ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

ตอนที่ 1

"เอ้า...มานั่งซึมเป็นนางเอกละครอยู่ตรงนี้เอง" เสียงแข็งๆ ของหญิงสาวนางหนึ่งทักหญิงสาวตัวเล็กตรงหน้าที่นั่งหน้าซึมอยู่ที่มุมนึงในร้านกาแฟใกล้ๆออฟฟิศที่พวกเธอทำงาน

"อืม" หญิงสาวตัวเล็กใบหน้าเรียวเป็นวีเชฟ จมูกโด่งเป็นสันเล็ก ผมสีน้ำตาลอ่อนที่ผ่านการย้อมรีดตรงมาอย่างดี ริมฝีปากบางรูปกระจับแต่งแต้มด้วยสีชมพูอ่อนๆ รับกับใบหน้าหวาน ผิวที่ขาวจนแทบจะกลืนไปในแดด ตัดกับสีแดงของชุดแซคแขนกุดที่โชว์ต้นแขนขาวกลมกลึง ผ้ายืดที่แนบเนื้อส่งผลให้เห็นหน้าอกที่ใหญ่กว่าตัวเป็นลูกกลมๆโชว์ความใหญ่โต เธอพยักหน้ารับหน้าตาหงอยๆ

"ใครอีกล่ะทีนี้" สาวคนเดิมถาม

"เลขาใหม่ ฮือๆๆ...พริก...ศิไม่รู้จะทำยังไงแล้ว ฮือ ๆๆๆ" หญิงสาวที่แทนตัวเองว่า"ศิ"น้ำตาร่วงพรูทันทีที่เพื่อนสาวนามว่า "พริก" ถามจี้ไปตรงจุด

"ก็ตัดใจเลิกกับมันไปเลยสิ..." หญิงสาวนามว่า "พริก" หรี่ตามองเพื่อนสาว พลางยกมือเกาไปที่ศรีษะทำให้ผมยาวมัดรวบลวกๆเป็นมวยกลม ๆ ตรงกลางศรีษะ นั้นขยับไปมา คิ้วเรียวที่ดำเข้มไม่ได้กันตกแต่ง ส่งผลให้ใบหน้าหวานดูแข็งกระด้าง จมูกไม่เล็ก แต่ก็ไม่ใหญ่รับเข้ากับใบหน้ากันเป็นอย่างดี ปลายจมูกรั้นรับกับดวงตาที่ดูดื้อดึง ริมฝีปากอิ่มแต่ไม่ใหญ่ค่อนไปทางเรียวบาง ผิวหน้าไร้ริ้วรอย และเนียนใส ใบหน้าไม่ได้แต่งแต้มสีสันใดๆ บวกกับรูปร่างสูงโปร่ง และชุดที่ใส่ก็หลวมโคร่ง แว่นตากรอบดำหนาที่ติดอยู่เกือบครึ่งของใบหน้าทำให้ดูเหมือนเด็กหนุ่มเนิร์ดๆ

"กาแฟมาแล้ว... เอ้ายัยศิ! ไมไม่ไปกินข้าวล่ะ ไลน์หาก็ไม่ตอบ...อ้าวแล้วร้องไห้ทำไมอ่ะ"

หญิงสาวอีกคน ที่รูปร่างเตี้ยกว่า หญิงสาวที่ชื่อ "พริก" เล็กน้อย ถึงแม้ใบหน้าไม่เรียวเล็กเหมือนหญิงสาวสองคนตรงหน้า แต่กรามที่ใหญ่เล็กน้อยก็สร้างมิติให้ใบหน้าได้เหมาะเจาะ ริมฝีปากบนเล็กกว่าริมฝีปากล่างเล็กน้อย ลิปสติคสีแดงออกดำที่แต่งแต้มอยู่ทำให้ดูเซ็กซี่น่าค้นหา จมูกโด่งที่ตรงสันจมูกมีรอยปูดนิดๆ ที่รับกับดวงตายาวรีคมเหมือนแขก ผมดำมัดยาวรวบสูงยิ่งทำให้ใบหน้าโดดเด่น ผิวสองสีไปทางขาวทำให้ดูมีเสน่ห์ ใบหน้าแต่งแต้มสีสันค่อนข้างเข้มทำให้ดูหน้าดุยิ่งขึ้น

"เรื่องเดิม..." หญิงสาวที่ชื่อ “พริก” หันไปบอกเพื่อนสาวที่ถือแก้วกาแฟคาปูชิโน่เย็นในมือสองแก้ว

"เฮ้อ!! เมื่อไหร่แกจะหมดเวร หมดกรรม ซะทีว้า..ยัยศิ" หญิงสาวที่เข้ามาใหม่ถอนหายใจ

"หนิง..พริก...ฮือๆๆๆ" สิหันมาเรียกชื่อเพื่อนสาวทั้งสองก่อนจะก้มหน้าร้องไห้ต่อ

พริก หรือว่า ประภัสสร มองเพื่อนสาวที่กำลังร้องไห้ฟูมฟายสะอึกสะอื้น และแอบถอนหายใจเบาๆ นึกสงสารเพื่อน....ศิตางค์ หรือ ศิ เพื่อนสนิทสมัยเรียน ม.ปลาย แม้จะห่างกันไปช่วงเรียนมหาวิทยาลัย เพราะเรียนกันคนละสาขา แต่ก็ได้มาทำงานที่เดียวกัน.....จริงๆแล้ว ศิตางค์ในตอนนี้ออกจะเพอร์เฟคไปทุกอย่าง หน้าตา รูปร่าง กิริยา ความสามารถ แต่ทำไมเรื่องความรักถึงไม่เพอร์เฟค...วะ...

🎶..เสียงเพลงดังจากสมาร์ทโฟนของศิตางค์..

"ฮัลโหล พี่เคน...ยังเลยค่ะ..ศิ..ศิ..เดี๋ยว!!พี่เคน...ศิว่างค่ะ"

เสียงเรียกโทรศัพท์เป็นเพลงดังของนักร้องสาวคนหนึ่ง ก่อนจะเงียบเพราะถูกรับสาย เจ้าของโทรศัพท์รับด้วยสีหน้าดีใจ และก็ต้องทำหน้าเศร้าเมื่อปลายสายวางสายก่อนที่เธอจะพูดจบ

"เห้อ!!...อะไรของมันวะ...เมื่อกี้ยังฟูมฟายร้องห่มร้องไห้อยู่เลย...ยังจะไปหามันอีก

ดารารัตน์ หรือว่า หนิง หญิงแซ่บของกลุ่ม พูดแทรกขึ้นมาหลังจากที่เพื่อนสาววางสาย

"หนิง!! ฮือๆๆ" สิตางค์หันมามองหน้าเพื่อนสาวด้วยสายตาที่เจ็บปวด แล้วก็ก้มหน้าร้องไห้ต่อ

"พอแล้วไอ้หนิง...ยัยศิ มันกำลังเครียด... แกเองก็เช็ดหน้าเช็ดตาซะ หมดเวลาพักเที่ยงแล้ว"

ประภัสสรหันไปดุดารารัตน์..ก่อนจะส่งกระดาษทิชชู่ไปให้ สิตางค์เช็ดน้ำตา

คอนโดหรูกลางเมือง

ณ ห้อง 1105 ในห้องขนาดกลาง แบ่งเป็นสัดส่วนชัดเจน มีห้องนอน ห้องรับแขก ห้องครัวเล็ก ๆ เจ้าของห้องนี้ คือนายชนินทร์ หรือ เคน แฟนหนุ่มของ ศิตางค์ที่คบกันมาตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัย ชนิทร์เป็นรุ่นพี่สองปี เป็นกัปตันทีมฟุตบอลของมหาวิทยาลัย ด้วยความที่หน้าค่อนไปทางหนุ่มเกาหลีแบบโอ้ปป้า บวกกับรูปร่างสูงโปร่งที่เท่ห์บาดใจทำให้ชนินทร์เป็นชายที่สาวๆหมายปองมากที่สุด

ซึ่งหนึ่งในสาวๆนั้นก็รวมศิตางค์อยู่ด้วย เธอแอบมองรุ่นพี่หนุ่มอยู่ทุกค่ำเช้า ด้วยความที่หน้าตาของศิตางค์ก็เข้าตาชนินทร์ ในวันที่ชมรมฟุตบอลจัดงานเลี้ยงส่งจบการศึกษา ชนินทร์ได้ชวนศิตางค์์ไปที่งานเลี้ยงด้วย และศิตางค์ได้สารภาพความในใจ ในคืนงานเลี้ยงศิตางค์ก็ได้ยินยอมพร้อมใจตกเป็นของชนินทร์...

ชนินทร์เรียนจบก็เข้าไปรับตำแหน่ง รองผู้จัดการในบริษัทรับเหมาก่อสร้างซึ่งเป็นกิจการของบ้านตัวเอง เนื่องจากมีความหล่อ รวย จึงเป็นที่ถูกตาต้องใจของสาวๆมากมาย และชนินทร์ก็สนองตอบสาวๆเหล่านั้นด้วยเช่นกัน

ชีวิตรักของชนินทร์กับศิตางค์..ลุ่มๆดอนๆ..เพราะความเจ้าชู้ของชนินทร์..แต่เพราะด้วยความรักหญิงสาวจึงยอมทนเจ็บเรื่อยมา...จนเธอเรียนจบ หลังจากศิตางค์เรียนจบเธอได้ทำงานที่บริษัทสำนักงานใหญ่ของโรงแรมและห้างสรรพสินค้ายักษ์ใหญ่ชื่อดัง...ในตำแหน่งผู้ช่วยเลขานุการประธานบริษัท แต่ยังอยู่ในช่วงทดลองงาน สาเหตุที่เค้าไม่ดึงตัวศิตางค์มาทำงานด้วยก็เพราะเค้ามีเรื่องของสาวๆ ที่แอบไว้เยอะแยะมากมาย และตัวเค้าเองก็ยังไม่อยากหยุดความสัมพันธ์กับผู้หญิงคนไหนทั้งนั้น

ก๊อก ก๊อก ศิตางค์เคาะประตูตรงหน้า เมื่อประตูเปิดกว้างออกมา ศิตางค์ก็พบแฟนหนุ่มยืนหน้าจ๋อย

...ต้องจ๋อยหน่อยสิ... เพราะเมื่อวานตอนเย็นศิตางค์มาหาที่ห้อง และได้เจอกับชมพูนุช เลขาสาวสวยคนใหม่ที่รับเข้ามา...หลังจากเค้าได้เลื่อนตำแหน่งเป็นผู้จัดการ เธอโกรธมากวิ่งร้องไห้ออกไปทันที...

เค้าโทรไปง้อเธอตอนกลางวัน และแกล้งวางหูใส่เพราะเธออึกอักเมื่อเค้าชวนเธอมาหาที่ห้อง...และก็ได้ผล...เธอมายืนอยู่ที่หน้าประตูแล้วตอนนี้...เค้าคว้าข้อมือเธอเข้าไป และกอดเธอไว้แน่น พลางพูดกระซิบแผ่วเบาที่ข้างหูของเธอ

"ศิ...พี่ขอโทษนะ...ผู้หญิงพวกนั้นสำหรับพี่แล้ว... เหมือนดอกไม้ริมทางที่แค่ดมแล้วก็ขยี้แล้วทิ้งไป..พี่ขอโทษนะ..ที่รัก"

ชายหนุ่มเอามือเชยคางของเธอให้เงยขึ้นมา แล้วจ้องลึกลงไปในดวงตาคู่สวยของเธอด้วยสายตาสำนึกผิด....ใจของศิตางค์ อ่อนระทวยทันทีที่ได้ยินน้ำเสียงอ้อน ๆ แววตาเหงาๆ ของคนสำนึกผิด น้ำตาของหญิงสาวเอ่อล้นขึ้นมาคลอเบ้า รินล้นจนไหลอาบแก้ม แฟนหนุ่มของเธอใช้นิ้วมือขาวๆไล้ไปที่แก้มเพื่อเช็ดคราบน้ำตา ก่อนจะจูบที่หน้าผากเบาๆ

"พี่ขอโทษ...พี่รักศิ แค่คนเดียว...พี่เป็นผู้ชาย...ผู้หญิงให้ท่าก็ต้องเอาเป็นธรรมดา...แต่กับศิ...มันไม่ใช่..ศิเป็นคนที่พี่จะแต่งงานด้วยนะที่รักของพี่" ชนินทร์แฟนหนุ่มของเธองัดไม้เด็ดมาออดอ้อน เสียงหวานในประโยคตอนท้ายของเค้าทำให้ความโกรธ ความน้อยใจ ที่ครุกกรุ่นในใจดับมอดสนิทไปในทันที

"พี่เคนคะ...ศิ.." ศิตางค์ทำหน้าเหวอ ก่อนจะมองเค้าด้วยสายตางุนงง เมื่อเห็นแฟนหนุ่มนั่งคุกเข่าตรงหน้า

"แหวนแทนใจ...แทนคำมั่นสัญญา...ว่าเจ้าสาวของพี่มีแค่ ศิ คนเดียวเท่านั้น" เค้าบรรจงสวมแหวนลงไปที่นิ้วนางเรียวข้างซ้าย ก่อนจะบรรจงจูบไปที่แหวน ศิตางค์ยิ้มกว้างพร้อมกับโผเข้าไปกอดแฟนหนุ่มทันทีที่เค้ายืนขึ้น

ชายหนุ่มรับอ้อมกอดของหญิงสาวพลางสบตาคู่สวยก่อนจะก้มลงจูบเบาๆลงบนริมฝีปากรูปกระจับนั่น จากนั้นจึงแทรกปลายลิ้นอุ่นของตัวเองลงไปพันเกี่ยวปลายลิ้นของหญิงสาว ขณะที่หญิงสาวหลับตาพริ้ม ระหว่างนั้นชนินทร์ ก็เอามือปลดตะขอเสื้อชั้นในออก หน้าอกคัพซี กลมตึงเหมือนลูกโป่งใส่น้ำก็เป็นอิสระ เค้าใช้มือที่ปลดตะขอนั่นมาเคล้าคลึงวนที่ยอดอกตั้งชันของแฟนสาว เมื่อเค้าถอนริมฝีปากออกจากปากบางๆ ของเธอ ชายหนุ่มถกกระโปรงชุดแซคสีแดงของหญิงสาวเหวี่ยงออกไปพ้นร่างกาย แล้วเสื้อชั้นในลูกไม้สีขาวก็ลอยตามไปติดๆ

"พี่เคน" เสียงหวานๆ สั่นกระเส่า เธอมองสบตาแฟนหนุ่มด้วยสายตาหยาดเยิ้ม

"พี่จะทำให้ดู...ว่าพี่รัก ศิ ขนาดไหน" พูดจบเค้าก็ประทับรอยจูบลงที่เนินอกขาวๆ ก่อนจะเลื่อนปากและปลายลิ้นอุ่นๆของเค้าก็วุ่นวายอยู่กับยอดอกที่แข็งตึงของแฟนสาวมือทั้งสองข้างไม่ได้อยู่นิ่งเค้ารูดกางเกงในตัวจิ๋วและถุงน่องสีเนื้อของเธอลงมาพร้อมกัน

เมื่อร่างกายของแฟนสาวปราศจากเสื้อผ้าเหลือเพียงแต่ร่างขาวๆเปลือยเปล่า เค้าละริมฝีปากออกจากหน้าอกไซส์ใหญ่ตรงหน้า แล้วหันมาจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเอง

อาวุธแห่งความเป็นชายของเค้าพร้อมทำงานอย่างเต็มที่ เค้าใช้นิ้วมือไล้ไปยังจุดที่บอบบางของแฟนสาว ศิตางค์หน้าแดงด้วยความอาย และความซาบซ่านก็วิ่งพุ่งขึ้นมาอยู่กลางอก

"อ่าาาา...พี่เคนขา" เสียงร้องครางของศิตางค์ดังอย่างพึงพอใจ เมื่อชายหนุ่มทาบทับร่างกำยำลงมาบนตัวของเธอ และนำพาเธอไปสู่ห่วงหฤหรรษ์ด้วยจังหวะที่เร่าร้อนและมูมมาม

"อ่าส์...อืมมม" เสียงครางของหญิงสาวดังออกมาจากลำคออย่างสุดจะกลั้น ร่างบางของเธอแอ่นกายรับร่างหนาของแฟนหนุ่ม เมื่อชายหนุ่มเร่งความเร็วพาเธอล่องลอยไปในห้วงหฤหรรษ์ชั้นสวรรค์

"อื้มมม...." เธอจิกไหล่ของแฟนหนุ่มเมื่อเค้าจับขาของเธอดึงเข้ามา หญิงสาวแอ่นกายรับเป็นจังหวะตามที่แฟนหนุ่มนำ เค้ายิ่งกระหน่ำลงแรงๆและเร็วจนร่างบางสะท้าน

ตั่บๆๆๆ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังอยู่ พักใหญ่ ก่อนร่างบางเล็ก กระตุก สองสามครั้งติดต่อกัน

"อ๊าส์...อืมมมม"หญิงสาวกัดริมฝีปากตัวเองพร้อมกับน่านิ่วคิ้วขมวด

"อ่าห์...ห์ ...ห์"ชนินทร์ร้องครางอยู่ในลำคอเมื่อถึงจุดแห่งความสุขสมที่ตักตวงจากร่างบางของแฟนสาวที่ตอนนี้มีใบหน้าแดงระเรื่อ ร่างกายของเธอกระตุกเกร็งและผ่อนคลายลง....ชายหนุ่มก้มลงไปจูบศิตางค์แฟนสาวเบาๆ และดึงเธอเข้ามากอดแนบอก ศิตางค์ซุกหน้ากับแผงอกที่มีกล้ามเป็นมัดๆ แล้วหลับไปทั้งๆที่ตัวเธอยังเลอะน้ำกามของแฟนหนุ่มจนถึงรุ่งเช้า

สวัสดีค่ะ...แสนงอนนะคะ หลังจากผ่านมรสุมโรคกายรุมเร้า...วันนี้เราก็เอาชนะมันได้ และ เราก็เฝ้าเล็งมัน เพื่อไม่ให้มันมาเล็งเราอีก ขอขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่ยังคงเฝ้าติดตามว่าเมื่อไหร่แสนงอนจะกลับมาขี้นนิยายให้จบ...(อยากจบทุกเรื่องแต่มันท้อแท้) เมื่อกายไม่ปกติ ความอ่อนแอก็เข้ามา...ทำให้ทิ้งร้างการลงนิยายให้ต่อเนื่อง(ต้องขอโทษนักอ่านทุก ๆ ท่านด้วยนะคะ) นิยายบางเรื่องอาจจะมีการเปลี่ยนแปลงไปบ้าง...อยากให้นักอ่านทุกท่านกลับไปอ่านซ้ำอีกครั้ง (จำไม่ได้เหมือนกันว่าเปลี่ยนบทเรื่องไหนไปบ้าง ขออภัยอีกครั้งค่ะ)
แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น