facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Sex!! เซ็กส์ระหว่างกูกับมึงมันคืออะไรว่ะ ep12 ภาค2 END

ชื่อตอน : Sex!! เซ็กส์ระหว่างกูกับมึงมันคืออะไรว่ะ ep12 ภาค2 END

คำค้น : นาวิน.กองทัพ.เลว.เถื่อน.โหด

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 06 เม.ย. 2564 23:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Sex!! เซ็กส์ระหว่างกูกับมึงมันคืออะไรว่ะ ep12 ภาค2 END
แบบอักษร




ผมนั่งเฝ่าไอ้นาวินอยู่ในห้องพักคนไข้ตั้งแต่มันถูกส่งตัวมา  ผมได้แต่นั่งมองดูสภาพมันที่ตามตัวมีแต่รอยฟกช้ำ  ตรงหัวมีผ้าก็อซพันไว้

"ไอ้ธัณกับพวกถูกจับเข้าคุกไปแล้วนะ" ไอ้เป้เดินเข้ามาบอก


ตั้งแต่ออกมาจากโกดัง  ผมไม่เข้าไปยุ่งเรื่องของพี่ธัณเลย  ปล่อยให้พวกไอ้เป้จัดการ

"อืม... ขอบใจมึงมาก" ผมพูดกับไอ้เป้โดยสายตาก็มองไอ้นาวินที่นอนหลับอยู่บนเตียง

"โชคดีที่ไอ้นาวินมันหัวไว้โทรหาพวกกู ถึงได้รู้ว่าพวกมึงอยู่ที่ไหน" ผมนั่งฟังไอ้เป้เงียบๆ  มันเดินมาตบไหล่ผม2-3ที  ก่อนเดินออกไปนอกห้อง


ผมมองใบหน้าไอ้นาวินอย่างเหม่อลอย  เวลาผ่านไปนานแค่ไหนผมไม่รู้

"อืม..." ไอ้นาวินเริ่มขยับตัวเล็กน้อย

"ไอ้นาวิน!" ผมเรียกชื่อมันอย่างดีใจ  กดปุ่มเรียกพยาบาลให้เข้ามาดูอาการมัน

"น้ำ... ขอน้ำ..." น้ำเสียงแหบแห้งเอ่ยขอน้ำ  ผมรีบรินน้ำใส่แก้วให้มันทันที  แล้วประคองให้หัวสูงขึ้นเพื่อจะได้ดื่มน้ำง่ายๆ


หลังจากดื่มน้ำเสร็จ  ไอ้นาวินค่อยๆลืมตาขึ้นช้าๆ สิ่งแรกที่มันทำคือยิ้มให้ผมอย่างอ่อนโยน

"กูดีใจที่มึงปลอดภัย" ไอ้นาวินบอกเสียงแหบๆ  ผมยิ้มให้มันบางๆ

"ขอบใจที่ไม่ทิ้งกู" พูดจบ  ผมกับมันก็มองหน้ากันเงียบๆ




ไอ้นาวินพักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล3วัน  ตอนนี้ก็กลับมาพักผ่อนอยู่บ้านแล้ว

"กูรู้สึกเจ็บท้องจังเลยวะ" ไอ้นาวินทำเสียงเจ็บมาก  ผมเลยรีบเข้าไปหามัน

"เจ็บมากมั้ยว่ะ!" ผมถามไอ้นาวินด้วยเสียงตกใจและเป็นห่วงสุดๆ

"เจ็บมากเลยวะ" ไอ้นาวินกอดเอวผมไว้  ใบหน้าหล่อซุกตรงหน้าท้อง  ผมมองท้องไอ้นาวินที่มันบอกว่าเจ็บด้วยสายตาเป็นห่วง

"หึ" ไอ้เป้หัวเราะในลำคอพลางยกยิ้มเจ้าเล่ห์

"ไอ้นาวินแม่งเจ้าเล่ห์" ไอ้ซิวว่าไม่จริงจังนัก


ผมขมวดคิ้วไม่เข้าใจ  ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อคิดได้

"ไอ้นาวินมึงหลอกกูหรอ"

"กูไม่ได้หลอก กูเจ็บจริงๆ" มันทำท่าเจ็บจริงๆ  ผมมองท่าทางของไอ้นาวินอย่างสงสัย

"เดี๋ยวกูไปเอายามาให้กิน" พูดจบผมก็เดินขึ้นชั้นสองเพื่อไปเอายาให้ไอ้นาวิน


พอละสายตาจากผม  ไอ้นาวินก็เดินไปตบหัวไอ้ซิวจนหน้าทิ่มกับโต๊ะ

"โอ๊ย! ทำเหี้ยอะไรของมึงว่ะ!" ไอ้ซิวหันมาว่าใส่ไอ้นาวิน

"กูต่างหากที่ต้องหงุดหงิด มึงนี่แม่งเสือกทุกที กูจะอ้อนเมียกูสักหน่อย" ไอ้นาวินว่าไอ้ซิวอย่างเซ็งๆ

