ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Chapter 7 เปิดใจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.5k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ต.ค. 2561 06:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 7 เปิดใจ
แบบอักษร

​7


ไดอาร์เดินเข้ามาให้ห้องของตัวเองด้วยความรู้สึกสับสน ทำไมเธอถึงต้องยอมรับข้อเสนอของเขาอยู่เรื่อยเลย

ตั้งแต่เจอกันไม่ว่าเขาจะยื่นข้อเสนออะไรมาเธอจะต้องตกลงทุกครั้งไป เธอเห็นแก่เงินขนาดนั้นเลยเหรอ แล้วทำไมแค่คิดว่าต้องไปเดทถึงต้องใจเต้นแรงแบบนี้


เช้าวันต่อมา

"เดี๋ยวไปส่ง" คนที่นั่งรออยู่บนโซฟาพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าคนที่เขากำลังรอเดินออกมาจากห้องของเธอมา

นี่เขาลงทุนตื่นเช้าที่สุดในรอบหกปีเลยนะ (เว่อร์ไปหรือเปล่าคีน)

"ไม่เป็นไรค่ะ" เธอพูดแล้วเดินไปใส่รองเท้า แต่เขาก็ยังลุกแล้วเดินตามมา

"นี่เป็นเดทแรกของเราไง เริ่มตั้งแต่วันนี้ไป เราจะเดทกันทั้งวันทั้งคืน" เขาพูดจบก็เดินมาใกล้เธอจนไดอาร์ต้องถอยหลังหนีไปติดผนังด้วยความระแวง หัวใจก็เริ่มเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ

คีนยันมือสองข้างไว้กับผนังแล้วยิ้มมุมปากให้คนตัวเล็กนี่ยืนนิ่งเป็นหิน ก่อนจะก้มลงไปหอมแก้มเธอหนึึ่งฟอดจนเธอไม่ทันตั้งตัว

"หึหึ" 

"พี่ทำบ้าอะไรเนี่ย!" 

"จูบส่งไง ก่อนไปเรียน" 

"ออกไปเลยฉันรีบไปเรียน เราเดทกันไม่ใช่เป็นแฟนกันซักหน่อย อย่ามาทำแบบนี้กับฉันอีก!" ไดอาร์ดันตัวเขาออกแล้วหันหลังเปิดประตูออกไป

"ต่างกันตรงไหน แค่เรียกไม่เหมือนกัน"

ตึกตักๆ

เธอรีบเอามือทาบอกตัวเองเมื่อรู้สึกถึงความรุนแรงที่เกิดขึ้น

ก่อนหน้านี้ถึงแม้จะมีผู้ชายมาจีบเยอะแยะแต่ก็ไม่เคยมีใครทำให้เธอเป็นแบบนี้ แล้วทำไม่ถึงเป็นผู้ชายที่อายุห่างกันตั้งหกปีแบบเขา

"เลิกเรียนแล้วโทรมานะ จะไปรับ"

เขาเดินตามหลังแล้วมาโอบไหล่เธอไว้ แต่ไดอาร์ก็พยายามดันมันออก

"มือไม้ให้มันน้อยๆหน่อยค่ะ" 

"ฮ่าๆ แค่นี้ทำเป็นหวง อีกหน่อยอาจจะมากกว่านี้ก็ได้" เขาขำออกมาแล้วเดินมาโอบไหล่อีกรอบ

"ไม่มีีทางที่จะมากไปกว่านี้" 

"ทำไมล่ะ" เขาถามอย่างสงสัย แต่ใบหน้ากลับกวนคนที่หันไปมองอย่างมาก

"..." เธอเองก็ไม่มีคำตอบให้เขาเหมือนกัน เพราะที่พูดไปเมื่อกี้ยังไม่มั่นใจในตัวเองเลยว่าจะพ่ายแพ้ให้เขาตอนไหน

"เกิดวันนึงชอบฉันขึึ้นมาแล้วอยากนอนกับฉัน ฉันคิดตังนะ แต่ตอนนี้ให้ฟรี" เธออ้าปากเตรียมด่าเขาแต่ตอนนี้กลับหน้าแดงออกมาเพราะคำพูดนั้นจนต้องรีบหันหน้าหนีแล้วเม้มปากแน่น

"ฉันจะนอนกับคนที่ฉันจะแต่งงานด้วยเท่านั้น"

"แค่ครั้งเดียวก็ไม่ได้เหรอ" เขาพูดออกไปแบบนั้นเพื่อกวนใจเธอ แต่ในใจก็หวังอยู่นิดๆ

ถ้ายอมก็ดี...หึหึ

"ฉันจะไม่เผลอใจให้คนเจ้าชู้แบบพี่หรอก" เธอพูดแล้วดันมือเขาออกจากไหล่อีกครั้ง

"ฮ่าๆ คอยดูแล้วกัน" 

หลังจากนั้นเขาก็มาส่งเธอที่มหาลัย แล้วตัวเองก็กลับไปสะสางงานกิจการของครอบครัวที่มีเกินสิบแห่ง

"โดนไล่ออกหอ!!" ซินกับฟรอยอุทานออกมาพร้อมกันเมื่อได้ยินเพื่อนเล่าจบ ไดอาร์ถึงกับต้องกุมขมับเมื่อต้องคิดถึงชีวิตอันน่าอนาถใจของตัวเองอีกครั้ง 

"อืม ทะเลาะกันเพราะยัยป้ามันดูถูกฉัน" ไดอาร์ทำหน้าหงอย

"ดูถูกว่าไง" ซินถามขึึ้นอย่างสงสัยแล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้

"ว่า..." เธอเงียบไปซักพักแล้วสุดท้ายก็ต้องยอมเล่าความจริงให้เพื่อนฟังทั้งหมด 

ทำไมเป็นแบบนี้ไปได้เนี่ยทั้งที่เธอบอกเขาว่าห้ามให้ใครรู้ แต่ดันเป็นคนไปบอกคนอื่นเองว่าอยู่กับเขา 

"ดีอ่า ฉันอยากมีคนรับเลี้ยงแบบนี้บ้าง อยากเห็นหน้าเสี่ยแกจัง" ฟรอยพูดขึ้นแล้วกัดปากตัวเองเหมือนพยายามเซ็กซี่ จนเพื่อนมองด้วยสายตารังเกียจ

"สวยให้ได้เท่ามันสิ ฮ่าๆ" ซินพูดแล้วหัวเราะลั่น

"ไม่ใช่เสี่ย แล้วเขาก็ไม่ได้เลี้ยงกูด้วย กูไปขอเช่าห้องเขาต่างหาก" ไดอาร์รีบแย้ง เพราะไม่อยากเป็นแบบนั้นในสายตาใคร ทั้งที่ตอนนี้มันใกล้ความจริงจะแย่ 

"จ้าๆ อย่าพลาดท่านะมึง"

"ไม่มีทางหรอก กูไม่ได้คิดอะไรกับเขาซักหน่อย" เธอพูดแล้วคิดในใจว่าไม่ได้คิดอะไรกับเขาจริงๆนั่นแหละ แต่ที่ชอบตื่นเต้นชอบเขินเขาก็เพราะความรู้สึกที่มีต่อเพศตรงข้ามเท่านั้น 

พอเลิกเรียนช่วงเย็นก็ต้องโทรให้เขามารับ เพราะมีนัดกันไปเดทตามที่ได้คุยกันไว้ บางทีเธอก็คิดว่ามันเป็นเรื่องตลกและไม่น่าจะมีคนบ้าที่ไหนเอาเงินแสนมาแลกกับเดทบ้าบอนี่หรอก แต่ได้เห็นเงินนั้นเข้าบัญชีมาก็รู้ว่ามันบ้าจริงๆ เขามันบ้าจริงๆ 

ไม่รู้ใช้เงินซื้อใครมาเท่าไหร่แล้วถึงกล้าทำแบบนี้ 

"ขอถามอะไรหน่อยสิ" ไดอาร์พูดขึ้นหลังจากที่เข้ามาในรถได้ไม่นาน และเขากำลังขับออกไปแต่ไม่รู้ว่าจะพาไปที่ไหน 

"หืม ว่ามาสิ" เขาตอบแต่ไม่ได้มองหน้าเธอ มือหนึ่งจับมือถือ อีกมือจับพวงมาลัยมองสลับไปมา

"พี่เอาเงินไปทำเรื่องไร้สาระแบบนี้มาเท่าไหร่แล้ว" 

"..." เขาหันมามองหน้าเธอนิ่งๆ แล้วขมวดคิ้วตามเพราะคำถามนั้น 

"พี่คงจะเอาเงินซื้อผู้หญิงมาเยอะแล้วสินะ" เธอมองเขาแล้ววิเคราะห์ผู้ชายตรงหน้า ยังไงก็คงใช่แน่ๆ แค่เดทยังกล้าจ่ายเลย เข้าใจว่ารวยมาก แต่จะเอาเงินมาซื้อความสุขแบบนี้มันคุ้มเหรอ 

ไดอาร์คิดในใจแล้วยังคงมองคนที่ขับรถแล้วยังคงเงียบอยู่ 

"ทำไมล่ะ" เขาไม่ได้ปฏิเสธคำพูดของเธอแต่ถามกลับมาแทน 

"มันคุ้มเหรอที่เราซื้อความสุขแบบนี้ สู้มีความสุขที่เป็นของตัวเองจากความสัมพันธ์ที่พยายามก่อ แบบอยู่กับเรานานๆไม่ต้องใช้เงินไม่ดีกว่าเหรอ"

"ฉันจะเลิกทำตัวแบบนั้นแล้วไง ถ้าเธอยอมมาเป็นคนๆนั้น" 

"พี่จริงจังกับฉันขนาดนั้นเลยเหรอ ชอบจริงเหรอ หรือแค่อยากได้แล้ววันนึงก็เบื่อ" เธอรัวคำถามใส่เขา อะไรที่สงสัยก็ถามหมดไปอย่างตรงๆ 

เธอเข้าใจว่าคนเจ้าชู้พอได้ใครแล้วก็ต้องเบื่อ แต่เธอไม่เข้าใจว่าทำไมเขาต้องมาทนมาลงทุนกับเธอขนาดนี้ทั้งที่มีผู้หญิงมากมายอยากอยู่กับเขาแม้ไม่ต้องจ่ายซักบาท 

"ฉันก็บอกไปแล้วไงว่าฉันเจอเธอแล้วฉันรู้สึกแปลกไป" 

"ยังไง" เธอขมวดคิ้วถาม

"เธอ...เอาแต่กลัวฉันทั้งที่ ผู้หญิงคนอื่นวิ่งเข้าหา ฉันรู้สึกว่าเธอทำให้ฉันจำได้ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ ฉันแอบยิ้มเวลาคิดถึงหน้าเธอ" เขาพูดแล้วมองเธอด้วยแววตาที่ทำให้ไดอาร์ต้องหันหน้าหนีไปอีกทาง แล้วก็ถามต่อ 

"งั้นตอนนี้พี่จีบอาร์อยู่เหรอ" ความไร้เดียงสาของเธอทำให้คนที่ฟังยิ้มออกมา 

"คงใช่มั้ง" 

"งั้นถ้าอยากพิสุจน์ พี่ก็ทนให้ได้ที่จะไม่ทำอะไรอาร์ ก่อนที่จะมั่นใจว่าใช่จริงๆ นี่แหละเหตุผลของความรักไม่ใช่แค่เจ้าชู้" เธอพูดแล้วหันไปมองเขาเพื่อเอาคำตอบ 

"แล้วทำแบบนั้นฉันจะได้ใจเธอมั้ย" ยิ่งฟังคำพูดของเธอเขายิ่งอยากพิสูจน์ตัวเองเต็มทน 

"ไม่รู้สิ อยู่ที่ว่ามันมีเรื่องให้ประทับใจหรือเปล่า" ไดอาร์กัดปากแน่น **​ไม่คิดว่าจะมาเปิดใจคุยกับคนที่เพิ่งรู้จักกันแบบนี้ ทั้งที่เรื่องความรักเธอแทบจะไม่ค่อยสนใจเลยซักนิดในช่วงเวลาที่ผ่านมา 

"งั้นเตรียมใจไว้เลย วันนึงมันต้องเป็นของฉัน"


มาแล้วค่าาา พี่คีนผู้มีเล่ห์เเหลี่ยม

มาดูสิว่าจะได้กินน้องเมื่อไหร่ พยายามหลอกล่อเข้าไปสิ

ความคิดเห็น