ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

KINxMEEN 01

“นี่นังมีน ทำความสะอาดบ้านเสร็จแล้วก็อย่าลืม ไปเอาเสื้อผ้าของฉันกับลูกดาวมาซักด้วยล่ะ เข้าใจไหม” เสียงของคุณหญิงดวงตาเอ่ยสั่งลูกเลี้ยงที่หล่อนไม่อยากจะเห็นแม้แต่หน้า ถ้าไม่ติดว่าตอนนี้ที่บ้านกำลังขัดสนจนต้องไล่บรรดาคนใช้ออกหมด เธอก็คงไม่ต้องมาคุยกับนังเด็กกาฝากคนนี้ 

“ค่ะคุณหญิง” เธอตอบรับอย่างเลี่ยงไม่ได้ 

วันๆ หนึ่งของหญิงสาวก็จะยุ่งอยู่กับการทำงานบ้าน งานต่างๆ ไม่มีเวลาได้ออกไปข้างนอกเหมือนคนอื่นเขา ไม่สิถึงมีเธอก็คงจะไม่ได้ออกไปไหน  

“เออ วันนี้ไม่ต้องทำกับข้าวรอฉันกับคุณภพนะ ฉันไม่กลับ” คุณหญิงดวงตาเอ่ยบอกหญิงสาว ที่ไม่เคยคิดว่าหล่อนเป็นลูกบุญธรรมแม้แต่น้อย วันนี้หล่อนกับสามีจะไปเข้าบ่อนจึงเอ่ยบอกหญิงสาวเอาไว้ 

“ค่ะ คุณหญิง”  

“อีกแล้วสินะเรา” เธอบ่นกับตนเอง เธอไม่เคยได้มีชีวิตอิสระเลย ต้องคอยทำนู่นทำนี่ ตามที่คนอื่นสั่งเสมออย่างเลี่ยงไม่ได้ เพราะเธอไม่กล้าที่จะเถียง หรือขัดขืน หากทำเธอก็คงต้องเจ็บตัวไม่ก็ถูกต่อว่า ว่าเธอคนเดียวเธอรับได้ หากแต่ว่าไปถึงมารดาผู้ให้กำเนิดเธอ เธอยอมไม่ได้ ก็ได้แต่ทำใจยอมรับให้คนอื่นกดขี่อยู่เรื่อยมา 

“คุณมีน มาค่ะป้าช่วย” เสียงป้าอุ่นเอ่ยบอก เธอสงสารหญิงสาวตรงหน้าเหลือเกินที่ต้องมาคอยทำโน่น ทำนี่ให้คนอื่นๆ บางวันกว่าจะได้กินข้าวเช้าก็เกือบจะเที่ยง หรือบางวันก็ได้กินข้าวแค่มื้อเดียว เพราะงานบ้านทั้งหมดมีแค่เธอกับหญิงสาวที่ช่วยกันทำ คนใช้คนอื่นๆ นะหรอ ลาออกกันไปหมดเพราะคุณท่านกับคุณนายไม่จ่ายเงินเดือน หรือคล้ายๆ ว่าบ้านนี้จะเป็นแค่ผู้ดีจอมปลอม คุณท่านกับคุณนายติดการพนันเป็นอย่างหนัก ส่วนคุณดาลูกสาวก็ใช้เงินเก่ง ธุรกิจก็กำลังถูกปิดตัวลง เงินและทรัพย์สมบัติของคุณผู้หญิงแม่ของคุณมีน ก็โดนคุณดวงตา คุณดา และคุณท่านผลาญเล่นจนหมด  

เคราะห์กรรมเลยมาตกที่คุณหนูของเธอ เฮ้อทำไมคนดีๆ อย่างคนหนูต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย เธอคิดอย่างเศร้าใจ ในโชคชะตาของคุณหนูของเธอ 

-อีกด้านของเมืองใหญ่- 

ชายหนุ่มร่างสูงนั่งทำงานด้วยสีหน้านิ่งเรียบไม่บ่งบอกอารมณ์ใดๆ ตามแบบฉบับของเขา 

“ไอนันท์ ข้างล่างเป็นไงบ้างวะ” ภาคิณถามเลขาคนสนิทออกไป ตอนนี้เขาอยู่ที่กาสิโน สาขาใหม่ของเขาเองซึ่งเขาพึ่งเปิดได้ไม่นาน และกำลังเป็นที่ ที่ได้รับความสนใจอย่างมากจากนักพนันจากเมืองต่างๆ  

“ก็ดีครับนาย มีสองคนสามีภรรยา ที่ตอนนี้เล่นจนไม่มีเงินจ่ายแล้วครับ ไหนจะเงินที่ติดเรารอบที่แล้วอีก “ 

“อื้ม เดี๋ยวกูลงไปดู”  

“สวัสดีครับคุณภพ คุณหญิงดวงตา ไม่เจอกันนานเลยนะครับ” ชายหนุ่มกล่าวสวัสดีแล้วสังเกต ปฏิกิริยาของคู่สามีภรรยา  

“เออ เออ สวัสดีดีค่ะ/ครับ คุณคิณ สบายดีนะครับ/ค่ะ” คู่สามีภรรยาเอ่ยพร้อมกันไปอย่างกล้าๆ กลัวๆ จะไม่ให้กล้าๆ กลัวๆ ได้อย่างไร ในเมื่อเงินที่ติดเขาไว้รอบที่แล้วก็ยังไม่ได้ใช้ ไหนจะครั้งนี้อีก ช่วงแรกๆ ที่เริ่มเข้าสู่วงการนั้นดวงมันก็ขึ้นมืออยู่หรอก เมื่อเริ่มได้ เงินเดิมพันก็ยิ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ แต่ทว่าเรื่องดวงไม่เข้าใครออกใครจริงๆ จากที่เคยได้มาตลอดกับเริ่มเสีย เสียและเสียมากขึ้นเรื่อยๆ เริ่มต้องการถอนทุนคืนด้วยเชื่อว่าดวงจะต้องกลับมาสักวัน แต่วันแล้ววันเล่ามันก็ไม่ดีขึ้นเลย มีที่ดินเท่าไหร่ก็นำขายทอดตลาดจนหมด สมบัติเก่าเก็บก็นำออกมาขาย บริษัทก็เริ่มขาดทุนและถูกฟ้องเพราะผู้บริหารไม่ใส่มันอย่างที่ควรจะเป็น ทำให้ตอนนี้เขากับครอบเริ่มเข้าสู่ภาวะล้มละลายในไม่ช้า แต่เขาไม่ยอมหรอกมันต้องดีขึ้น แต่มันต้องใช้เวลาหน่อยก็เท่านั้น มันเป็นหนทางเดียวที่จะได้เงินไวที่สุด ดีหน่อยที่ช่วง แรกๆ พวกเขามีเครดิตดี ทำให้หยิบยืมที่บ่อนได้สะดวก แต่ตอนนี้มันไม่เป็นเหมือนแต่ก่อนแล้วพวกเขาเริ่มที่จะค้างชำระ ทำให้หวาดกลัวชายหนุ่มตรงหน้าอยู่ไม่น้อย ได้ยินเรื่องความโหดร้าย ดิบเถื่อนของเขามาก็มาก 

“ผมสบายดี ว่าแต่เงินที่ติดผม เมื่อไหร่จะคืนครับ อ้อแล้วก็ของวันนี้ด้วยใช่ไหมไอนนท์” เขาว่าเสียงเรียบ 

“อะ เอ่อ พวกเราขอผ่อนผันอีกได้ไหมคะ คุณคิณ”  

“ใช่ครับๆ ขอเวลาให้พวกเราหน่อย” สองสามีภรรยาบอกเสียงสั่น ไม่บอกก็รู้ว่ากลัวชายหนุ่มตรงหน้ามากแค่ไหน 

“หึ เวลาหรอ ผมให้เวลาพวกคุณมากี่ครั้งแล้วคุณก็ยังไม่หามาใช้ผมสักที แล้วยังมีหน้ามาที่นี่อีก” ภาคิณพูดด้วยอารมณ์ที่เริ่มจะขึ้นบางแล้ว สองสามีภรรยาคู่นี้ ติดหนี้ของเขาเป็นเท่าไหร่ต่อเท่าไหร่ ไม่มีเงินมาคืนแล้วยังจะเล่นต่ออยู่อีก เหอะพวกผีพนันเข้าสิงก็อย่างนี้ โลภมากไม่รู้จักพอ มีบ้านหมดบ้าน มีรถหมดรถ 

“เออ พวกเรามีข้อเสนอค่ะ” นางดวงตาพูดออกไป เมื่อตนคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ 

“ข้อเสนอหรอ”  

“ใช่ค่ะ พวกเรามีลูกสาว เราจะให้เธอกับคุณเพื่อเป็นดอกเบี้ยไปก่อน” เธอพูดออกมาแล้วมองหน้าสามีเล็กน้อยแล้วพูดต่อ 

“โดยคุณจะทำอะไรกับเธอก็ได้ตามที่คุณต้องการ”  

“หึ ถือเป็นข้อเสนอที่ดี” คนพวกนี้ไม่วายขายลูกสาวให้เขาสินะ เขาคิดในใจ 

“แล้วเงินส่วนที่เหลือเราจะทยอยคืนคุณ” เธอพูดมาออกมาอีกครั้ง 

“แล้วถ้าเงินส่วนที่เหลือคุณไม่นำมาคืนผมล่ะ คุณคงจะไม่ยกลูกสาวของคุณให้ผมถาวรเลยหรอ”  

“คุณคิณจะเอาอย่างนั้นก็ได้ค่ะ” นางดวงตาคิด ดีเสียอีกเงินก็ไม่ต้องใช้ แล้วยังไม่ต้องทนรำคาญเห็นหน้านังมินตราอีก หมดเสี้ยนหนามตำใจ แถมยังได้ปลดหนี้อีกด้วย คุ้มเสียยิ่งกว่าคุ้ม 

“งั้นผมจะรับข้อเสนอนี้ไว้ คุณจะไม่พูดอะไรหน่อยหรอคุณภพ” เขาหันไปถามชายอีกคนที่ปิดปากเงียบไม่พูดอะไรออกมาเลย สีหน้านิ่งเรียบไม่แสดงอาการออกมาด้วยเช่นกัน 

“ตามนั้นเลยครับ คุณคิณ” ใจเขาก็สงสารหญิงสาวแต่พอนึกถึงบุคคลอีกคนหนึ่งซึ่งมีหน้าตาคล้ายเธอแล้ว ทำให้ความคิดนั้นหมดไป เหลือแต่ความแค้นขึ้นมาแทน 

“ตกลงครับผมจะรับข้อเสนอ ไอนนท์ ส่งแขก” คนพวกนี้ยังไงกันทำไมถึงยอมยกลูกสาวให้เขาได้ง่ายๆ ถึงเพียงนี้ หึ คงจะทำแบบนี้มาหลายครั้งแล้วสินะ เขาคิดก่อนจะเดินตรวจกาสิโนต่อ เหตุการณ์แบบนี้เขาเจอมาหลายต่อหลายครั้ง มีหลายคนที่ทำแบบนี้ ซึ่งเขาก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน พ่อแม่ควรจะรักและเป็นห่วงลูกไม่ใช่หรือไง ไหนถึงยกลูกสาวให้คนอื่นได้ง่ายๆ แบบนี้ สิ่งที่เขาทำได้คือรับพวกเธอเอาไว้ ให้เป็นเด็กเสิร์ฟ หรือนั่งดริ้งค์ ก็ให้ไอนนท์มันจัดการ 

แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น