จับนายหน้าหวานมาทำเมียภาค 3 ตอนของโปรค จะดุเผ็ดพริกหมดสวนแค่ไหนมาติดตามกันได้เลยคะ

ชื่อตอน : ตอนที่19

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.6k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ส.ค. 2561 22:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่19
แบบอักษร



โปรเจ็ค


เช้านี้ผมตื่นขึ้นมาเพราะมีเสียงดังเอะอะโวยวายที่ห้องผมตั้งแต่เช้าครับเพราะเมื่อคืนผมนอนดุดนมเมียรุ่นพี่ของผมอยู่แล้วก้เผลอหลับไปเช้านี้ท่ผมตื่นขึ้นายังไม่เห็นหน้ามันเลยไม่รู้มันไปไหนอีกแล้วครับ ไอ้เมียคนนี้นิยังกับนินจานึกจะมาก็มานึกจะไปก็ไป แต่คนที่ผมไม่อยากเห้นหน้าไม่อยากพุดคุยกลับมายืนอ้วนพุงโย่อยู่ข้างเตียงของผมตอนนี้อยู่เลยครับ


"อาโปรอั่วมีเรื่องสำคัญจะคุยกับลื่อเดี๋ยวนี้ลื้อต้องตื่นมาคุยกับอั่วให้รู้เรื่องนะอาโปร"

"ถ้าคุณลุงจะมาบอกให้ผมแต่งงานกับลูกสาวของคุณลุงได้ครับแต่ไม่ใช่ตอนนี้เพราะผมยังไม่มีงานทำแล้วก็ยังเรียนไม่จบอีกด้วย คุณลุงเข้าใจไหมครับที่ผมพูดเนี่ย รึต้องให้ผมแปลไทยเป็นไทยให้คุณลุงฟังอีกครับ"


"แล้วที่ลูกสาวอั่วมาคุยกับล้อเมื่อวานละตกลงว่านี้ลื้อจะปฏิเสธลูกสววอั่วรึไงห๊ะ อาโปร ลื้อนี้มันเป็นผู้ชายไม่ได้เรื่องจริงๆเสียแรงเป้นถึงหลานของท่านเจ้าสัวใหญ่"

"ผมเปล่าปฏิเสธแล้วผมก็ไม่ตกลงหวังว่าคุณลุงคงเข้าใจที่ผมพุดสักที่นะครับ แล้วเรื่องที่ผมจะแต่งรึไม่แต่งไม่เห้นจะเกี่ยวอะไรกับทวดของผมเลยสักนิดเพราะถึงยังไงคนที่แต่งก้คือผมกับวินนี่อยู่ดีจริงไหม"

"งั้นอั่วจะให้ลูกสาวของอั่ว แต่งงงานกับคนอื่นไปสะ อีจะได้ไม่ต้องมาชีช้ำอยู่แบบนี้ที่ต้องมานั่งรอผู้ชายอย่างลื่อ"

"ก็แล้วแต่คุณลุงจะเห็นว่าสมควร แต่ถ้าวินนี่แต่งงานกับคนอื่น งั้นคุณลุงช่วยไปบอกเธอด้วยนะครับว่า สัญญาที่ผมเคยให้เธอไว้จบสิ้นลงทุกอย่าง

"นี้แกกกกก แกกล้าขู่ลูกสาวอั่วเหรอ ทั้งๆที่แกเจาะไข่แดงลูกสาวอั่วไปแล้วนี่นะ อั่วจะตีลื่อให้ตายคามืออั่ววันนี้เลย"

"ผมเปล่า!!..ผมแค่พูดไปตามจริงที่เหลือคุณลุงกับวินนี่ก็ไปคิดเอาเองก็แล้วกันครับ ผมขอตัว อ่อลืมบอกคุณลุงไป ผมไม่ได้เป็นคนอยากที่จะเจาะไข่ดงไข่แดงลุกสาวคุณลุงหรอกนะครับแต่เป็นลุกสาวคุณลุงต่างหากละที่มาอยากกินกล้วยของผมก่อน ผมถือว่าเสมอกันนะครับ บาย"

"ไอ้ลูกหมา ไอ้เดกไม่สิ้นกลินน้ำนม ไอ้ชาติหมา บราๆๆ"

"ท่านกลับกลับก่อนเถอะครับไม่งั้นผมว่าไม่ดีแน่ถ้าท่านมาดวยวายที่นี้นะครับ

"ฝากไว้ก่อนเถอะ อั่วจะมาเอาคืนลื่อแน่ อาโปร"

"ผมไม่รับฝากครับเพราะผมไม่ใช้พนักงานรับฝากของ ออกไปสักที่ครับผมจะพักผ่อน"

"อาหมอตกลงผมกลับบ้านได้ยัง เบื่อจะตายอยู่แล้วเนี่ย วันๆมีแต่สัมภเวสีมาเยี่ยมไม่ได้พักผ่อนเลยผม"

"ครับกลับได้แล้วละ โปรอาการดีขึ้นเยอะแล้ว ที่หลังกินอะไรก็ระวังด้วยละ จะได้ไม่ต้องมาที่นี้บ่อยๆไง"

"ครับอา แล้วคุณพ่อไม่อยู่เหรอครับ เห็นปรกติจะต้องมาด่าผมก่อนออกจากโรงพยาบาลทุกที่นิ ไปไหนสะละวันนี้"

"โปรดมีผ่าตัดด่วนนะ โปรมีอะไรฝากกับอาไว้ก้ได้เดี๋ยวอาบอกโปรดมันให้"

"ไม่ครับเพราะเดี๋ยวก็ต้องเจอกันอยู่ดี ขอบคุณครับอา"

"โปร ฟังอานะ โปรอย่าคิดมากเลยเรื่องนั้น โปรดมันก็แค่ฝั่งใจน่ะ โปรเข้าใจมันหน่อยนะจริงๆมันรักแม่ของโปรดมากนะ  ไม่งั้นมันคงไม่ทิ้งการสอบไปช่วยแม่ของโปรหรอก"

"แต่คุณพ่อก็ยังพูดย่ำกับผมอยู่เสมอว่าตกลงแล้วผมเป็นลูกใครกันแน่"

"เอาน่ะ เรื่องไหนปล่อยผ่านได้ก๋ปล่อยผ่านไปเถอะ เพราะถ้ามันไม่เป็นห่วงดปรจะให้อามาดุเคสของโปรเองทำไม โปรก้รู้นิว่าดปรดมันมีนิสัยยังไง"

"ผมก็รู้ครับ แต่มันก็อดน้อยใจไม่ได้นิ เพราะตลอดยี่สิบปีมานี้คุณพ่อกอดผม บอกรักผมน้อยกว่ากอดน้ำปิงสะอีก"

"อย่าทำเป็นคนอ่อนแอน่ะ เป้นลูกไอ้ดปรดต้องทำใจหน่อยมันปากแข้งแต่จริงๆมันรักโปรมาน่ะ ถ้าโปรไม่รู้อามีอะไรให้โปรดุ แล้วโปรก็จะรุ้ว่าโปรดมันรักโปรแค่ไหน อะไรที่คิดค้างคาภายในใจของโปรก้จะได้หายออกไปจากใจสักที่

---------------------------------------------------------------------------------------------


หลายชั่วโมงก่อนหน้านี้ตอนที่โปรหมดสติโปรดเป็นคนกระโดดขึ้นไปปั๊มหัวใจลูกชายของตัวเองให้กลับมาเต้นอีกครั้งแล้วเขาก็เป็นคนสั่งการทุกอย่างให้คนในห้องฉุกเฉินทำตามที่เขาต้องการเพื่อที่จะให้ลูกชายของเขากลับมาหายใจอีกครั้งเพราะตอนนั้นโปรเรื่อมมีการช๊อคเพราะการหายใจที่ติดขัดเพราะมีโรคประจำตัวแล้วยิ่งไปกว่านั้นลูกชายของเขาดันไปกินอะไรผิดสำแดงว่าจึงทำให้เป็นลมพิษขึ้นมาอีกด้วย เพราะเขารู้ว่าลูกชายของเขาคนนี้เป็นเด้กขี้โรคมากแค่ไหน ไม่ว่าจะโดนอะไรนิดอะไรหน่อยก็จะต้องนอนซมป่วยกระเซาะกระแซมาตั้งแต่แบเบาะ แต่เขาก็เลือกที่จะไม่อ่อนโยนกับลูกชายคนนี้เพียงเพราะหวังว่าอยากให้ลูกเป็นลูกผู้ชายที่แข็งแกรง ไม่ให้มีใครมาว่าได้ว่าลูกของเขาเป็นเด็กขี้โรค เขาถึงได้แสดงความรักกับลูกชายคนโตในทางอ้อมมากกว่าการบอกรักอย่างโดยตรงมากกว่าลูกชายคนเล็กที่ีร่างกายบอบบางเหมือนผู้หญิง

"คุณ ทำซีพีอา เพิ่มกำลังไฟ 220W"

"ค่ะคุณหมอ"

"ไอ้นะ มึงเอาเลือดลูกกุไปตรวจหาสิ่งแปลกปลอมดุว่าผื่นที่มันอยู่ส่งผลอะไรรึเปล่า"

"เออ!!..,มึงใจเย็นๆนะไอ้โปรด ยังไงกุเชื่อว่าลูกมึงต้องปลอดภัยแน่"

"กูรู้น่ะว่าไอ้ลูกเวรคนนี้ของกูมันดวงแข็ง แต่กุก็รู้อยู่เต็มอกว่ามันก็ไม่ได้แข็แรงเหมือนล฿กชาวบ้านเขากูถึงได้เลี้ยงมันแบบโหดๆยังไงละ มันจะได้ไม่แสดงความอ่อนแอที่มันมีให้ใครเห็นเพราะถึงยังไงมันก็ลูกกูอยู่ดี มึงไปทำหน้าที่ของมึงเถอะส่วนตรงนี้กูจัดการเอง"

ทุกอย่างในห้องฉุกเฉินวุ่นวายไปหมด เพราะทุกคนตรึงเครียดมากกับการช่วยให้โปรฟื้นขึ้นมา โดยเฉพาะคนเป็นพ่ออย่างโปรดที่กำลังทำทุกวิถีทางให้ลูกชายของตัวเองมีสติกลับมาให้เร็รวที่สุด

"หมอโปรดค่ะ หัวใจของคุณโปรเต้นปรกติแล้วค่ะหมอ"

"เออ ไอ้ลูกเวรมึงอย่าเพิ่งตาย ยังหาลูกสะไภ้กับหลานให้กูไม่ได้เลยจะรีบตายไปไหนละ จำไว้เกิดเป็นลูกกูต้องอดทนเพราะโลกเดี๋ยวนี้มันไม่มีที่ยืนสำหรับคนอ่อนแอ จำไว้"

"เดี๋ยวคุณพยาบาลจัดการทุกอย่างแทนผมด้วยนะ ผมขอตัวไป "

"ค่ะหมอ

โปรดสั่งให้พยาบาลจัดการทุกอย่างแทนตัวเองเมื่อรู้ว่าตอนนี้ลูกชายของเข้าได้กลับมาหายใจอีกครั้งคนเป็นพ่ออย่างเขาก้รู้สึกโล่งใจแ้ลวก็แอบไปร้องไห้อยุ่ในมุมมืดแค่เพียงคนเดียวตามลำพังเพราะตัวเขาเองก้กลัวว่าจะเสียลูกช่วยคนนี้ไปเพราะถึงยังไงโปรก็คือความหวังของเขาในทุกๆอย่างเพราะตลอดยี่สิบปีที่ผ่านมาเขาฟูมฟักความแข็งแกร่งให้กับลูกชายคนนี้อยู่เสมอเพื่อให้ลูกได้มีที่ยืนในสังคมได้อย่างภาคภูมิใจ

------------------------------------------------------------------------------------------




หมอนะเพื่อนของโปรด



"เป็นไงเห็นแบบนี้แล้วรักพ่อตัวเองขึ้นบ้างไหมโปร"

"ครับอา ผมไม่เคยคิดเลยครับว่าคุณพ่อก็รักผมเหมือนกัน เพราะทุกครั้งที่เจอหน้ากันคุณพ่อก็เอาแต่ดุผม ด่าผม ไม่ก็แตะผม จนผมคิดว่าจริงๆแล้วคุณพ่อไม่ได้รักผมเลยครับ"

"ก็มันเป็นอย่างนี้แหละนิสัยมันนะ ส่วนที่โปรคิดว่าไอ้โปรดมันรักน้ำปิงมากกว่าก้เพราะน้ำปิงมีร่างกายที่บอบบางเหมือนผู้หญิงคล้ายๆกับคุณย่าของโปรไง โปรดมันก้เลยเป็นห่วงน้ำปิงจนออกนอกหน้าขนาดนั้น อย่าคิดมากเลยน่ะ เพราะถึงยังไงโปรเองก็โชคดีกว่าอีกหลายๆคนที่มีพ่อแม่ครบสมบูรณ์ แถมยังมีคนที่รักโปรรายล้อมอีก ยิ่งไปกว่านั้นมีพ่อโหดๆแบบไอ้โปรดสนุกจะตายไป รึว่าอาพุดไม่จริง"

"จริงครับอา"

"งั้นก็เตรียมตัวกลับบ้านได้ละ เพราะเมื่อตอนเช้าอาให้แฟนโปรดไปเอาเสื้อผ้ามาให้เดี๊ยวก็น่าจะมาถึงแล้วละ"

"โปร กูไปเอาเสื้อผ้ามาให้มึงวะ โทษที่กูไม่ทันได้เรียกให้มึงตื่น"

"เออ ขอบคุณ รอตรงนี้ละ เดี๋ยวกูไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน

"อือไปสิ"


อีกสิบห้านาทีต่อมา


"กลับจะยืนซื่อบื้ออยู่ทำไม กลับบ้านสิวะเมีย"

"ครับผัว"

"ดีมากเป็นเมียผมต้องอดทนเพราะเวลาผมจนจะได้หาเลี้ยงผมได้ อิอิ"

"อ่าวไอ้ผัวส้นตีนนี้มึงวอนหาตืนเมียอย่างกุแต่เช้าเลยนะครับเนี่ย"

"ไม่หาตีนเมียจะไปหาจีนใครครับ แต่เดี๊ยวถึงบ้านขอกินนมหน่อยน่ะ ยังไม่อิ่มเลยอ่ะ"

"พอเลยครับ ผัวกูแสบหัวนมไปหมดแล้ว"

"ใจร้ายวะ กูไปหาแดกข้างนอกก็ได้วะ"

"ส้นตีนสิครับ ไปกลับบ้านย่ามึงรออยู่ที่บ้านโน้นแล้ว"

"ครับ"

-----------------------------------------------------------------------------------

ผู้เขียน salapaosimu.



ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว