ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

chapter 3 เสือซ่อนลาย

ชื่อตอน : chapter 3 เสือซ่อนลาย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.4k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ก.ค. 2561 13:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter 3 เสือซ่อนลาย
แบบอักษร

3


รถคันหรูเคลื่อนเข้ามาจอดในคอนโดของเขา จากนั้นก็ลงไปอุ้มคนตัวเล็กที่หลับไม่ได้สติ ไม่รู้ทำไมเขาถึงต้องยิ้มแล้วมองหน้าเธอตลอดแบบนี้ 

เคยเจอผู้หญิงมาก็เยอะนะ แต่ไม่เคยมีใครทำให้ใจสั่นแบบนี้เลย 

หรือเพราะเขากำลังเมา 

คีนคิดในใจแล้ววางเธอลงบนเตียง ก้มลงไปหอมแก้มป่องๆนั่นแล้วเริ่มเลื่อนไปที่ริมฝีปาก แต่อยู่ๆก็ต้องหยุดชะงักแล้วมองหน้าของเธออย่างชั่งใจ

"อื้อ" เธอขยับตัวแล้วลืมตาขึ้นมามอง แต่สายตาก็ยังเคลิ้มเพราะความเมานั่นแหละ

"ตื่นแล้วเหรอ" เขายิ้มอย่างเจ้าเล่ห์แล้วถามเธอ มือยังคงลูบแก้มเนียนๆนั่นอย่างอ่อนโยน 

"คุณ พาฉันมาที่นี่ทำไม ฉันจะกลับหอของฉัน" เธอยันตัวลุกขึ้นทั้งที่จะไม่มีแรงและไม่มีสติ 

"ฉันจำทางเข้าหอเธอไม่ได้ไง นอนนี่แหละพรุ่งนี้จะไปส่ง มันดึกแล้วฉันง่วง" เขาพูดแล้วดึงแขนของเธอให้นอนลงกับเตียงอีกรอบ 

"ไม่ ค่ะ ฉันจะไม่นอน ห้องผู้ชาย" เธอพูดเสียงยา​นแล้วพยายามจะลุกขึ้นอีก 

"ไม่เป็นไรหรอกน่า" คีนพูดแล้วกดเธอนอนลง ความเป็นเสือกำลังแสดงออกมา พร้อมกับสายตายียวน 

"ไม่ค่ะ ฉันจะกลับ ปล่อย" เธอพยายามขัดขืนถึงแม้ว่าจะไม่มีแรงเลย ตัวก็อ่อนปวกเปียกยังจะกล้าขัดขืนอีกนะ 

"นอนนี่แหละ ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย"

"เป็นสิ ทำไมจะไม่เป็น คนเจ้าชู้อย่างคุณคงไม่ปล่อยฉันให้นอนเฉยๆแน่" เธอเถียงออกมาเหมือนเด็ก แต่ก็เป็นเด็กในสายตาของเขาจริงๆ เด็กที่น่ากินมากๆ 

"รู้ได้ไงว่าเจ้าชู้" เขายิ้มมุมปากแล้วเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้ เขาไม่เคยใจเย็นกับผู้หญิงที่อยู่ใต้ร่างแบบนี้เลย เป็นครั้งแรกที่อยากจะสนทนากับผู้หญิงหน้าเมา แถมยังน่ารักมาก ลืมตาแทบไม่ได้แต่ยังพยายามขัดขืนแบบนี้ 

"ฉันดูก็รู้ว่าคุณเป็นยังไง ปล่อยฉันไปเถอะค่ะ อย่าใจร้ายกับฉันเลย" เธอพูดอย่างขอร้องแล้วดันตัวเขาออก พยายามลืมตามองให้ไดสติ 

"แต่ฉันปฏิเสธผู้หญิงคนอื่นวันนี้เพื่อมากับเธอเลยนะ" 

"เรื่องของคุณเถอะ ผู้ชายเจ้าชู้อย่างคุณต้องคู่กับผู้หญิงง่ายๆ คุณปล่อยฉันไปเดี๋ยวนี้เลย ฉันเป็นลูกน้องคุณนะ" 

"แล้วเธอง่ายมั้ยล่ะ" เขายังคงยิ้มแล้วถามเธออีกเรื่อยๆเหมือนหวังว่าคงจะยอมใจอ่อน 

"ไม่ค่ะ ฉันไม่ง่าย ฉันจะไม่นอนกับใครด้วย ปล่อย" ชอบความขัดขืนนี้จัง มันไม่ใช่มารยาหรืออะไรแต่มันเหมือนเธอไม่รู้ตัวว่าถ้าเขาจะทำจริงๆเธอไม่รอดหรอก 

"ไม่เคยนอนกับใครเลยเหรอ" เขาถามออกไป ในใจก็พอจะรู้อยู่แล้ว คนที่เจอผู้หญิงมาเยอะอย่างเขาดูออกว่าคนไหนจะง่ายไม่ง่าย เธอดูกลัวเขาทุกครั้งที่ได้เจอหน้า แม้กระทั่งตอนเมาไม่รู้ตัวยังจะกลัวอีก 

"ไม่ค่ะ ฉันจะนอนกับคนที่ฉันจะแต่งงานด้วยเท่านั้น" เขายิ้มออกมากับความซื่อของเด็กคนนี้แล้วดีดหน้าผากเธอเบาๆ จนคนตัวเล็กขมวดคิ้วมอง 

"ไม่ปล่อยหรอก นอนเถอะ พรุ่งนี้ไปส่ง" เขาพูดแล้วลงไปนอนข้างตัวเธอแล้วดันกอดเธอไว้อีก 

เขาไม่รู้ว่าเป็นอะไรเหมือนกันในตอนนี้ ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนที่มานอนกับเขาแล้วรอดไปได้ 

"อื้อ ไม่เอา ปล่อยนะคุณ" เธอยังคงขัดขืนอยู่ในอ้อมกอดของเขา

"เมาก็นอน หรือถ้าไม่นอนฉันจะได้ทำอย่างอื่น" เขาพูดขู่ออกมากดหัวเธอให้แนบกับอก แล้วเธอก็นิ่งไปจริงๆ ในใจของเขาอยากจะทำอะไรเล็กๆน้อยๆอยู่หรอก แต่กลัวว่าจะห้ามใจไม่ได้แล้วเลยเถิดขึ้นมา 

"แต่ฉันอยากกลับหอ ฮึก ฮือๆ" เขารีบผละออกแล้วมองหน้าเธอนิ่ง 

"เห้ย ร้องไห้ทำไม บอกว่าไม่ทำอะไรไง" ความกังวลเริ่มเกิดขึ้นในใจ ตั้งแต่เกิดมาก็มีแค่ผู้หญิงคนนี้แหละร้องไห้เพราะไม่อยากอยู่กับเขา เคยเจอแต่ร้องไห้จะมาหา 

"แต่ฉันกลัว ฮึก" เธอยังคงร้องไห้ไม่หยุด เอามือปาดน้ำตาบนใบหน้าขาวเนียนที่ตอนนี้เริ่มแดง

"แค่พูดขู่เอง บอกว่าไม่ทำก็ไม่ทำไง" เขาพูดออกมาอย่างจริงใจ แบบที่ไม่เคยทำมาก่อน

"แต่ว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน มันไม่ใช่เรื่องที่ฉันจะมานอนกับคุณ" เธอยืนยันเสียงแข็งและพยายามจะลุกออกไปอีก 

"บอกว่ามันดึกแล้วไง งั้นฉันไปนอนโซฟาก็ได้อ่ะ แล้วเธอนอนตรงงนี้" พูดจบเขาก็ลุกออกไปแล้วไปนอนบนโซฟาจริงๆ แต่เธอก็ยังรู้สึกไม่ปลอดภัยอยู่ดี 

"..." 

"ออกไปเจอพวกจิ๊กโก๋ปล้ำเอานะ ไม่เชื่อก็ออกไปเลย โบกแท็กซี่เวลานี้ต้องเจอดีแน่ๆคงถึงหอหรอก" เขาพูดออกมาทั้งที่ยังหลับตา เพราะรู้ว่าเธอต้องกำลังสับสนแน่ๆ 

"จะไม่ทำอะไรฉันจริงๆแน่นะ"  เธอถามย้ำ

"อืม นอนเถอะ ง่วงจะตายอยู่แล้ว" คนพูดแอบอมยิ้มแล้วหรี่ตามองคนที่นั่งใช้ความคิด คำพูดของเขาคงจะทำให้เธอกลัวจนไม่อยากกลับแล้ว แต่จะอยู่นี่ก็อันตรายไม่แพ้กันเลย 

แล้วเธอก็ยอมนอนไปบนเตียงนั้น ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวจนหมด ไม่ยอมปิดไฟด้วย เขามันน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ 

คีนมองแล้วต้องยิ้มอย่างพอใจ นี่เขาเกิดจะมาหวั่นไหวกับเด็กที่อายุห่างกันตั้งเยอะแบบนี้เหรอ ทั้งที่ในใจอยากจับกดจะแย่แต่ถ้าทำแบบนั้นพรุ่งนี้ก็จะไม่ได้เห็นหน้าเธออีกแน่ๆ แล้วเธอก็ต้องลำบากไปหางานอีกไง 

แค่คิดก็เสียดายและสงสารแล้วแล้ว เอาไว้แทะโลมบ่อยๆไม่ดีกว่าเหรอ 

เขานอนนิ่งแกล้งตายอยู่นานจนรู้สึกว่าเธอคงจะหลับไปแล้ว คนตัวสุงลุกขึ้นเดินไปที่เตียงสอดตัวเข้าไปในผ้าห่ม แล้วนอนลงข้างๆเธออีกครั้ง ก่อนจะเริ่มคลอเคลียที่แก้ม และซอกคอ แล้วก็ต้องหยุดลงเลื่อนมือไปปิดไฟหัวเตียง ดึงตัวคนตัวเล็กมากอดไว้แน่นโดยที่อีกคนไม่รู้ตัว

พรุ่งนี้ตื่นมาต้องโวยวายใหญ่แน่นอน แค่คิดก็สนุกแล้วมั้ยล่ะ 

"ฝันดีนะ ยัยตัวเล็ก" พูดแล้วก็จุ๊บหน้าผากไปอีกที จุ๊บแก้มอีกที แล้วก็ปากอีกที 

พอก่อนโว้ยไอ้คีน เดี๋ยวหยุดไม่ได้ สู้ได้กินแบบเขายอมให้กินดีกว่า อร่อยกว่าเยอะ คิดได้ดังนั้นคนตัวสูงก็หลับตาลงแล้วกอดคนตัวนุ่มนิ่มเอาไว้ หัวใจก็เต้นแรงไปสิ เพิ่งรู้ว่าความพยายามห้ามใจไม่ทำอะไรมันทรมานขนาดนี้ 

ผู้ชายแบบเขานะเหรอที่กำลังพยายาม ทั้งที่ไม่เคยจะพยายามหยุดกับเรื่องแบบนี้เลย 

เขาไม่ชอบการผูกมัด เพราะมันเหมือนต้องพยายามทุกอย่าง ถึงแม้จะเคยมีแฟนก็มีได้ไม่นาน เกลียดการถูกโวยวาย ไม่ชอบที่เห็นใครงี่เง่าใส่เวลาเขาออกไปเที่ยวสนุก ห้าปีแล้วมั้งที่เขาไม่มีแฟนจริงจัง และใช้ชีวิตสนุกๆแบบนี้มา 

หรือเพราะมันยังไม่เจอคนที่ใช่เท่านั้น 


** **

เสือซ่อนลายอยู่จ้า แต่ก็มีโผล่ๆออกมาบ้าง 555555555

เรื่องนี้มาช้าหน่อยนะคะ พอดีอัพสองเรื่อง เรื่องฮอร์กก็กำลังดุเดือดจนนิ้วจะล็อคแล้วฮ่าๆ

ความคิดเห็น