ขอบคุณที่สละเวลาอ่านกันนะครับ อาจจะไม่ใช่สายหลักต่อสู้เก้บเลเวล อัพสเตตัส แต่ก็น่าจะพอให้ความบันเทิงกับพี่ๆ น้องๆ ได้บ้าง

#5 เรื่องภายในของปีศาจ (01) 18+

ชื่อตอน : #5 เรื่องภายในของปีศาจ (01) 18+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 882

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ส.ค. 2561 10:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#5 เรื่องภายในของปีศาจ (01) 18+
แบบอักษร

​.......................................

ทีออนเตรียมรับศึกศัตรูที่กรูกันเข้ามา  ทั้งอาวุธซัด  ทั้งโซ่  และยอดฝีมือมากมายที่มีทั้งดาบ หอก ทวน

เดินพลังมารขับไปที่มือทั้งสองหมุนวนมือทั้ง 2 ข้างตามเข็มนาฬิกาก่อเกิดม่านพลังไอมารที่แข็งแกร่ง ศาตราวุธต่างถูกดูดเข้ามาทีม่านพลัง  อาวุธไม้และโลหะธรรมดาล้วนแหลกสลายในม่านพลังที่คล้ายน้ำวนนี้   ยกเว้นยอดฝีมือบางคนรั้งอาวุธเองไม่ให้โดนดูดเข้าไป

ท่านี้คือฝ่ามือกะโหลกมารท่าที่ 6 •ม่านโครงกระดูก• !!

ไอแห่งความตายเย็นยะเยือกรอบๆ ทีออนแผ่ออกเป็นดำอ่อนเป็นรูปซากกระดูก.....ส่วนบริเวณโดยรอบกลับร้อนเหมือนอากาศอบอ้าวก่อนจะก่อเกิดพายุฝน

ทีออนไม่รู้ว่าศัตรูจะมีอาวุธอะไรซ่อนกันอยู่อีก  และมีกำลังซ่อนอยู่เท่าไหร่  หากโดนล่อหน้าจู่โจมหลัง  ถ้ามีจริงหวังว่าซินดี้จะสกัดไว้ได้  ทางเดียวที่จะต่อรองหากมีศัตรูล้อมเข้ามา ......

คือฝ่าไปจัดการตัวพวกหัวหน้า!!

แต่มันก็เหมือนวัดดวง  หากคนข้างบนไม่ใช่หัวหน้าในปฏิบัติการนี้ของพวกมัน  ก็เท่ากับทิ้งช่องว่างให้พวกมันรุมซินดี้และมารีเอนรี่ได้สบายเลย ... นี่ไม่ใช่เวลามาคิด  มันต้องกล้าตัดสินใจ

ทีออนทำใจให้สงบ  จำได้ว่าตอนอยู่กับครอบครัวในชาติก่อนนั้นเคยว้าวุ่นกระวนกระวายสมัยเรียนมหาวิทยาลัย  ตนหาข้อมูลและของมาทำรายงานสำคัญไม่ทัน  ร้อนรุ่มโวยวายกับคนในบ้าน  พ่อไม่พูดอะไร  แต่แม่และยายให้รู้กับลมหายใจเข้าออกของตนเอง  มันคือสมาธิ  ในทางพุทธนี้เรียกว่าอาณาปานสติ  แต่ในศาสนาอื่น ก็มีการกำหนดจิตทำสมาธิเช่นกัน  จากนั้นตนก็หาวิธีแก้ไขรายงานนั้นแบบเฉพาะหน้าได้  .... โดยการเข้าพบอาจารย์แล้วแจ้งว่างานมีปัญหาตนขอทำส่งใหม่  จะหักคะแนนก็ไม่เป็นไร  อาจารย์เห็นเข้ามาบอกันตรงๆ จึงอนุญาตให้ส่งช้าออกไปอีกได้

ทีออนฝึกวิชาพลังได้ไว(ถ้าไม่นับการตาย) เพราะเหตุผลนี้

ยามรู้ลมหายใจเข้าออกก็นึกได้ว่าตนมีวิชาระยะไกลอยู่  ไม่รอช้ารวมพลังชั่วพริบตาสะบัดฝ่ามือออกไปด้วยท่า

•ส่งวิญญาณ• ....เป็นท่าที่ 3 ในฝ่ามือกะโหลกมาร

กลุ่มก้อนพลังรูปหัวกะโหลกมารพวยพุ่งไปที่หน้าผาที่ไม่สูงเท่าไหร่นัก

ตูม.ม.ม.ม.ม.ม.ม.ม.ม.ม.ม.ม.ม.ม.ม.ม.ม.!!!!!!!

หินผาแตกกระจาย  คล้ายการระเบิดผาหินเพื่อทำถนนแต่รุนแรงกว่ามาก  แน่นอนมันไม่ใช่การระเบิดที่คำนวณด้วยวิศวกร  หินผาแตกกระจายฝุ่นตะหลบ  พวกที่อยู่ข้างบนพากันหลบตั้งแต่พลังพุ่งเข้า  ส่วนพวกข้างล่างวิ่งหนีหาที่หลบภัยซ่อนตัวกันแล้ว

เศษหินและดินที่กระจายไม่กระเด็นเข้าที่ซินดี้ มารีเอนรี่และตัวรถ  เพราะทีออนดูดเศษหิน  ฝุ่น และดินไปที่มือซ้ายของตน  พลังรอบๆ มือทำลายทุกสิ่งที่ดูดเข้ามา

นี่คือท่า •กระชากวิญญาณ• ท่าที่ 5 นั่นเอง

สู้ครานี้ทีออนใช้ถึง 3 ท่าในการเอาตัวรอด  ไม่ว่าศัตรูจะดูไม่กล้าแกร่งที่สุดอะไรนัก  แต่ถ้าตนมีภาระต้องปกป้องจะไม่ประมาทเด็ดขาด ...นี่ยังไม่รู้จุดประสงค์ฝั่งตรงข้ามชัดเจนนัก  การกรูเข้ามาโจมตีเมื่อสักครู่เองก็เหมือนอีกฝั่งไม่ได้ลงมือหมายเข่นฆ่าเท่าไหร่  ดังนั้นจึงยังไม่มีใครตาย

ถ้าทำขนาดนี้แล้วยังไม่เลิกรา....คงต้องให้มีตายกันมั่งล่ะนะ

เสียงตระโกนกังวานดัง “ทุกท่านหยุดมือ!!”

ทุกคนหันไปทางต้นเสียง  ผู้พูดยุติศึกคือยาอิด 1 ใน 12 ยอดกระบี่แห่งมหาวิหาร อารามกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นั่นเอง

ณ เทือกเขาสำนักกระบี่อาชาวิเศษ

ทีออนตามเรื่องไม่ทัน  ตนกำลังงงกับสภาพการณ์ตอนนี้  พวกตนได้รับการรองรับบนโต๊ะในอุทยานชมทิวทัศน์ของสำนัก  ผู้คนมากมายที่สู้ด้วยเมื่อเช้า ยามนี้บ้างก็กำลังฝึกกระบี่ที่ลานด้านล่างเสียงฮื่อ ฮ่า  ดังมาถึงข้างบน

“รีฮานมองคนไม่ผิดจริงๆ ยาอิดถ้าเจ้ามาช้าอีกนิดศิษย์ข้ากับหลานข้าคงพากันตายหมด”...เจ้าสำนักพูดไปยิ้มไป  คนผู้นี้มีทีท่าน่าเกรมขาม แต่แฝงแววอบอุ่น  เป็นชาวนันฑรา เผ่าปีศาจเพียวๆ ไม่มีชาติอื่นผสม ตัวสีม่วงเทาผมสีเงิน  หูแหลมแต่ไม่ยาวเหมือนเอลฟ์  มีคมเขียว ....

[อย่างกับซัคคิวบัส หรือแวมไพร์ในเกมแฟนตาซีเลย  ถ้าหูยาวหน่อยนี่ก็ดาร์คเอลฟ์ในเกมเลยล่ะ] ทีออนได้แต่คิดในใจ


ทีออนรวมรวมสติลำดับเหตุการณ์โดยสรุป.....เจ้าสำนักกระบี่อาชาวิเศษนาม ฟาซิอาน เป็นเพื่อนกับพระสนมรีฮาน  และอีกหลายคนในปาร์ตี้ผู้กล้า  รวมทั้งรู้จักผู้คนที่ร่วมผลักดันการปราบจอมมารด้วย....ตอนนั้นยาอิดยังเป็นเด็ก  แต่ก็ฝึกวิชากระบี่แล้ว

หลังจบศึกปราบลอร์ดปีศาจองค์ก่อนที่สถาปนาตนเป็นราชา  หมายรวบรวมยึดอาณาจักรทั้งมวล พร้อม 7 อสูรศักดิ์สิทธิ์กับพวกมังกรตามวิชาเรียนประวัติศาสตร์ในชั้นเรียนแล้ว....

พบว่าทายาทราชาปีศาจ  ราชธิดาของอาณาจักรนี้ที่เคยร่วมมือกับผู้กล้านั้นนามจูเกอเซีย   ได้ขอขึ้นปกครองเห็นลอร์ดโดยการสนับสนุนจากผู้กล้าราชาวีรชน   ทำให้พี่น้องในราชสกุลไม่อาจมีปากเสียง  แต่ที่คนไม่รู้คือนางต้องแลกด้วยร่างกายนางกับองค์เหนือหัวผู้ปกครอง 5 อาณาจักร  ซึ่งนางเป็นคนเสนอตัวเองโดยให้หย่าขาดกับสามีที่เป็นมือกระบี่หรือก็คือท่านฟาซิอานท่านนี้นี่เอง

ลูกๆ นางรับไม่ได้และรักพ่อมากจึงตามพ่อมาตั้งรกรากเปิดสำนักที่เทือกเขาชายแดนแห่งนี้...  ปีแรกๆ เหนือหัวเสด็จมาเยี่ยมพระนางจูเกอเซีย   บ่อยๆ  เพื่อมาตรวจเยี่ยมการบริหารแท้จริงแล้วก็มาร่วมเสพสวาทหลับนอนกับในวังนั่นเอง

เจ้าสำนักเป็นคนหนึ่งที่โดนราชาวีรชนนี้ช่วงชิงคนรักไป  ยาอิดเป็นคนที่เรียนกระบี่  มอบตัวให้ทวยเทพพระเป็นเจ้ารับใช้มหาวิหารอารามฯ  เพื่อคุณธรรม  ยาอิดเติบโตมาด้วยการรู้ความจริงภายใต้ภาพลวงในแบบเรียนบังคับของโรงเรียน

ราชาวีรชนผู้นี้แม้ปกครองด้วยใจเที่ยงธรรม  ปกครองแบบไม่สูบทรัพย์เอากับคนยาก  ทั้งยังหาทางบริหารพัฒนาสารพัดสิ่งให้โลกนี้  แต่เขาไม่มีสิทธิ์ช่วงชิงภรรยาผู้อื่นไปครอบครอง....

แม้เราจะพบชนชั้นสูงพึงพอใจสาวโสดผู้ใด  มักสู่ขอทาบทามเชิงบังคับกับครอบครัวหญิงสาวนั้นแล้วนำมาแต่งงาน   แต่เราจะไม่เห็นชนชั้นสูงไปฉกชิงหญิงที่มีสามีแล้วมาเป็นภรรยาให้อายคน

ราชาวีรชนออกกฎหมายสารพัดในการละเมิดการบีบบังคับหญิงสาวแต่งงานของพวกคหบดีเศรษฐีและขุนนางชนชั้นสูง  แต่ตนกลับลักเอาภรรยาคนอื่นไม่เว้นกระทั่งมิตรสหายไปครอบครอง.....นับว่าย้อนแย้งในการกระทำนัก

ทีออนและพวกคือความหวัง ตำราวิชากระบี่นี้หลุดออกมาได้  เห็นชัดว่าคนในหลายคนลอบรู้เห็นเป็นใจหาช่องทางนำออกมาให้เจ้าสำนัก.....แล้วรองผู้ว่าการเมืองศูนย์กลางล่ะ....เขาไม่รู้และให้รู้ไม่ได้ด้วย

ถึงตรงนี้ซินดี้กับทีออนกินอาหารรับรองบนโต๊ะอย่างสบายใจได้แล้ว

ยกเว้นมารีเอนรี่  นางนั่งตัวเกร็ง  คนตรงไปตรงมาเช่นนางไม่รู้จะวางตัวยังไง  นางและพ่อภักดีราชสำนักและองค์เหนือหัว  แต่บทสนทนาของคนพวกนี้นี่มันกบฏชัดๆ  ถ้าทำอะไรผิดพลาดไปมีหวังคนพวกนี้ต้องไม่ปล่อยตนกลับออกไปแน่....ตอนนี้นางเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าการมาของนางนั้น  คิดถูกหรือไม่

ทีออนสบายใจขึ้น  เพราะจากที่คิดว่าต้องเดินทางหัวเดียวกระเทียมลีบกับซินดี้  ยามมีกลับมีสปอนเซอร์รายใหญ่เป็นแบคอัพให้  เรื่องเงินทองกับที่ซุกหัวคงไม่ต้องลำบาก  และมีขุมกำลังคอยสนับสนุน  เป็นไปตามคิดเกือบทุกอย่างจริงๆ.............ยกเว้นเรื่องยาอิด............ที่ตนคิดหัวแทบแตกตอนแรกว่าจะเอายังไงกับเขา  นี่กลับได้มาเป็นพวกซะงั้น  พวกที่ทรงพลังซะด้วย..

ทีออนพลันนึกได้ว่าเดิมตั้งใจจะให้มารีเอนรี่เลือกด้วยความตั้งใจของตนเอง  ว่าจะร่วมกับตนมั้ย  แต่ตอนนี้เรื่องมันมาถึงขั้นกบฏแล้ว  ปล่อยนางกลับออกไปไม่ได้   ไอ้จะไม่ให้เข้าร่วมฟังแผนแต่แรกนั้นก็ลืมไป  มาคิดได้ก็สายไปแล้ว  อย่างว่าล่ะ  คนเราแม้รู้เหตุ รู้ผล รู้ว่าอะไรสมเหตุสมผล  แต่ชีวิตทั้งคนทั้งสัตว์เองก็ไม่ได้ทำตามความสมเหตุสมผลเสมอไปหรอกนะ  ตนรู้ดีเพราะคนก็เป็นมาแล้ว สัตว์เล็กสัตว์ใหญ่ก็เป็นมาหมด

สงสัยต้องทำให้ข้าวสารเป็นข้าสุกซะแล้ว (สำนวนเก่าแก่ ใช้กรณีที่จะทำให้หญิงสาวเป็นคนของตนโดยสมบูรณ์จากการหลับนอนเสพสม)

ถึงจะคิดแบบนั้นแต่ทีออนก็อดตื่นตาตื่นใจไม่ได้  สาวน้อยสาวใหญ่ที่นี่ไม่ธรรมดา   ไม่ว่าจะทรวงอก ก้น  อื้อหืม ..มันน่านัก.......ไม่ได้ๆ ทีออนพลันนึกได้ว่าเจ้าของสถานที่โดนแย่งเมียไป  ย่อมต้องเกลียดการกระทำเช่นนี้  ยิ่งตนไม่รู้ว่าสาวๆ ในนี้ลูกเขาเมียใครมั่ง  ขืนทำอะไรผิดพลาดไปเรื่องจะยาว.....

พอนึกถึงจุดนี้ก็มุ่งเป้ากลับไปที่เรือนร่างอันบอบบางอกนิดก้นหน่อยของมารีเอนรี่  ว่าจะซัดกลางวันนี้ล่ะ  ตอนเย็นๆ จะได้เชื่องว่าง่าย......เอ ไอ้ได้แอ้มสาวแล้วสาวจะเชื่องนี่ มันก็ไม่ทุกคนล่ะเนาะ...

ซินดี้เห็นทีออน  พอจะรู้ว่าทีออนคิดอะไร

“พี่มารีเอนรี่จะยอมเชื่องจริงเหรอคะ”...ซินดี้นี่ชอบถามอะไรที่เบรกฝันของทีออนซะจริง  แต่นางก็ถามเบรกได้น่าคิดทุกครั้ง  กล่าวต่อว่า

“ถ้านางเชื่อง  ..ข้าเห็นว่าควรให้นางฝึกวิชากระบี่เทพีล่องนภาสักหลายท่านะคะ  ไม่งั้นภายหน้านางจะเป็นจุดอ่อนหลักของพวกเรา”...

ซินดี้กล่าวมีเหตุผลแต่ต้องทำให้นางถูกสยบก่อนล่ะ....จริงๆ มันก็มีวิธีอื่นนั่นแหล่ะ  แต่พ่อพระเอกดุ้นเขื่องของเรามันกระสันเป็นการส่วนตัวล่ะนะ  ยิ่งทำค้างไว้เมื่อเช้าด้วย

ทีออนไปห้องของตน  คว้าจูงมารีเอนรี่ไปด้วย  ส่วนซินดี้ไปหาเจ้าสำนักและยาอิดคุยเรื่องวิชากระบี่


ทีออนทำขั้นตอนเดิมเมื่อเช้า  โดยวางมารีเอนรี่ลงบนโต๊ะในห้อง  มารีเอนรี่ดิ้นรนเล็กน้อยก่อนลงมือ  แต่ตอนนี้นิ่งแล้ว...ก็ไม่นิ่งเท่าไหร่นะมือปัดป่ายลูกคลำและจิกทีออนทั้งผม ไหล่ หลัง  น้ำจากช่องสวาทไหลนองลงมาที่ก้น

“ทีออน ข้า..ข้า กลัว.....มันต้องทำกับคนรักนะ...ข้า”

“ท่านไม่รักข้าท่านจิกหัวข้ากดที่เนินสวาทท่านทำไมทั้งเมื่อกี้และเมื่อเช้า  นั่นน่าจะเป็นส่วนสำคัญที่สุดที่ท่านหวงนะคุณหนู”

“คือ..คือ...ข้า....”

“ไหนจะอกถันของท่าน  ท่านมองข้าจับข้าดูดมันไม่มีทีท่าว่าจะห้ามหรือผละออก”

“น..น..นั่นมัน...”

“แล้วตอนข้าจูบท่าน  ไม่รักข้าแล้วบดปากแลกลิ้นกับข้าทำไม  หรือได้จูบนี้ทำกับใครก็ได้..”

“..นั่นจูบแรกนะข้า...แม้แต่ข้างล่าง..น...น..นั่นก็สัมผัสแรกของข้า”

“งั้นท่านก็รักข้าไม่มากก็น้อยแล้วล่ะ”

ทีออนไล่บี้จนมารีเอนรี่หมดปัญญาโต้ตอบได้แต่โต้กลับด้วยการจูบอุดปากทีออนให้หยุดจี้นางได้แล้ว .... ตามจริงนางสามารถย้อนถามทีออนได้ว่า <แล้วท่านรักข้ารึเปล่า> แต่เชื่อเถอะสภาพนี้นางคิดอะไรไม่ออกหรอก

ได้เวลาแล้ว  ทีออนเตรียมใส่แท่งเขื่องลงไป  ทีออนหอมแก้ม ไวร้คอ ขบหู และจูบมารีเอนรี่สลับไปมาไม่ให้นางก้มลงไปสนใจเรือดำน้ำโมบิดิกที่มาจ่อปากถ้ำอู่เรือ  ทีออนเอาไปแตะแล้วงัดถูขึ้นลงกับขอบปากช่องและเม็ดละมุดจุดกระสัน

ปึ้ง!! “ช้าก่อน!!”


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว