหวะของทั้งสาม

 

"เอ่อ แฮปปี้"แฮปปี้หันไปมองตามเสียงพร้อมเพื่อนอีก2คนอย่างสงสัย

 

"คะ? " แฮปปี้ขานรับอย่าง งงๆ ผู้ชายคนนี้เข้ามาทักเธอเหมือนกับว่าเคยรู้จักกันมานาน แต่ติดตรงที่ว่าเธอจำเขาไม่ได้น่ะสิ 'ไครกัน?'

 

ร่างสูง มองคนตรงหน้าอย่างยิ้มๆ

 

"จำเราได้ไม ทิวไง?" ร่างสูงพูดพลางมองตาแฮปปี้อย่างสื่อนัยๆ

 

"เอ่อเราจำนายไม่ได้อ่ะ ขอโทษนะ" แฮปปี้ตอบพลางยิ้มแหย่ๆอย่างรู้สึกผิด ก็เธอไม่รู้จริงๆนิ่ ผู้ชายคนนี้อยู่ๆก็เข้ามาทักยังกับว่ารู้จักกัน นี่ถ้าไอ้ผัวที่บ้านรู้นะ เอาเธอตายเลย และประโยคที่ได้ยินเป็นประจำเวลาเธอคุยกับผู้ชาย

 

'ไปรู้จักกับไอ้เหี้ยนี่ตอนไหน!"

 

หึ นี่ดีนะ ที่ฟอลเป็นข้อยกเว้นเพราะรู้จักกันมาตั้งแต่มัทยมปลายและเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน ส่วนบันนี่เพิ่งรู้จักกันตอนเข้ามหาลัยใหม่ๆแต่ก็ไม่ไช่ว่าไม่รัก เพื่อนกันก็รักหมดแหละ

 

แต่ผู้ชายตรงหน้า

 

'ใครวะ'

 

"ไม่เป็นไร แต่สักวันแฮปปี้จะจำได้  ขอบคุณนะที่คุยกับเรา" ร่างสูงผิวขาวที่นามว่าทิวเอ่ยอย่างเศร้าๆพลางส่งสายตาที่ห่วงหาแปลกๆมาให้ ทำให้แฮปปี้ยิ้มแบบแหย่ๆ

 

"ไอ้หมอนี่สายตามันแปลกๆว่ะ แฮปปี้ แกไปรู้จักมันตอนไหนวะเนี่ย" ฟอลเอ่ยขึ้นหลังจากผู้ชายคนนั้นเดินจากไป

 

"แปลกยังงัยอ่ะ?". บันนี้สาวเฉิ่มประจำกลุ่มเอ่ยอย่าง งงๆ

 

"โอ๊ะ!? เฉิ่มอย่างนี้ถึงว่าล่ะไม่ทันใครเขาสักที ผู้ชายเขามองกันออกครับคุณเพี้ยนนน"

 

ร่างบางส่ายหน้าเบาๆกับความปากจัดของเพื่อนชาย

 

"ฉันก็จำไม่ได้เหมือนกัน ไม่คุ้นหน้าเลยด้วย ไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร"

 

ร่างบางเอ่ยอย่างกังวล

 

"งั้นต่อไปนี้แกต้องระวังนะเว้ย ฉันว่าไห้หมอนี่มันแปลกๆเผื่อเกิดเป็นโรคจิตขึ้นมาจะทำยังงัย"

 

ฟอลเอ่ยอย่างห่วงๆ

 

"ไช่ฉันก็คิดแบบไอ้ตุ๊ดนี่ว่านะ?"

 

บันนี่เอ่ยเสริมโดยไม่ลืมคำกระแนะกระแหนมฟอล

 

"แหม๋ๆ คำก็ตุ๊ดสองคำก็ตุ๊ด เดะพ่อจับหักคอดีมัย!"

 

"ก็นายมันตุ๊ดจริงๆนิ่ ผู้ชายอะไรสำอางยังกับจะไปประกวดมิสทีนไทยแลนด์"

 

''นี่เธอ!?''

 

''ทำไมจะทำไม!''

 

และจากนั้นทั้งสองก็ประกาศสงครามอีกครั้ง. แฮปปี้จึงได้แต่มองอย่างยิ้มๆกับความ ปัญญาอ่อนของเพื่อนตัวเอง แต่เธอก็อดสงสัยและกังวลกับเรื่องเมื่อครู่ไม่ได้จริงๆ

 

'ใครกันนะ?  เอ๊ะ! รึจะเกี่ยวข้องกับดอกไม้ช่อเมื่อวานรึป่าว'

 

 

ตกเย็น เวลา18.00น.

 

กึก กึก

 

เสียงเท้ากระทบพื้น ทำไห้ร่างบางที่นั่งเหมอลอย ได้ออกจากภวังค์ห้วงของความคิด เธอหันไปตามเสียงก่อนจะเจอ ร่างสูงโปรงของลาวาเข้ามา

 

"วันนี้เป็นงัยมั่ง เหนื่อยไม?"

 

แฮปปี้พูดขึ้นพลางเดินไปยังร่างสูง แล้วปลดเน็กไทค์ออก

 

"เหนื่อยสิ เดียวต้องไปมหาลัยเดียวต้องไปบริษัทแต่มาเห็นหน้าเมียตัวเองแล้ว หายเลยจ้ะ"

 

จ๊วบ

 

ร่างสูงพูดพลางก้มลงไปดูดปากล่างของคนตัวเล็ก

 

"เหรอ ดีแล้วล่ะ"

 

คนตัวเล็กกว่าเอ่ยพลางยิ้มบางๆ ทำไห้ลาวาคิ้วขมวด ด้วยความแปลกใจ

 

"เป็นอะไรไป แฮปปี้ ทำไมวันนี้ไม่ยิ้มล่ะ"

 

ร่างสูงเอ่ยถามอย่างห่วงๆ

 

"วันนี้มีคนมาทักน่ะ เขาถามว่าแฮปจำเขาได้ไม"

 

ร่างบางตอบอย่างใจเย็นก่อนจะจูงมือคนตัวสูงกว่ามานั่งพักที่โซฟา

 

"แล้วเตี้ยจำเขาได้ไมล่ะ"

 

แฮปปี้ส่ายหน้าเบาๆเป็นคำตอบ

 

ร่างสูงขมวดคิ้วก่อนจะพูดแหย่ไปว่า

 

"ไม่ไช่ไปแอบมีชู้เยอะเกินไปแล้วจำชู้ตัวเองไม่ได้หรอกนะ"

 

"บ้า!"

 

ร่างสูงและร่างบางอมยิ้มไห้กันก่อนลาวาจะโอบกอดอย่างปลอบใจ

 

"โอ๋ๆล้อเล่นๆงั้นไม่ต้องห่วงนะ เดียวพรุ่งนี้.วาจะไปเล่นด้วยที่คณะดีเผื่อมันมาอีก เดียวเค้าจัดการไห้"

 

"จะกัดเค้าอ่อ"

 

"บ้าวาไม่ใช่หมานะ!"

 

ร่างสูงพูดขึ้น โถ่พูดมาได้ว่าเขาจะกัดมัน ถ้าเกิดมันจะจีบจริงๆนะ เขาไม่กัดหรอกแต่จะกระทืบมันน่ะสิ

 

"5555จ้าๆ...รักวานะ"

 

ลาวาอมยิ้มกลับท่าทางอ้อนๆ ก่อนจะกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น

 

"รักเหมือนกันครับ"

 

เอางัยดีน้าาาา ผู้ชายคนนั้นคือไครกันหว่าา เดียวตอนหน้ามาเฉลยกันเนาะ ตอนนี้ไรท์ขอคอมเม้นเป็นกำลังใจเล็กๆน้อยก็พอน้า รักรีดเดอร์จ้า😘😍😀

ความคิดเห็น