ไรท์เริ่มเขียนนิยายเพราะหลงรักตัวอักษรที่ไรท์อ่าน เกิดความชอบเเละคลั่ง!วาย555#อาจหายไปนานเเต่เค้าไม่ทิ้งรึเทนะจ๊ะ😉😂😂จงรอไรท์สักพักขอเวลาสักหน่อยนะคะ#กราบขอบคุณนักเขียนยังจำอีไรท์คนนี้นะคะ🙇💙-,.-

ตอนที่3 คู่รอง เรย์❌ไคโอ 100%ครบ

ชื่อตอน : ตอนที่3 คู่รอง เรย์❌ไคโอ 100%ครบ

คำค้น : นิยายy 18+sm

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ส.ค. 2561 22:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่3 คู่รอง เรย์❌ไคโอ 100%ครบ
แบบอักษร

****

พาร์ทเรย์

...

..ผมลืมตาตื่นมารอบบ่ายก่อนจะรั้งตัวไอ้เมียเหี้ยหรือไอ้ไคเพื่อนของผมมากอดไว้หลวมๆ ผมมองใบหน้าหล่อหวานของไอ้ไคก่อนจะโน้มไปจูบ ที่เเก้มของไอ้เมียตัวดี(ถึงจะยัดเยียดมันก็เมียผม)

"อืม..."เสียงครางเเผ่วเบาในลำคอของไคโอพลางขยับตัวซุกกับอกกว้างเรียกรอยยิ้มผมนิดนึง 

"อืม...จิมครับเอาม่านลงให้พี่หน่อยสิพี่เเสบตา"ผมหุบยิ้มทันทีเมื่อไอ้เมียเหี้ยมันเรียกคนอื่นที่ไม่ใช่ผม!! 

ตุ๊บ! โครม! โอ๊ย!!

"ไอ้เรย์! มึงถีบกูทำไมห๊ะ!! "เสียงเเหบๆของไอ้ไคถามผมอย่างเอาเรื่อง 

"อรุณสวัสเมียรัก...ว่าเเต่ไอ้คนชื่อ จิมนี่ใคร เหรอ..."

"ไม่เสือกกับมึง!!"

"หึๆ งั้นมึงคงลืมไปสินะ..ว่ากูน่ะ ผัวมึงหรือจะให้ย้ำอีกรอบ.."

"ค*ยเถอะ!!"

"^___^"

หมับ!จุ๊บ!!อื้อออ

o__O

"มอนิ่งคิสครับเมีย..."

"อ..ไอ้เรย์...ไอ้..อื้อออ"คำด่าถูกกลืนในลำคอ




.

..

"มึงจะพากูไปไหน!"

"ถึงก็รู้เองหุบปากเเล้วนอนไปถึงเเล้วกูจะปลุก"

"....."มันชักสีหน้าเล็กน้อยก่อนเปลือกตาจะปิดลง 

นานเท่าไรไม่รู้ผมจ้องใบหน้าหล่อหวานของไคโอมัน ผมกับมันเป็นเพื่อนกันสมัยมัทธยมตอนนั้นกลุ่มเพื่อนสนิทของผมมี เก็นริว อลันเเละผมยังจำวันเเรกที่ได้เจอไอ้ไคโอย้ายมาเรียนวันเเรกได้

"เห้ยมึงน่ะเป็นเพื่อนกับกูมั๊ย"ใบหน้าหล่อหวานเดินตรงมาที่โต๊ะหลังสุดหยุดลงที่โต๊ะผม

"....."

"นี่เป็นใบ้เหรอวะ"- -?

"งั้นกูนั่งกับมึงนะ"

"นี่มึงชื่อะไรเหรอ"ผมถอนหายใจออกมานิดหน่อยรำคาญมันมากครับ

"ตกลงมึงเป็นใบ้จริงๆใช่ป่ะ เห้ยๆอย่าทำหน้าอย่างงั้นกูไม่ได้ตั้งใจล้อมึงนะเว้ย " 

"หึๆ"ผมหันไปมองไอ้เก็นริวกับไอ้อลันที่กั้นหัวเราะเเมร่งตลกมากมั๊ยว่ะ! ไอ้นี่ก็เหมือนกันพล่ามอะไรคนเดียว

 "รำคาญ!!"สั้นๆง่ายๆจากปากผมเองครับ

O__o

"มึงไม่ได้เป็นใบ้เหรอวะ!?"

"เออ... เเล้วก็ช่วยเงียบๆรำคาญ!"มันกระพริบตาปริบๆก่อนจะฉีกยิ้มส่งมาให้ผม

"กูชื่อไคโอ เรียก ไคก็ได้ว่าเเต่มึงชื่อไรวะ"ผมนี่นับถือความมึนของมันมากเลยนอกจาก หน้าด้านนี่ผมไม่รู้จะหยิบยกคำไหนให้เหมาะกับมันดี 

"ชื่อเรย์"

เเละนั้นเเหละครับคือจุดเริ่มต้นที่ได้รู้จักไอ้ไค

จากวันนั้นความสัมพันธ์ของผมกับมัน เริ่มขึ้นจากมิตรภาพ ชีวิตวัยรุ่นเเน่นอนครับทุกคนเคยผิดพลาดมากันทั้งนั้น เที่ยว โดดเรียน ยกพวกตีกัน มั่วหญิง ในชีวิตวัยนั้นอยากบอกเลยว่า โคตรสนุกเลยมันเป็นความสุขช่วงสั้นเเต่ล้วนทุกวันเวลาที่ผ่านมาคือความทรงจำที่ดีนะครับผมว่างั้น อาจจะมีช่วงวัยคึกคะนองบ้างเเต่ทุกคนล้วนเติบโตไปตามวัย เริ่มคิด เริ่มรู้ว่าอะไรควรไม่ควร ก็เเล้วเเต่คนนะครับบ้างคนยังคิดไม่ได้ก็มี ผมว่านะเพื่อนคือสิ่งสำคัญสำหรับผมเเต่ถ้าจะเหี้ยก็ต้องมีขอบเขต ชีวิตผมก็ผ่านอะไรมาเยอะกว่าจะมาถึงทุกวันนี้ ผมต้องอดทนอดกั้นเเละเรียนรู้อะไรอีกมาก กิจการครอบครัวก็ต้องสานต่อ ผมเติบโตในโลกสีเทามันมีดีกับไม่ดีรอบข้างล้วนเเต่มีเรื่องทะเลาะวิวาทกับอริเเก็ง ผมถูกฝึกให้ฆ่าคนในวัยเเปดขวบพ่อผมสอนให้ดิ้นรนเอาตัวรอด วิชาการต่อสู้เเละยิงปืนล้วนเเต่ผมต้องฝึกฝนในวัยเเปดขวบ คำเดียวที่พ่อสอนสั่งเเต่เด็กผมยังจำได้ดี

("อย่าใจอ่อนให้กับศัตรูอย่าลังเลเเม้เเต่เสี้ยวเดียว ถ้าสงสารหรือใจอ่อนด้วยการหันหลังให้ศัตรูคือ จุดจบของชีวิต ถ้าอยากมีชีวิตก็ต้องฆ่า ")

ผมเติบโตมาเลี้ยงดูจากบอร์ดี้การ์ของพ่อผมพ่อมักจะทำตัวเย็นชาเสมอตั้งเเต่เด็กยันโตชีวิตในวัยเด็กผมไม่ได้มีโอกาสได้เที่ยวเล่นเหมือนคนอื่นสักเท่าไร... ส่วนเเม่ผมทิ้งไปตั้งเเต่ผมเกิดเเละผมก็ไม่ได้สนใจอะไรมากนัก หัวใจของผมด้านชาความรักสำหรับผมเป็นเรื่องน่าเบื่อ จนกระทั้งผมได้รู้ว่าผมเเอบชอบเพื่อนตัวเองใช่ครับคนนั้นก็คือไอ้ไคโอ ผมไม่รู้ว่ามันใช่ความรักรึเปล่าตอนนั้นผมอยู่ปี1 หลังจากเลี้ยงสายรหัสที่ผับเสร็จก็ต่างพาเเยกย้ายกันกลับคอนโดเเละในคืนนั้นผมยังจำได้ดี

"เรย์..กูเ*งี่ยนวะ"หลังจากลากไอ้ไคโอออกจากผับเเล้วจนมาถึงคอนโดผมนี่คือสิ่งเเรกของไอ้ไคพูดออกมาทีเเรกผมก็ไม่ได้สนใจอะไรมากเพราะรู้ว่ามันเมา...

หมับ

เเรงกอดรัดจากด้านหลังพร้อมกับสัมผัสเบาที่ต้นคอของผม ตอนนั้นเหมือนไฟฟ้าเเล่นไปตัวร่างเมื่อริมฝีปากของไอ้เพื่อนตัวดีขบเม้มเบาสลับเลียไปมาทำให้ผมรู้สึกจั๊กกระจี้เบาๆ มันเป็นความรู้สึกที่เเปลกใหม่เสียวส่านเเปลกๆ

"ตัวหอมจัง...อืมมม"นั้นคือสิ่งที่ไคพึมพำก่อนจะสอดลิ้นมาดูดคลึงที่กลีบปากผมอย่างเมามันส์ ผมยอยรับว่ารู้เคลิ้มรู้ตัวอีกที่ก็จูบตอบมันไปรสขมปนหวานทีี่ลิ้นของไคทำผมเกือบคลั่ง 

"อึก! ค..ไค...มึงซี้ดดด.." ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเเค่ที่ร่างผมของกับไคเปลือยเปล่า

ลิ้นร้อนที่ดูดเลียเเก่นกายจนเเข็งผมรู้สึกเสียวเเทบขาดใจ จนผมนี่เผลอกระเเทกเเก่นกายใหญ่ใส่ปากไคจนเเตกคาปากไคมัน 

เเละตอนนั้นเองที่ทำให้ให้ผมรู้ว่า เเข็งค้างเป็นเเบบไหน ใช่ครับไคมันหลับ!

มันทำผมเเทบคลั่ง!ผมต้องช่วยตัวเองในห้องน้ำนานกว่าสามสิบนาที เเละต้องมาเช็ดตัวให้มันเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ไค กว่าจะข่มใจให้หลับนี่ก็กินเวลาไปชั่วโมงนึ่งเต็มๆ ผมนอนมองใบหน้าของไคมันนานเท่าไรไม่รู้จนเผลอหลับเเรงกอดของอีกร่างเเผ่ส่านไปด้วยความอบอุ่นไม่รู้ว่าผมคิดไปเองรึเปล่าที่หัวใจผมเต้นเเรงระรัวกับอีกเเค่ไอ้เพื่อนตัวดีมันกอดผมเเค่นั้น 

เเละเเน่นอนว่าเรื่องเมื่อคืนไคมันลืมไปสนิทก็ใช่หนิมันเมาเเต่ต่างจากผมที่จดจำเรื่องคืนนั้นอย่างดี 

เจ็ดปีที่ผมต้องทนเก็บความรู้สึกไว้ซ่อนมันให้ลึกที่สุดการที่ผมรักไคมันมาตลอดเจ็ดปีทุกวันผมต้องค่อยระงับอารมณ์ทุกครั้งที่เห็นมันไปกับคนอื่น จนในที่สุดอารมณ์ผมก็ระเบิดออกมาคืนนั้นที่ผมจับไคมันทำเมีย...ซึ่งดูเหมือนมันจะไม่เต็มใจสักเท่าเเต่อย่างไง...

เมื่อมันเป็นของผมเเล้ว ไม่มีทางที่ผมจะปล่อย อะไรที่เป็นของของผมเเล้ว ไม่มีทางที่จะให้ใครมันมาเเย่งไปเด็ดขาด ยิ่งเป็นของที่รักมาก...ไม่มีวัน

"บอสครับเราถึงประเทศจีนเเล้วให้ปลุกเฮียไคเลยรึเปล่าครับ..."

.

..

+++++++++++(100%)ครบเเล้วค่ะ

>..< กว่าจะอัพได้ขอโทษด้วยน้าาไรท์เผลอหลับไปสะดุ้งตื่นมาอีกที่ก็ตีสาม..เเละเรารีบพิมพ์ทันที่เลยขอด้วยนะค่ะที่ให้รอ

ขอบคุณทุกท่านที่รอเเละคอมเม้นให้เรานะค่ะไรท์ขอบคุณจริงๆ รักทุกท่านค่ะฝันดีน้าาตอนนี่ตีสี่ยี่สิบเเปดเเล้วไรท์นอนก่อนนะค่ะทุกท่าน😊

​ฝากอ่านนิยายy อีก5เรื่องของเราด้วยน้าา

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว