ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ​ ตอนพิเศษ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.1k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.ค. 2561 00:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
​ ตอนพิเศษ
แบบอักษร

วอดก้าxแทนคุณ

                ร่างบางครางกระเส่าสองมือเรียวยันตัวไว้กับต้นไม้ใหญ่ ในมุมมืดมิดมีเพียงร่างสองร่างและเสียงเนื้อแน่นกระทบกันดังเคล้าเสียงครางอันร้อนแรง

                “อือ..อ่า แรง แรงไปแล้วนะวอดก้า อ๊า!!”เสียงหอบหวานร้องเตือนร่างสูงที่เอาแต่กระหน่ำกระแทกกายอย่างแรง

                “นายมันสวยจริง ๆเลยนะ คุณ”เสียงทุ้มกระซิบที่ข้างหูสองมือก็บีบเค้นไปทั่วร่าง “อึก! แทนคุณ คุณ..”มือหนาเล่นกับหัวนมที่ตั้งชัน ไล้นิ้วเรียวไปลงเรื่อยจนมาถึงสะโพกกลมกลึงก่อนจะจับไว้หมั่นแล้วกระแทกตัวตนเข้าไปอย่างแรง

                “อ๊า!! วอกก้า...ฉันรักนาย”

                “ฉันก็รักนาย แทนคุณของฉัน”ร่างสูงเมื่อพูดจบก็จบใบหน้าเรียวหันมาหาแล้วบรรจงจูบอย่างร้องแรงและโหยหา

                สองชั่วโมงก่อน

                “ฉันไม่เคยมาญี่ปุ่นเลยที่นี่สวยจังเลยนะ”แทนคุณหรือเรียกสั้นๆว่าคุณเป็นหนุ่มหน้าสวยรูปร่างสูงเพรียวหุ่นบาง ด้วยผมซอยสั่นระต้นคอสีดำสนิทเหมือนกันสีดวงตาตัดกับใบหน้าขาวนวลอมชมพูหน้ามอง ทำให้ดูแล้วเหมือนสาวหล่อซะมากกว่าผู้ชาย ตอนนี้กำลังอยู่ในชุดยูกาตะสีฟ้าสดใส่ปักลวดลายเรียบง่ายแต่ดูสวยงาม

                “ดีใจที่นายชอบ แต่จะดีกว่านี้ถ้าไม่ทำตัวให้สวยจนเกินไปนะ”วอดก้าดึงคนสวยให้มาเดินข้างๆกาย เพราะว่าเมื่อกี่ไม่นาทีที่แล้วก็มีผู้ชายมากหน้าหลายตาเข้ามาแจกขนมจีบกับคนข้างๆซะเพียบ ทำเอาเขาอดที่จะหัวเสียไม่ได้

                “เลิกอารมณ์เสียได้แล้วน่าวอดก้า วันนี้เรามาเที่ยวกันนะ”แทนคุณหันไปเอ็ดคนข้างๆ

                “เหอะ!”คนตัวโตเชิดหน้า ”พวกแมงหวี่แมงวันน่ารำคาญ”

                “อ๊ะ! ดูนั้นสิวอดก้า มันคืออะไรอ่ะ”ร่างบางทำเป็นไม่สนใจก่อนจะหันไปเจอสิ่งแปลกใหม่แล้วดึงมือของวอดก้าเข้าไปดูด้วยกัน

                “แอปเปิ้ลเคลือบน้ำตาลอะ”วอกก้าตอบ

                “ว้าว สวยจังเลย”แทนคุณมองดูของตรงหน้าอย่างสนใจ

                “เท่าไหร่?”วอดก้าถามเสียงเรียบก่อนจะจ่ายเงินแล้วหยิบขึ้นมายื่นให้คนรัก

“เอาไปสิ” ร่างสูงยืนไม้แอปเปิ้ลเคลือบน้ำตาลสีแดงไปให้กับแทนคุณก่อนที่ร่างบางจะรับไว้ด้วยความดีใจ ร่างสูงอดที่จะมองใบหน้ามีความสุขของแทนคุณไม่ได้

                ถึงเมื่อก่อนเขาจะมั่วไม่เลือก แต่พอมาเจอกับความสวยและน่ารักของคนตรงหน้าก็อดที่จะเต้นแรงเป็นไม่ได้ ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่ทั้งคู่เคยเป็นคู่กัดกันจะมารักกัน ชั่งเถอะตอนนั้นก็คือตอนนั้น ส่วนตอนนี้เขาขอเก็บเกี่ยวความรักไว้เยอะๆดีกว่า

                “ฉันซื้อให้นายกินนะ ไม่ได้ซื้อให้นายไว้มอง แล้วก็เดินดูทางด้วยเดี๋ยวก็ล้มหรอก”วอดก้าหันไปว่าคนรักที่เดินไปมองสิ่งของที่อยู่ในมือไปด้วยโดยไม่ยอมมองทาง

                “ก็มันสวยดีนี้นา ฉันชอบสีมันจังเลย อ๊ะ!!”ร่างบางที่ไม่ได้มองทางก็สะดุ้ดก้อนหิน แต่ก่อนที่จะล้มวอดก้าก็รังเอวเอาไว้

                “ฉันบอกแล้วเห็นมั้ย  มานี้เดินดี ๆ”ร่างสูงจับมือคนรักไว้แน่นก่อนจะจูงเดินนำไป แทนคุณมองคนตรงหน้าด้วยความยินดีแล้วอมยิ้มเดินตามไปเรื่อย ๆ ตอนนี้ไม่ว่าของในมือจะสวยขนาดไหน แต่เขาก็อยากมองใบหน้าที่กำลังไม่สบอารมณ์ของคนข้างหน้ามากกว่า คนที่คอยดูแลเขาถึงแม้ว่าตัวเองจะเดือดร้อนไปด้วย

                “คิกๆ”

                “หัวเราะอะไร?”ร่างสูงหันมาถาม

                “เปล่า แค่คิดว่าดีจังเลยที่ได้มากับนาย”พูดจบก็หน้าแดงเขินไปทั้งตัว

                “ไว้ครั้งหน้าเรามากันสองคนแล้วกัน”

                “อื้ม เอาสิ ไม่ว่านายจะพาฉันไปไหนฉันก็จะตามไป ไม่ว่าที่นั้นจะเป็นนรกก็ตาม”แทนคุณพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

                “หึ คนอย่างฉันไม่พานายไปลงนรกหรอก มีแต่...” ร่างสูงละคำพูดก่อนจะหันไปกระซิบข้างหู “จะพาไปขึ้นสวรรค์มากกว่า...จริงไหม?”

                “บะ...บ้า คิกคิก”แทนคุณหน้าแดงก่อนที่จะหัวเราะออกมาด้วยความสุข................

................................................................................................................................................................................

ไวน์xกี

                “คนเยอะจังเลยนะ เอ๊ะ!ว่าแต่คนอื่นละไปไหนกันแล้ว”เสียงหวานๆของกีถามกับผมที่เดินจูงมือกันมาเพราะว่าคนเยอะจนกลัวหลง

                “ก็คงแยกไปตอนไหนไม่รู้ละนะก็คนเยอะซะด้วยสิ”ผมหันไปมองรอบ ๆ  วันนี้เป็นวันปีใหม่ที่ศาลเจ้าคนเลยเยอะเป็นพิเศษ “ไม่ต้องไปสนใจหรอก เพราะยังไงเดินๆไปขากลับก็คงแยกกันไปทำ..กันละนะ”

                “อื้ม นั้นสิ ไวน์ดูนั้นสิ”นิ้วเรียวเล็กของกีชี้ให้ผมดูสิ่งของที่อยู่ข้างหน้า มันคือกล้วยเคลือบช็อกโกแลต อื้มมันเหมือนไอ้นั้นดีแหะ ผมคิดในใจ

                ไวน์ว่ามันเหมือน...ไอ้นั้นไหมอ่ะ”กีพูดกับผมเสียเบาเพราะกลัวคนอื่นได้ยิน ถึงได้ยินก็คงไม่เข้าใจเพราะผมกับกีพูดภาษาไทยกัน แต่จะว่าไปเมื่อกี้กีว่าอะไรนะ

                “เหมือน....เหมือนอะไร”ผมหันไปทวนคำถามกีพร้อมทำสายตากรุ้มกริ่ม

                “ไวน์อะ ฉันรู้ว่านายเข้าใจที่ฉันบอก”กีตีแขนผมเบาๆด้วยความเขิน

                “ฉันล้อเล่นน่า นายนี้ลามกจังเลยนะกี”

                “เชอะ อย่างกับนายไม่เป็นงั้นแหละ”กีเชิดหน้าหนีไปทางอื่น

                “แล้วอยากจะ....กินดูไหมละ ไอ้นั้นอ่ะ”ผมกระซิบถามกี

                “บ้า กินอะไรตรงนี้กันคนเยอะแยะ”กีหน้าแดงก่อนจะจับเสื้อผมแล้วมองไปรอบ ๆ “เอาไว้ไปที่เงียบๆดีกว่าฉันจะกินเยอะๆเลย”กีอมยิ้มด้วยความเขิน

                “คนเยอะแยะจะเป็นอะไรไป กินตรงนี้ก็ไม่เห็นเป็นอะไรเลย”ผมถามกี

                “บ้า...มันน่าอายออก”

                “กินกล้วยเคลือบช็อกโกแลตมันน่าอายตรงไหน”ผมหันไปถามกีด้วยน้ำเสียงจริงจัง แต่ใบหน้าผมก็อดกลั่นที่จะยิ้มแล้วหัวเราะออกมาไม่ได้ เพราะรู้สึกว่ากีจะเข้าใจผิดไปเยอะเลย

“หรือนายหมายถึงกินอะไรกันละกี หึหึ”

                “ไอ้บ้าไวน์ จำไว้เลยนะ”กีตีหลังผมก่อนจะเดินหนีไปด้วยความเขินและโกรธ ผมหัวเราะเบาๆก่อนจะเดินตามไปง้อคนตัวเล็ก

                ในงานผู้คนมากมายหลั่งไหลมาเยอะมาจนผมกับกีเกือบจะหลงกันหลายครั้งเพราะคนตัวเล็กเดินเร็วจนผมแทบตามไม่ทัน อีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะถึงเที่ยงคืนแล้วด้วยคนจึงแน่นเป็นพิเศษ ผมเดินผ่าฝูงคนเพื่อจะตามกีให้ทัน

                “เดี๋ยวก่อนสิกีรอด้วยสิ! บ้าเอ๊ยคนเยอะจริง” ผมสบถออกมาด้วยความรำคาญ กีเดินไปทางมุมมืดหนึ่งของศาลเจ้า แถวนี้คนไม่มีทำให้ผมเดินตามมาจนทันแล้วคว้าข้อมือเล็กนั้นไว้ได้

                “อย่างอนเลยน่าฉันขอโทษ”ผมเอ่ยขอโทษคนตรงหน้า

                “ชิ...”คนตัวเล็กไม่ยอมกันมามองหน้าผมเลยสงสัยจะโกรธมากจริง ๆ ไม่น่าเลยเราแบบนี้ต้อง...

                “อุ๊บ....”ผมดึงคนตัวเล็กเข้ามาในอ้อมแขนก่อนจะจับจูบอย่างดุเดือด ปลายลิ้นสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากลิ้มรสความหอมหวานของคนในอ้อมแขน

                มือเล็กเอื้อมเข้าหาตัวผมจนในใจคิดว่ากีจะตีผมแน่ ๆแต่กลับกลายเป็นว่าโอบกอดรอบคอของผมแทน กีจูบตอบกลับมาด้วยความร้อนแรงไม่แพ้กันก่อนที่ผมจะถอนจูบออกอย่างช้า ๆ

                “หายโกรธแล้วหรอ”ผมถาม

                “ยัง แต่ถ้าง้อมากกว่านี้ก็ไม่แน่”คนตัวเล็กเชิดหน้าใส่

                “อยากได้แบบไหนละ”ผมดึงกีไปที่ก้อนหินใหญ่ใกล้ๆก่อนจะผลักให้นอนราบกับก้อนหิน

                “อ๊ะ! เย็น”กีร้องเบาๆ เพราะนี้มันอยู่ในช่วงเดือนมกราคมอากาศที่ญี่ปุ่นก็เย็นกว่าที่ไทยมาก แต่ก็ยังไม่หนาวพอที่หิมะจะตก

                “เดี๋ยวก็ร้อนแล้วทนหน่อยละกัน”ผมก้มลงจูบที่แก้มของกีเบาๆแล้วลากริมฝีปากร้อนของตัวเองไปที่ลำคอขาวแล้วขบกัดเบาๆจนเกิดรอยแดง มือก็ถอดโอบิของกีไปด้วย

                “อื้ม...”กีร้องครางในลำคอเบาๆ

                ชุดยูกาตะหลุดออกเผยให้เห็นไหล่เนียนขาว อดไม่ได้ที่จะเอาปากไปสัมผัส มือก็ไม่อยู่นิ่งลูบไล้ต้นขาเรียวไปด้วย ก่อนจะสอดมือเข้าไปใต้ชุดกอบกุมส่วนของไหวของกี

                “อ๊ะ..อื้อ ไวน์”กีร้องครางเรียกชื่อผมพร้อมทั้งดิ้นไปมาด้วยความเสียวซ่าน

                ผมลากปากผ่านลำคอลงมายังหน้าอกที่กำลังตั้งชันได้ที เม็ดสีทับทิมแข็งเป็นไตพร้อมให้จบกัดอย่างเพลิดเพลินก่อนจะเลื่อนตำลงมาเรื่อย ๆพรหมจูบไปทั่วเนินท้องแบนราบ

                “วันนี้กีน่ารักจังเลยนะ”ผมกระซิบที่ข้างหูของกี ผมสบสายตากับกีก่อนจะจูบไปที่ริมฝีปากเบาๆด้วยความใคร่

                “มากกว่านี้สิไวน์”กีมองผมด้วยสายตายั่วยวน

                ผมจับขาทั้งสองขาของกีแยกออกจากกันแล้วจดจ่อลำท่อนของตนเองไว้ต้องช่องทางหลังสีสดแล้วดันมันเข้าไปช้า ๆ จนกีอดที่จะร้องออกมาด้วยเสียงๆหวานๆไม่ได้ ใบหน้าขาวขึ้นสีแดงอย่างหน้ามอง ดวงตาคลอไปด้วยน้ำตาใสๆดูเย้ายวนอารมณ์

                “อึก!! ผ่อนคลายหน่อยกีฉันใส่ไม่ได้”ผมบอกกับคนตัวเล็ก เพราะกีเกรงเอาไว้จนผมเข้าไปไม่ได้เลย

                “คิคิ อยากเข้าหรอ เอ๋!จะให้เข้าดีไหมนะ”คนใต้ร่างหัวเราะแล้วทำท่าคิด

                “ดีแกล้งกันแบบนี้สินะ ได้เลยอย่าคิดว่าแค่นี้ไวน์จะเข้าไม่ได้”ผมจัดการแทงลำท่อนเข้าไปอย่างแรงจนมิด

                “อ๊า!!!...อึก ใจร้ายอ่ะไวน์ ทำแรงไปแล้วนะ”กีต่อว่าผม

                “ใครใช้ให้นายแกล้งกันละ เด็กไม่ดีต้องโดนลงโทษ”ผมกระแทกเข้าไปอย่างรุนแรงจนเกิดเสียงเนื้อกระทบกัน

                “อ่า อ่ะ...”กีกอดผมไว้แน่นช่องทางหลังก็ตอดรัดอย่างรุนแรง

                “จำไว้นะกีสิ่งๆนี้เป็นของนายเพียงคนเดียวแล้ว ฉันจะไม่มีวันมอบให้ใครอีกนอกจากนาย”ผมพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังพร้อมมองใบหน้าที่เต็มไปด้วยอารมณ์ยั่วยวน

                “อื้ม..ฉันก็จะมอบร่างกายนี้ให้นายคนเดียว..อึก...รักนายนะ...ไวน์ของกี”พูดจบกีก็ดึงผมเข้าไปจูบด้วยความโหยหา

                ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปี ก็จะรักแค่นาย Forget me not.

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………...

จินxคานาตะ

                ผมมองผู้คนมากมายเดินผ่านไปมา ร้านค้าต่าง ๆ ร้องเรียกลูกค้ากันอย่างครื้นเครง ผู้คนมากมายต่างหลั่งไหลมาไหว้พระที่ศาลเจ้ากัน

                “แง้ ๆ!! แม่จ๋าอยู่ไหน”เด็กผู้หญิงอายุน่าจะประมาณ7-8ขวบร้องไห้อยู่ท่ามกลางผู้คนมากมาย

                “น่าสงสานจังคงจะหลงกับพ่อแม่แน่ ๆเลย”ผมพูดพร้อมเดินเข้าไปหาเด็กน้อยคนนั้นโดยมีคนตัวโตเดินตามมาไม่ห่าง

                “ไม่เอานะอย่าร้องไห้สิ อ่ะนี้พี่ชายให้นะ”ผมปลอมใจเด็กน้อยพร้อมทั้งยื่นลูกอมไปให้

                “ฮึก..ฮึก ขอบคุณคะพี่สาว”เด็กน้อยรับของไปพร้อมขอบคุณ

                “เอ่อพี่ชายต่างหาก แล้วนี้หนูหลงกับคุณพ่อคุณแม่หรอ”ผมถามพร้อมกับลูบหัวเด็กน้อยไปด้วยเพื่อให้เด็กน้อยไม่กลัวมากไปกว่านี้

                “ค่ะ อายูมิหลงกับคุณแม่ เพราะว่าอายูมิเห็นกังหันลมเลยเดินเข้าไปดูจากนั้น...จากนั้นก็ไม่เห็นคุณแม่อีกเลย แง้ ๆ ๆ”เด็กน้อยก็เริ่มร้องไห้อีกครั้งจนผมเริ่มลนลาน

                “เอ่อ...จินซัง”ผมหันไปมองคนตัวโตอุ้มเด็กผู้หญิงขึ้นขี่คอก่อนจะพาเดินตรงไปยังร้านขายกังหันลม

                “ขอกังหันลม2อัน”เสียงทุ้มต่ำเอ่ยเสียงห้วน ก่อนจะรับกังหันลมมาแล้วยื่นให้เด็กน้อยที่ยังร้องไห้อยู่ เมื่อเด็กเห็นก็หยุดร้องไห้แล้วรับกังหันลมมาอย่างดีใจ

                “ขอบคุณค่ะพี่ชาย”เด็กน้อยยิ้มรับอน่างอารมณ์ดี

                “เอ่อ ขอบคุณนะครับจินซังที่ช่วย”ผมเอ่ยออกมาเบาๆ คนตัวโตมองผมเล็กน้อยก่อนจะยื่นกังหีนลมสีสวยให้ผม

                “ให้ มันเหมาะกับนายดี”

                “เอ๊ะ! ขอบคุณ”ผมหน้าแดงเล็กน้อย ผู้ชายคนนี้ดูภายนอกอาจจะดูเย็นชาไปบ้างแต่จริง ๆแล้วเป็นคนที่ใจดีมาก

                “ไปกันเถอะคานาตะ”พูดจบคนตัวโตก็จับมือของผมแล้วจูงเดินนำไป

                “ไปไหน?”ผมถาม

                “ตามหาพ่อแม่ของเด็กคนนี้”จินซังตอบด้วยใบหน้าไร้อารมณ์

                “อายูมิ...”เสียงของผู้หญิงวัยกลางคนร้องเรียกเด็กน้อย ก่อนที่อายูมิจังจะหันไปมองแล้วร้องเรียกตอบ

                “คุณแม่ขา”จินซังอุ้มเด็กน้อยลงจากคอแล้วปล่อยให้อายูมิจังวิ่งไปหาครอบครัว

                “ขอบคุณมาก ๆเลยนะคะที่ช่วยดูแลลูกของดิฉัน ขอบคุณจริง ๆ ค่ะ อายูมิขอบคุณพี่ๆเขาสิลูก”หญิงวัยกลางคนร้องบอกลูกสาวของตนก่อนที่อายูมิจะวิ่งมาหาผมและจินซัง

                “ขอบคุณนะคะ พี่ชาย พี่สาว ”เด็กน้อยโค้งตัวลงอย่างนอบน้อมก่อนจะวิ่งกลับไปหาแม่

                “คุณแม่ขาโตขึ้นอายูมิจะอยากจะสวยแบบพี่สาวแล้วก็มีแฟนหล่อๆใจดีแบบพี่ชายคนนั้นจัง”เด็กน้อยชี้มาทางพวกผมก่อนที่แม่ของเด็กจะก้มหัวขอโทษแล้วพาลูกสาวเดินกลับไป

                “ก็บอกว่าพี่ชายยังไงละ”ผมพูดอย่างหน้าแดงเมื่อเด็กน้อยเดินลับไปแล้วกับพ่อแม่

                “ก็ดีแล้วนิ นายสวยออก”จินซังพูดขึ้นมาก่อนจะเดินนำไปโดยไม่หันมามองหน้าผมที่แดงเป็นลูกมะเขือ

                หลังจากไปไหว้พระขอพรเสร็จจินซังก็พาผมออกมาเดินในตัวเมือง ในเมื่อผู้คนก็เยอะไม่แม้ที่ศาลเจ้าเลย แถมประดับไฟแสงสีอย่างสวยงามอีกด้วย

                “จินซังจะพาผมไปไหน?”ผมร้องถามเมื่อจินซังเดินจูงมือผมไปเรื่อย ๆโดยไม่พูดและไม่สนสายตาของคนที่มองมาเลยสักนิด

                “โรงแรม”คำพูดสั่นๆของคนตรงหน้าทำเอาผมถึงกับพูดไม่ออกได้แต่ก้มหน้าก้มตาเดินตามไป

                ตึกตัก ตึกตัก

                ในตอนนี้หัวใจผมเต้นรัวเมื่อคิดถึงสิ่งที่จะเกินขึ้นข้างหน้า ใบหน้าร้อนผ่าว เดินไปหาได้สองสามทีก็เต็มทุกห้องทำให้ตอนนี้จินซังดูหัวเสียเป็นอย่างมาก

                “ชิป คนจะมาเยอะอะไรตอนนี้”ร่างสูงสบถออกมาด้วยความรำคาญจนผมเกรงไปด้วย

                “เอ่อนั้นไงจินซัง ตรงนั้นก็ยังมีอีกทีนะ”ผมชี้ไปที่โรงแรมหรูใกล้ๆด้วยความร้อนรนกลัวคนตรงหน้าจะอาละวาด จินซังดึงแขนผมให้ไปที่นั้นด้วยกันทันที

                ปากนะปากพูดอะไรไม่คอดเลยจริง ๆ เรา แล้วจะทำยังไงดี ผมเดินวนไปวนมารอบห้องสวีต โรงแรมที่ผมชี้โดยไม่คิดเกิดว่างห้องหนึ่งพอดี แถมเป็นห้องสวีตชั้นบนสุดที่มองเห็นบรรยากาศทั่วกรุงโตเกียวเลยก็ว่าได้

                หว่า โรแมนติกชะมัด ตื่นเต้นอ่ะทำไงดีนะผมเดินไปมองที่หน้าต่างเพื่อลดอาการตื่นเต้นของตนเองรอจินซังอาบน้ำอยู่ ส่วนผมก็อาบเสร็จนานแล้ว

                “อ๊ะ!”ผมร้องออกมาเสียงหลงเมื่อจินซังเดินเข้ามากอดผมจากทางด้านหลังแล้วซุกใบหน้าหล่อเหลาลงที่ลำคอของผม

                “ตัวนายหอมดีจังเลย”จินซังไซ้จมูกที่ลำคอไปมาทำเอาผมเกรงไปทั่วร่างด้วยความจั๊กกะจี้

                มือหนาสอดเข้าไปในสาบเสื้อคลุมอาบน้ำแล้วลูบไล้ไปทั่วเนินอกเล่นกับเม็ดสีทับทิมไปมา ปากร้อนพรหมจูบไปทั่วลำคอจนแข้งขาของผมอ่อนไปหมด

                “อ๊า จินซัง”ผมร้องครางเบาๆเมื่อร่างสูงขบกัดไปที่ลำคอฝากร้อยเขี้ยวเอาไว้

                “ถ้าไปกลับอังกฤษแล้วย้ายมาอยู่กับฉันนะคานาตะ”ร่างสูงพูดขึ้นก่อนจะอุ้มผมตัวลอยแล้วเดินไปที่เตียง

                “อ่ะ อ่า อื้ม”ผมตอบรับจูบที่ร่างสูงมอบให้ด้วยความสุข

จินซังจูบได้ดุเดือดแต่ก็อ่อนหวานไปด้วยเช่นกัน มือหนาลูบไล้ที่ต้นขาขาวเนียนแล้วจับขาข้างหนึ่งยกขึ้น ริมฝีปากร้อนบรรจงจูบลงที่ข้อเท้าของผมเบาๆแล้วไล้ขึ้นไปที่หน้าขามือก็ลูบไปที่หลังขาแล้วดันเอาไว้

“อ๊ะ จินซัง”ผมครางออกมาด้วยความกระเส่า ทุกที่ที่ปากร้อนลากผ่านตัวผมร้อนจะร้อนรุ่มเหมือนเปลวไฟ

จ๊วบ!!

เสียงบดจูบที่ต้นขาด้านในใกล้กับส่วนที่อ่อนไหวฝากรอยรักสีแดงเอาไว้ ก่อนที่จะเลื่อนปากร้อนมาที่ส่วนนั้นของผมแล้วครอบปากลงไปดูดดุนจนผมรู้สึกเสียวซานไปหมดแล้วปลดปล่อยออกมาจนเต็มปากของร่างสูง จากนั้นก็กลื่นลงคอไปทั้งหมด

จินซังหยิบยาล่อลื่นมาเท่ใส่มือก่อนจะใช้นิ้วสอดแทรกเข้าไปในช่องทางหลังอย่างช้า ๆ

“อ่า อ๊า!!”

ผมร้องครางเสียงดัง ทั้งเจ็บแต่ก็รู้สึกดีไปด้วย เพราะว่าจินซังทำอย่างอ่อนโยน เมื่อช่องทางหลังรับนิ้วได้ถึงสามนิ้วร่างสูงก่อนถอนนิ้วเรียวยาวออกอย่างรวดเร็วแล้วเสียบลำท่อนของตนเข้าไปอย่างแรงเหมือนกับจะทนรออีกต่อไปไม่ไหว

“อ๊า!!!”

“อึก...จำไว้นะคานาตะ ต่อไปนี้ช่องทางนี้ของนายจะบีบรัดได้แค่ของฉันคนเดียว”ร่างสูงถอนลำท่อนออกมาจนเกือบสุดโคนแล้วจัดการกระแทกเข้าไปอย่างรุนแรง

“อ๊ะ!  ครับ ผมมีแค่ให้จินซังคนเดียว”ผมกอดคอร่างสูงเอาไว้รับแรงกระแทกที่ถาโถมเข้ามาไม่ยั้ง

“ดีมากฉันจะให้รางวัล”ร่างสูงจูบผมอย่างอ่อนโยนพร้อมทั้งใช้มือลูบไล้ไปทั่งร่างกานปลุกอารมณ์ของผมให้กระเจิงไปอีก ทั้งกระหน่ำซอยสะโพกเข้ามาอย่างรุนแรง

“ลืมไวน์ไปซะ ตอนนี้นายเป็นของฉัน คานาตะ”สายตาคมจ้องมองมาที่ผมแทบลืมหายใจ ความร้อนแรงและความอ่อนโยนอยู่ควบคู้กับคนๆนี้ๆ

“ผมรักคุณครับ จิน”

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว