ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์นะคะ ^^

Heartbeat [ Senai & Ryo ] EP. 11 100%

ชื่อตอน : Heartbeat [ Senai & Ryo ] EP. 11 100%

คำค้น : Heartbeat, Ryo, Senai, รัก, วัยรุ่น, เรียว, เซนายน์

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.9k

ความคิดเห็น : 37

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ส.ค. 2561 14:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Heartbeat [ Senai & Ryo ] EP. 11 100%
แบบอักษร

“อืออ...จะไปไหน?” ร่างหนาของเซย์นายน์เอ่ยถามเรียวที่กำลังลุกออกจากอ้อมกอดของตัวเอง ยังอยากกอดอยู่

“ปวดขี้!” เรียวพูดอย่างไม่สบอารมณ์ เธอเมื่อยตัวขนาดไหนมันรู้รึเปล่า นอนกอดอยู่นั่นแหละ จะมายุ่งวุ่นวายอะไรนักหนาก็ไม่รู้ เรียวจัดเสื้อผ้าที่หลุดลุ่ยก่อนจะลุกเดินเข้าไปในห้องน้ำ แล้วถอดเสื้อกล้ามโยนทิ้งอย่างไม่ไยดี

ร่องรอยบัดซบที่ไอ้เซย์นายน์ทำกับเธอมันไม่จางหายเลย รอยไหนเหมือนจะจางหาย ไอ้เซย์นายน์มันก็ทำให้รอยมันแดงขึ้นมาอีก เป็นทากเป็นปลิงดูดเลือดรึไงวะ ดูดอยู่ได้ เรียวเอื้อมมือไปจับรอยตามลำคอ หน้าอก เซย์นายน์ทำไว้แทบจะทั้งตัว

“เฮ้ออ...” เรียวถอนหายใจออกมา เมื่อนึกถึงวันที่เธอโดนเซย์นายน์ปลุกปล้ำจนเธอตกเป็นของเซย์นายน์ มือเล็กกำหมัดแน่นด้วยความเจ็บใจ เพราะไม่เคยแพ้ใคร แต่กลับต้องมาแพ้ให้คนอย่างเซย์นายน์ ผู้ชายที่ไม่เคยคิดจะเป็นมิตรด้วย ไม่อยู่ในสารบบของสมองเลยว่าควรคบหา 

ถ้าพ่อกับแม่รู้ ไม่รู้พวกท่านจะคิดยังไง เรียวที่คอยกันท่าผู้ชายที่มายุ่งกับเรย์ กลัวว่าน้องจะโดนหลอก โดนลวนลาม สุดท้ายก็เป็นตัวเองที่เสียตัวตั้งแต่อายุ 18 ให้มันได้อย่างงี้สิ

“นายก็ได้แค่ตัวของฉันเท่านั้นแหละไอ้เซย์นายน์” เรียวกัดฟันพูดแล้วจ้องมองตัวเองผ่านกระจกด้วยสายตาดุดัน

ไม่รู้ว่าเธอเสียตัวให้เซย์นายน์ไปกี่ครั้งแล้ว ไอ้บ้านั้นมันโคตรหื่นกาม เอะเอะใช้กำลังปลุกปล้ำ เธอไม่เคยจะสู้แรงมันไหว แต่ยังโชคดีที่มันใส่ถุงยางป้องกัน ก็ยังมีสมองว่าไม่ควรเป็นพ่อของใครในตอนนี้ อุตส่าห์เก็บความบริสุทธิ์มา คิดว่าจะเสียตอนแต่งงาน ที่ไหนได้เสียตั้งตอนเรียนมัธยม

เรียวยืนมองตัวเองในกระจกครู่หนึ่ง ก็จัดการถอดบรา ถอดกางเกง จนตัวเปลือยเปล่า แล้วเดินไปอาบน้ำ เธอเหนียวตัวเพราะเนื้อตัวมีแต่น้ำลายไอ้ผู้ชายโสโครกที่ชื่อเซย์นายน์ เมื่อวานมาทำเป็นสุภาพบุรุษ มาช่วยฉันจากไอ้พวกผู้ชายเส็งเคร็งที่แอบดูฉันเข้าห้องน้ำ ที่ไหนได้ ทำบุญหวังผล 

สารเลวไหมล่ะ

มันเดินยิ้มเข้ามาหาฉันในห้อง มากอดมาหอม ทำเหมือนคนโรคจิต ฉันไม่พอใจในการกระทำของมัน จึงตบเรียกสติมันไป มันโกรธก็เลยปล้ำฉัน ในหัวของมันคงจะมีแต่เรื่องใต้สะดือสินะ เอะอะจับกด มันคงจะเห็นพ่อเอากับแม่มันบ่อยมั่งถึงได้ซึมซับความหื่นกามมาน่ะ

ปังๆ

“ตายอยู่ในนั้นเหรอเรียว!” ฉันหันขวับไปมองประตูทันทีที่ได้ยินเสียงคนข้างนอกตะโกนเข้ามา

ตายพ่อมันสิ ไอ้ปากหมา

“เออ!!” ฉันตอบกลับเสียงดัง

“เปิดประตูหน่อย ฉันปวดฉี่”

“ไปเข้าห้องไอ้มาร์คก่อนไป ฉันจะอาบน้ำ!”

“ไม่!”

ปังๆ!!

“เปิดประตู...เรียว!!” ฉันละเกลียดไอ้บ้านี่ที่สุดเลย ชอบเอาแต่ใจตัวเอง

แก้ผ้าจะอาบน้ำแล้วด้วย ฉันหยิบชุดคลุมมาสวมใส่ ก่อนจะเดินไปเปิดประตูให้ไอ้คนเอาแต่ใจที่อยู่ด้านนอกเข้ามา 

“ชักช้า” ไอ้เซย์นายน์มันว่าฉัน แล้วมันก็เดินชนไหล่ฉันเข้ามาในห้องน้ำ

ขอโทษสักคำก็ไม่มี! 

“ยืนอยู่ยังจะมาชน นิสัย! อ๊ะ!” แล้วร่างฉันก็ถลาเข้าไปในอ้อมกอดของไอ้เซย์นายน์ ไอ้เซย์นายน์ใช้สองแขนแกร่งของตัวเองกอดฉันจากด้านหลัง

“ขอโทษ” เซย์นายน์พูดขอโทษแล้วก้มมาหอมแก้มฉันฟอดใหญ่

ฟอดดด

แล้วมันก็เดินไป

“ไอ้บ้าเอ๊ย!” ทำไมชอบลวนลามวะหะ!

ผมเหล่ตามองเรียวที่ทำหน้าหงุดหงิดเมื่อถูกผมหอมแก้ม ผมรู้ว่าเรียวนั้นรังเกียจตัวเองมากแค่ไหน ยิ่งผมใช้กำลังปลุกปล้ำเธอ ใครจะรักผู้ชายที่ทำแต่เรื่องเลวๆ ใส่กันล่ะ แต่แล้วไง การจะปราบคนอย่างเรียวได้ก็ต้องทำเรื่องเลวๆ ใส่นี่แหละ

“ไม่อาบน้ำต่อล่ะ”

“นายก็ออกไปสิ”

“อาย?” ยังมีหน้ามาถามอีก

“เออ!”

“เคยเห็นมาหมดแล้วจะอายอะไร หรือว่าก้นเธอมีหางงอกออกมา”

“หยุดกวนตีนฉันสักวันมันจะตายไหมหะ! ฉันเหนื่อยจะทะเลาะกับนายแล้วนะ!”

“ถ้าเหนื่อยที่จะทะเลาะกับด้วย เธอก็รักฉันสิ” มันคิดว่ามันเป็นพระเอกรึไง ถึงได้มาพูดจาชวนอ้วกกับฉันน่ะ

“ฮึ! รอชาติหน้าตอนบ่ายๆ เถอะ!” พูดจบก็เดินออกมาจากห้องน้ำเลย ขี้เกียจคุยกับมัน คุยกับหมายังรู้เรื่องมากกว่าคุยกับไอ้เซย์นายน์ซะอีก

“ขอยืมห้องน้ำอาบน้ำหน่อยนะ” ฉันใส่ชุดคลุมเดินมาที่ห้องไอ้มาร์คไอ้จิน

“แล้วทำไมไม่อาบห้องตัวเอง” มาร์คเอ่ยถามเรียว ถ้าหากไอ้เซย์นายน์รู้ว่าเมียตัวเองใส่ชุดคลุมอาบน้ำมาหาผู้ชายอื่นถึงห้องมีหวังบ้านแตกแน่ เขาไม่อยากมีปัญหากับเพื่อนเพราะผู้หญิงหรอกนะ

“ก็ไอ้เซย์นายน์มันใช้อยู่”

“ไม่ให้ยืม กลับไป...”

“ขอบใจ” ฉันเดินเข้าไปในห้องน้ำโดยไม่สนใจเจ้าของห้องที่ปฏิเสธ

ปัง!

“เรียว ยัยบ้า!” นิสัยกวนตีนฉิบหายเลยยัยนี่ ผมหันไปมองหน้าไอ้จินที่นั่งยิ้มที่มุมปาก

“ยัยนี่หน้าด้านมึงก็รู้” ไอ้จินว่า

“ใครจะคิดว่าจะกล้าใส่ชุดคลุมอาบน้ำมาหาขอใช้ห้องน้ำถึงห้องแบบนี้วะ”

“ก็เพราะแบบนี้ไงไอ้เซย์มันถึงชอบ” ก็ถูกของมัน ไอ้เซย์นายน์มันชอบผู้หญิงแบบเรียวนี่แหละ ดื้อๆ หน่อยมันชอบโคตรชอบเลย

“ผัวก็ร้ายลึก เมียก็กวนตีน เออเหมาะสมกันดี”

“เรียวมาที่นี่ไหม?” เมียเพิ่งใส่ชุดคลุมเข้าห้องน้ำไป ผัวพันผ้าขนหนูมาหาอีกแล้ว เล่นอะไรกันวะสองคนนี้

“อืม อยู่ในห้องน้ำ” ผมพยักหน้าไปทางห้องน้ำ

“ยัยบ้าเอ๊ย!” ดูไอ้เซย์นายน์มันหัวเสียไม่น้อยเลย ผมรู้ว่ามันหวงเรียวมากแค่ไหน ไม่มีผัวคนไหนดีใจหรอกที่เมียใส่ชุดคลุมอาบน้ำมาหาผู้ชายอีกคนถึงห้องอะ

“ดื้อฉิบ”

“เออ เมียมึงโคตรดื้อ หน้าด้านด้วย บอกว่าไม่ให้ยืมห้องน้ำ ยังจะเข้าไป” ผมพูดเสียงเบื่อหน่าย

“พวกมึงไม่เห็นอะไรใช่ไหม?” ผมกับไอ้จินมองหน้าไอ้เซย์นายน์ทันทีที่ถูกถาม พวกผมรู้ว่ามันพูดถึงอะไร

“ไม่เห็น”

“พวกมึงแน่ใจ?” ไอ้เซย์นายน์เลิกคิ้วถามพวกผม พร้อมกับส่งสายตาดุมองอย่างไม่แน่ใจ

“เออ! จะเห็นอะไรล่ะ เมียมึงไม่ได้มาแหกขาเปิดนมให้พวกกูดูนิ” ผมว่า

“ไม่เห็นจริงๆ” ไอ้จินพูดเสริม 

“แล้วไป นึกว่าเห็น” เห็นเชี้ยอะไรล่ะ เข้ามายังไม่ขออนุญาตเลย เปิดประตูเดินเข้ามาเหมือนห้องตัวเอง แล้วก็บอกขอใช้ห้องน้ำ พูดยังไม่ทันจบแม่งก็เดินเข้าไปในห้องน้ำล่ะ

บ้าทั้งผัวทั้งเมีย

“ฝากดูเรียวหน่อยนะ กูไม่เข้าเรียนคาบเช้า เพราะจะไปบ้านเรียว”

“มึงแน่ใจว่าจะไปบ้านเรียวจริงๆ อะ” ผมถามไอ้เซย์นายน์เพื่อความแน่ใจ บอกจะไปบ้านเรียว ไปแสดงตัวว่าได้ลูกสาวเขาแล้ว เหอะๆ ไม่โดนฆ่าตายก็ถือว่าโชคดีมากเลยนะ

“อืม แน่ใจ” เพราะปล่อยไว้ไม่ได้ ยิ่งเรียวทำท่าเหมือนรังเกียจผมขนาดนี้ ต้องหาอะไรผูกมัดไว้ เดี๋ยวแอบไปหาไอ้รุ่นพี่ที่ชื่อเอซอะไรนั่นอีก

“มองหาใคร?” ผมถามเรียวที่หันซ้ายหันขวาทำตัวเหมือนผัวหาย

อ่าา...หรือว่ามองหาไอ้เซย์นายน์นะ เพราะไอ้เซย์นายน์มันไม่ได้เข้าเรียนในคาบเช้า 

“มองหาไอ้เซย์นายน์เหรอ?”

“อือ มันหายหัวไปไหนของมัน ไม่เห็นมาเรียนเลย” ที่ถามไม่ใช่เพราะความคิดถึงหรืออะไร แค่งงว่าทำไมมันไม่เข้าเรียน ทั้งๆ ที่เมื่อเช้ามันก็ยังมากวนประสาทการเข้าห้องน้ำของฉันอยู่เลย

“อ้าว มันไม่ได้บอกเหรอว่ามันจะไปบ้านเธออะ” 

 “หะ!? ไปบ้านฉัน! ไปทำพ่ออะไร!” ฉันถามไอ้มาร์คเสียงดัง

“ไปขอเธอเป็นเมียมั่ง”

“พ่อมันสิ!” ว่าแล้วฉันก็เก็บของใส่กระเป๋า จะหนีออกจากโรงเรียนไปลากคอไอ้เซย์นายน์กลับ

มันจะหน้าด้านไปแล้วนะ กล้าดียังไงไปบ้านฉันทั้งๆ ที่ฉันไม่อนุญาต ฉันกลัวว่ามันจะไปบอกเรื่องที่มันปล้ำฉัน ฉันไม่อยากถูกจับแต่งงาน ไม่อยากโดนผูกมัดกับไอ้เซย์นายน์

“เฮ้ๆ นั่นเธอจะไปไหนน่ะ ไม่เข้าเรียนฉันฟ้องไอ้เซย์นายน์นะเว้ยเรียว” บางทีไอ้มาร์คมันก็พูดมากไปนะ

“ถ้าพวกนายเงียบ จะนัดบอร์ดเพื่อนให้”

“โชคดีนะ ^^” ทีนี้ยิ้มกันเลยล่ะสิ ผู้ชายมันก็แบบนี้แหละ

“เหอะ!” ฉันเบะปากใส่ไอ้จินไอ้มาร์คก่อนจะสะพายกระเป๋าเพื่อจะหาทางหนีออกจากโรงเรียน ไม่ใช่วันหยุดมันไม่สามารถออกจากโรงเรียนได้ แต่ทำไมไอ้เซย์นายน์มันออกไปได้ล่ะ สิทธิพิเศษจังเลยนะ

จัดกระโปรงเตรียมปืนรั้วโรงเรียน 

“จะไปไหน?”

กึก!

ฉันชะงักเท้าทันทีที่ได้ยินเสียงทุ้มนิ่งที่คุ้นเคย หันไปมองก็พบว่าเป็นไอ้เซย์นายน์ที่เพิ่งเดินออกมาจากหอพัก

"นายไปบ้านฉันทำไม!? " ฉันตะคอกถามไอ้เซย์นายน์ด้วยความไม่พอใจ  

"ไปไหว้พ่อแม่เมีย" มันตอบกลับมาหน้านิ่ง

"บอกกี่ครั้งแล้วว่าฉันไม่ใช่เมียนาย! " มึงหยุดมโนจะได้ไหม

"บอกกี่ครั้งแล้วว่าฉันจะเป็นผัวของเธอ" เซย์นายน์พูดพร้อมกับจ้องหน้าฉันอย่างดุดัน 

คงจะอารมณ์เสียที่ฉันปฏิเสธการเป็นเมียของมันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ที่เคยพูดว่าเป็นเมียมันเพราะถูกบังคับ อยากจะให้รักทำไมไม่ทำดี ทำไมต้องคอยบังคับโน่นนี่

"หยุดหน้าด้านคิดที่จะเอาฉันเป็นเมียสักที ฉันไม่ได้ชอบนาย! " บอกไปล้านๆรอบได้ว่ามีคนชอบอยู่แล้ว

"แต่ฉันชอบเธอ และคิดเสมอว่าเธอต้องเป็นเมียของฉัน" ดวงตาคมจับจ้องใบหน้าสวยตรงหน้าไม่วางตา

"..."

"ได้ฉันแล้ว คิดจะทิ้งมันไม่ง่ายหรอกเรียว" ไม่ง่ายที่เธอจะเดินออกไปจากชีวิตฉัน

"!!! "

"ฉันมันพวกหวงของ ถ้าฉันไม่ได้ คนอื่นก็ไม่มีสิทธิ์ได้..." เพราะจะไม่ปล่อยให้เป็นอิสระ แม้แต่ความตายก็ไม่มีวันพรากเรียวไปจากเขาได้

เพราะเขานั้นคือเจ้าของของเรียว เจ็บ ป่วย จะเป็นจะตายเรียวก็ต้องเป็นของเขา ของเขาเพียงผู้เดียว

เรียวตวัดสายตามองเซย์นายน์อย่างไม่ชอบใจ ที่เซย์นายน์พยายามยัดเยียดในสิ่งที่เธอไม่อยากได้มาให้เธอ สถานะที่เธอไม่คิดอยากได้จากผู้ชายตรงหน้า

“เพราะแบบนี้ไง ฉันถึงรู้สึกรังเกียจนาย”

“!!!”

“ตัวของฉันนายยังบังคับขืนใจ นี่ยังจะมาบังคับหัวใจของฉันอีก นายแน่ใจจริงๆใช่ไหมว่าสิ่งที่นายทำมันเรียกว่าชอบฉัน”

“...”

“ถ้านายชอบฉันจริง นายควรปล่อยให้ฉันไปเจอคนที่รักฉันจริงๆ ไม่ใช่ให้อยู่กับคนที่พูดแค่คำว่าชอบอย่างนาย”

“...”

“ตั้งแต่เกิดมาฉันไม่เคยรู้สึกรังเกียจผู้ชายคนไหนเท่านายมาก่อน ปากบอกว่าชอบฉัน หวงฉันอย่างโน้นอย่างนี้ แต่การกระทำของนายมันไม่ใช่!”

“แล้วเธอต้องการผู้ชายแบบไหน ฉันจะเป็นให้"

“...”

“ฉันเป็นได้ทุกอย่าง...สำหรับเธอ...”

“...”

“...ยกเว้นคนอื่น ที่ฉันไม่อยากเป็น”

“งั้นเป็นเพื่อน”

“ไม่!”

“ไอ้เซย์...” ไหนบอกเป็นทุกอย่างไงวะ!

“ฉันมีทางเลือกให้เธอแค่สองทางเท่านั้นเรียว ระหว่างแฟนกับผัวเท่านั้น”

“บอกข้อดีของการคบกับนายมาหน่อยสิ เผื่อฉันจะเปิดใจให้”

“ชอบแค่เธอ ชอบแค่เธอ ชอบแค่เธอ ชอบแค่เธอ” ข้อดีบ้าบออะไรของมัน -//-

“อย่ากวนตีน ฉันจริงจัง” ฉันพูดแล้วจ้องเข้าไปในดวงตาคมของเซย์นายน์อย่างต้องการคำตอบ ความรักมันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ 

“จะรู้ไปทำไม?”

“เอ้า! การที่เราจะรักใครจะชอบใครสักคน มันต้องมีเหตุผลดิ ไม่ใช่สักแต่จะชอบ” ชอบแบบไม่มีเหตุผล ฉันก็ไม่สามารถเปิดใจรับได้ แค่บอกว่าชอบฉันตรงไหนยังพูดไม่ได้ ใครจะกล้าเอาหัวใจไปเสี่ยงด้วย 

“...” 

“ไม่รู้สินะ เหอะ! แล้วก็มาบอกว่าชอบฉัน แถมยังเสนอหน้าไปบ้านฉันอีก ตัวนายเองยังไม่รู้เลยว่าชอบฉันตรงไหน นายก็ยังไม่มีสิทธิ์อะไรในตัวของฉันในตอนนี้”

หมับ!

จู่ๆ ไอ้เซย์นายน์มันก็เอื้อมมือมาจับมือฉัน ฉันจะชักมือออกมันก็กำไว้แน่น ก่อนที่มันจะจับมือฉันไปวางที่หน้าอกด้านซ้าย ฉันรับรู้ถึงอัตราการเต้นแรงของหัวใจเซย์นายน์ มันเต้นแรงเหมือนคนวิ่งมาเป็นกิโล แต่มันไม่ใช่ ไอ้เซย์นายน์มันไม่ได้วิ่ง มันแค่ยืนอยู่เฉยๆ แล้วหัวใจเต้นแรงเอง

“เหตุผลที่ฉันชอบเธอ...”

“...”

“แค่เธอยืนเฉยๆ มันก็ทำหัวใจฉันก็เต้นแรง”

“...”

“ฉันชอบตาของเธอ มันกลมโตสวย จนฉันอยากจะเข้าไปอยู่ในนั้น”

ตึกตัก ตึกตัก >> เสียงหัวใจของฉันเอง

ไม่เคยมีใครชมว่าตาของฉันสวย เพราะมีแต่คนแห่ชมน้องสาวฝาแฝดของฉัน ทั้งๆ ที่เราเป็นฝาแฝดกัน แต่คนอื่นกลับมองว่าเรย์ น้องสาวของฉันนั้นสวยกว่าฉันมาก

“สายตาเธอดูหยิ่งๆ แต่น่ามอง อยากนั่งมองทุกวัน แก้มก็ป่องน่าหอม ปากแดงน่าจูบ” เซย์นายน์พูดพร้อมกับก้มหน้าลงมาทีละนิดจนริมฝีปากแตะกับริมฝีปากของเรียว

“ยะ...หยุด...” เรียวเมื่อเห็นเซย์นายน์ทำเหมือนจะก้มมาจูบก็รีบเอามือดันหน้าอกไว้ เซย์นายน์ยกยิ้มที่มุมปากก่อนจะรวบข้อมือเล็กทั้งสองข้างมากำไว้ในมือเดียว ใช้แขนแกร่งของตัวเองโอบเอวเล็กของเรียวแล้วดึงเข้าหาตัว แล้วประกบจูบริมฝีปากเล็กของเรียวอย่างจาบจ้วง

“อื้ออ!” เรียวเบิกตากว้างอย่างตกใจ ไม่คิดว่าจะถูกเซย์นายน์รุกแรงกลางแจ้งแบบนี้ เรียวพยายามดันให้เซย์นายน์ออกห่าง แต่ยิ่งเรียวขยับ เซย์นายน์ก็จูบรุนแรงและหนักหน่วงขึ้น จนเรียวรับไม่ไหวแข้งขาอ่อนเหมือนคนอ่อนแรง เซย์นายน์โอบเอวเรียวเพื่อประคองไว้ แล้วบดจูบจนเรียวแทบจะหมดแรง ก่อนจะถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่ง

“แฮ่กๆ แฮ่กๆ” เรียวเอาหัวซบอกของเซย์นายน์อย่างเหนื่อยหอบ เพราะหายใจไม่ทัน 

ไอ้เซย์นายน์ไอ้บ้า! ทำฉันเกือบขาดหายใจตาย

เรียวเงยหน้ามองหน้าเซย์นายน์อย่างไม่ชอบใจ และกำลังจะผลักเซย์นายน์ แต่กลับถูกเซย์นายน์โอบกอดแล้วเอามือลูบหัวอย่างอ่อนโยน

ตึกตัก ตึกตัก

การกระทำของเซย์นายน์ทำให้หัวใจของเรียวเต้นแรงอย่างไม่ทราบสาเหตุ เพราะเซย์นายน์นั้นไม่เคยทำแบบนี้กับเธอเลย

“ปล่อยฉัน...” ไม่ดี การกระทำของไอ้เซย์นายน์ไม่ดีต่อใจเธอมากๆเลย 

“ไม่งอนสิ”

“...”

“ขอโทษที่จูบ...ฉันอดใจไม่ไหวจริงๆ” มือหนาลูบหัวคนตัวเล็กด้วยความเอ็นดู เรียวเก่งทุกอย่างยกเว้นเรื่อง 18+

“นายมันหน้าด้าน นี่มันกลางโรงเรียนเลยนะ”

“ใครบอกให้เธอทำตัวน่ารักล่ะ”

“ไม่เกี่ยว นายมันชอบฉวยโอกาสอยู่แล้ว!”

“ถ้าไม่อยากโดนฉวยโอกาสก็คบกับฉันสิ”

"!!!"

"เป็นแฟน...กับฉัน...นะเรียว..."

#จบตอนแล้วนะคะ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านค่ะ ^^

เขาขอเป็นแฟนแล้วนะ จะตอบยังไงเอ่ย???

​จริงๆจะอัปตั้งแต่เมื่อคืนแล้วค่ะ เมื่อคืนพายุดันเข้า ฝนตกแรงมาก ทำให้ไฟดับ ไรท์เลยมาอัปให้วันนี้แทนค่ะ :)

ความคิดเห็น