ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่10

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.1k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ส.ค. 2561 19:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่10
แบบอักษร

และวันนี้ก็มาถึงเป็นวันที่เธอและพวกเขาจะได้รู้ว่าอยู่ห้องไหนและหอไหนตอนนี้พวกเราเดินทางมาถึงพวกเราเดินตรงไปที่บอร์ดประกาศ ดูจากชื่อพวกเราทั้งสามคนอยู่ห้องเดียวกันนั้นคือห้องSและแน่นอนว่าในห้องนั้นมีลีวานอยู่ด้วย​ ส่วนยัยวิเวียนยัยนั้นอยู่ห้องBหึห้องลองสุดท้ายจากนั้นเราทั้งสามก็เดินไปที่ห้องเรียนห้องSในห้องเรียนห้องSมีนักเรียนเพียงแค่9คน พอเข้าไปในห้องก็เจอทุกคนนั้งอยู่ในนั้นแล้ว เราสามคนตรงไปนั้งตรงที่ที่เหลืออยู่ห้องนี้ ทุกคนนั้งเงียบกันหมดแต่ฉันรู้ถึงสายตาของคนที่จ้องฉันอยู่เขาคือลีวาน เขาจ้องฉันอยู่สักพักสุดท้ายเขาก็เดินเขามาทัก


"สวัสดีครับ ผมชื่อลีวาน เซ็นจอร์จ"เขาไม่เคยเปลี่ยนเขายังเหมือนในความทรงจำของร่างนี้ทุกอย่าง


"ค่ะ ดิฉันอลิเซีย โลว์แวนด์ "เธอแนะนำตัวกับเขาด้วยนํ้าเสียงเย็นชา


"ครับ ไม่ทราบว่าเราเคยพบกันมาก่อนรึเปล่า "


"ฉันว่าไม่นะค่ะ"มันยังไม่ถึงที่เธอจะรู้นะลีวาน


"ครับ"แล้วเขาก็ดินกลับไปนั้งที่โต๊ะของเขาจากนั้นอาจารย์ก็เดินเขามาแล้วใหทุกคนแนะนำตัวกันที่ละคน 

คนแรก ชื่อดาร์ไนท์ เป็นเผ่าปีศาจ 

คนที่สอง ชื่ออาเธอร์ เป็นเผ่าเทพ

คนที่สามและสี่เป็นฝาแฝดกัน ชื่อธีโอกับลีโอ สองคนนี้คือคนที่สอบได้คะแนนเกือบเต็มรองจากเธอพวกเขาเป็นเผ่า มนุษย์

คนที่ห้า ลูวินท์ คนที่สอบได้คะแนนเท่ากับไรเฟิล เขาเป็นเผ่าหมาป่า

คนที่หก เจ็ด แปดและเก้าก็คือ เธอ ไดม่อน ไรเฟิล คนสุดท้าย ลีวาน

หลังจากอาจารย์ให้แนะนำตัวที่ละคนอาจารย์ อาจารย์ก็ปล่อยทุกคนฟรีเพราะวันนี้เป็นวันเปิดเทอมยังไม่มีอะไรมากมาย แค่เวลาเลิกเรียนซึ่งวันนี้จะมีการเรียนแค่ครึ่งวันเพื่อให้นักเรียนมีเวลาย้ายของเขาไปอยู่หอโดยหอของห้องCหรือห้องบ๋วย จะเป็นหอที่ไม่มีสวัสดีการอะไรเลย เรียกได้ว่า มีแค่ เตียงนอน ตู้เสื้อผ้า โตะเขียนนั้งสือ และของนํ้ารวม(แยกชายหยิง) ส่วนหอของห้องA ห้องB ก็จะดีขึ้นมานิดนึงแต่ทั้งสามหอจะไม่มีห้องเป็นของตัวเองจะต้องอยุู่แบบมีรูมเมจ แต่หอของห้องS จะมีสวัสดีการดีกว่าสามหอนั้นตรงมีให้ทุกอย่างและจะมีห้องส่วนตัวให้

"เซีย ครับตอนนี้อาจารย์ปล่อยฟรีทำอะไรกันดีครับ"เสียงของไรเฟิล ทำให้เธอหลุดออกจากภวัง


"ใครจะทำอะไรก็ทำแต่ฉันขอนอนดีกว่าง่วงมาก จะไปเมื่อไหร่ก็เรียกด้วนละกัน"พอเจ้าของเสียงพูดจบก็ฟุบหน้าลงไปกลับโต๊ะและนั้นก็ไม่ใช่เสียงใครนอกจากไดม่อน 


"แล้วนายอยากทำอะไรล่ะไรเฟิล"เธอหันไปถามหนุ่มหูกระต่ายที่กำลังนั้งมองเธอตาแป๋ว



"นอน" สั้นๆง่ายๆคำเดียวแล้วเขาก็เอาหัวมาหนุนไหร่ของเธอ


"เอาที่สบายใจเลยละกัน"เธอถอนหายใจอย่างปลงๆ


"ขอโทษนะครับ คุณอลิเซีย"เธอหันไปตามเสียงเรียก


"ผมชื่อ ธีโอ​ นะครับ ส่วนนี่ฝาแฝดผม ลีโอ" คนที่เรียกเธอคือสองพี่น้องฝาแฝดนี่เอง


"อ่าฮ่ะ แลัวมีอะไรรึเปล่า"เธอถามอย่างสงสัย


"คือพวกเราแค่อยากเป็นเพื่อนกับเธอน่ะ"คราวนี้คนที่พูดคือลีโอ


"อ่าฮ่ะ"


"งั้นตอนนี้พวกเราก็เป็นเพื่อนกันแล้วใช่มั้ย"คนที่ชื่อธีโอถามด้วยนํ้าเสียงดีใจ ที่เธอแยกสองคนนี้ออกเพราะคนที่ชื่อ ลีโอจะสวมสร้อยข้อมือส่วนคนที่ชื่อธีโอไม่ได้สวมสร้อยข้อมือ


"อื้อ"เธอตอบกลับไป


"งั้นขอถามอะไรหน่อยได้ไหม"เธอพยักหน้าตอบลีโอ


"คือ.......เอ่อ"ลีโอชั่งใจว่าจะถามดีไหม


"คือเราอยากรู้ว่าคุณอลิเซียกับคุณไดม่อนเป็นอะไรกันนะครับ"ธีโอเมื่อเห็นแฝดตัวเองไม่กล้าพูดเขาก็พูดขึ้นมา


"อ๋อ อย่างแรกนะเรียกฉันว่าเซียเฉยๆก็พอตกลงนะ"เธอถามเสียงแข็ง


"ครับ เซีย"ทั้งสองคนพูด


"ดีมาก แล้วทำไมอยู่ๆถึงมาถามล่ะว่าฉันกับไดม่อนเป็นอะไรกัน"เธอถามอย่างสงสัย


"ก็พวกเราเห็นไดม่อนใช้นามสกุลเดียวกับเซียน่ะ"


"อย่างนี้นี่เอง ไดม่อนเป็นคนรักของฉันเอง "


"หรอครับแล้วคุณไรเฟิลล่ะครับ"


"เป็นอะไรดีล่ะไรเฟิล"เธอหันไปถามคนที่แกล้งหลับ


"อุ๊ย เซียรู้ด้วยหรอว่าผมไม่ได้หลับอ่ะ"เขาถามเสียงอ่อย


"นายด้วย ไดม่อนฉันรู้ว่านายไม่ได้หลับ"เธอเรียกเขาเสียงแข็ง


"ชิ โดนจับได้จนได้"เขาเงยหน้าขึ้นมาแล้วทำหน้าเบื่อหน่าย


"เออ แล้วเมื่อกี้นายถามอะไรนะ"เธอหันไปถามสองแฝด


"เซียกับไรเฟิลเป็นอะไรกันหรอครับ"ลีโอก็ถามใหม่


"นั้นสิ เราสองคนเป็นอะไรกันหรอไรเฟิล"เธอหันถามไรเฟิลด้วยความที่อยากแกล้ง ยิ่งเธอได้เห็นไรเฟิลหน้าแดงก็ยิ่งสนุก


"เป็นอะไรก็ได้ที่เซียอยากให้เป็น"เขาตอบพร้อมกับหน้าที่แดงขึ้น


"หึหึ ก็ตามนั้น"สุดท้ายสองแฝดก็ยังไม่ได้คำตอบว่าไรเฟิลกับเซียเป็นอะไรกันแต่เห็นท่าทางของไรเฟิลแล้วก็คงเดาได้ไม่ยาก




ความคิดเห็น