"ตอแหลอย่างมึงอ่ะ เดี๋ยวมันก็รู้" ไอ้ซิวเบะปากใส่อย่างหมั่นไส้  ไอ้นาวินเลยตบหัวไปอีกรอบ

"แล้วที่มึงบอกกูไว้ตอนอยู่โรงพยาบาลว่าไง" อยู่ๆไอ้เป้ก็ถามขึ้นมา

"กูว่าจะทำคืนนี้เลย" ไอ้นาวินยิ้มเจ้าเล่ห์ ไอ้ซิวมองด้วยหางตาเพราะพวกมันรู้กันอยู่




ช่วงกลางดึกอยู่ๆไอ้นาวินก็เจ็บท้องมาก  ผมกับพวกไอ้เป้ต้องช่วยกันพยุงมันลงมาเพื่อไปหาหมอ

"กูไม่เป็นไร... เดี๋ยวก็หายแล้ว" ไอ้นาวินพูดเสียงเหนื่อยหอย  ผมมองอาการของไอ้นาวินอย่างกังวล

"ไม่ได้! มึงต้องไปหาหมอ" ผมพูดแค่นั้นแล้วพยุงไอ้นาวินลงบันไดมาคนเดียว  ส่วนไอ้เป้กับไอ้ซิวก็แค่ยืนดูเฉยๆ

"มึงว่ามันจะง้อไอ้กองทัพสำเร็จมั้ย" ไอ้ซิวถามไอ้เป้

"คงมั้ง" ไอ้เป้ตอบแค่นั้นแล้วเดินเข้าบ้านไปพร้อมไอ้ซิว


ผมพาไอ้นาวินมาถึงรถ  เปิดประตูให้มันเข้าไปนั่ง

"!!!" แต่ไอ้นาวินกับดึงผมเข้ามานอนทับตัวมัน

"ไอ้นาวินเล่นไร!" ผมถามมันด้วยน้ำเสียงตกใจ  พยายามลุกออกจากตัวมัน

"กูเจ็บ..." มันเว้นช่องว่างไว้  สายตาสั่นไหวแสดงออกว่าเจ็บจริงๆ

"เจ็บที่ไม่มีมึงในชีวิตอีก..." ผมนิ่งเงียบกับคำพูดของมัน

"ให้โอกาสกูอีกสักครั้งได้มั้ย" คราวนี้มันถามผมด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน


ผมมองหน้าไอ้นาวินพลางคิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น


ถ้าผมยังมีทิฐิ แล้วถ้าเหตุการณ์แบบนั้นเกิดขึ้นอีก ถ้าเรา2คนไม่มีใครลอด ผมคงเสียใจที่ผมกับไอ้นาวินยังเป็นแบบนี้


"กูให้โอกาสมึงตั้งแต่มึงมาช่วยกูแล้ว" ผมยิ้มบอกบางๆ  ซึ่งพอไอ้นาวินได้ยินก็ยิ้มหน้าบานทันที

"ไอ้นาวิน!" ผมอุทานอย่างตกใจ  เมื่ออยู่มันก็กอดผมไว้แน่น  แล้วพลิกตัวผมให้มานอนใต้ร่างมัน

"กูขอนะ" ไอ้นาวินขอน้ำเสียงอ้อนๆ  ผมจ้องหน้ามันด้วยใบหน้าแดงๆ

"ไอ้บ้า! นี่มันข้างนอก" ผมว่ามันไม่จริงจังนัก

"ไม่ต้องห่วง กูให้ไอ้นิคพาคนงานออกไปข้างนอกหมดแล้ว ที่นี่เหลือแต่มึงกับกู แล้วก็ไอ้เป้กับไอ้ซิว ซึ่ง...มันก็คงทำแบบที่เรากำลังจะทำกัน" ไอ้นาวินยิ้มเจ้าเล่ห์  ผมเลยทุบไหล่มันไปทีนึงเพราะความหมั่นไส้

"ถ้ากูไม่ยอมแหละ" ผมลองถามมันดู

"กูก็ไม่บังคับ" มันตอบกันมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง


ผมมองดวงตาของไอ้นาวิน

"กูอยากดูสวนดอกกุหลาบที่มึงปลูกให้กู" ผมยิ้มบอกมันบางๆ  ไอ้นาวินก็ยอมปล่อยผมดีๆ

"มึงรู้ได้ไงว่ากูปลูกให้มึง"

"มึงไม่ชอบทำอะไรยุ่งอยาก เรื่องที่มึงจะปลูกดอกไม้ยิ่งไม่มีทาง ถ้าไม่ใช่เพราะกู" เพราะตอนเด็กมันก็มาปลูกดอกไม้เพราะผมเหมือนกัน

"หึ กูยอมแพ้มึงเลย" มันว่าพลางยิ้มบางๆแล้วผละออกจากตัวผม




ผมกับไอ้นาวินเดินมาตามทางจนมาถึงสวนดอกกุหลาบที่มันปลูกให้

"กูชอบนะ ขอบใจที่รอกู" ผมนั่งลงมองดูดอกกุหลาบตรงหน้าที่บานสวยเต็มที่

"มึงยังรอกูเลย" ไอ้นาวินพูดพลางนั่งลงซ้อนหลังผม  มันกอดผมจากทางด้านหลัง

"กูรักมึงนะ" ไอ้นาวินกระซิบบอกเบาๆ  คำพูดของมันทำหัวใจผมเต้นแรงทุกครั้ง

"กูก็รักมึง" ผมบอกไอ้นาวินกลับเบาๆเช่นกัน


เรา2คนนั่งอยู่อย่างนั้นพักนึง

"ไอ้กองทัพ..." ไอ้นาวินเรียกชื่อผม

"หืม?..." ผมหันมองพลางขานรับ

"แต่งงานกับกูนะ" คำพูดจริงจังของไอ้นาวินทำผมนิ่งอึ้ง  คำพูดที่ผมไม่คิดว่าจะได้ยิน  ตอนนี้ไอ้นาวินกำลังบอก...  มันกำลังขอผมแต่งงาน...

"พูด...ใหม่อีกทีดิ" ผมถามมันด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ  น้ำตาเม็ดใสหยดลงบนหลังมือหนา

"แต่งงานกันนะ... แต่งงานกันนะ... แต่งงานกับกูนะ!" ไอ้นาวินพูดคำเดิมซ้ำๆไปมา  ผมยิ้มทั้งน้ำตาเมื่อได้ยินชัดเจนทุกคำพูด

"กูแต่ง... ฮึก... กูแต่ง!" ผมพยักหน้าตอบตกลง  ความอุ่นร้อนตรงเสื้อด้านหลังทำให้ผมรู้ว่าไอ้นาวินกำลังร้องไห้อยู่




หลังจากนั่งอยู่ในสวนพักใหญ่  ตอนนี้ทั้งผมและไอ้นาวินก็มาอยู่ในห้อง

"อืม..." ลิ้นร้อนสอดเข้ามาในโพรงปาก  ไอ้นาวินผละออกนิดเพื่อมองหน้าผม

"อย่าทิ้งกูไปอีกนะ" มันบอกผมเสียงเบา

"มึงก็อย่าทำให้กูเจ็บอีกนะ" ผมบอกมันเสียงเบาเช่นกัน

"ไม่มีวัน กูจะไม่ทำให้มึงเจ็บอีกแล้ว" พูดจบมันก็ก้มลงจูบผม  ลิ้นร้อนเกี่ยวตวัดในโพรงปาก  น้ำใสไหลลงตรงมุมปาก

"อืม..." ผมครางแผ่วเบาเมื่อมือหนาสอดเข้ามาใต้เสื้อ  นิ้วเรียวสะกิดยอดอกชูชันท้ามือ

"อะ!..." ผมหลุดร้องออกไปเพราะความเสียวซ้าน

"ฮืม..." ไอ้นาวินครางด้วยน้ำเสียงพอใจ  มันผละริมฝีปากออกมาชิมยอดอก  เสื้อยืดถูกมันถอดออกจากตัวผมง่ายๆ  ก่อนจะปลดกางเกงขาสั้นพร้อมชั้นใน  แล้วผละตัวลงจากเตียงเพื่อถอดของตัวเอง

"ดูกี่ครั้งก็ไม่เบื่อ" ไอ้นาวินยกยิ้มเจ้าเล่ห์  นิ้วเรียวกดตรงช่องทางรักโดยที่ผมไม่รู้ตัว

"อะ! อ๊ะ!" ผมสะดุ้งตกใจกับการกระทำของคนด้านบน

"หึหึ" ไอ้นาวินหัวเราะชอบใจกับท่าทางของผม

"ไอ้เหี้ยนาวิน! ถ้ามึงยังเล่นแบบนี้ กูจะไม่ให้มึงแล้วนะ" ผมว่ามันด้วยน้ำเสียงดุๆอย่างเขินอาย

"โอเคๆ กูไม่แกล้งมึงแล้วก็ได้" มันบอกพลางก้มลงมาจูบปากผม  แล้วขบเม้มซอกคอสร้างรอยแดงไว้ทั่วต้นคอ

"กองทัพ... รักมึงนะ..." ไอ้นาวินกระซิบบอกข้างหู  ผมยกมือกอดรอบคอไอ้นาวิน

"กูรู้แล้ว" ผมยิ้มบางๆตอบมัน  แล้วดึงให้ใบหน้าไอ้นาวินลงต่ำเพื่อจูบ

"เมียกูขี้ยั่ว" ไอ้นาวินกัดฟันข่มอารมณ์ที่กำลังประทุษขึ้นเรื่อยๆ

"ผัวกูก็ขี้เอา" ผมเลยแหย่มันไปอีก

"ทนไม่ไหวแล้วโว้ย!" ไอ้นาวินตะโกนออกมาเมื่อมันหมดความอดทน  ผมเบิกตากว้างเพราะความซวยจะมาตกที่ผม

"อะ! อ้า! ไอ้นาวิน... กูเจ็บ... อึก..." ผมกัดฟันข่มความเจ็บ  เพราะไอ้นาวินกดแก่นกายเข้ามาที่เดียว  ทำให้ช่องทางที่ไม่ได้ผ่านศึกมานานมีเลือดซิบ

"มึงทำกูหมดความอดทนเองนะ" ไอ้นาวินกัดฟันข่มตัวเองไม่ให้ขยับ


ผมจิกเล็บลงบนไหล่แกร็ง  มันคงเห็นผมเจ็บมาก  เลยก้มลงมาดูดดึงยอดอกผมเพื่อเบนความสนใจ  ส่วนมือหน้าอีกข้างก็หยอกล้อกับแก่นกายผม

"อะ อ้า อืม... อ๊ะ"  ผมร้องครางเมื่อความเสียวซ้านมาแทนที่ความเจ็บ

"ฮืม... อ้า..." ไอ้นาวินร้องคราง  มันเริ่มขยับเอวช้าๆเพื่อให้ผมปรับตัวได้

"ไอ้นาวิน อ้า... อะ! อ้า... อึก..." ผมกัดฟันเพราะความเสียว  ไอ้นาวินเริ่มขยับเอวเร็วขึ้นเรื่อยๆ 2มือสอดใต้ขาพับ  ตัวผมขยับโยกไปมาตามแรงกระแทกใส่ของไอ้นาวิน

"กองทัพ... อ้า! อืม..." ไอ้นาวินหอบหายใจ  ตามตัวเริ่มมีเม็ดเหงือไหลอาบร่างกาย

"อะอะอะ อ้า! อึก... อืม..." ผมถูกไอ้นาวินจูบปิดปากไว้ไม่ให้คราง  ลิ้นร้อนเกียวพันกันในโพรงปาก

เอวสอบขยับเข้าออกจากช้าเป็นเร็วสลับไปมา  จนผมต้องส่ายหน้าหนีจูบของไอ้นาวินเพราะทนความเสียวซ้านไม่ไหว

"พอ... อ้า! นาวิน... นาวิน!" ผมร้องเรียกชื่อคนบนตัวให้เบาแรงลง  แต่ยิ่งผมเรียกไอ้นาวินยิ่งเริ่มแรงขึ้น

1#มันจับตัวผมพลิกคว่ำ  มือหนาประคองเอวให้ยกขึ้นรับแรงกระแทก

"อ๊ะ! อ้า... อ้า!... อึก อะ!" ผมครางลั่นห้องเมื่อแก่นกายใหญ่โดนจุดกระสั่น

"อ้า... กองทัพ... อืม... กูจะเสร็จแล้ว..." ไอ้นาวินกัดฟันบอก  เอวสอบกระแทกเข้ามาหนักหน่วงหลายครั้ง  ก่อนจะปลดปล่อยออกมาในตัวผม

"อ้า!!..." ผมปลดปล่อยความต้องการออกมาหลังจากไอ้นาวินเสร็จ


ตัวผมทรุดลงนอนหมดแรงกับเตียง  โดยมีไอ้นาวินนอนทับอยู่บนหลัง

"รักมึงนะ..." คนพูดไม่รอคำตอบ  ไอ้นาวินจูบแผ่นหลังชื้อเหงื่อ  แก่นกายที่เคยสงบ  ตอนนี้กับตื่นขึ้นอีกครั้ง

"อะ!" ผมร้องอุทานเสียงแห้ง  ไอ้นาวินใช้จังหวะที่ผมไม่รู้ตัวใส่แหวนให้  มือหนากุมทับหลังมือข้างที่มือแหวนแน่น


ผมไม่รู้ว่าค่ำคืนนี้จะจบตอนไหน รู้แค่ตอนนี้ผมรักไอ้นาวินมาก และอยากใช้ชีวิตที่เหลือกับมัน




END




++++++++++++++++++

จบเยวววว จะเขียนอะไรต่อดี ระหว่าง! (ฮ่องเต้กับนายทรานขันที)และ(มาเฟียโฉดกับนายตำรวจเคาะร้าย)

ความคิดเห็น