facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 1 NC

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 43.9k

ความคิดเห็น : 40

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ส.ค. 2561 22:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 600
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 1 NC
แบบอักษร

หัวใจขายฝาก

บทที่ 1



ร่างสูงผิวสีแทนออกแรงยกน้ำหนักอยู่ในห้องออกกำลังกายของมหาวิทยาลัย ท่ามกลางนักศึกษาวัยเดียวกับเขาที่มาใช้บริการ ใบหน้าขรึมคมเข้มไม่พูดไม่จากับใคร เขาพุ่งความสนใจไปกับการเสริมสร้างกล้ามเนื้อที่ทำอย่างสม่ำเสมอส่งผลให้กล้ามเนื้อบนแผ่นท้องขึ้นเป็นลอนอย่างที่ใครหลายคนอยากจะได้


“ไงวะไอ้จอม วันนี้ไม่ไปเป็นเด็กเสิร์ฟที่ร้านอาหารเหรอ”


เพื่อนคณะเดียวกันคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้องออกกำลังกายเอ่ยทักขึ้น ชายหนุ่มเจ้าของชื่อที่เพื่อนเรียกว่า “จอม” หรือในชื่อจริงว่า “จอมภพ” ส่ายหน้า


“วันนี้ร้านปิด”


เขารับงานพิเศษเป็นเด็กเสิร์ฟร้านอาหารไทยชื่อดังเกือบทุกเย็น ชั่วโมงละหนึ่งร้อยบาทถือเป็นรายได้งดงามที่เขาทำเกือบทุกวันในตอนเย็นถึงค่ำ สามหรือสี่ชั่วโมงก็แล้วแต่ผู้จัดการจะจัดสรรให้ นอกจากนั้นถ้ามีงานพิเศษอื่นๆที่จ้างมาเขาก็ไม่เคยปฏิเสธถ้าไม่ตรงกับเวลาเรียน


“เฮ้ย งั้นไปเตะบอลกันไหม ไอ้วิทย์มันไปเช่าสนามไว้ คนเตะยังไม่ครบเลย ไปเหอะนานๆที ไม่ค่อยสุงสิงกับเพื่อนฝูงเลยมึงนี่”


เจ้าของใบหน้าคมเข้มพยักหน้ารับ ดีเหมือนกัน ไม่ได้ไปพักผ่อนสมองกับเพื่อนนานแล้ว เขาออกแรงไปกับเครื่องเล่นต่อจนกระทั่งโทรศัพท์มือถือในกระเป๋ากางเกงสั่นจึงได้หยิบมันออกมา สัญลักษณ์เตือนว่ามีผู้ติดต่อทางทวิตเตอร์ทำให้เขาต้องเดินมายังมุมที่ไม่ค่อยมีผู้ใช้บริการนัก


โทรศัพท์มือถือรุ่นราคาไม่แพงมากนักถูกเปิดออกอ่านข้อความใน Direct message เขากดรับข้อความจากคนแปลกหน้า

“สวัสดีครับ ผมเห็นข้อความของคุณในใบโอก็เลยทักแชทมา”


การที่เขามาออกกำลังกายเป็นประจำให้ร่างกายสมบูรณ์แบบนั้นไม่ใช่เรื่องไร้สาระ เพราะร่างกายของจอมภพคือทุนชนิดหนึ่ง รูปดิสที่ใช้รูปกล้ามท้องเป็นลอนงดงามของตนเองนั้นเรียกแขกได้ดีเสมอ ไม่จำเป็นต้องใช้รูปอาวุธลับอย่างเช่นคนอื่นอวดสู่สังคมวงกว้าง ของดีควรเห็นด้วยตาเท่านั้น เพียงแค่ลงประโยคเด็ดใน Bio ว่า “อยากหาเพื่อนคุยคลายเหงา ทั้งสาวหรือหนุ่ม DM มาได้ ยินดีรับใช้ครับ” เท่านี้ก็เป็นอันรู้กัน

“ยินดีครับ อยากให้ผมช่วยเป็นเพื่อนคุยวันไหนครับ”


พิมพ์ตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว ไม่นานนักอีกฝ่ายก็ส่งข้อความกลับมา

“คืนนี้ครับ แต่ขอทราบกติกาและอัตราค่าบริการได้ไหมครับ”

“สองถึงสามชั่วโมงคิดชั่วโมงละหนึ่งพันครับ เริ่มต้นเวลาสี่ทุ่มแต่ถ้าคุณอยากให้ผมคุยด้วยทั้งคืนจนถึงหกโมงเช้าผมคิดเหมาหกพัน คุณออกค่าที่คุย ส่วนค่าป้องกันผมออกเอง จ่ายครึ่งหนึ่งก่อนคุยกันและจ่ายที่เหลือก่อนแยกย้าย”


จอมภพพิมพ์ตอบกลับอย่างเคยชินราวกับพิมพ์ประโยคเหล่านี้บ่อยครั้ง รออีกพักใหญ่จึงมีอีกหนึ่งข้อความตอบกลับมา

“การคุยของเราจะเป็นความลับใช่ไหมครับ”

“แน่นอนครับ คุยจบก็แยกย้าย ผมไม่รู้จักคุณ คุณไม่รู้จักผม”


เขาซ่อนความตื่นเต้นไว้ลึกๆ ช่วงนี้จอมภพกำลังร้อนเงิน หากได้ค่าบริการในวันนี้คงต่อชีวิตของเขาไปได้อีกพักหนึ่งก่อนที่อะไรๆจะสายเกินไป และในที่สุดเขาก็ได้รับคำตอบ

“ตกลงครับ ผมขอคุยสามชั่วโมงก่อนแต่ถ้าคุณคุยเก่งผมอาจจะให้คุณอยู่ทั้งคืน ผมอยู่ที่คอนโด...คุณจะมาเองหรือให้ผมไปรับ”


คำตอบตกลงกับเงินก้อนใหญ่ทำให้จอมภพพอจะคลายความกังวลไปได้บ้าง ชื่อคอนโดมิเนียมและที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยนักทำให้เขาตอบกลับไปว่าจะเดินทางไปเอง

“ได้ ถ้าคุณมาถึงคอนโดแล้ว บอกยามข้างล่างว่ามาหาปาณัทห้อง609 ผมจะบอกเขาว่าให้คุณขึ้นมาได้ พบกันตอนสี่ทุ่มครับ”


คืนนี้มีงานใหญ่รออยู่ จอมภพออกกำลังเสริมสร้างกล้ามเนื้ออีกพักหนึ่งจนพอใจแล้วจึงเดินไปที่ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า เสียงเพื่อนของเขาดังตามหลังมา


“อ้าว ไอ้จอม ตกลงไปเตะบอลไหม”


จอมภพหันไปส่ายหน้า


“มีงานด่วนเข้าว่ะ ขอโทษทีนะ”


เมื่อรู้ว่ามีงานรออยู่จอมภพก็ไม่รีรอ เขาอาบน้ำชำระกลิ่นเหงื่อและเปลี่ยนเสื้อผ้า จากนั้นจึงไปหาอาหารจากร้านค้าราคาถูกในมหาวิทยาลัย พอท้องอิ่มเขาไปที่ห้องสมุดเพื่อทำงานที่ต้องส่งอาจารย์ในวันรุ่งขึ้น การเรียนยังเป็นสิ่งสำคัญอันดับหนึ่งสำหรับชายหนุ่ม จนถึงเวลาที่คาดคะเนว่าสมควรเดินทางไปยังเป้าหมายแล้วเขาจึงเก็บของ


สิบห้านาทีก่อนเวลานัดจอมภพก็ยืนอยู่หน้าคอนโดมิเนียม การมาถึงหน้างานตรงเวลาสร้างความประทับใจให้แก่ลูกค้าได้เป็นอย่างดี เขาแหงนหน้ามองอาคารสูงที่แสนหรูหราราคาแพง คู่สนทนาในคืนนี้กระเป๋าคงหนักไม่น้อยถึงได้มีห้องพักอยู่ที่นี่ จอมภพเดินไปหาพนักงานรักษาความปลอดภัยและแจ้งชื่อชั้น คุณลุงที่ทำหน้าง่วงรีบเปิดทางให้เขาเข้าไปทันที


เมื่อหยุดยืนหน้าประตูห้อง จอมภพหลับตาลงสูดลมหายใจเข้าปอด ขจัดความรู้สึกผิดน่าขยะแขยงออกไป ชายหนุ่มรู้ว่าการกระทำเช่นนี้คือการขายศักดิ์ศรีลูกผู้ชาย แต่ในเมื่อความจำเป็นบีบบังคับให้ต้องดิ้นรนศักดิ์ศรีล้วนกินไม่ได้และไม่ทำให้เขาอยู่รอด เขายกมือเคาะประตู


“ใครครับ”


ได้ยินเสียงกุกกักอีกฝั่งประตู จอมภพจึงส่งเสียงกลับไป


“เพื่อนคุยที่คุณนัดไว้ครับ”


บานประตูถูกเปิดออกโดยชายคนหนึ่ง ครั้งแรกที่สบตากับเจ้าของห้อง จอมภพไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคนตรงหน้ามีความจำเป็นต้องใช้บริการคนอย่างเขา รูปร่างสูงโปร่งผิวขาวคล้ายเชื้อชาติจีน บนใบหน้ามีแว่นตากรอบใสประดับอยู่ แต่ก็ยังมองเห็นความคมชัดของเครื่องหน้าในช่วงอายุที่จอมภพเดาว่าน่าจะไม่เกินสามสิบปี เรียกได้ว่าเป็นพิมพ์นิยมของใครหลายคน แต่คนๆนี้กลับเรียกเขามา


“เข้ามาข้างในเถอะ”


เสียงนุ่มเอ่ยขึ้นเรียกสติจอมภพที่เขามัวแต่เผลอมอง เขาก้าวเข้าไปในห้องพักกว้างขวางตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์มีคลาสบ่งบอกถึงรสนิยมเจ้าของ มีห้องโถงกว้างแบ่งโซนเป็นห้องอเนกประสงค์ เลยออกไปด้านหลังมีห้องครัวง่ายๆกับโต๊ะอาหารเล็กๆ ด้านหนึ่งกั้นเป็นอีกห้องที่จอมภพเดาว่านั่นคือที่ทำงานของเขาในคืนนี้


“สวัสดีครับ ผมชื่อจอม”


โดยปกติจอมภพไม่ใช่คนพูดเก่งอยู่แล้ว เขาทำเพียงแค่คลี่ยิ้มบางๆสำหรับทักทาย ได้รับการตอบกลับมาเป็นรอยยิ้มไม่ต่างกันนัก


“ยินดีที่ได้รู้จัก ผมชื่อปาณัท หรือคุณจะเรียกผมว่าเปาก็ได้ ตามผมมาสิ”


จอมภพเดินตามปาณัทผ่านประตูที่เขาคาดคิดเข้าไปภายในห้องเล็ก มีเตียงขนาดคิงไซส์ ตั้งอยู่กลางห้อง ชายหนุ่มคาดไว้ไม่ผิดว่านี่คือห้องทำงานของเขา เครื่องปรับอากาศเปิดจนเย็นฉ่ำ ปาณัทนั่งลงบนเตียงและสบตากับดวงตาคมของผู้มาใหม่


“นั่งคุยกันก่อนสิ”


จอมภพนั่งข้างผู้ว่าจ้าง ปาณัทเป็นชายหนุ่มที่ดูไม่ออกว่าเป็นเกย์ เขามีรูปลักษณ์เหมือนชายหนุ่มคนอื่นๆที่พบได้ทั่วไป แถมน่าจะเป็นที่ต้องตาของบรรดาสาวๆ ด้วยซ้ำ


“อายุเท่าไหร่แล้วจอม”


“สิบเก้าครับ”


สีหน้าของอีกฝ่ายดูโล่งอกเมื่อรู้ว่าอายุจอมภพพ้นระยะอันตรายมาแล้ว ปาณัทดึงกระเป๋าเงินออกจากกางเกงแล้วหยิบธนบัตรออกมาส่งให้จอมทัพ


“วันนี้ผมประชุมงานเครียดทั้งวัน ช่วยทำให้ผมสบายขึ้นหน่อย นี่เงินครึ่งหนึ่งของสามชั่วโมงที่เราตกลงกันไว้ แต่ถ้าจอมคุยถูกใจ ผมอาจจะให้จอมค้างที่นี่”


จอมภพรับเงินมาใส่กระเป๋าชุดนักศึกษา แวบหนึ่งของนัยน์ตาคมบ่งบอกถึงความรังเกียจในสิ่งที่กำลังกระทำอยู่ แต่เขาก็รีบปัดมันทิ้ง ชายหนุ่มเริ่มต้นการทำงานด้วยการยื่นมือไปวางไว้ที่ต้นขาของจอมภพพลางลูบไล้ไปมา หาใช่การคุยกันจริงๆ


ใช่ จะเรียกจอมภพว่าผู้ชายขายตัว หนุ่มไซด์ไลน์ หรืออะไรก็ได้ที่หมายถึงการบริการให้ความสุขทางเพศรส เขารับงานเองโดยตรงไม่มีเอเย่นนายหน้า จอมภพทำงานนี้เข้าเดือนที่หกแล้วเมื่อในตอนนั้นความจำเป็นบีบถึงขีดสุด ภาระที่เขาแบกรับมันมากกว่าศักดิ์ศรีลูกผู้ชาย ชื่อเสียงในการดูแลลูกค้าทำให้เขาเริ่มมีลูกค้ามากขึ้น จอมภพคิดจะทำเช่นนี้จนกว่าเขาจะปลดภาระของเขาหมด


ชายหนุ่มหยิบกล่องถุงยางอนามัยและหลอดเจลหล่อลื่นออกจากกระเป๋าเป้ จากนั้นจึงลุกขึ้นยืนถอดเสื้อผ้าชุดนักศึกษาและกางเกงชั้นในออกต่อหน้าสายตาปาณัท มองเห็นแววความพึงพอใจจากดวงตาหลังแว่นใสแต่ปาณัทก็ไม่ได้มีอาการตื่นเต้นออกนอกหน้าเหมือนกับลูกค้าคนอื่นเมื่อได้เห็นร่างกายของจอมภพ ชายหนุ่มก้าวเข้าไปหาคุกเข่าลงหน้าลูกค้า


“คุณเปามีข้อห้ามอะไรไหมครับ ห้ามแตะต้องตรงส่วนไหนในร่างกายของคุณบ้าง”


จอมภพถามตามข้อควรปฏิบัติ ลูกค้าบางคนอาจจะมีข้อยกเว้นบางอย่าง ไม่ให้แตะตรงโน้น จับตรงนี้ เขาต้องถามเพื่อให้ถูกใจลูกค้า ปาณัทยิ้มบางๆ มือเรียววางลงบนไหล่ล่ำกล่าวตอบน้ำเสียงนุ่มหู


“ไม่มีข้อห้ามตรงไหนหรอก จอมอยากจะทำอะไรให้ผมสบายตัวก็ทำได้ทุกอย่างเลย”


รู้ดังนั้นจอมภพจึงเริ่มจากการประสานสายตา เขาต้องการดึงอารมณ์ของปาณัทมาอยู่กับเขาโดยเร็วที่สุด ปลายนิ้วแตะไปที่เสื้อเชิ้ตของปาณัทไล่ปลดกระดุมทีละเม็ดจนหมดแถวจึงค่อยถอดออก จอมภพเลื่อนมือไปที่กางเกงพลางรูดซิปลง ไม่นานมันก็หลุดออกจากปลายเท้าของปาณัท


ผิวขาวกระจ่างตาปรากฏตรงหน้า จอมภพเองก็มึนงงไปเหมือนกันเมื่อจ้องมองร่างเปลือยของลูกค้าในคืนนี้ แม้ว่างานของเขาจะเกี่ยวข้องกับอารมณ์เสน่หา แต่จอมภพไม่เคยรู้สึก “ตื่น” เท่าครั้งนี้


“รูปร่างคุณเปาดีมากครับ”


หลุดปากพึมพำ เมื่อถอดเสื้อผ้าออกแล้วจึงได้รู้ว่าปาณัทก็น่าจะชอบออกกำลังกาย แม้จะไม่ถึงกับกล้ามขึ้นแต่ก็ฟิตเฟิร์มปราศจากไขมันส่วนเกิน


“ปากหวานจังนะจอม”


ปาณัทใจเต้นตึกตัก เขาจ้องมองเด็กหนุ่มที่นั่งคุกเข่าอยู่ระหว่างขา ตอนที่ส่งข้อความไปหาเขายังไม่รู้ว่าเจ้าของแอคเคาน์ในทวิตหน้าตาอย่างไร เพราะเจ้าตัวโชว์แต่ลอนกล้ามเนื้อเป็นมัด แต่วินาทีแรกที่ได้สบตา ปาณัทยังเผลอตะลึงมองใบหน้าขรึมจนต้องรีบเรียกสติกลับคืน


ปาณัทอายุสามสิบปีแล้วและยังไม่ได้คบกับใครเป็นตัวเป็นตน เรื่องการระบายออกของแรงขับทางเพศเป็นสิ่งที่ปฏิเสธไม่ได้ เขาเลือกวันไนท์สแตนด์นานๆครั้ง ไม่ผูกมัด จบแล้วจาก ไม่โหยหาอาวรณ์หรือติดใจใช้บริการใครซ้ำเป็นพิเศษ แต่กลับจอมภพเขากลับใจสั่นตั้งแต่แรกเห็น


ท่าทางจอมภพไม่ใช่คนช่างพูดช่างปะเหลาะเอาใจ แต่ชายหนุ่มใช้ความสุภาพและใส่ใจกับลูกค้า เขาสนใจถามแม้แต่ปมต้องห้ามเพื่อป้องกันการกระทบกระเทือนจิตใจ สิ่งเหล่านี้สร้างความประทับใจให้ปาณัท จอมภพเป็นคนที่มีเสน่ห์และแรงดึงดูดสูง แค่เขาจ้องมองด้วยสายตาคมกริบปาณัทก็แทบหลอมละลายราวกับเขากลับไปเป็นหนุ่มน้อยวัยเดียวกับจอมภพอีกครั้ง


ปาณัทก้มมองเมื่อจอมภพดึงแก่นกายของเขาไปกอบกุมไว้ ปลายลิ้นตวัดวูบที่ยอดมนจนเขาต้องจือปาก ชายหนุ่มวัยสิบเก้าโลมเลียจนเปียกชื้นสร้างความเสียวซ่านให้แก่ปาณัทจนต้องทิ้งกายหงายหลังลงไปบนที่นอนนุ่ม แต่จอมภพก็ยังไม่เลิก เขาเปิดปากกลืนกินท่อนเนื้อพอดีคำเข้าไปจนหมดพร้อมกับดูดเบาๆ


“อื้อ เสียวมาก”

ปาณัทหลุดเสียงออกมาจนได้ เขาเผลอยกเอวลอยเพื่อให้จอมภพใช้ปากกับตำแหน่งนั้นได้ลึกมากขึ้น แรงดูดดุนสลับโลมเลียอย่างช่ำชองราวกับไม่ใช่หนุ่มที่อายุแค่สิบเก้าสร้างความกระสันให้ร่างกายเพื่อให้มันไปจุดไฟแห่งปรารถนา ปาณัทตรงอยู่ในบ่วงที่จอมภพหลอกล่อเสียแล้ว


“อ๊า”


น้ำแรกของปาณัทปลดปล่อยออกมาเพียงแค่จอมภพใช้ปากช่วย น้ำขาวสีนวลถูกเขากลืนลงคอจนหมด น่าแปลกที่จอมภพไม่ได้รังเกียจเดียดฉันแม้แต่น้อย ทั้งกลิ่นทั้งรสไร้คาวยามเขาดูดออกจนหยดสุดท้าย จอมภพค่อยๆ คืนอิสระให้ท่อนเนื้อเปียกชื้น เขาเลื่อนความสนใจลงต่ำมาถึงรูจีบพับสีชมพูสะอาดสะอ้าน สิ่งปกคลุมแทบไม่มีบดบัง จอมภพใช้ความลื่นของน้ำลายปะปนเมือกลื่นในปากตวัดวาดใส่ช่องทางเบื้องหน้า


“จอม จอมครับ”


ปาณัทส่งเสียงกระเส่า เขาแหงนหน้ายกขาตั้งฉากจากความเสียวซ่าน รู้สึกได้ถึงปลายลิ้นที่ชอนไชเข้าไปภายในถ้ำพร้อมกับนิ้วยาวที่สอดตามเข้าไป


“แน่นมากครับคุณเปา”


แค่นิ้วช่องทางยังบีบรัดแน่นขนาดนี้จอมภพไม่อยากคาดเดาเลยว่าหากเขาสอดตนเองเข้าไปภายในแล้วจะถูกโอบล้อมขนาดไหน ยอมรับว่าเขาเกิดอารมณ์ร่วมไปกับการบริการลูกค้าในวันนี้ ทั้งๆที่ผ่านมาเขาไม่เคยรู้สึกเช่นนี้กับใครมาก่อน จอมภพดึงมือกลับและละเลงลิ้นลงไปในระหว่างที่เขาคว้าซองถุงยางอนามัยมาฉีกและสวมเข้ากับความแข็งขันกึ่งกลางกายอย่างชำนาญ เจลใสบีบใส่ปลายนิ้วเขาทามันโดยรอบช่องทางของปาณัททดแทนน้ำลายที่เหือดแห้ง


“ผมใส่แล้วนะครับ”


พูดจบจอมภพก็ทรงกายบนเข่าอยู่กับพื้น เขาจับท่อนขาของปาณัทให้แยกออกจากกัน ปาณัทผงกศีรษะขึ้นมองพอดี เขาตกใจเมื่อได้เห็นความเป็นชายยามขยายตัวเต็มที่ มันแหงนขึ้นชี้หน้าเจ้าของเพื่อประกาศศักดาและตอนนั้นเองจอมภพก็ดันเอวเข้าสู่ช่องทางของปาณัท


“อึก จอมครับ ช้าๆ ผมจุก”


ความคับแน่นเกิดขึ้นทันทีเมื่อจอมภพดันเอวเข้ามา แม้จะมีเจลหล่อลื่นช่วยลดแรงเสียดสีแต่ความใหญ่โตของความเป็นชายก็ยังทำให้การล่วงผ่านยากลำบากเล็กน้อย จอมภพเองก็ยังต้องกัดฟันแน่นเมื่อพบกับการโอบรัดร้อนระอุจากร่างกายของปาณัท


ในที่สุดจอมภพก็เข้ามาได้จนหมดลำ เขาโน้มกายลงมาใช้มือลูบไล้ร่างกายขาวละเอียด ยอดอกสีชมพูแวววาวตั้งอยู่สองฝั่งของแผงอกเนียนน่าสัมผัส ชายหนุ่มตวัดลิ้นลงไปข้างหนึ่ง อีกข้างหนึ่งใช้ปลายนิ้วบดขยี้ปลุกจนมันแข็งตัวชูชันทั้งคู่ เอวแกร่งเริ่มโยกขยับช้าๆยังเข้าออกไม่ลึกมาก แต่แค่นี้ปาณัทก็เริ่มส่งเสียงครางแผ่วไม่ขาดช่วง


“เสียงคุณเปาเพราะมากครับ”


ไม่ได้พูดเอาใจแต่เขารู้สึกเช่นนั้นจริงๆ ยิ่งทำให้ปาณัทส่งเสียงมากเท่าไหร่เขาก็ยิ่งลิงโลด เอวของเขาทำงานเร็วขึ้น ถี่ขึ้น ร่างขาวข้างใต้เปลี่ยนเป็นแดงก่ำเพราะเลือดลมสูบฉีด


“โอ จอม ใช่แล้ว ตรงนั้น”


ท่อนเนื้อเสียดสีกระแทกถูกจุดจนปาณัทผวาเข้ากอดร่างแกร่งของเด็กหนุ่มแน่นหนา เมื่อจอมภพค้นพบของดีเขาก็ไม่รอช้า จุดนั้นถูกทะลวงตอกย้ำซ้ำๆจนเริ่มรู้สึกได้ว่าปาณัทใกล้จะถึงฝั่งอีกครา


“จอม จอม อีกนิดเดียว โอ มาแล้ว”


จอมภพต้องรีบชักเอวออกเมื่อปาณัททำนบแตก เขาเกือบจะถึงฝั่งไปพร้อมกับปาณัทเสียแล้วจนต้องรีบยั้งกายไว้ จอมภพต้องเก็บแรงไว้เพื่อให้ความสุขกับลูกค้า มันไม่ควรจะแตกเร็วไปพร้อมกับอีกฝ่าย เป็นครั้งแรกกี่เขามีอารมณ์ร่วมไปลูกค้าด้วย ราวกับมันเป็นเซ็กส์ที่เกิดขึ้นของมนุษย์คู่หนึ่งที่ไม่ใช่เพื่อการค้า


“คุณเปาสบายตัวขึ้นบ้างหรือยังครับ”


ปาณัทเพิ่งจะหายหอบ แต่ไม่ถึงสองชั่วโมงจอมภพปรนเปรอจนเขาปลดปล่อยไปแล้วสองรอบ ในขณะที่เจ้าตัวยังคงแข็งแกร่ง เขาขยับแว่นกรอบใสบนใบหน้าให้มองเด็กหนุ่มได้ชัดขึ้น


“คืนนี้จอมไม่มีธุระใช่ไหม ค้างคืนกับผมที่นี่ก็แล้วกันนะ”


ดวงตาคมเป็นประกาย ไม่รู้เพราะดีใจที่ได้เงินจำนวนมากหรือเพราะจะได้กกกอดร่างกายของปาณัทตลอดราตรีนี้กันแน่


“ขอบคุณที่กรุณานะครับ ผมจะดูแลคุณเปาให้คุ้มกับค่าจ้างแน่นอน”


พูดจบจอมภพก็สอดเอวเข้าไปอีกครั้ง มือร้อนปลุกปั่นท่อนเนื้อของปาณัทจนมันพองฟู เขาโลดแล่นไฟเสน่หาจนร่างของปาณัทแทบลุกเป็นไฟและทะยานขึ้นสวรรค์อีกรอบหนึ่ง รอบนี้เองที่จอมภพยินยอมติดตามขึ้นไปด้วย น้ำคาวลื่นบรรจุเต็มถุงยางเมื่อเขาถอดมันทิ้งก่อนจะซบหน้าลงกับร่างของปาณัทที่ยังนอนตาลอยคว้างอย่างสุขสม


TBC

อะไรคือเปิดตัวเรื่องใหม่ก็มี NC โผล่มาเลยฟระ

​เปิดตัวเรื่องใหม่ อย่าลืมกดไลก์ กดดาวนะคะ

ความคิดเห็น