ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 3 พ่อบุญทุ่ม

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 พ่อบุญทุ่ม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.ค. 2561 13:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 พ่อบุญทุ่ม
แบบอักษร

อะไรอีกล่ะที่เขาซื้อมาเมื่อวันก่อนยังไม่ได้ใช้เลยนะ เสื้อผ้าของชมพูมีเยอะกว่าของผมซะอีก



แกรก ผมหันไปทางประตูแล้วขมวดคิ้วฉับ



"อะไรของคุณเยอะแยะ"



"ของชมพูไง"เขาถือถุงใบใหญ่สิงสามถุงเข้ามา



"อันเก่าที่คุณให้มาผมยังใช้ไม่ทันเลย"ผมละเกรงใจเขาจริงๆ



"ไม่เป็นไรหรอกเห็นว่ามันเหมาะกับชมพูดีเลยซื้อมาให้"ครั้งที่แล้วเขาก็พูดแบบนี้ เห้ออออ ใครก็ได้ช่วยห้ามๆเขาหน่อยเถอะ



"ผมไม่รู้จะตอบแทนคุณยังไง"



"ผมไม่ได้ต้องการอะไรที่ทำเพราะอยากทำขอแค่คุณให้ผมมาเล่นกับชมพูบ่อยๆก็พอ"แล้วผมจะตอบเขาว่าอะไรดีล่ะ



"แกไม่ติดผมหรอก"เห้อออ ผมหันไปมองลูก



"อืม"เขายิ้มทันทีที่ผมตอบตกลง



"แต่ผมว่าตอนนี้คุณควรกลับไปได้แล้ว เพราะผมจะกลับบ้าน"



     หลังจากที่เขากลับไปผมก็เก็บของกลับบ้านบ้าง พอถึงห้องผมก็มานั่งเปิดถุงที่คุณชาติเอามาให้ขยันซื้อจริงๆเลยผมไม่ได้บอกให้เขาซื้อมาให้นะเขาซื้อของเขาเองห้ามก็ไม่ฟัง ขอพวกนั้นอีกเดี๋ยวชมพูโตก็ไม่ได้ใช้แล้ว เปลเด็กที่ห้องทำงานผมเขาก็เป็นคนเอามาให้ไม่พอยังประกอบให้ผมอีกด้วย 



"มีแต่คนเอ็นดูหนูเนอะ"ผมใช้นิ้วเกลี่ยงแก้มเด็กน้อยที่นอนหลับปุ๋ยไม่รู้เรื่องรู้ราว



    ภายในถุงมีของเล่นสำหรับเด็กอ่อนและเด็ก 1ขวบนี่เขาซื้อเผลอเลยหรอบ้าไปแล้ว อีกถุงก็เป็นเสื้อผ้ารองเท้ามีเสื้อคู่ด้วยผมหยิบขึ้นมาของชมพูเป็นชุดกระโปรงน่ารัก เสื้อเชิ้ตแขนสั้นนี่คงจะเป็นของผม ผมส่ายหัวกับความใจปล้ำของเขา ช่างเหอะเขารวยนี่แค่นี้คงไม่สะเทือนขนหน้าแข้ง ดีซะอีกจะได้ประหยัดค่าใช้จ่ายผม ผมเก็บของเข้าที่ให้เรียบร้อยแล้วเดินมาดูลูกอีกครั้ง



"โตขึ้นเยอะเลยนะ"ตอนนั้นยังตัวแดงๆอยู่แท้ๆ อาทิตย์หน้าชมพูก็สี่เดือนแล้วไวมั้ยครับ



"เพียวเย็นนี้ว่างมั้ยลูก"แม่ผมทักขึ้นเมื่อเห็นผมเดินลงบันไดในช่วงเช้า



"ว่างครับแม่มีอะไรรึเปล่า"



"ช่วยไปงานแต่งลูกคุณอรชลกับแม่หน่อยสิ"



"อ่าว ทำไมไม่ให้พี่ยศไปล่ะครับ"ปกติแล้วงานพวกนี้จะเป็นบ้านคุณป้ามี่ได้นี่น่า



"ตายศทะเลาะกับลุงลูกเรื่องแต่งงานเลยหนีไปอยู่กรุงเทพแล้วแม่ล่ะปวดหัว"เวรกรรม พี่ชายผมนี่มันสุดๆไปเลยคราวก่อนคุณป้ามาบ้านก็เป็นพูดๆเรื่องจะให้พี่ยศแต่งงานกับผึ้งลูกสาวอาผม ไม่ต้องแปลกใจนะครับว่าทำไมให้ญาติแต่งงานกันพี่ยศเป็นลูกบุญธรรมครับ ลุงกับป้าผมไม่มีลูกเลยรับมาเลี้ยงดูเหมือนลูกแท้ๆผมเองก็สนิทแต่พอมีลูกก็ห่างๆกันบ้าง เมื่อก่อนนะผมชอบทำอาหารไปให้พี่แกชิมบ่อยๆแต่ตอนนี้ก็ไม่ค่อยได้ทำแล้วแหละซื้อกินง่ายกว่า ไม่งั้นบางทีแม่ผมก็ทำไว้ให้



"แล้วคุณลุงยอมหรอครับ"



"ก็อย่างที่บอกแอบหนีไปตอนดึกหน่ะสิ แสบมั้ยล่ะพี่ชายลูกหน่ะ"แม่ผมนวดวนที่ขมับ พี่ผมดื้อเงียบมาตั้งแต่เด็กๆแล้วนี่ รอยเย็บ3เข็มบนหัวผมก็ได้มาจากที่พี่ยศชวนผมขึ้นต้นไม้แล้วตกลงมานี่แหละ ดีแล้วที่ผมได้ลูกสาวจะได้ไม่ต้องมานั่งปวดหัว



"ให้ผมโทรให้มั้ยครับ"



"ติดต่อไม่ได้เลย แม่เลยวานให้เพียวไปให้หน่อย คุณอรชลเขารู้จักกับบ้านเรามานานไม่ไปก็เสียมารยาท"



"ได้ครับแม่"



"เดี๋ยวเอาชมพูไว้กับแม่ก็ได้"



"ไม่เป็นไรผมจะเอาไปด้วย"เอาไปด้วยอุ่นใจกว่า ไม่งั้นต้องกังวลจนไม่เป็นอันทำอะไรพอดี



"ตามใจอย่ากลับดึกนะลูก"



"ครับ"



  เพราะช่วงเย็นต้องไปงานผมเลยไม่ได้เข้าออฟฟิศเลยนั่งทำงานที่บ้านแทนจะได้ไม่ต้องไปๆมาๆ จากนั้นผมก็เปิดตู้เสื้อผ้าหาชุดสวยให้ชมพูใส่ไปงานซึ่งมันเยอะมาๆจนผมไม่รู้จะเอาชุดไหนให้แกใส่ดีไม่ต้องถามนะว่าชุดมาจากไหนเยอะแยะ เมื่อผมตัดสินใจเลือกได้แล้วก็จัดการอาบน้ำแต่งตัวทาแป้งหอมฟุ้งให้ลูกสาว แหม่พอใส่ชุดกระผดปรงแบบนี้แล้วเจ้าสาวยังต้องหลบทางให้ลูกผมเลยน่ารักน่าชักมาก จากนั้นผมก็จัดการตัวเองต่อ



"แอ๊"ดิ้นทำไมล่ะลู๊กกกกก



"ไม่ดิ้นสิเดี๋ยวตกทเจ็บๆนะ"เป็นแบบนี้ประจำพอผมจะจับนั่งคาร์ซีทแกจะไม่ยอมนั่งรู้มากผมไปถามแม่ๆคนอื่นตอนพาชมพูไปตรวจสุขภาพเด็กอื่นเขาก็นั่งได้ปกติขนาดอายุ1ขวบแล้วด้วยนะ



"ไม่ได้นะป้ะป๋าต้องขับรถอุ้มหนูไม่ได้ นั่งอยู่ทุกวันยังไม่ชินอีกหรอ"มันจับนิ้วผมเว้ยเฮ้ย ไม่ธรรมดาจริงๆไอ้เจ้าก้อนเนี่ย กินเก่งนอนเก่งกลมเป็นลูกชิ้นแล้ว



"แอ๊ๆๆๆ"แนะ ไม่รู้แหละหนูไม่ยอมป๋าก็ไม่ยอมเหมือนกันความปลอดภัยของหนูต้องมาก่อนไม่ตามนะบอกเลย



"แปบเดียวเองลูก โอ๋ๆ"ผมจับแกตบตูดปลอบสองสามทีแล้วพานั่งคาร์ซีท ซึ่งคุณชาติอีกนั้นแหละที่แนะนำให้ซื้ออย่าเข้าใจผิดล่ะผมจ่ายเงินเอง ตอนแรกผมไม่รู้ว่าต้องมีด้วยก็แหม่ผมก็เป็นผู้ชายเนอะมีลูกครั้งแรกไม่เคยเลี้ยงเด็กเหมือนเขา ผมเห็นว่ามันจำเป็นมากๆสำหรับเด็กเลยซื้อ ถึงจะมีคนขับรถให้ผมก็ให้แกนั่งในคาร์ซีทนั้นแหละเวลาเกิดอุบัติเหตุจะได้ปลอดภัย



ผมขับรถมาจอดอยู่ที่โรงแรมหรูจัดวานใหญ่โตสมกับเป็นงานแต่งลูกชายคนเดียวของท่านผู้ว่า



"โห คนเยอะมากเห็นมั้ยลูก"ผมหันให้ชมพูดู ตื่นเต้นใหญ่เห็นคนเยอะๆ



"วันนี้เราต้องลุยกันสองคนพ่อลูกแล้ว"



"สามคนได้มั้ยครับ"ผมหันขวับไปทางต้นเสียง


ยังไม่ตรวจคำผิด













ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว