email-icon facebook-icon Twitter-icon

เปย์เหรียญมาให้ด้วยยย555 // กดไลค์ก่อนอ่านด้วยนะจ๊ะ คอมเม้นท์เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ

ชื่อตอน : show all : 6

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 3k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.ย. 2561 23:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
show all : 6
แบบอักษร



__________________________________________________________________________________________________________________


"เฮ้ออออออออ"          นี่เป็นเสียงการถอนหายใจรอบที่ล้านของวันนี้แล้วมั้ง หลังจากผ่านมาสามอาทิต์จากวันที่ประกวดรอบแรกไป ในรอบแรกชั้นแพ้แม่นางเอกนั่น รอบสองฉันพลิกมาชนะ และรอบสามนางก็ชนะฉันอีก ทำให้ตอนนี้คะแนนของเราสูสีกันมาก พรุ่งนี้เป็นวันแข่งรอบสุดท้าย ฉันกังวลสุดๆเพราะมันเหมือนกับว่าแบกศักดิ์ศรีของเอกฉันไว้เต็มๆเลย


"เป็นไรเนี่ย"           หมวยๆที่นั่งอยู่ข้างฉันถามขึ้น ฉันเลยหันไปทำหน้าหมดอาลัยตายอยากใส่ 


"แข่งพรุ่งนี้แทนหน่อยสิ"           


"จะบ้าเรอะ"          เอ้ออ จะเป็นบ้าแล้วเนี่ย ฉันฟุบลงกับโต๊ะม้าหินอ่อนอย่างเหนื่อยใจ ช่วงนี้ไม่ได้รุกพี่ไทม์เลย ป่านนี้ลืมฉันไปแล้วมั้ง ตอนนี้ฉันกับหมวยนั่งรอไอ้แทนกับยัยแทมอยู่เห็นว่ายัยแทมลืมของไว้บนห้องไอ้แทนเลยไปด้วย ไม่ใช่หรอกยัยแทมมันลากไอ้แทนไปด้วย 


"อย่าคิดมากน่า ไม่ได้ก็ไม่มีใครว่าหรอก"          ก็รู้ว่าไม่มีใครว่าแต่จะไม่ให้หวังเลยหรือไงเล่า 


"แต่ก็คาดหวังกันใช่มั้ยล่ะ"            ฉันพูดทั้งที่ยังฟุบหน้าอยู่ ก่อนจะรู้สึกถึงแรงสะกิดจากด้านหลัง พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นว่าเป็นพี่ต้นนั่นเองพอเหลือบมองไปด้านหลังก็เห็นว่าสี่ยอดกุมาร(เรียกตามพี่ชาย)แห่งคณะทันตะมากันครบเลย ฉันยิ้มกว้างให้พี่ไทม์แต่ได้เพียงหน้ามึนๆตอบกลับมา อีกแล้วววว ก่อนประกวดยังดีๆอยู่เลย 


"พี่ๆหวัดดีค่ะ"          ฉันยกมือไหว้พวกพี่เขา ยัยหมวยจึงยกตาม คือเรารู้จักกันน่าจะร่วมเดือนละแต่เหมือนยัยหมวยยังไม่ได้สนิทอะไรกับพวกพี่เขาเลยหรอว้ะ ไหนเคยบอกว่าคุยกันจนสนิทแล้ว งง พอมาช่วงหลังๆไม่เห็นค่อยคุยกัน  พวกพี่ๆยักคิ้วให้ก่อนจะนั่งลงที่โต๊ะกับพวกฉัน และคนที่นั่งข้างฉันก็คือพี่เดมค่ะ แอบเสียใจนิดหน่อยที่ไม่ใช่พี่ไทม์ 


"นั่งทำอะไรเนี่ย ไม่กลับบ้าน"           พี่เดมถามฉัน


"รอไอ้แฝดอ่ะพี่"       


"อ้าว แล้วพวกนั้นไปไหน" 


"ยัยแทมมันลืมของเลยลากไอ้แทนไปด้วย"            ฉันตอบออกไปตานี่มองพี่ไทม์อย่างเดียวเลย หล่ออ่ะ คนบ้าอะไรจะหล่อขนาดนี้หว้ะ บ้าเอ้ย อยากจะจับปั้นๆให้เป็นก้อนแล้วกลืนลงท้อง หึ่ยยย 


"ทำไมทำหน้าเหมือนอยากจะกินพี่ขนาดนั้น"          ระหว่างที่ฉันคิดว่าจะกินพี่ไทม์ นางก็พูดขึ้นเหมือนกับอ่านใจฉันออกอย่างนั้นอย่างนั้นแหล่ะ


"พี่ไทม์วันนี้แข่งรอบสุดท้ายแล้วนะ"            ฉันไม่ตอบคำถามที่นางถาม แต่พูดเรื่องอื่นแทน 


"ครับ"          อะไรว้ะ พอจะพูดกับเราละพูดยาวแต่พอเราพูดด้วยตอบแค่ครับ ย้อนแย้งเว่อออออออออ


"ไปเชียร์หนูด้วยนะ"           ฉันทำตาปิ๊งๆส่งไป


"พี่ต้องเชียร์คณะพี่สิ"           แต่นี่ยังแข่งหาดาว-เดือนคณะอยู่เลย ของคณะค่อยเชียร์ตอนแข่งของมหาลัยสิ อิพี่ไทม์นี่ แต่ถึงยังไงตอนแข่งของมหาลัยพี่ไทม์ก็ต้องเชียร์ฉันสิถ้าชนะอ่ะนะ


"พี่ไทม์อ่าา นี่ว่าที่แฟนเลยนะ"            ฉันพูดออกไปแบบนั้นทำให้ยัยหมวยถึงกับสำลักน้ำลาย แหม่แค่นี้เอง พวกพี่ต้นก็ยิ้มล้อ 


"หรอครับ"           อีกแหล่ะ พี่ไทม์ทำไมชอบเป็นแบบนี้ว้ะ เป็นไบโพล่าป้ะ ลำไย แต่รักเหมือนเดิม อิอิ


"มึงก็พูดกับน้องมันดีๆหน่อย"            ใช่ม้ะพี่ต้น เอ้อออออ 


"ก็ไม่ได้ด่านี่"            ค่ะพี่ไทม์ ค่ะ!!!!!!


"อ้าว พวกมึงดูดิใครมาที่คณะเราว้ะ"              เสียงเอะอะจากด้านหลังดังขึ้นทำให้พวกเราทั้งหมดหันไปดู ก็เห็นว่าเป็นกลุ่มพี่รหัสฉันเอง แล้วที่พูดเมื่อกี้คืออะไรเคยมีเรื่องกันเรอะ 


"คุณชายจุฑาเทพปะครับ"            อะไรของพวกพี่เขาว้ะเนี่ย ฉันมองหน้าพี่เอกตัวเองสลับกับพวกพี่ไทม์ ก็เห็นทางนี้ก็ทำหน้าบึ้งพอๆกัน  


"นอกจากเป็นคุณชายยังเป็นใบด้วยว่ะ ฮ่าๆๆ"          พี่อีกคนในกลุ่มพี่รหัสฉันพูดขึ้น ก่อนจะมีเสียงหัวเราะตามมา แม้กระทั่งพี่รหัสฉันก็ด้วย


"เป็นใบ้ก็ดีกว่าคนที่พูดได้แต่ดันเห่าออกมาแทนแล้วกันว่ะ"         จี๊ดเลย พอพี่เดมพูดประโยคเมื่อกี้จบ ฝั่งนั้นคือเงียบกริบ ฉันแอบสะใจนิดๆอ่ะเอาจริงๆ ปากเก่งมากกกพอโดนตอกกลับเงียบทันทีเลย แล้วตอนนี้ก้ไม่ค่อยมีคนซะด้วย


"ดีแต่เห่า"         นั่นพี่ไทม์ก็เอากับเขาด้วย


"นี่ถิ่นกูอย่าปากเก่ง"          โอ้ววว พี่เอกฉันนักเลงโคตร


"มีถิ่นของตัวเองมันมีแต่สัตว์ป้ะพวกมึง"            นี่ก็ร้ายใช่ย่อยเว้ย พี่ต้น แฟนพี่อยู่เอกนี้นะอย่าลืม


"ไอ้เหี้ยต้น!!"         ดูเหมือนว่าอีกฝั่งจะขึ้นแล้วเว้ย พี่เขาชื่ออะไรว้ะจำไม่ได้ ช่างมัน


"กูชื่อต้นเฉยๆไม่มีเหี้ยนำหน้าเหมือนมึง ไอ้เหี้ยบอล"             พี่ต้นลุกขึ้นชี้พี่บอล เพิ่งรู้ชื่อเมื่อกี้ ฝ่ายนั้นก็เตรียมพุ่งเขามาละแต่พี่รหัสฉันจับไว้ก่อน 


"คิดว่าหว้าเลือกมึงแล้วมึงจะเป็นผู้ชนะหรือไง ไอ้โง่!!"          นั่นไงเกิดประเด็นขึ้นมาอีกหนึ่ง พี่บอลพูดจบปุ๊บพี่ต้นก็ปลี่เข้าไปกระชากคอเสื้อนักศึกษาพี่บอลทันที


"มึงหมายความว่ายังไง มึงจะพูดอะไร ไอ้เหี้ย!"       


"หึ พูดให้มึงดูโง่ลงไปอีกไง ไอ้โง่"            พี่บอลกระชากแขนพี่ต้นออกก่อนจะกระตุกยิ้มให้ พี่ต้นเลยจัดการประเคนหมัดให้ไปหนึ่ง เออสมควรโดน หน้าตากวนตีนชิป พี่ต้นมองพี่บอลล้มลงไปแล้วเดินออกไปทันที 


"แล้วแม่งมันจะไปไหนของมันว้ะ"        พี่ภามพูดขึ้นบ้างหลังจากที่เงียบตั้งแต่มาถึง พอๆกับยัยหมวยที่เงียบหรือว่าหลับไปแล้วว้ะยิ่งขี้เซาอยู่


"พวกมึงพอใจยัง พอใจแล้วก็ไป อย่ามายุ่งกับพวกกูอีก"            พี่เดมลุกขึ้นแล้วชี้หน้าพวกพี่รหัสฉัน 


"นี่มันคณะกู พวกมึงมากกว่ามั้งที่ควรไป"           เอ้า อย่ามาไล่พี่ๆของฉันนะ  


"แต่นี่มหาลัยพ่อกู"            ห้ะ!!!  ฉันมองไปทางต้นเสียงทันที นั่นมันพี่มอสกับพี่จาฟาร์ กรี๊ดดดด ฉันเพิ่งได้เห็นหน้าพวกเขา โอ้โห พี่จาฟาร์หล่อเว่อร์ 


"แค่คณะมึงตั้งอยู่ในมหาลัยพ่อกู มึงไม่มีสิทธิ์มาไล่ใคร"           ชัดเลยพี่จาฟาร์เป็นลูกเจ้าของมหาลัย อิเวจะเป็นลม พี่คะหล่อรวยอะไรเบอร์นั้น แต่เดี๋ยวนะฉันลืมอะไรไปป้ะวะ เอ้ออ ไอ้แฝด มันไปเอาของถึงลอนดอนแล้วหรือไงวะ 


"แล้วยังไง คิดว่าเป็นลูกเจ้าของมหาลัยจะทำอะไรก็ได้หรอว้ะ"


"กูไม่เคยคิด เก็บปากมึงไว้กินข้าวดีกว่าถ้าจะมาพูดอะไรไม่คิดแบบนี้"           เห้ย ถ้าจะตอกกลับกันไม่จบไม่สิ้นแบบนี้อิเวจะกลับแล้วนะ พรุ่งนี้ฉันมีงานใหญ่รออยู่ ฉันจับแขนยัยหมวยลุกขึ้น ยัยหมวยก็ลุกตามแบบงงๆ ฉันพานางมายืนตรงกลางระหว่างพี่จาฟาร์และพี่บอล


"พวกหนูจะกลับแล้ว หวัดดีค่ะ หวัดดีค่ะ"           ฉันพูดจบก้เดินออกมาทันที ไม่อยากมารับรุ้อะไรแล้วโว๊ยยย ระหว่างทางฉันไลนืไปบอกไอ้แฝดว่ากลับก่อน ยัยหมวยก็แยกไปแล้ว ที่ป้ายรถเมล์เที่ยวสุดท้ายจึงเหมือนฉันกับหมาอีกตัวนึง 


ไลน์! ไลน์! ไลน์!


ที่รัก (ชื่อไลน์พี่ไทม์เอง)


อยู่คนเดียวไม่กลัวหรอ

​ระวังผีนะ

ฉันหันไปมองหาเจ้าของข้อความทันที แต่ก็ไม่เห็นใคร 


พี่ไทม์อยู่ไหน ออกมานะ

"แฮร่~~~~~"


"กรี๊ดด พี่ไทม์!!! โอ๊ยยย หนูตกใจหมด"            ก็ไอ้พี่ไทม์น่ะสิอยู่ๆก็โผล่มาจากด้านหลัง อินี่ก็กรี๊ดแตกน่ะสิ ใจหายใจคว่ำหมดแล้วไอ้เสียงแฮร่ก็น่ากลัวเหลือเกินบ้าจริง ถ้าไม่ใช่พี่ไทม์นะนี่ด่าไปแล้ว สำนึกไว้ด้วย 


"ขวัญอ่อนจริง"            พี่ไทม์ว่าแล้วเดินมานั่งเก้าอี้ข้างฉันแต่เว้นไปตัวหนึ่ง เพื่ออะไร กลัวฉันกินหรือยังไง


"โผล่มาแบบนี้ต่อให้เป็นคุณเจน จิตสัมผัสก็ตกใจเหอะ"            


"เจ็บมั้ยครับ"            อะไรของพี่มันอีกล่ะเนี่ย อยู่ดีๆก็ถามว่าเจ็บมั้ย


"เจ็บอะไรคะ"


"สีข้างถลอกแล้ว"          


"พี่ไทม์ นิสัยไม่ดี"           


"ไม่ดีตรงไหน"


"ชอบว่าหนู ถ้าพี่ไม่ใช่คนที่หนูชอบหนูด่าไปแล้วนะ"


"ชอบพี่จริงๆน่ะหรอ"            อยู่ดีๆก็ถามจริงจังขึ้นมาซะงั้นอ่ะ 


"ก็ชอบ ไม่ชอบหนูไม่ตามขนาดนี้หรอก"            ฉันตอบออกไป ในใจอยากจะถามต่อว่า พี่ล่ะชอบนูบ้างยัง แต่กลัวคำตอบที่ได้มามันจะตะเตือนไตเลยไม่กล้าถาม


"ไม่เคยมีใครรุกพี่แบบนี้เลยนะ"           เหอะ จะสื่ออะไรว้ะ 


"แล้วไงคะ"


"ก็ไม่แล้วไง พยายามเข้าแล้วกัน"          พอพูดจบพี่ไทม์ก็หยิบหูฟังขึ้นมาเสียบโทรศัพท์ฟังเพลงโดยไม่ได้สนใจฉันอีก ฉันนั่งจ้องหน้าพี่มันอย่างงงๆ แต่พอจ้องนานๆพี่มันก้หันมามองพร้อมกับเลิกคิ้วเป็นเชิงถามว่า มองหน้าพี่ทำไมน้อง  


"ไอ้คนหล่อเอ้ย"            ฉันพูดเบาๆใส่พี่มันก่อนจะกลับมาสนใจในมือต่อ




__________________________________________________________________________________




จะลัดให้มันผ่านช่วงประกวดไปเร็วนิดนึงนะคะ เพราะยังเหลือของมหาลัยอีกนี่แค่หาดาวคณะเนอะ

ไรท์ว่าพี่ไทม์แม่งเป็นไบโพล่าแน่ๆอ่ะ เดานิสัยไม่ออกเลยว่าสรุปเป้นคนยังไงกันแน่

เนื้อเรื่องก็จะมึนๆหน่อย555555



ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว