ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : รักแรก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.ค. 2561 00:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักแรก
แบบอักษร


        ผมไวน์เองครับ เพื่อนๆคงจำกันได้ดีเมื่อก่อนนั้นผมเป็นคนที่ร่านมาก ไม่ว่าจะผู้ชายคนไหนก็ได้ผมมาหมด แต่ตอนนี้ผมเป็นคนรักของกีแล้วยังคงร่านเหมือนเดิม แต่ร่านกับกีคนเดียวเท่านั้น ในชีวิตไม่เคยคิดว่าจะรักกับใครอีกแล้ว แต่กีก็เข้ามาอยู่ในใจผมจนได้

          กีนั้นก็มีนิสัยไม่ต่างจากผม เพราะชอบเซ็กส์เหมือนกันไม่น่าเชื่อเลยว่าคนตัวเล็กๆน่ารักคนนี้จะครอบครองผมได้ แต่ตอนนี้กีกำลังนอกใจผม

          เมื่อ 1ชั่วโมงที่แล้ว ผมออกไปซื้อของเพื่อมาทำหม้อไฟกินกันเพื่อฉลองที่พายหายดีแล้วก็ออกจากโรงพยาบาล โดยที่ทั้งสองคนอยู่เฝ้าบ้านเพราะกีบอกว่าผมชอบเลือกซื้อของนานเกินไปเลยไม่อยากไปด้วย ส่วนพายก็บอกอย่างสำออยว่ายังไม่หายดีทำให้ต้องไปคนเดียว

          เมื่อกลับมาถึงบ้านก็พบว่ามันเงียบผิดปกติ พอมองไปที่ห้องนั่งเล่นก็ไม่เจอทั้งสองคนเลย ผมจึงตัดสินใจเดินขึ้นไปชั้นสองที่เป็นห้องของผมเองโดยที่ทั้งสองมือยังถือถุงใส่วัตถุดิบหลากหลายอยู่         

          เมื่อขึ้นไปถึงก็ได้ยินเสียงของคนกำลังคุยกันอยู่ซึ่งมันก็เป็นเสียงที่คุ้นหูดี และมันทำให้คิดว่าทั้งสองคนอยู่ในห้องนอนของผมเอง มันก็ไม่แปลกอะไรที่กีและพายจะไปรออยู่ในห้องนอนเพราะยังไงมันก็ทำเป็นประจำอยู่แล้ว แต่เสียพูดคุยของทำสองคนทำให้ผมที่กำลังจะเอื้อมมือไปเปิดประตูต้องชะงักแล้วแอบฟัง

          “พายนายไม่ไหวเลยจริงๆแค่นี้ก็ทนไม่ได้”เสียงหวานๆของกีดังออกมาจากห้องนอนผม

          “มะ..ไม่เอานะกี ฉันไม่ไหวแล้ว”พายกำลังพูดเสียงหอบ

          “เอามือออกสินายเอามาปิดไว้ฉันก็เสียบเข้าไปไม่ได้สิ”กีพูดขึ้นอีกครั้งจนทำให้ผมที่แอบฟังอยู่ถึงกับตกใจ 

          กีจะรุกงั้นหลอ ทำไมกันละทั้งๆที่มีฉันนายยังจะนอกใจงั้นหลอ ทั้ง ๆที่ฉันยอมได้ทุกอย่างเพื่อนายแท้ๆ

          “มะ..ไม่เอาฉันไม่ยอมหรอกนะ ให้ตายยังไงฉันก็ไม่ให้นายเสียบอีกแล้ว”เสียงของพายที่น่าจะกำลังขัดขืน

          “เอามือออกไปสิ”

          “ไม่นะ ฉันเสียว กีไม่เอา อย่านะ อย่า......”

          เสียงของพายดังกังวานไปทั่วห้องก่อนที่ผมจะรีบผลักประตูเข้าไปเพื่อห้ามกี

          “หยุดนะกี ถ้าจะทำมาทำกับฉันดีกว่า”ผมร้องขึ้นพร้อมกับประตูที่เปิดกว้างออก โดยมีกีและพายหันมามองอย่างงงงวย

          “อะไรของนายไวน์”กีมองหน้าผมแล้วถาม

          “พะ...พวกนายทำอะไรกัน”ผมมองมือเรียวที่กำลังหยิบดาบเล็กเพื่อที่จะเสียบเข้าไปในถังโจรสลัด

          ดึ๋ง!!!!!

          ตัวตุ๊กตาโจรสลัดเด้งออกมาพร้อมกับเสียงร้องโหยหวนของพาย

          “ม่ายยยยยย”

          “Game over”

          ภาพของกีที่ลุกขึ้นยืมแสยะยิ้มอย่างผู้ชนะ โดยมีพายคุกเข่าร้องไห้อยู่แทบเท้า ทำเอาของทีผมถือหลุดมือ

          5นาทีต่อมา

          “ฮ่า ๆ ๆ ๆ คิดอะไรของนายอ่ะไวน์ ฉันนี้นะจะไปรุกพาย”ร่างเล็กหัวเราะจนน้ำตาเล็ด

          “ก็..ก็พวกนานคุยกันน่าสงสัยนิ”ผมเชิดหน้าแกล้งทำเป็นงอนเล็กน้อย ใบหน้าแดงก่ำเหมือนกำลังโกรธแต่ที่จริงแล้วอายที่เข้าใจผิด

          “โอ๋ๆ อย่างอนสิยังไงกีก็รักไวน์คนเดียวนะ”กียืนหน้าเข้ามาใกล้ๆพร้อมยิ้มอย่างน่ารักจนผมอดที่จะหายงอนไม่ได้แล้วยิ้มออกมาในที่สุด ก็ใครใช้ให้กีมันน่ารักกันละ

          “เตรียมของเสร็จแล้วนะมากินกันเหอะ หิวแล้ว”พายตะโกนเรียก (นี้ใช้คนป่วยเตรียมอาหาร)

          “หอมจังเลย”กีพูดขึ้นมาเมื่อเดินมาถึงกลางห้องที่มีหม้อไฟอยู่ ในหม้อมีผักหลากหลายไม่ว่าจะเห็ดหอม เห็ดเข็มทอง เห็ดชิเมจิ แครอท  โดยเฉพาะผักกาดขาวของชอบกี และมีเนื้อเกรดเออีกเยอะ ไม่ว่าจะเนื้อโคขุน เนื้อหมูคุโรบุตะ หมูดำ ปูยักษ์ กุ้ง หอย เต้าหู้สารพัดวางอยู่ในจานเตรียมลงหม้อ

          “จัดเต็มกินไม่หมดไม่ต้องกลับเลยนะพาย ฉันอุส่าเลี้ยง”กีพูดสั่งพายพร้อมยิ้มอย่างภูมิใจ

          “น้อย ๆหน่อยกีคนที่ซื้อแล้วก็ออกเงินนะมันไวน์ไม่ใช่นายสักหน่อย”พายเดินมาจิ้มหน้าผากมนๆของกีอย่างแรงจนคนตัวเล็กเกือบล้ม

        “ช่างสิ เงินผัวก็คือเงินเมีย  เงินเมียก็คือเงินเมียไงพายไม่เคยได้ยินหลอ”กีพูดติดตลกจนผมอดไม่ได้ที่จะเขกหัวเล็ก ๆนั้น

          เวลาผ่านไปได้สักพักของที่มีก็หมดลงไปอยู่ในกระเพาะโดยเฉพาะกีกับพาย สองคนนี้กินจุยิ่งกว่าใคร ไม่รู้เอาไปยัดไว้ที่ไหน พวกผมเก็บกวดทำความสะอาดโดยที่มีพายกับกีเป็นคนล้าง

