จับนายหน้าหวานมาทำเมียภาค 3 ตอนของโปรค จะดุเผ็ดพริกหมดสวนแค่ไหนมาติดตามกันได้เลยคะ

ชื่อตอน : ตอนที่30

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.4k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ก.ค. 2561 11:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่30
แบบอักษร


โปรเจ็ค​


หลังจากที่ผมบอกฝันดีกับวินนี่แล้วผมก้เดินไปอาบน้ำเพื่อที่จะได้นอนกันสักทีเพราะวันนี้ตัวผมเองก็ตะเวนไปจะทั่วเพื่อที่จะไปหาซื้อรถไฟฟ้าให้กับเมียผมทั้งสองคน ผมก็จัดการถอดเสื้อผ้าแล้วก็เข้าไปอาบน้ำชำร่างกายและความเหนื่อยล้าของทั้งหมดที่มีในวันนี้พร้อมกับคิดทบทวนว่าวันนี้มีเรื่องอะไรให้ผมต้องแก้ไขและปรับปรุงตัวเองในวันต่อๆไปรึไหมเพราะคนเราต้องรู้จักตัวตนของตัวเอองมากกว่าครๆเพราะไม่เช่นกันแล้วเราจะไม่รู้จุดที่เป็นข้อดีข้อเสียของตัวเองเลย ถ้าเราไม่สำรวจตัวเองในทุกๆวัน

หลังจากที่ผมอาบน้ำพร้อมกับที่คิดทบทวนตัวเองก็ใช้เวลานานมากพอสมควรแล้วผมก็เช็ดเนื้อเช็ดตัวใส่แค่กางเกงบ๊อกเซอร์แค่เพียงตัวเดียวพร้อมที่จะเข้านอน แต่ก็ไปลืมที่จะเดินไปดูไอ้เมียตัวผู้ของผมหรอกนะครับไม่ป่านนี้มันหลับไปรึยัง ผมก็เดินไปที่ห้องนอนเล็กแล้วเปิดประตูเข้าไปก็พบว่ามันหลับไปแล้วอย่างที่ผมคิด แถมนอนคว่ำหน้าอีก ผมก็เลยจัดท่านอนของมันให้ใหม่พร้อมกับเช็ดคราบน้ำตาให้เมีย ที่เลอะเปรอะเปื้อนหมอนเต็มไปหมด คงเสียใจมากสินะที่ผมว่าแรงๆไปวันนี้เพราะปรกติผมถึงจะพุดแรงแต่ผมก็ไม่ได้ทำสีหน้าจริงจังมากอย่างเช่นวันนี้ มันคงจะตกใจมากจริงๆแหละ แล้วก็เอาผ้ามาห่มให้พร้อมกดจูบลงไปที่หน้ามากกว้างของมัน แล้วบอกฝันดีเบาๆ แล้วก็เดินเลี่ยงมานอนที่โซฟาที่อยู่กลางห้อง


"โปร ลูกหลับรึยังครับ ย่ามีเรื่องอยากจะคุยด้วย"

เสียงคุณย่าเรียกผมตอนที่ผมกำลังจะเคลิ้มหลับไปพอดี


"ไม่ครับ คุณย่า คุณแม่ ผมยังไม่หลับ"

ผมบอกกับทั้งสองคนไปเพราะเห็นวันนี้คุณแม่ก็เดินมาหาผมพร้อมกับคุณย่าด้วย สงสัยจะมีเรื่องพิเศษแน่ๆเลยเพราะปรกติสองคนนี้จะไม่ค่อยมาพร้อมกัน


"โปรลูก คุณย่ากับแม่คิดว่าเรื่องที่ลูกพูดกับตาโจ๊กคืนนี้ แม่ว่ามันแรงไปนะครับ ลูกรู้ใช่ไหม..? เมื่อก่อนตอนที่พ่อลูกพูดกับแม่แรงๆแบบนี้ แม่เลยคิดทำเรื่องบ้าๆแบบนั้นไป ลูกรู้ใช่ไหม..? ผลสุดท้ายทั้งพ่อและแม่ก็เจ็บปวดด้วยกันทั้งคู่ แม่ไม่อยากให้ลูกมีปมภายในใจเหมือนกับพ่อและแม่ แม่ก็เลยปรึกษากับคุณย่าว่าหลังจากที่ลูกเรียนจบ ก็จะจัดงานแต่งให้แต่คงไม่ต้องถามหรอกนะว่าแม่กับคุณย่าจะแต่งเมียไหนให้ เพราะไหนๆลูกก็มีทั้งสองคนก็อยู่กันไปแบบนี้แหละ เข้าใจใช่ไหม ..?"


"ครับคุณแม่ ครับคุณย่า ผมรู้ครับ ผมแค่รู้สึกว่ามันทำไมถึงได้เห็นคุณค่าในสิ่งที่ผมทำให้น้อยจังก็เท่านั้น เรื่องอื่นผมก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอก ผมก็รู้ๆอยู่ครับว่าอะไรเป็นอะไร"


"งั้นก็ดีครับ แม่กับคุณย่าไปนอนก่อนนะ ลูกเองก็นอนได้แล้ว ฝันดีครับ"


"ครับฝันดีเช่นกันครับ "จุ๊บ ฟอด


ผมฟอดแก้มคนที่ผมรักที่สุดในโลกทั้งสองคนพร้อมกับบอกฝันดีเพราะถ้าไม่มีสองคนนี้เป็นช่วยอบรมสั่งสอน ป่านนี้ผมก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะเตลิดไปแค่ไหน


------------------------------------------------------------------------------------


โจ๊กเกอร์


เช้านี้ผมตื่นขึ้นมาก่อนฟ้าสางเพราะต้องรีบตื่นมาทำอาหารเช้าให้กับทุกคนได้ทานในวันนี้เพราะวันนี้เป็นเวรหน้าที่ของผมเพราะคุณย่าได้จัดตารางการเข้าครัวให้แกลูกสะไภ้แล้วก็หลานสะไภ้ทุกคนครับ ซึ่งวันนี้ผมมาเป็นผู้ช่วยลูกมือให้กับคุณแม่ของสามีผม เห็นว่าวันนี้ท่านจะทำข้าวต้มปลาของชอสามีผม เพราะเมื่อก่อนโปรเป็นคนกินอาหารอยาก แถมเป็นคนขี้เบื่ออาหารด้วยกินอะไรก็แพ้ไปหมด ถ้าไม่สะอาดจริงๆ เรื่องนี้ผมรู้ดีครับ เพราะเจอมากับตัวเองแล้วตอนที่ผมแกล้งให้มันกินโจ๊กชามพิเศษชามนั้นไปแล้วมันต้องเข้าไปนอนโรงพยาบาลตั้งหลายคืนเพราะไม่รู้ว่ากินอะไรที่แพ้เข้าไป วันนี้ผมเลยจัดการล้างของทุกอย่างอย่างพิถีพิถันกันเลยที่ดี  พร้อมกับช่วยคุณแม่ปรุงข้าวต้มปลาตามที่ทานบอก เพียงแค่ใช้เวลาไม่นานนักทุกอย่างก็เสร็จเรียบร้อยพร้อมที่จะเสริฟให้ทุกคนได้ทานครับ ผมก็มาช่วยป้าสร้อยจัดโต๊ะอาหาร พร้อมกับวางแก้วน้ำ แต่อยู่ๆผมเกิดอาการเวียนหัวขึ้นมา เลยต้องพลอยเป็นภาระให้ป้าสร้อยช่วยพยุงให้ผมนั่งลงก่อน เพราะผมรู้สึกเหม็นอะไรสักอย่างนิและถึงได้เวียนหัวแบบนี้


"คุณเป็นอะไรไหมค่ะ ให้ป้าตามคุณหนูไหม" 

คุณหนูที่ป้าสร้อยพูดถึงก็คือคุณย่าของสสามีผมนั้นเองแหละครับเพราะท่านเป็นหมอ ต้องรู้อาการของผมอย่างแน่นอน


"ไม่เป็นไรครับป้า สงสัยผมตื่นเช้ากว่าปรกติ เลยน่าจะนอนไม่พอครับ ขอบคุณป้ามากนะครับที่เป็นห่วง ป้าสร้อยอยากจะไปทำอะไรก็ไปทำเถอะครับ เดี๋ยวทางนี้ผมจะจัดการให้เองครับไม่ต้องเป็นห่วง" 

ผมบอกกับป้าสร้อยไปด้วยรอยยิ้ม แล้วก็บอกกับป้าสร้อยไปว่าถ้าอยากจะไปทำงานอะไรต่อจากนี้ก็ไปทำได้เลยไม่ต้องเป็นห่วงผม เพราะทุกคนในบ้านนี้ดีกับผมทุกคนเลยครับ ตั้งแต่วันที่ผมก้าวขามาอยู่ที่บ้านหลังนี้ยังไม่มีใครพูดไม่ดีรึทำร้ายจิตใจผมเลยสักครั้ง จะมีก็แต่ผมทำตัวเองก็เท่านั้นแหละในเรื่องเมื่อคืนนั้นเลย 


"ตาโจ๊ก เป็นอะไรครับลูก เห็นป้าสร้อยมาบอกปู่กับย่าว่า ตาโจ๊กเวียนหัวเหรอ? ..แล้วเป็นแบบนี้มานานรึยัง นอกจากอาการเวียนหัวแล้ว มีอาการอะไรอีกรึเปล่า ย่าจะได้ให้พ่อของตาโปร เอายาที่โรงพยาบาลมาใหไงครับ"

สงสัยป้าสร้อยจะเป็นห่วงผมมากเลยเดินไปบอกคุณย่ากับคุณปู่ว่าตอนนี้ผมมีอาการหน้าซีด เป็นลม อะไรแบบนี้แน่เลยครับ คุณย่าเลยถามผมมาเป็นชุดเชียว


"เป็นมาสักพักแล้วครับ คุณย่า แต่มันเป็นๆ หายๆครับ ผมก็เลยคิดว่าน่าจะเป็นเพราะช่วงนี้ตื่นเช่า น่าจะนอนไม่พอครับ"

ผมก็บอกอาการที่ผมเป็นให้กับคุณย่าไปเพราะดูท่าทางคุณย่ากับคุณปู่มองหน้ากันแล้วยิ้มๆ ผมชักใจไม่ดีแล้วสิ เพราะถ้าสองคนผัวเมียคู่นี้ยิ้มๆ มักจะมีเรื่องแปลกๆเกิดขึ้นอยู่เสมอ เห็นโปรมันเคยเล่าให้ผมฟังอะนะตอนที่ผมมาอยู่ที่นี้ใหม่ๆ

"งั้นเอางี้ เดี๋ยวโจ๊ก ไปฉี่ใส่ใส่กระบอกนี้มา แล้วก็ เอาครื่องตรวจนี้ จุมลงไป รอสักห้านาที แ้วเอามาให้ปู่กับย่าดูละกัน ก่อนเอามาอย่าลืมทำความสะอาดก่อนละ รู้ไหม?"

นี้มันเครื่องอะไรก็ไม่รู้ครับอยู่ๆคุณย่าก็เอามาให้ผมใช้แถมยังต้องให้เอาไปจุมในฉี่ของผมอีกด้วย น่าตามันพิลึก พิกล แต่ผมก็เลือกที่จะตามที่คุณย่าบอกครับ เพราะไม่อยากที่จะขัดใจท่านทั้งสองคนเดี๋ยวจะกลายเป็นเรื่องสะเปล่าๆ 

ผมก็เดินเข้าไปที่ห้องน้ำแล้วจัดการทำตามวิธีที่คุณย่าบอก ผลสรุปออกมาว่าจากตอนแรกกที่มันมีขีดแดงๆขีดเดียว มันเพิ่มมาอีกขีดหนึ่ง มันหมายความว่าอะไรผมก็ไม่รู้หรอกครับ รู้แต่ว่าผมต้องเอาไปให้ท่านทั้งสองคนดูก่อนว่ามันหมายถึงอะไร


"นี้ครับคุณปู่ คุณย่า ผมเอามาให้ครับพร้อมกับทำความสะอาดเรียบร้อยแล้วครับ"

ผมก็ยื่นไอ้แท่งตรวจอะไรนั้นให้กับทั้งสองคนได้ดู ทั้งสองคนยิ้มกันอย่างมีความสุข มากครับ 


"เดี๋ยวตาโจ๊กเอาเครื่องนี้ให้ตาโปรดูนะ เพราะตาโปรรู้จักของพวกนี้ดีแล้วปู่กับย่าก็เชื่อว่าตาโปรต้องตกใจจนทำอะไรไม่ถูกแน่ เชื่อย่าสิ แต่ไม่ต้องกังวลไปหรอกนะ เป็นเรื่องที่ดีมากๆเลยละ"

คุณย่าบอกกับผมแบบนั้นพร้อมกับยิ้มให้กับคุณปู่แล้วทั้งสองคนก็นั่งประจำที่เพื่อที่จะเตรียมตัวทานอาหารเช้ากันในวันนี้ ร่วมทั้งคนอื่นๆที่อยู่ในบ้านด้วยเช่นกันก็เริ่มทยอยกันลงมาทานอาหารเช้ากันแล้ว แล้วในจังหวะนั้นเองผมก็เห็นโปรเดินมากับวินนี่พอดีและกะว่าให้มันเดินมานั่งแล้วก็ทานข้าวสะก่อนแล้วค่อยบอกมันเรื่องนี้ก็ได้ กลัวมันจะหิวตายสะก่อนละ

ผมก็จัดการตักข้าวต้มปลาให้กับทุกคนได้ทานกันถ้วนหน้า พร้อมกับถามว่าข้าวต้มปลาวันนี้มีรสชาดเป็นอย่างไรบ้าง เพระวันนี้ผมเป็นคนลงมือปรุงด้วยตัวเองโดยคุณแม่ของโปรเป็นคนค่อยสอนให้ครับ


"โปรๆๆ อร่อยไหม กูทำสุดฝีมือเลยนะ" 

ผมถามสามีของผมที่ตอนนี้นั่งกินข้าวผมปลา พร้อมกับเคี้ยวตุ้ยๆ เต็มปากเลยครับ น่ารักชะมัดเลยสามีผม 


"อืออร่อยดี ไม่คาว ไม่มีกลิ่นเหม็น ใช่ได้"

มันก็พูดชมผมเหมือนกันว่าวันนี้ผมทำอาหารได้ถูกใจของมันมาก


"จริงอ่ะ ถ้าอร่อย มึงกินเยอะๆเลยนะ ถ้าไม่พอเดี๋ยวดูทำให้อีก"

ผมดีใจากที่มันชอบเลยกะว่าจะตักใส่ชามให้มันทานอีก เพราะกลัวมันทานไม่อิ่ม


"แค่นี้พอแล้ว เดี๋ยวกูตายกันพอดี นี้ก็เยอะแล้วคงอิ่มไปถึงม้อเที่ยงเลย"


"โปร อะ..เอ่อ เรื่องเมื่อวานกูขอโทษนะ" 

ผมเห็นว่าตอนนี้โปรมันก็เริ่มที่จะอารมณืดีแล้วเลยอยากที่จะคุยกับมันเรื่องเมื่อคืนพร้อมกับจะบอกเรื่องที่คุณย่าบอกผมให้มันได้รู้ด้วยนะ


"อือ ชั่งแม่งมัน กูลืมแม่งไปละ มึงก็ไปต้องไปคิดมากหรอก ปวดหัวเปลืองสมองเปล่าๆ เอาเวลาไปคิดอย่างอื่นดีกว่า"


"แต่ตอนนี้กูมีอะไรจะบอกมึงด้วยวะ แถมเป็นเรื่องด่วนด้วยวะ"

ผมบอกกับมันไปด้วยเสียงตะกุกตะกัก เพราะเองก้ไม่รู้จะบอกมันยังไงดีเหมือนกัน


"อะไร!????.."

มันหันมามองหน้าผมในขณะที่ตอนนี้ยังมีข้าวต้มอยู่เต็มปากมันอยู่เลย พร้อมกับทำหน้าสงสัยในสิ่งที่ผมกำลังจะบอกมันมากครับตอนนี้ ไม่ใช่แค่มันคนเดียวหรอก แต่ทุกคนที่ทำกลังทานข้าวอยู่ในห้องทานข้าวตอนนี้ก้หันหน้ามามองผมพร้อมกันหมดทุกคนเลย


"อะนี้. มึงดูเองกะแล้วกัน กูไม่กล้าบอก กลัวมึงช็อคตายห่าสะก่อน เพราะกูเองก้ดูไม่เป็น เห็นคุณย่าว่ามึงดูเป็นมึงก็ดูเอาเองก็แล้วกันนะกูไปละ ขอตัวก่อน"

ผมส่งไอ้เครื่องตรวจอะไรนั้นให้โปรมันดูแลวก็กำลังจะเดินหนีไป แต่มันกลับดึงแขนของผมไว้แล้วตะโกนออกมาเสียงดังจนทุกคนตกใจกันหมดเลยครับตอนนี้


"ไอ้เหี้ยยยยยยยยยยยยยยยย มันเป็นไปได้ไงวะ ตอนไหน มึงรู้ตอนไหน"

โปรมันยิงคำถามใส่ผมระรั่วเลยครับตอนนี้ แล้วผมจะตอบมันยังไงละ


"เกิดอะไรขึ้นโปร , ตาโปร ทำไมต้องเสียงดังขนาดนี้ด้วย ทุกคนกำลังทานข้าวอยู่ไม่เห็นรึไง"

เสียงคุณปู่กับพ่อของมันพูดขึ้นพร้อมกันเป็นเสียงเดียวเรื่องที่โปรมันตะโกนอกมาเมื่อกี้นี้


"เมื่อกี้นี้เลย คุณย่าบอกให้กูเอาให้มึงดุไงละ แล้วตกลงมันหมายความว่าไงวะ กูดูไม่เป็นวะ"

ผมถามมันด้วนความซื่อของผมครับเพราะผมไม่รู้จริงๆนิว่าไอ้เครื่องนี้มันจะบอกผลว่าไงอ่ะ


"วินนี้ช่วยโปรดูหน่อยสิ มันขึ้นสองขีดแบบนี้ใช่ไหม"

มันหันไปถามวินนี่ ว่าไอ้เส้นสองขีดนี้มันคืออะไร


"อือใช่แล้วละคะ โปรรีบพาพี่เขาไปหาหมอเถอะ"

วินนี่เองก็ตอบมาด้วยเสียงเรียบๆพร้อมกับตักข้าวต้มปลาใส่ปาก 


"ไอ้โจ๊ก ไอ้เมียส้นตีนมึงจะมายืนโง่อยู่ทำไมไม่ราบวะ ไปหาหมอสิวะ ไป ขึ้นรถ วินนี่ขึ้นรถเดี๋ยวผมไปส่งที่ทำงาน"

มันทำให้ผมตกใจมากครับที่อยู่ๆมันจะพาผมไปหาหมอ ทั้งๆที่บ้านของมันก็มีหมอถึงสามคน


"ไปทำไมวะก้ที่บ้านเรามีหมอตั้งสามคนนิหว่า"

ผมก็ถามมันไป


"ไอ้โง่ มึงท้องอยู่ตอนนี้ กี่เดือนแล้วก็ไม่รู้ มึงจะมาฝากท้องกับคุณปู่ คุณย่าแล้วก็พ่อกูได้ไง โน่นมึงต้องไปฝากท้องกับหมอสูติโน่น เพราะปูกับย่าแล้วก็พ่อกูเป็นหมอศัลยกรรมโว้ย ไปมึงไม่ต้องมาทำหน้าอึ่ง เพราะพวกกูทุกคนอึ่งกว่า ไปขึ้นรถ เดี๋ยวกูขับเอง รัยรอง 5 นาทีถึงแน่โรงพยาบาลนะ"


"มะ..มึงว่าไงนะ .... กะ....กูท้องงั้นเหรอ ไม่จริงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง"

ผมไม่อยากจะเชื่อว่าผมจะท้อง ท้องได้ไง?... ท้องตอนไหน? ....ทำไมถึงท้องได้?.... ผมงงไปหมดแล้ว 


"ไอ้โจ๊ก ไอ้โจ๊ก ไอ้เมียส้นตีน มึงใจเย็นๆ มึงอย่าเพิ่งตายนะเว้ย!! เห้ย!!! ตื่นก่อน กูจะพามึงไปหาหมอตอนนี้แหละ"

ผมได้ยินว่าโปรมันพูดอะไรแต่ตอนนี้ผมไม่มีแรงที่จะตอบมันเลยสักนิดเพราะตอนนี้ผมเป็นลมล้มพับไปกองอยู่กับพื้นแล้วครับ เพราะผมไม่อยากจะเชื่อว่าตัวผมจะตั้งครรภืได้ สงสัยเพราะผมโดนดปรมันแทงมากไปเลยมีมดลูกโผล่ขึ้นมาสินะ ฮ่าๆๆ บ้าจริงๆเลยผมเนี่ย

--------------------------------------------------------------------------------------


เกิดเรื่องอะไรขึ้นทำไมโปรถึงได้ตกใจขนาดนั้น เรามาลุ้นกันค่ะ

เฉลย โจ๊กท้องได้นะเอ่อ แล้วแบบนี้ โจ๊กจะเอาไงต่อ เพราะพอรู้ว่าตัวเองท้องได้ถึงขั้เป็นลมล้มพับไปเลย 

ส่วนโปรถึงขั้นตกใจข้าวต้มปลาคาปากกันเลยเชียว

ส่วนคนอื่นๆในบ้านคิดว่าเป็นเรื่องปรกติเพราะทุกคนรู้ดีว่าผู้ชายสมัยนี้บ้างคนก็สามารถที่จะตั้งครรภ์ได้เพราะมีฮอร์โมนเพศหญิงมากกว่าเพศชาย เพียงแต่พวกเขาไม่รู้เรื่องนี้ก็เท่านั้นเอง

--------------------------------------------------------------------------------------

ผู้เขียน salapaosimu.


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว