จับนายหน้าหวานมาทำเมียภาค 3 ตอนของโปรค จะดุเผ็ดพริกหมดสวนแค่ไหนมาติดตามกันได้เลยคะ

ชื่อตอน : ตอนที่ 13

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 18.6k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ส.ค. 2561 22:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 13
แบบอักษร



โจ๊กเกอร์


ตอนนี้ผมโดนไอ้ผัวส้นตีนใช้งานอย่างหนักเลยครับตอนนี้เพราะมันสั่งให้ผมมาเช็คสต๊อกของที่อยู่ในโกดังหลังโชว์รูมให้เสร็จภายในวันนี้แล้วตอนนี้มันก็จะสามโมงแล้วผมยังทำไปไม่ถึงไหน ยังอีกบานเบอะเลยตอนนี้ แต่ดีหน่อยที่มีพี่ผู้ชายคนหนึ่งอาสามาช่วยผม ไม่งั้นผมคงต้องตายคาโกดังแน่วันนี้

“พี่ๆช่วยดูตรงนี้ให้ผมหน่อยครับว่ามีกี่อัน”

“อันนี้มีห้าสิบอันไอ้หนู ส่วนอันนี้มียี่สิบอัน แล้วก็อันสามสิบอัน ส่วนน๊อตมียี่สิบถุง บราๆ”

“ครับพี่ ห้าสิบ สามสิบ ยี่สิบ ยี่สิบ บราๆพี่ๆ ช่วยเลื่อนบันไดให้ผมหน่อย ผมจะได้ไปเช็คตรงนั้นต่อก้วยครับ”

“อือได้สิ จับไว้ให้ดีๆละ ระวังจะตกลงมา”

“ครับพี่ รับกันต่อเลยครับ ผมพร้อมแล้ว”

“สกรู สองร้อยถุง วงแหวน ห้าสิบห้าชิ้นบราๆ”

“พี่ๆเมื่อกี้มันกี่อันแล้วนะขอโทษครับผมจดไม่ทันอ่ะ ขอโทษครับ”

“ไอ้หนูระวัง ตุบ”

“ไอ้เหี้ยโปรรรรรร ไอ้ผัวววววเวรรรรร ไอ้ผัวส้นตีน. ไอ้สาดดดดดดด เจ็บชิบหายเลย โอ๊ยยยยย”

“ก็พี่บอกเอ็งแล้วไงให้จับบันไดดีๆ เอ็งก็ไม่เชื่อ เป็นไงที่นี้ แล้วนี้เจ็บตรงไหนไหนรึเปล่าละ ไปหาหมอไหม”

“ไม่เป็นไรครับ เจ็บก้นนิดหน่อยเดี๋ยวก็คงหายขอบคุณมากนะพี่ที่เป็นห่วง ทำงานต่อกันเถอะ เดี๋ยวไม่เสร็จ”

“อือ งั้นก็ตามใจเอ็งก็แล้วกันไอ้หนู งั้นก็เริ่มกันเลยแล้วกันเพราะใกล้เวลาเลิกงานแล้วเหมือนกันอีกชั่วโมง”

“ครับ”

ผมกับพี่เขาก็ทำการนับสต๊อกสินค้าในโกดังกันไปเรื่อยๆครับจนตอนนี้มันก็ใกล้จะเสร็จแล้วครับอีกไม่กี่ชิ้นเองครับตอนนี้แถมยังทันเวลาเลิกงานพอดีด้วย เพราะที่นี้เลิกงานกันสี่โมงครับ เพราะเดี๋ยวตอนห้าโมงผมจะต้องไปช่วยป๊ากับม๊าของผมขายโจ๊กต่ออีกครับเพราะผมไม่ได้ไปช่วยหลายครั้งแล้วเพราะผมกลัวว่าเดี๋ยวป๊าจะเอากระบวยฟาดที่หน้าของปมสะก่อนเนี่ยสิ

“โอเคครับพี่เสร็จเรียบร้อยแล้วครับ ขอบคุณพี่มากนะครับที่มาช่วยผมนับสต๊อกในวันนี้”

“ไม่เป็นไรเพราะมันเป็นหน้าที่ของพี่อยู่แล้ว แต่ไม่คิดว่าเจ้านายใหม่จะให้ไอ้หนูมาทำแทนพี่แล้วยังให้นับทั้งหมดอีก”

“ครับพี่ ผัวผมมันบ้าครับพี่อย่าคิดมากเลยครับ ผมไปก่อนนะครับพี่ เดี๋ยวผมจะเอารายงานเช็คสต๊อกไปให้มันก่อนนะครับ”

“โชคดีนะไอ้หนู แล้วเจอกันพรุ่งนี้”

“ครับพี่”

หลังจากที่ผมบอกลากับพี่เขาไปแล้วผมก็รีบเดินเข้าไปหาไอ้ผัวส้นตีนของผมที่ห้องทำงานของมันทันทีเพราะกลัวว่ามันจะหนีผมกลับบ้านไปสะก่อนครับ

ผมก็เดินจนมาถึงที่หน้าห้องทำงานของมันผมก็เลยถามพี่ดาเลขาของมันว่าไอ้โปรมันกลับบ้านไปแล้วรึยัง

“พี่ดาครับ ไอ้โปนมันกลับบ้านไปยังครับพี่”

“ยังคะคุณโจ๊ก คุณโปรยังอยู่ในห้องทำงานอยู่เลยคะ”

“อ่าวแล้วน้ำปิงละครับอยู่ด้วยรึเปล่า รึว่ากลับไปแล้วครับเพราะนี้มันก็เย็นแล้วน้องน่าจะหิวข้าวนะ”

“คุณน้ำปิงคุณโปรดให้รถมารับไปแล้วละคะ “

“อ่อครับ!!..งั้นผมขอตัวเข้าไปพบไอ้โปรก่อนละกันนะครับพี่ดา วันนี้ก็เลิกงานแล้วพี่ดากลับบ้านดีๆนะครับ”

“ขอบคุณมากค่ะคุณโจ๊ก แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะคะ”

“ครับพี่แล้วเจอกันครับ”

ผมก็บอกลาพี่ดาแล้วก็เดินเข้ามาในห้องของไอ้โปรก็พบว่าตอนนี้มันก็ยังคงตั้งใจทำงานของมันอยู่จริงๆ เห็นสีหน้ามันเคร่งเครียดอยู่เหมือนกันตอนนี้ ผมเลยเข้าไปนวดที่บ่ากับศรีษะให้มันสักหน่อยเผื่อมันจะได้รู้สึกดีขึ้น

“มึงเป็นอะไรวะ ทำไมทำหน้าแบบนี้ อะนี้รายงานการเช็คสต๊อกที่มึงให้กูไปทำ กูทำเสร็จแล้วละ มึงเช็คดูสิ”

“อือ วางไว้ตรงนั้นก่อนนะเดี๋ยวกูค่อยดู ตอนนี้กูกำลังยุ่งเกี่ยวกับบัญชีลูกค้าอยู่วะ แม่งยังจำชื่อได้ไม่ครบทุกคนเลย แล้วไหนจะออเดอร์รถที่สั่งมาด้วย แม่งโครตเวียนหัวเลยวะตอนนี้”

“มึงก็ค่อยๆทำไปที่ละอย่างสิวะ ทำที่เดียวมันทุกอย่างจะไปจำได้ยังไงละ ไหนดูดิ มึงจำใครได้บ้างละ”

“เออ เนี่ยดูจำได้แค่เนี่ย”

“มึงก็จำได้เกินครึ่งหนึ่งแล้วนิหว่า อย่าไปคิดมากเลยวะ เดี๋ยวมึงก็จำได้เองละ กูว่าวันนี้มึงเก็บทุกอย่างเข้าไปที่เดิมแล้วกลับบ้านพร้อมกูดีกว่าไหม กูกลัวมึงเครียดตายสะก่อนที่ลูกในท้องกูจะคลอดออกมานะสิ”

“ลูกบ้าอะไรของมึงครับ มึงเป็นผู้ชายจะท้องได้ไงวะ ไม่ใช่ผู้หญิงสักหน่อย มึงนี้มั่วละ”

“เออๆ กูก็พูดให้มึงขำไปก็เท่านั้นแหละ ป่ะ กลับบ้านกัน เดี๋ยวกูต้องไปช่วยป๊ากูขายโจ๊กอีก”

“อือ เดี๋ยวกูไปส่งมึงก็แล้วกัน แล้วกูก็จะนอนที่บ้านมึงเลยนะ ขี้เกียจขับรถกลับคอนโดละ ง่วง รึมึงจะขับกลับบ้านมึงเลยตอนนี้ก็ได้นะ กูจะได้นอนในรถเลย”

“เออก็ได้ งั้นเดี๋ยวกูขับเอง มึงก็นอนไปละกันครับไอ้คุณผัวส้นตีน”

“ครับไอ้เมียส้นตีน”

————————————————————————



โปรเจ็ค


หลังจากที่ที่ผมให้ไอ้เมียรุ่นพี่ส้นตีนของผมขับรถไปที่บ้านของมันส่วนผมก็นอนมาในรถ มันก็ขับรถใช่ได้นะครับ ขับนิ่มดีเหมือนสงสัยกลัวจะขับรถผมไปชนอะไรรึเปล่าก็ไม่รู้ถึงได้ขับช้าแบบนี้ แต่ก็ชั่งเถอะเอาที่มันสบายใจแล้วผมก็ได้พักผ่อนนานขึ้นสักหน่อยเพราะวันนี้ผมเวียนหัวทั้งวัน ไหนจะเรื่องงานที่โชว์รูม ไหนจะเจ้าสัวพ่อของวินนี่โทรมาโวยวายผมที่ผมไม่ยอมไปส่งลูกสาวเขาด้วยตัวผมเอง แล้วยังเรื่องที่วินนี่ไปบอกกับพ่อเธอเรื่องที่ผมมีเมียอีกคน เจ้าสัวก็มีที่ท่าว่าจะไม่พอใจผมเป็นอย่างมาก แต่มีเหรอครับที่ผมจะแคร์คนแบบเขา เพราะที่ผมยอมหมั่นกับวินนี่ก็เพราะเรื่องธุรกิจส่วนเรื่องได้เสียกันผมเห็นว่าเป็นการสมยอมมากกว่าเพราะเธอเชิญชวนให้ผมเองต่างหากละ แล้วที่นี้จะมาเรียกร้องสิทธิของตัวเองทั้งๆที่เราสองคนก็ทำข้อตกลงกันเอาไว้แล้ว

“ไอ้โปรถึงแล้วลงสิ มึงหิวป่ะกูไปทำมาม่ามาให้มึงกินก่อน”

“ไม่อ่ะขอไปนอนก่อนได้ไหมวะ พ่อกับแม่มึงจะด่ากูไหมอยู่ๆก็ขึ้นไปนอนห้อใมึง”

“เดี๋ยวกูบอกให้เองละ เออ แต่กูไม่ได้นอนคนเดียวนะเว้ย น้องชายก็นอนกับกูด้วย เอาไงดีวะคืนนี้”

“งั้นตอนนี้กูขอขึ้นไปนอนก่อนตื่นแล้วค่อยคิดที่หลังก็แล้วกัน”

“อือตามใจ อยากได้อะไรก็เรียกละกูอยู่ข้างล่างนี้แหละ”

“อือขอบใจ”

“ฝันดีมึง”


ผู้เขียนsalapaosimu


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว