ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 2 คุณป๋าขี้หวง

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 คุณป๋าขี้หวง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ก.ค. 2561 09:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 คุณป๋าขี้หวง
แบบอักษร

"ลูกสาวผมทั้งคนนะ"วัยกำลังน่ารักน่าหลง ชมพูต้องติดผมไม่ใช่เขา



"ชมพูแค่อยากเล่น ไม่คิดมากสิ"



"ผมก็เล่นได้คุณไม่ต้องหรอก ใช่มั้ยคะ"ผมหอมแก้มนุ่มไปหนึ่งที



"งั้นก็เล่นสิแล้วมาดูกันว่าชมพูชอบเล่นกับใครมากกว่ากัน"ท้าหรอ ชมพูต้องชอบเล่นกับผมอยู่แล้วเพราะเล่นก้วยกันทุกคืน



"ได้สิ ชมพูจ๊ะเอ๋"ผมใช้มือข้างนึงปิดหน้าตัวเองแล้วจํะเอ๋ลูก



"แอ๊"ร้องมาแอ๊เดียว



"หึ ตาผมบ้าง"คุณชาติเดินเข้ามาใกล้ๆผมกับลูก



"ไหนคนไหนชื่อชมพู~"พร้อมเอามือมาลูบที่หน้าท้องเด็กน้อย



"แอ๊~~~แอ๊ แอ๊"อ่าวเห้ยลูกพ่อ



"แค่นี้ก็ตัดสินได้แล้วนะว่าชมพูชอบเล่นกับใครมากกว่ากัน"ชิ



"ไม่รู้แหละยังไงผมก็ไม่ให้คุณอุ้มหรอก ลูกผมตกขึ้นมาทำไงล่ะ"



"ผมอุ้มเป็น เห็นแบบนี้ผมก็เคยเลี้ยงหลานนะ"หลานหรือลูกกันแน่



"ยังไงก็ไม่เรามาคุยงานให้เสร็จๆแล้วคุณก็รีบกลับไปได้แล้ว"ผมไล่ ไม่อยากให้เขาอยู่เลยกลัวว่าชมพูจะไม่เอาผม



"คุณจะให้แกอยู่กับคุณตลอดไปไม่ได้หรอกนะ ต่อไปชมพูก็ต้องมีเพื่อนมีสังคมหรือว่าคุณจะไม่ให้คบกับใคร"เขาว่า



"ก็ตอนนี้ยังเด็กไม่ต้องก่อนก็ได้ โตแล้วค่อยว่ากันอีกที"ผมกอดลูกแน่น เจ้าก้อนของป๋า



"เห้อ"ไม่ต้องมาถอนหายใจเลย



"คุณใจร้ายจังนะ ไม่สงสารชมพูหรอคุณเองก็เอาแต่ทำงานถึงจะอยู่ใกล้ๆแต่ก็ไม่เล่นกับแกอยู่ดี"ผมหันไปมองลูกที่มองผมตาใสแป๋วอยู่เช่นกัน โอ๊ยตายน่ารักกกกก



"ชมพูจะรักคุณมากๆแน่นอนผมไม่เอาแกไปจากคุณหรอก"เขาช่างพูดนะ



"ก็ได้ ระวังนะ"ผมยอมในที่สุดไม่ใช่เพราะเขาพูดหรืออะไรนะแต่เพราะความน่ารักน่าเอ็นดูของลูกสาวผมต่างหาก



  จากนั้นผมก็ไปนั่งเต็มเอกสารที่ต้องคุยงานกับเขาแต่ก็ได้ยินอ๊อแอ๊ของเด็กน้อยเป็นระยะๆ ดีเหมือนกันเล่นให้เหนื่อยคืนนี้จะได้หลับยาวๆ ผมโชคดีมากที่ชมพูเป็นอารมณ์ดีไม่ค่อยงอแงนอกจากเวลาหิวกับง่วงนอน กินง่าย นอนเยอะคงรู้ว่าป๊ะป๋าเลี้ยงแกคนเดียวเลยเป็นเด็กดี



"แอ๊~~ แฮะ"สนุกใหญ่ ผมหันไปมองที่นอนเล่นอิงแอบกับคุณชาติ เขาดูเหมาะเป็นพ่อคนนะ มองแบบนี้แล้วอยอุ่นดี ถ้าครอบครัวเอาสมบูรณ์แบบมีครบพ่อ แม่ ลูกก็ดีสิชมพูป๋าขอโทษนะที่รักษามี่หวูไว้ไม่ได้ แต่ป๋าจะเป็นทั้งพ่อ แม่ พี่ เพื่อนให้หนูเอง



"ดูท่าชมพูจะง่วงนอนแล้ว"คุณชาติบอก



"งั้นหรอ ต้องอุ้มแกพาดบ่าถึงจะนอน"ผมเตรียมจะลุกไปกล่อมลูก



"ไม่ต้องคุยทำงานไปเถอะเดี๋ยวทำเอง"คุณชาติอุ้มชมพูขึ้นมากเปลมาพาดบ่าแกร่งของตัวเอง



"ขอบคุณนะ"จะไม่พูดก็ดูจะเสียมารยาท เขาพยักหน้าแล้วยิ้มให้ผม



   เมื่อกล่อมชมพูจนหลับผมกับคุณชาติถึงจะได้คุยงานกันแบบจริงๆจังๆสักที ภายนอกเขาอาจดูเหลาะแหละแต่พอทำงานขึ้นมาจริงก็เอาการเอางาน เราคุยกันงานกันสักพักใหญ่ๆก็เสร็จ



"จริงๆแล้วผมต้องไปหาคุณนะไม่ใช่คุณมาหาผม"เพราะเขาเป็นลูกค้าผมไงผมก็ต้องไปหาเขาถูกมั้ย



"ไม่หรอก คุณมีชมพูพาหิ้วลูกไปไหนมาไหนด้วยมันก็ไม่สะดวก"มันก็จริง



"ขอบคุณที่เข้าใจนะครับ"



"อืม จริงสิผมซื้อของเล่นมาให้ชมพูแต่มันอยู่ในรอเดี๋ยวนะ"


*ยังไม่ตรวจคำผิด









ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว