ขอบคุณที่เข้ามาอ่านเรื่องราวความรักของเอซบตเตอร์นะคะ :)

ตกหลุมรักนายแบดบอย 3

ชื่อตอน : ตกหลุมรักนายแบดบอย 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 23.2k

ความคิดเห็น : 71

ปรับปรุงล่าสุด : 24 เม.ย. 2558 12:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตกหลุมรักนายแบดบอย 3
แบบอักษร

ตกหลุมรักนายแบดบอย 3

 

By: กระดุ๊กกระดิ๊ก

20.00

บัตเตอร์เข้ามาในบ้านและทานข้าวกับครอบครัวเหมือนกับทุกวันๆและทำการบ้านในเวลานี้เป็นประจำ  ซึ่งตอนนี้บัตเตอร์ก้กำลังนั่งทำการบ้านอย่างตั้งใจ  เพราะว่าเขาไม่ใช่คนเก่งมากจึงต้องพยามยามมากกว่าคนอื่น  และขยันให้มากกว่าคนอื่น 

ดิ้ง

ในขณะที่บัตเตอร์กำลังนั่งทำการบ้านเสียงไลน์ก็ดังขึ้นมา  บัตเตอร์จึงเดินไปหยิบโทรศัพท์ที่ว่างไว้หัวเตียงเพื่อมาเปิดดูเผื่อคนที่ส่งมาจะมีธุระสำคัญ

เอซ/////ทำไรอยู่

แต่เมื่อเปิดดูก็ทำให้บัตเตอร์หน้าร้อนฉ่าไปด้วยความเขิน  -////-

บัตเตอร์///// การบ้านน่ะ แล้วเอซทำไร

บัตเตอร์จึงวางมือจากการและมาคุยกับเอซแทน

เอซ/////ก็กำลังคุยกับบัตเตอร์ไง

เอซตอบกลับมายิ่งทำให้บัตเตอร์เขินไปใหญ่เพราะว่าได้คุยกับคนที่ชอบมากๆ  และคำตอบของเอซก็ทำให้บัตเตอร์เขินไม่น้อย

บัตเตอร์/////  อ๋อ  ไม่มีการบ้านหรอ

บัตเตอร์ถามกลับไป

เอซ/////  มีแต่เดี๋ยวค่อยทำตอนดึกๆ  บัตเตอร์ไปทำการบ้านเถอะ  เราไม่กวนแล้ว

เอซบอกให้บัตเตอร์ไปทำการบ้านเพราะว่าตอนแรกที่ถามบัตเตอร์บอกว่าทำการบ้านอยู่เลยไม่อยากกวน

บัตเตอร์/////  โอเค  เราไปทำการบ้านต่อนะ

บัตเตอร์เลยบอกกลับไป  ถึงแม้ว่าอยากคุยต่อก็ตาม  แต่ยังมีการบ้านที่ยังรออยู่มากมายเลยต้องจำใจที่จะทำการบ้าต่อ

23.30

กว่าที่บัตเตอร์จะทำการบ้านเสร็จก็ดึกดื่นเข้าไปแล้ว  เมื่อบัตเตอร์ทำการบ้านเสร็จก็รีบเข้าไปอาบน้ำเตรียมที่จะนอนทันที

บัตเตอร์  part

00.30

กว่าผมจะอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ดึกมากๆแล้วจึงรีบเข้านอนทันที ผมคิดว่านี่คือข้อเสียของผมคือชอบอาบน้ำนานแต่งตัว  ทั้งๆที่ผมก็ขึ้นว่ามันไม่นานแต่พอดูเวลาก็นานตลอด ยิ่งวันนี้ยิ่งนานเข้าไปใหญ่เพราะว่าพอทำอะไรก็ชอบคิดถึงหน้าเอซ  ยิ่งเข้าใกล้ยิ่งนึกถึง  คิดถึง  ทำให้เหม่อ  เลยนานกว่าเดิมอีก  พอพูดถึงเอซผมก็อดกลัวใจตัวเองไม่ได้ว่าจะเก็บอาการไปได้นานแค่ไหน    ยิ่งใกล้ยิ่งหวั่น ทำตัวไม่ถูก กลัวห้ามใจตัวเองไม่ได้   ตอนแรกก็คิดเอาไว้ว่าแค่แอบชอบและไม่ไปใกล้หรือทำอะไรให้เอซสนใจเด็ดขาด  แต่โชคชะตาก็พาให้ผมกับเอซรู้จักกันจนได้  แถมต้องมาเป็นบัดดี้กันอีก   ผมไม่คิดหรอกว่าจะไปอยู่ในใจเอซเพราะผมไม่ได้หวังอยู่แล้ว  ผมแค่จะเป็นเพื่อนของเขาต่อไป  เมื่อมันเป็นอย่างนั้นแล้วผมก็ต้องเตือนตัวเองไม่ให้แสดงอะไรที่ทำให้เอซจับได้เด็ดขาด  เพราะผมกลัว...กลัวว่าเอซรู้แล้วจะเกลียดผม   ผมคิดว่าไม่ดีพอที่จะให้เอซมารัก  ถ้าเทียบกับคนรอบข้างของเขาแล้ว  ไม่ว่าจะเป็นผู้หญิงที่ดีพร้อมที่จะเป็นคู่ครองที่ดี  หรือว่าผู้ชายที่หน้าตาน่ารักและฉลาดกว่าผมอีก   ผมก็ไม่ได้แม้แต่เสี้ยวเลยสักนิดถ้าเทียบกับคนรอบข้างเอซ   เพราะฉะนั้นผมจะไม่หวังอะไรที่เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด  ....

บัตเตอร์นอนคิดเรื่องของตัวเองกับเอซไปเรื่อยๆแล้วผล็อยหลับไปในที่สุด

…..

ดิ้ง

เอซ/////ฝันดีครับ  เดี๋ยวพรุ่งนี้ไปโรงเรียนพร้อมกันนะ

โดยที่ไม่เห็นว่าคนที่เขาคิดถึงก่อนนอนนั้นได้ไบน์มาบอกฝันดีกับเขา...และเขาก็ไม่รู้เลยว่าตัวเองนั้นก้ได้ไปอยู่ในห้วงความคิดของเอซแล้วเช่นเดียวกัน……

 

05.00

วันนี้ก็เป็นวันที่บัตเตอร์ต้องไปโรงเรียนตามปกติ  จึงตื่นเช้าเหมือนทุกๆวันเพราะบัตเตอร์เป็นคนที่อาบน้ำและแต่งตัวนานพอสมควรจึงต้องตื่นเช้าถึงแม้ว่าบ้านจะอยู่ใกล้โรงเรียนก็ตาม

06.30

บัตเตอร์ลงมากินข้าวเช้าและกำลังเดินทางไปโรงเรียนแต่เช้าเพราะไม่ชอบเวลาที่คนเริ่มเยอะ  เขาชอบที่จะเดินดูบรรยากาศหมู่บ้านไปเรื่อยโดยไม่รีบร้อนมากนัก  เพราะสิ่งนี้จะทำให้เขาอารมณ์ดี  และสดชื่อก่อนไปโรงเรียน   ...โดยที่ไม่ได้เปิดดูโทรศัพท์ของตัวเองแม้แต่น้อย

เอซ  part

07.30

ตอนนี้ผมมายืนรอบัตเตอร์ที่หน้าบ้านเหมือนที่ได้บอกไปเมื่อคืนแต่ก็ไม่มีท่าทีว่าบัตเตอร์จะออกมาทั้งๆที่ผมก็ยืนรอนานแล้ว  แถมไลน์ก็ยังไม่เปิดอ่านเลยด้วยซ้ำ  หรือผมทำอะไรให้เขาไม่พอใจงั้นหรอ  ที่ผมคิดก็ไม่น่าจะมี  ผมเทคแคร์บัตเตอร์ดีจะตาย..ทั้งๆที่ไม่รู้ว่าทำไมต้องทำ

….

“มารอบัตเตอร์หรอลูก”   เสียงแม่บัตเตอร์ถามเมื่อกำลังออกไปทำงานและเห็นเอซยืนอยู่ที่หน้าบ้าน  และใส่ชุดนักเรียนแบบเดียวกับบัตเตอร์ก็น่าจะเดาถูกว่ามายืนรอลูกของตัวเอง

“ครับ”  เอซบอกกลับไป

“บัตเตอร์ไปโรงเรียนตั้งแต่เช้าแล้วล่ะ”  แม่บัตเตอร์บอกออกไปอย่างใจดี

“งั้นหรอครับ  ขอบคุณครับ”  เอซพูดและกำลังจะรีบเดินไปโรงเรียนเพราะใกล้เวลาเข้าแถวแล้ว

“เดี๋ยวๆ  ใหแม่ไปส่งไหม  มันใกล้เวลาแล้วนี่”  เสียงแม่บัตเตอร์พูดอย่างใจดีและอาสาที่จะไปส่งเพราะเห็นว่าสายแล้ว

“ครับ  ขอบคุณมากครับคุณน้า”  เอซพูดและรีบเดินไปขึ้นรอที่จอดอยู่หน้าบ้านของบัตเตอร์ตามความหวังดีของแม่บัตเตอร์

 

เพียงแป็ปเดียวก็ถึงโรงเรียน   ก่อนที่จะถึงแม่ของบัตเตอร์ก็ชวนเอซคุยอย่างเป็นกันเอง ทำให้รู้ว่าตอนนี้เอซเป็นบัดดี้ของบัตเตอร์ และบอกเอซเรียกตัวเองว่าแม่จะได้ดูสนิทสนม

"ขอบคุณมากครับแม่"  เอซบอก

"จ้า"  แม่ของบัตเตอร์บอกก่อนที่ออกรถเพื่อไปทำงานทันที

--------------------------------------------------------------50-------------------------------------------------------------------------

 หลังจากที่เอซมาถึงโรงเรียนและเข้าแถวอยู่ก็พยายามมองหาบัตเตอร์และก็เห็นว่าบัตเตอร์ยืนอยู่ที่หน้าแถวแต่ตัวเองนั้นยืนอยู่ท้ายแถว จึงทำได้แค่มองอยู่อย่างนั้น

หลังจากเข้าแถวเสร็จเอซก็ไม่ได้เดินตามบัตเตอร์แต่อย่างใด  เขาอยากรู้ว่าถ้าบัตเตอร์เห็นไลน์ที่เขาได้ว่งไปจะทำยังไง  จึงเดินเข้าห้องเรียนปกติ

ทางฝั่งบัตเตอร์เมื่อเดินเข้าห้องก็มานั่งประจำที่  ส่วนไม้เข้าห้องมาก็ฟุบหลับเหมือนเคย  บัตเตอร์ไม่มีอะไรทำจังหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นได้พลางๆ

ฝันดีครับ  เดี๋ยวพรุ่งนี้ไปโรงเรียนพร้อมกันนะ

และก็เห็นไลน์ของเอซทันทีที่เปิดโทรศัพท์

บัตเตอร์ part

ให้ตายสิ  ผมไม่ได้เปิดโทรศัพท์เลยตั้งแต่เช้าแล้วเอซก็ส่งมาว่าจะไปโรงเรียนพร้อมผม  แต่...อ้ากกก   ไอ้เตอร์  ทำไมมึงซื้อบื้อขนาดนี้ว่ะ  แล้ววันนี้ผมยังเห็นเอซเลยด้วย  ไม่รู้ว่าไปรอผมที่บ้านนานแค่ไหน  ความรู้สึกผิดมันวิ่งเข้ามาเต็มใจผมจนไม่รู้ว่าต้องทำยังไง  ผมว่า..ผมไปหาเอซที่ห้องดีกว่า

“สวัสดีตอนเช้าจ้าทุกคน”  ผมกำลังจะเดินออกไปแต่อาจาร์ยก็เดินเข้ามาก่อนซะนี้  เฮ้อออ..เอซจะโกรธผมไหมน้า

ถึงอาจาร์ยจะเข้าสอนแต่วันนี้ผมก็เรียนไม่รู้เองเลย  เอาแต่นึกว่าเอซจะดกรธผมไหมอยู่อย่างนั้น  จะส่งไลน์ไปขอโทษก็ดูจะมักง่ายเกินไป

เที่ยง

ผมรอเวลานี้มานานเพราะจะได้อธิบายและขอโทษเอซสักที 

“หวัดดีบัตเตอร์”  ขณะที่ผมกำลังเร่งฝีเท้าไปทางโรงอาหารกับเพื่อนๆในกลุ่มเพื่อที่จะไปหาเอซและขอโทษแต่เสียงของแทนเรียกทำให้ผมหันไปทันที  หวังว่าเอซจะอยู่กับแทนในเวลานี้   แต่เมื่อผมหันไปก็เป็นไปตามที่ผมคาดคิดเอาไว้  เอซยืนอยู่ข้างๆแทนและเพื่อนๆของเขา

“หวัดดี  เอ่ออ..เอซ”  ผมกำลังจะพูดกับเอซแต่เอซดันเดินไปทางโรงอาหารโดยที่ไม่หยุดรอฟังผมแม้แต่นิด  เขาคงโกรธมากสินะที่ผมทำแบบนั้น  เพิ่งรู้จักกันแท้ๆแต่ก็ไปทำเรื่องไม่ดิไว้กับเข้าซะแล้ว

“อ้าวไอ้เอซ  รีบรึไงมึง  ไปกินข้าวกัน”  แทนพูดกับเอซที่เดินนำไปแล้วและหันมาชวนผมให้ไปกินข้าวที่โรงอหาร

และเมื่อมาถึงโรงอาหารผมก้ได้นั่งโต๊ะเดียวกับเพื่อนๆของเอซด้วย  โดยที่ผมนั่งข้างเอซ  มันยิ่งทำให้ผมอึดอัดเพราะเอซไม่พูดอะไรกับผมสักคำเลย  ผมก็ไม่กล้าที่จะพูดเพราะตรงนี้คนเยอะพอสมควรจึงรอเวลากินข้าวเสร็จก่อน  ผมจึงได้แต่นั่งกินข้าวอย่างเงียบๆจนเสร็จ

หลังจากที่กินข้าวเสร็จเพื่อนๆก็พากันไปซื้อขนมกันโดยปล่อยให้ผมนั่งอยู่กับเอซสองคน  ผมจึงใช้โอกาสนี้พูด

“เอ่อ..เอซ  คือ เราไม่เห็นไลน์ที่เอซส่งมาเราเลยไม่ได้รอเอซ  คือเราผิดเองเราขอโทษ”  ผมรีบก้มหน้าก้มตาพูดออกมาเพราะกลัวว่าเอซจะเดินหนีไปอีก

เอซทำเพียงแค่ปรายตามองผมและทำท่าว่าจะลุกขึ้นเหมือนว่ารำคาญผมเต็มที

“เอซ  เดี๋ยว คือเรา...”   ผมเอื้อมมือไปจับแขนเอซเอาไว้

“ตามมา”  เอซพูดกับผมและคว้าข้อมือผมให้เดินตามไป   ตอนนี้ผมได้แต่เดินตามเอซออกไปจากโรงอาหารที่ตอนนี้ไม่ค่อยมรคนเพราะใกล้เวลาเข้าเรียนแล้ว

.....

และเอซก็พาผมเดินมาที่ดาดฟ้าของตึก   ตอนนี้เอซยืนมองหน้าผม   ผมจึงได้แต่ก้มหน้าไม่กล้าสบสายตาเขา

“รู้ไหมว่าเมื่อเช้าไปรอนานแค่ไหน”  เอซพูดออกมาเสียงเข้ม

เอซ part

“รู้ไหมว่าเมื่อเช้าไปรอนานแค่ไหน”   ผมแสร้งพูดเสียงเข้มเหมือนว่าโกรธ   จริงๆผมก็ไม่ได้โกรธอะไรบัตเตอร์หรอกครับ  แค่อยากรู้ว่าเขาจะทำยังไงก็เท่านั้นเอง  ..  เหมือนว่าเขาง้อผม และผมก็รู้สึกว่า...  น่ารักผชะมัด

“คือเราไม่รู้จริงๆ  เราขอโทษเราผิดเองเอซ”  บัตเตอร์ยังคงพูดว่าเป็นความผิดของเขาและก้มหน้าก้มตาไม่ยอมเงยหน้ามาอยู่ดี

“ถ้าอยากให้เราหายโกรธทำตามที่เราบอกสิ” ผมพูดบอกไป  บัตเตอร์เงยหน้ามาอย่างมีความหวัง

“ได้สิ  เราทำได้หมดเลยที่ทำให้เอซหาโกรธ”  บัตเตอร์พูดออกมา  ยิ่งพูดแบบนี้บัตเตอร์ยิ่งน่ารักขึ้นมามากสำหรับผม   ถ้าเขาไปทำหน้าตาแบบนี้กำลังคนอื่น...ฮึ๋ยแค่คิดก็หงุดหงิดแล้ว  นี่ผมเป็นอะไรเนี่ย!

“ต่อไปนี้  เราเรียกบัตเตอร์ต้องมา  โทรไปต้องรับ ไลน์ไปต้องตอบ  ตกลงไหม”  ผมพูดข้อเสนออกไป

“ได้สิๆ  ได้” บัตเตอร์รีบตอบออกมาทัน

“แล้วเอซหายโกรธเราแล้วใช่ไหม”  บัตเตอร์ถามผมเสียงอ่อย

“อืม”  ผมตอบกลับไปสั้นๆอย่างไว้ฟอร์ม

“ลงไปเรียนเถอะถึงเวลาแล้ว”  ผมบอกและเดินนำบัตเตอร์ไปที่ห้องเรียน  ดีหน่อยที่อาทิตย์นี้ยังไม่ต้องเรียนร่วมชั้นกับบัดดี้  เพราจะเรียนร่วมห้องหลังจากที่ไปค่ายแล้วลับมา  ไม่งั้นผมคงต้องเก็กหน้าโหดทั้งวัน  ฮ่าๆๆ

“ขอบคุณนะ”  ก่อนที่จะแยกกันบัตเตอร์พูดก่อนที่จะเดินไป   หึหึ  ให้ตายสิ  แค่คำขอบคุณนั้นก็ทำให้ผมใจสั่นทั้งๆที่ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน   ฉันไม่ปล่อยนายไปแน่บัตเตอร์  นายต้องมารับผิดชอบหัวใจฉัน ...

 

 --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

รับผิดชอบหัวใจฉันหมายถึงอะไรน้าาาาาาาาาาาา   555555    ตาเอซร้ายกาจไหมทุกคนนนนนน

 

ขอกำลังใจรัวววววๆๆๆๆ  http://ookbeetunwalai.s3.amazonaws.com/files/emotions/932442791.gif

 

ความคิดเห็น