ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : chapter 6 จ้างเดท

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.8k

ความคิดเห็น : 23

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ก.ค. 2561 06:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter 6 จ้างเดท
แบบอักษร

6​


ไดอาร์กลับมาที่ห้องหลังเลิกงาน เธอนึกหวั่นๆว่าจะเจอเขาอยู่ในห้องหรือเปล่า แต่โชคดีที่เขายังไม่กลับมา ดีที่เขาเอากุญแจกับคีย์การ์ดไว้ให้อีกชุด 

ทำไมต้องไว้ใจเธอขนาดนี้ 

พอมาถึงห้องก็ต้องรีบอาบน้ำแล้วแต่งตัวด้วยชุดนอน รีบเข้าห้องตัวเองทันที เพราะถ้าเกิดเขากลับมาเจอตอนเธอกำลังอาบน้ำคงรู้สึกน่ากลัวเกินไปสำหรับเธอ 

ระหว่างที่กำลังนั่งทำงานที่เพื่อนตัวเองส่งมาให้ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นเล่นเอาคนที่กลัวๆเริ่มหวาดระแวง แต่ก็ยอมลุกออกไปแง้มประตูดูเล็กๆเพื่อเขามีอะไรสำคัญ

"มีอะไรคะ" 

"ซื้อข้าวมาฝาก กินยัง" เธอมองดูข้าวกล่องในมือของเขาแล้วก็นิ่งไป ที่จริงก็ยังไม่ได้กินหรอก

"เอ่อ ยังค่ะ แต่ว่า..." เธอรู้สึกลังเลเพราะคิดว่าจะไม่ออกไปนอกห้องตอนกลางคืน แต่ตอนนี้เห็นข้าวกล่องแล้วมันเริ่มหิวขึ้นมา 

"ออกมาสิ จะกลัวอะไรนักหนาห๊ะ ถ้าฉันจะทำอะไรเธอฉันปล้ำตั้งแต่ตอนเมาวันนั้นแล้ว" เขาขมวดคิ้วแล้วพูดออกมา สีหน้าดูจริงจังจนคนที่ฟังเริ่มเชื่อใจขึ้นมานิดๆ 

แล้วเธอก็เดินออกมารับข้าวกล่องในมือเขา ไปใส่จาน ซึ่งมีของเขาอีกกล่อง 

"ทำไมคุณมากินที่ห้องล่ะ ออกไปตั้งนาน"

"ไม่รู้สิ อยากมากินกับเธอมั้ง อ่อ ละเลิกเรียกว่าคุณซักที เรียกพี่ได้มั้ย รู้สึกห่างเหินเกินไป" คนพูดยิ้มออกมาบางๆจนคนที่มองกัดปากอย่างระแวงระวัง 

"ทำไมล่ะคะ" 

"เราจะได้สนิทกันมากขึ้นไง"

"..." เธอเงียบไปชั่วครู่ เพราะไม่รู้เขาจะมาไม้ไหน 

"ว่าไงน้องอาร์ เรียกพี่คีนสิครับ" พอเขาพูดจบเท่านั้นแหละ เธอแทบจะวิ่งเข้าห้องเอาหน้าซุกหมอนแล้วกริ๊ดออกมาทันที ไม่ใช่แค่เขาอันตรายกับผู้หญิงแต่เขาอันตรายกับหัวใจเธอด้วย เขานี่มันเจ้าเล่ห์จริงๆนะ ทั้งท่าทางและสายตา คำพูด มันชัดเจนว่าเจ้าชู้ 

"อะ ฮึ่ม ค่ะ พี่คีน" เธอพูดไปแล้วรีบก้มหน้ากินข้าวต่อ ปล่อยให้คนฟังนั่งยิ้มมองเธออย่างนั้น 

"อยากได้อะไรก็บอกนะ ไม่ต้องเกรงไร" เขาพูแล้วกินข้าวต่อ 

"ป๋าจัง" 

"พร้อมเปย์ถ้าเธอยอม" พูดจบเขาก็ยิ้มมุมปากแล้วยักคิ้วให้เธอจนคนฟังต้องขนลุก 

"น่ากลัว"

"ฮ่าๆ เลิกใช้คำว่าน่ากลัวกับฉันได้มั้ย" 

"แล้วมีเหตุอะไรที่พี่ต้องช่วยฉันคะ บอกก่อนนะว่าเงินซื้อฉันไม่ได้" 

"ถ้าไม่มากพอใช่มั้ย" เขาพูดแหย่แต่เธอกลับทำหน้าบึ้งใส่ 

"บอกว่าไม่ได้ก็คือไม่ได้ มากไม่มากไม่สำคัญหรอก" เธอเบะปากแล้วกอดอกพูดอย่างมีอารมณ์ 

"แล้วอะไรถึงจะซื้อใจเธอได้ล่ะ" เขาพูดเสียงต่ำแล้วเลื่อนหน้าเข้าไปจ้องเธออย่างไม่ละสายตา 

"นี่ไง" ไดอาร์พูดแล้วชี้ไปที่หน้าอกข้างซ้ายของตัวเอง 

"เอาสิ ถ้าฉันเอาใจแลกใจเธอจะยอมแลกมั้ย" เขาพูดขึ้นอย่างท้าทาย จนเธอต้องรีบหลบความจริงจังจากแววตานั้น คนแบบเขานะเหรอจะเอาใจแลกใจ ทั้งที่เจ้าชู้เป็นบ้า 

"มีเหตุผลอะไรที่ต้องทำแบบนั้นล่ะ" เธอถามอย่างสงสัย เพราะเริ่มคิดว่าเขาไม่ได้เล่นๆกับเธอซะแล้ว 

"เพราะฉันชอบเธอไง" บางที่เขาก็พูดตรงไปทั้งที่เพิ่งจะเจอกัน แต่เธอก็คิดอีกว่าขนาดเพิ่งเจอกันเธอยังกล้ามาอยู่กับเขาเลย ทำไมเขาจะบอกว่าชอบเธอไม่ได้ 

"ผู้ชายเจ้าชู้ส่วนใหญ่ จะคิดว่าเจอคนที่ใช่ได้ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ"  ไดอาร์เริ่มพูดในสิ่งที่เธอคิด เพราะเขาคือคนประเภทนั้นจริงๆ 

"แล้วผู้หญิงจะคิดว่าเจอผู้ชายที่ใช่ตอนไหน" เขายังคงรุกต่อไม่ยอมลดละ ตอนนี้ไม่ได้กินข้าวกันแล้วแต่เหมือนจะโต้วาทีกันอยู่

"..."

"มีหลักการไม่ใช่เหรอ บอกว่าฉันเจ้าชู้แล้วรู้มั้ยผู้หญิงส่วนใหญ่จะรู้ว่าผู้ชายคนนั้นใช่ได้ตอนไหนล่ะ" เขาเค้นเอาคำตอบจากคนที่นั่งนิ่ง เธอไม่กล้าพูดคำนั้นออกไปเลย

"คือ"

"บอกมาสิ ถ้าเธอตัดสินว่าฉันเจ้าชู้ได้จากหลักการนั้น" เขายิ้มมุมปากแล้วเอามือเท้าคางรอคำตอบ 

"ตอนที่เดทกันแล้วหกครั้ง" 

"งั้นเราไปเดทกัน" เขาพูดแล้วอมยิ้ม นี่มันเข้าทางเลยจริงๆ 

"เกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ" ไดอาร์มองอย่างไม่เข้าใจกับสิ่งที่เขาพูด แล้วเรื่องมันจะมาเป็นแบบนี้ได้ไงในเมื่อตอนแรกก็กินข้าวกันอยู่ดีๆไม่ใช่เหรอ

"เพราะฉันคิดว่าเธอใช่ไง" 

"แล้วยังไงคะ ก็ไม่เกี่ยวกับว่าฉันต้องไปเดทกับพี่ไม่ใช่เหรอ" 

"เกี่ยวสิ เธอจะได้รู้ว่าฉันใช่หรือเปล่า" 

"..." ทำไมต้องมาทำแบบนี้เธอก็ไม่เข้าใจ แต่เขาก็ทำให้เธอไขว้เขวกับคำพูดนั้นไม่น้อย 

"ไม่เอาอ่ะ ฉันไม่ว่างไปเดทกับพี่หรอก ต้องเรียนทั้งวันแล้วต้องไปทำงานอีก" เธอทำหน้ามุ่ยแล้วแกล้งหันไปมองทางอื่น 

"งั้นก็ลาออกจากร้านกาแฟ แล้วฉันจะจ้างเธอไปเดท หกครั้ง" เขายังไม่ลดละความพยายาม 

"พี่ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ" 

"นั่นสิฉันก็ว่าอย่างนั้น แต่ว่าฉันอยากรู้คำตอบจริงๆ"

"คำตอบอะไร" ไดอาร์หันมามองหน้าเขาอีกครั้งอย่างไม่เข้าใจ ยิ่งคุยกันเขาก็ยิ่งทำตัวแปลก 

"ว่าเธอคือคนที่ฉันคิดว่าใช่หรือเปล่า" 

"แล้วทำไมถึงเป็นฉันคะ" 

"เพราะเธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ฉันไม่ทำอะไร ทั้งที่อยู่ด้วยกันจะเกิน 24 ชั่วโมงแล้ว" เขาพูดแล้วทำหน้านิ่งกับเธอ 

"..."

"ลาออกจากร้านซะ คนอื่นจะได้ไม่รู้ด้วยว่าเธออยู่กับฉัน ฉันจ้างเธอไปเดทแทน" 

"แล้วฉันจะเอาเงินที่ไหนใช้ แค่ไปเดทรายวันขั้นต่ำฉันจะได้หรือเปล่าก็ไม่รู้"

"แสนนึง!" 

"ห๊ะ!" เพียงแค่ได้ยินยอดเงินเธอถึงกับต้องสะบัดหน้ามามองเขาอีกรอบ ถ้าเขาไม่เสียสติก็คงจะเมา ไม่เมาก็คงต้องบ้าไปแล้วจริงๆ 

"เอาไง จะตกลงมั้ย" 

"พี่แม่งน่ากลัวว่ะ" เธอพูดแล้วมองหน้าเขาอย่างไม่เข้าใจ 

"ฉันก็ว่าฉันบ้า ตั้งแต่มาเจอเธอเนี่ยแหละ ตกลงมาเถอะ ฉันอยากหาคำตอบละ" 

"แล้วฉันต้องทำอะไรบ้าง" คนตัวสูงยิ้มออกมาเมื่อได้ยินคำถามของเธอ แปลว่าเธอเริ่มจะใจอ่อนขึ้นมาแล้ว 

"ก็ไม่ทำอะไร แค่เดทปกติ หกครั้งเหมือนที่เธอบอก ถ้าถึงตอนนั้นแล้วเธอไม่ชอบฉันก็แค่จบไปแปลว่าฉันไม่ใช่คนที่ใช่สำหรับเธอ แล้วถึงตอนนั้นถ้าฉันเบื่อเธอแปลว่าฉันเจ้าชู้จริงๆ" เขาอธิบายให้คนตรงหน้าฟังถึงข้อตกลงนั้น 

"ก็ได้ จ่ายจริงแน่นะ อ่อ แต่อย่าคิดว่าเอาเงินซื้อฉันด้วย เพราะมันคืองาน" เธอรีบแย้งออกมาเพราะกลัวเขาจะมองเธอไม่ดี 

"รู้แล้วน่า จะโอนให้ตอนนี้เลย อ้อแล้วก็ห้ามยกเลิกใดๆทั้งสิ้นถ้าไม่ถึงหกครั้ง " 

"อื้ม ได้"

"งั้นเราเดทกันคืนนี้เลยมั้ย" 

"!!!"


เล่ห์เหลี่ยมเยอะเหลือเกินนะพี่คีน!!

​ไรท์มาวันละตอนนะคะ ถ้าคิดถึงพี่คีนให้เม้นรอไว้ อิอิ

ความคิดเห็น