ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 1 ติดเด็ก

ชื่อตอน : ตอนที่ 1 ติดเด็ก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.9k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ก.ค. 2561 08:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1 ติดเด็ก
แบบอักษร

"แปบนึงนะป๊ะป๋าขอซื้อนมๆให้หนูก่อน"ผมพาชมพูมาซื้อของที่ซุปเปอร์มาเก็ตใกล้บ้าน

"แอ๊"น่ารักจริงๆ

บ้านผมทำธุรกิจฟาร์มไข่มุขเป็นธุรกิจแบบเครือญาติครับ บ้านดูแลในส่วนของการขนส่งและกระจายสินค้า พอซื้อของเสร็จเรียบร้อยแล้วผมก็ตรงดิ่งเข้าออฟฟิศ เพราะมีงานที่ต้องจัดการต่อ

"คุณเพียวคะ คุณสุชาติรออยู่ที่ห้องแล้วค่ะ"เลขาผมเดินเข้ามาบอกผม

"งั้นหรอ มีอะไรก็ไปทำเถอะเดี๋ยวพี่ดูชมพูเอง"ผมบอกเธอแล้วอุ้มลูกเข้าไปในห้องทำงาน เพราะนอกจากจะเป็นเลขาผมแล้วบางครั้งผมก็ให้ช่วยดูลูกผมด้วย

แกร๊ก

"ชมพู"

"รู้สึกว่าเรานัดกันบ่ายสามนะครับ"ผมว่า แล้วหันไปมองนาฬิกาตอนนี้ยังบ่ายโมงกว่าๆอยู่เลย

"รู้ แต่อยากเล่นกับชมพูก่อนเฉยๆ"คนนี้คือคุณสุชาติ ลูกค้าคนสำคัญ และเป็นลูกชายของเพื่อนพ่อผม เราเลยค่อนข้างที่จะสนิทกันแต่ก็ไม่มาก เพราะเจอกันเฉพาะตอนที่คุยงานกันเท่านั้น ในช่วงที่ชมพูคลอดออกมาได้สองเดือนเขามาที่บ้านพอดีเลยเอ็นดูลูกผมมากๆ

"งั้นผมขอไปชงนมก่อนฝากคุณดูหน่อยแล้วกัน"ผมวางชมพูลงในเปลเด็ก

"ได้สิ"จริงๆแล้วเขาเดินมานั่งข้างเปลก่อนที่ผมจะบอกเสียอีก ดีนะที่ลูกผมแค่ 3เดือนถ้าโตเป็นสาวสาบานได้ว่าคนๆนี้จะไม่ได้แตะแม้แต่ปลายนิ้วของชมพู

"ชมพูน่ารักถึงขนาดที่คุณต้องเจียดเวลางานมาเล่นด้วยทุกวันเลยรึไง"หลังจากนั้นเขาก็มาเล่นกับลูกผมทุกวัน ซื้อของเล่นมาให้บ้างของใช้บ้างจนผมรู้สึกเกรงใจ

"รู้สึกถูกโฉลก ชมพูหน้าเหมือนคุณนะ"ผมขมวดคิ้ว เหมือนงั้นหรอผมไม่คิดแบบนั้นนะ

"หรอครับ สีตาก็ไม่ใช่แล้วเชื้อแม่เขาออกจะแรง"

"ไม่หรอกผมว่าเหมือนคุณ"

ผมไม่ได้ตอบอะไรเพราะวุ่นอยู่กับการชงนมให้ลูก กว่าชมพูจะยอมกินนมที่ผมชงก็ปาไปหนึ่งเดือนเต็ม

"มาแล้วๆ นมๆ"ผมสั่นขวดนมไว้เหนือเปลหวังจะหลอกลองให้ชมพูสนใจ แต่ที่ไหนได้มัวเล่นอยู่กับคุณชาติไม่ปายตามาหาผมเลย

"ขอลองป้อนได้มั้ย"

"ผมป้อนได้"เขาว่า เพราะผมเผลอขมวดคิ้วไป

"คุณต้องค่อยเอาจุกนมจ่อที่ปากแล้วแกอ้าปากเองห้ามยัดเข้าไปนะ"ผมสอน และคนเก่งอย่างเขาก็ทำมันได้ครับ เขายิ้มบางๆออกมาเมื่อมือน้อยๆนั้นยกขึ้นมากุมนิ้วก้อยเขา

"จับมือผู้ชายคนอื่นไม่ได้นะคะ จับของป๊ะป๋าพอ"ผมบอกลูก

"ชมพูยังเด็ก"คุณชาติว่า

"ไม่ได้หรอกครับพักหลังๆแกชักจะติดคุณมากกว่าผมซะอีก"ปกติชมพูจะไม่เอาใครยกเว้นผมกับเขา ทั้งๆที่พี่เลี้ยง คุณปู่ คุณย่าก็เลี้ยงแกมาแต่เด็กแท้ๆ

"หึ ความผิดผมหรอ"

"ใช่สิครับ แล้วเราคุยเรื่องงานกันได้รึยัง"ผมพูดเข้าเรื่อง เมื่อเขาไม่เริ่มมันสักทีตกลงเรานัดกันคุยงานหรือช่วยกันเลี้ยงลูกผมกันแน่

"อีกเดี๋ยวได้มั้ย"

"ผมไม่คิดว่าคุณจะชอบเด็ก"ดูหน้าเขาสิออกไปทางคมเข้มๆดุๆ

"หึ งั้นหรอ"

"แล้วทำไมไม่มีลูกเองซะเลยล่ะครับ"ผมถามอายุเขาก็ไม่ใช่น้อยๆดูๆเยอะกว่าพี่ยศอีก พี่ยศคือใครน่ะหรอครับ...หนูทดลองผมไงล่ะ หึ

"ยังหาแม่เด็กไม่ได้เลย"เขาว่า คุณชาติคุยกับผมแต่สายตาโฟกัสที่ชมพู

"มันไม่ใช่เรื่องยากสำหรับคุณ"อย่างเขาใครๆก็อยากได้ ผู้คนล้อมหน้าล้อมหลัง

"ผมบ้างานมั้งเลยไม่มีใครทนผมได้นาน"

"หรอครับ นมหมดแล้วต้องเลอก่อนเนอะจะได้สบายตัว"ผมพูดกับลูก แล้วเข้าไปอุ้มแกขึ้นมาจากเปล

"แอ๊"อิ่มแล้วอารมณ์ดีเชียว อยู่ดีกอนดีไปหน่อยกลมเป็นลูกชิ้นเลย ผมฟัดท้องป่องๆอย่าฃหมั่นเขี้ยว

"แอ๊ แอ๊"หัวเราะใหญ่ชอบล่ะสิ

"หนูนอนกลางวันได้แล้วมั้งลูก"ผมว่าระหว่างที่อุ้มให้แกเลอออกมา

"แอ๊ ออ บู"

"อยู่ๆนิ่งสิ"ชมพูร้องอ๊อแอ๊อ้าแขนจะให้ร่างสูงตรงหน้าผม

"ผมอุ้มได้"ผมขมวดคิ้ว

"ไม่เป็นไรดีกว่า อย่าตามแกมากเลยครับ"

"ขี้หวง"

​#ยังไม่ตรวจคำผิด

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว