ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่11

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.1k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ส.ค. 2561 13:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่11
แบบอักษร

หลังจากที่ได้คุยกับพวกหนุ่มๆเธอและพวกเขาก็เดินไปที่โรงอาหารเพื่อไปหาอะไรทานกันก่อนที่จะไปเก็บของย้ายเข้าหอ


"ต้องมีคนนั้งเฝ้าโต๊ะไว้ก่อนจะเป็นใครอ่ะ"เสียงของลีโอถาม


"ฉันเฝ้าให้เอง ฉันฝากซื้อข้าวด้วยไดม่อนเอาอะไรก็ได้"เธอบอกก่อนล้มตัวลงนั้ง


​"อืม เดียวรีบกลับมา"ไดม่อนบอกก่อนจะเดินออกไป


"ให้ผมอยู่เป็นเพื่อนก่อนไหมครับเซีย"เป็นเสียงของไรเฟิลที่เจ้าตัวไม่ยอมเดินไปสักที


"ไม่เป็นไรรีบไปซื้อข้าวมาเถอะ"เธอปฏิเสธไป สุดท้ายไรเฟิลก็ยอมเดินไปเมื่อทั้งโต๊ะไม่มีใครก็มีคนกลุ่มหนึ่งเดินมาหาหญิงสาว


"อาเรีย เธอคืออาเรียใช่ไหม"อยู่ก็มีใครก็ไม่รู้พูดขึ้นมาหญิงสาวหันไปทางเสียงที่ได้ยินก็พบว่าคนที่พูดคือ มาคัส แอสติน หรืออดีตเพื่อนสนิทของร่างนี้ที่ย้ายข้างไปอยู่กับยัยวิเวียนเพราะเชื่อมารยาของยัยนั้นและตามมาด้วยเพื่อนๆของมาคัสและยัยวิเวียนกับเจ้าชาย


"ฉันว่าคุณคงจำคนผิดแล้วล่ะค่ะ ฉันชื่อ อลิเซีย โรวแวนด์ค่ะ"เธอปฏิเสธไปอย่างเย็นชาพร้อมแนะนำตัว


"ไม่ฉันจำได้เธอคืออาเรีย เธอคืออาเรียเธอไปไหนว่าตั้งหลายปีรู้ไหมทุกคนเขาตามหาเธอกันน่ะ"สุดท้านชายหนุ่มก็ยังไม่เชื่อและคืดว่าหญิงสาวตรงหน้าคืออดีตเพื่อนสนิทของเขา


"มีอะไรกันรึเปล่า"เธอไม่ทันได้ปฏิเสธอะไรก็มีเลียงหนึ่งขัดขึ้นก่อน


"ไม่มีอะไรหรอกไดม่อนแค่เรื่องเข้าใจผิดน่ะ"เธอตอบเจ้าของเสียงไปนั้นคือไดม่อนนั้นเอง


"แน่ใจนะ"เขายังถามยํ้า


"อืมแน่ใจสิ"เธอตอบไปอย่างมั่นใจ


"ถ้าไม่มีอะไรพวกนายก็ไปได้แล้ว"สุดท้ายมาคัสก็ยอมถอยกลับไปแต่เธอรู้ดีว่าเรื่องไม่จบแค่นี้แน่เพราะมาคัสมั่นใจมากว่าเธอคืออาเรียแต่ผู้หญิงที่ชื่ออาเรียได้ตายไปแล้วตอนนี้มีแต่อลิเซียเท่านั้น


หลังจากที่พวกนั้นกลับไปพวกที่เหลือที่ไปหาซื้อของกินก็กลับมา พอพวกเราทานอะไรเรียบร้อยแล้วก็แยกย้ายกันไปเก็บของเพื่อย้ายเข้าหอพักแล้วนัดเจอกันอีกที่ตอนจัดห้องเสร็จ เธอกับไดม่อนและไรเฟิลพวกเรามาถึงกันก่อนเพราะของของพวกเราก็ไม่ได้มีเยอะอะไรพวกเราเดินเข้ามาในหอโดยนี้จะมีลักษณะเหมือนคฤหาสน์​ซึ่งแตกต่างจากหออื่นๆที่จะเป็นตึกสูงๆคฤหาสน์หลังนี้จะแบ่งเป็น4ชั้นชั้นแรกเป็นห้องรับโถงมีโซฟาตัวยาวหนึ่งตัวและมีเก้าอี้แยกสองฝั่งฝั่งละตัวตรงกลางมีโต๊ะตัวใหญ่ตั้งอยู่ถัดไปเป็นห้องสมุดขนาดเล็กไว้สำหรับคนที่ขี้เกียจเดินไปใช้หอสมุดรวมถ้าเดินไปข้างหลังจะมีสวนกับสระว่ายนํ้าที่เป็นของหอSโดยเฉพาะ(หอA-Cต้องใช่ด้วยกัน)ชั้นสองจะเป็นห้องทานอาหารและห้องครัวชั้นสามเป็นห้องของทุกคนสวนชั้นสี่ชั้นสุดท้ายเป็นโดมที่ปิดตายโดนร็อกกุญแจไว้ เธอเดินมาเรื่อยๆจนเจอห้องของเธอห้องของเธอนั้นอยู่ริมสุดเข้าไปข้างในห้องนี้เป็นโทนสีดำแลัวมีระเบียงเธอเดินออกไปที่ระเบียงวิวห้องของเธอมองเห็นบรรยากาศรอบๆโรงเรียนพอดี


ตอนนี้เธอจัดของทุกอบ่างเสร็จเดินจึงเดินเข้าไปในห้องสมุดเธอเดินเข้าไปเรื่อยๆ


ตุบ


อยู่ๆก็มีหนังสือเล่มหนึ่งตกลงมาจากชั้นเธอเดินไปหยิบมันขึ้นมาดู หนังสือสัตว์เวทย์อัญเชิญในตำนาน เธอเปิดเข้าไปดูหน้าแรกในหนังสือเขียนเอาไว้ว่าสัตว์เวทย์เวทย์ในตำนานนั้นเป็นสัตว์เวทย์ที่สาบสูญและคนสุดท้ายที่ได้ครอบครองสัตว์เวทย์ในตำนานนั้นคือคนที่ผนึกราชันอสุราและสัตว์เวทย์ตัวนั้นคือจิ้งจอกสายฟ้า เธอเปิดไปหน้าแรกสัตว์ในตำนานตัวแรกที่หนังสือกล่าวไว้คือ10มังกรองครักษ์ในหนังสือบอกไว้ว่า10มังกรองครักษ์​เป็นองครักษ์หรือจะเรียกว่าทหารเอกของราชันมังกรก็ว่าได้ขึ้นชื่อว่าทหารเอกคือผู้ที่ต้องแข็งแกร่งมากแต่ปัจจุบันไม่เคยมีใครพบเห็น10 มังกรองครักษ์​เลยทุกคนเชื่อกันว่า10มังกรองครักษ์​นั้นได้ตายไปแล้วเพราะหลังจากเหตุการณ์สงครามระหว่างเผ่าจบลงมังกรก็ค่อยๆสาบสูญไปจนแถบไม่มีใครเคยพบเห็น 


เมื่ออ่านจนจบแผ่นเธอก็พลิกไปอีกหน้าหน้านี้กล่าวถึงราชันมังกรในหนังสือกล่าวไว้ว่าราชันมังกรเป็นคนที่แข็งแกร่งมากถึงขั้นไม่มีผู้ใดสามารถต่อกรกับเขาได้แต่พอจบสงครามเขาก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยพร้อมกับเผ่ามังกรที่เริ่มจะสาบสูญ


เมื่ออ่านจบเธอก็เปลี่ยนหน้า หน้านี้กล่าวถึงนกฟินนิกซ์ เป็นสัตว์ที่มีธาตุไฟและนํ้าตาของมันสามารถสมานแผลได้พอจบเธอเปลี่ยนหน้าไปหน้านี้กล่าวถึงเพกาซัสสัตว์เวทย์ที่รับใช้เทพจะมีเพียงน้อยคนเท่านั้นที่จะสามมารถอัญเชิญเพกาซัสมาได้เพราะเพกาซัสนั้นมีนิสัยดื้อลั้นมีแค่เพียงไม่กี่คนที่จะควบคุมมันได้


เธออ่านไปเรื่อยๆจนมาถึงหน้าหนึ่งสัตว์เวทย์ในหน้าที่ที่กล่าวไว้คือจิ้งจอกเก้าหางเป็นสัตว์อัญเชิญของเทพรีเบลล่าหรือเทพที่ลงมาช่วยในสงครามแต่ก็พลาดโดนราชันอสุราฆ่าเธอนั้งอ่านต่อไปอีกซักพักก่อนจนได้ยินเสียงคนเรียก


"เซีย...เซีย.....เซียอยู่ที่นี้รึเปล่าครับ"เธอเงยหน้าขึ้นมาจากหนังสือที่อ่านอยู่เมื่อเห็นว่าคนที่เรียกเป็นใครจึงปิดหนังสือนำเอาว่างที่ฉันแลัวเดินออกไปหาต้นเสียง


คนที่มาเรียกเธอคือไรลีโอเขามาบอกว่าทุกคนเก็บของกำลังจะออกไปหาอะไรกินกัน


"เซียมาแล้วงั้นก็ครบแล้วเราออกไปหาอะไรกินกันดีกว่าเพราะตอนนี้ไรเฟิลจะงับหัวผมอยู่แล้ว"


"นี้จริงๆก็ไม่ต้องออกไปก็ได้นะเพราะถ้าไม่รังเกียจฉันทำให้กินได้"เธอบอกเพราะสมัยตอนที่เธอเป็นนักฆ่าเธออยู่ตัวคนเดียวต้องทำทุกอย่างด้วยตัวเอง


"ก็ดีเหมือนกันนะเพราะฉันก็ไม่ค่อยอยากออกไปเจอคนเท่าไหร่ยิ่งเวลาอย่างนี้คนยิ่งเยอะ"ไดม่อนพูดพร้อมทำท่าเบะปาก


"ผมเอาด้วยครับผมอยาดลองชิมฝีมือของเซียดูเหมือนกัน"แล้วพวกที่เหลือก็พยักหน้า


จากนั้นเธอก็เข้าไปในครัวแล้วให้พวกที่เหลือนั้งรออยู่ที่ห้องทานอาหาร เธอทำเมนูสเต็กเนื้อกับซุปเห็ดเธอใช่เวลาทำเกือบชั่วโมงสำหรับ6ที่จากนั้นเธอก็ยกออกไปว่างทุกคนมองอาหารตายเป็นประกายและเตรียมรอสัญญาณจากเธอว่าจะกินได้เมือไหร่


"โอเคทุกคนกินได้เลย"เธอบอกทุกคนก่อนจะนั้งลงที่หัวโต๊ะ


"โห อร่อยมาเลยครับเซีย"เป็นไรเฟิลที่พูดออกมาคนแรก


"อืม ก็อร่อยกว่าที่คิด"เป็นเสียงของไดม่อนที่พูดออกมาลอยๆ


ส่วนคนที่เหลือก็ก้มหน้าก้มตากินไม่สนใจใครพอที่คนอิ่มก็แยกย้านกันไปพักผ่อนเพราะวันพรุ่งนี้จะมีคาบที่ทุกคนจะต้องการอัญเชิญสัตว์เวทย์ประจำตัวกัน

ความคิดเห็น