          “วันนี้จะไมนอนค้างที่นี้หรอพาย”ผมถามเพื่อน

          “ไม่เอาละ รู้สึกยังเหนื่อยๆอยู่เลยว่าจะไปนอนพักผ่อนสักหน่อย”พายเก็บข้าวของของตัวเองเรียบร้อยก่อนจะเดินไปที่ประตู

”ฉันไม่อยากเป็น กขค ใครบางคนแถวนี้ เพราะงั้นกลับไปนอนโสดคนเดียวดีกว่า ไปละ บาย”พูดจบก็ออกจากห้องไปทันทีเหลือแค่ผมกับกีอยู่กันสองคน

ผมเดินเข้าไปในห้องเจอกีนอนดูหนังอยู่พร้อมกินขนมไปด้วย รอบ ๆ ตัวก็มีถุงขนมอยู่เต็มไปหมด อื้ม..สงสัยต้องงดซื้อขนมมาไว้ที่บ้านแล้วสิ

“นายเอาท้องที่ไหนมาใส่อาหารพวกนี้กัน ตัวเล็กๆแต่กินเยอะชะมัด แถมชอบกินจุกจิกเหมือนผู้หญิงอีกระวังอ้วนเอานะ”ผมเดินเข้าไปทางด้านหลังคนตัวเล็กแล้วช้อนกอดเอาไว้โดยที่เอาคางเกยไว้ที่หัวทุยๆของกี

“ฉันเป็นพวกกินเท่าไหร่ก็ไม่อ้วนหรอกน่าไม่ต้องห่วง”มือเล็กหยิบมันฝรั่งแผ่นขึ้นมาเคี้ยวตุ้ยๆอย่างน่ารัก

“จริงหรอ”ผมจับพุงของกีแล้วยืดออก”แต่ฉันรู้สึกว่าตรงนี้มันยื่นออกเยอะกว่าเมื่อก่อนอีกนะ”ผมแกล้งพูดหยอก ที่จริงกีก็ไม่ได้อ้วนอะไรหรอกอออกจะผอมและตัวเล็กไปด้วยซ้ำ แต่การกินแบบนี้มันไม่ดีต่อร่างกายเท่าไหร่ แต่ถ้าอ้วนกว่านี้อีกนิดก็ไม่เลวนะ จับได้เต็มไม้เต็มมือดีผมคิดหื่น

“นาย...คงไม่เลิกกันเพราะฉันอ้วน...ใช่ไหม?”ขนมในมือร่วงลงถุงทันทีที่ได้ยินผมพูดแบบนั้นก่อนที่คนตัวเล็กจะหันมาถามผมอย่างจริงจัง

“อืม...ก็ไม่รู้สิ ฉันก็ชอบคนหุ่นดี ๆ ซะด้วยสินะ”ผมแกล้งคิดหนักจนทำให้คนตัวเล็กหน้าซีด

“งั้นเอาไปเก็บ ฉัน...ไม่กินก็ได้”กียัดถุงขนมใส่มือของผมไว้ทันที แต่ในแววตายังรู้สึกเสียดายอยู่ เพราะบอกให้ไปเก็บไม่ได้บอกให้เอาไปทิ้ง

“ถ้านิดๆหน่อยๆคงไม่อ้วนมากหรอกมั้ง อีกอย่างกินแล้วก็มาออกกำลังกายเผาผลาญไขมันกันทุกวันดีมั้ย”ผมเสนอก่อนจะยื่นถุงขนมให้คนตัวเล็กเหมือนเดิม

“ออกกำลังกายหรอ ทำอะไรละ?”กีถามอย่างไม่เข้าใจ

“ก็....”ผมเหลือตาไปทางเตียงเล็กน้อยพร้อมกันสายตาของกีที่มองตามไป ก่อนที่ผมจะกระซิบข้างหู”เขาว่ามีเซ็กส์กันบ่อย ๆดีออกนะนอกจากจะผ่อนคลายแล้วยังทำให้ไม่อ้วนอีกด้วย”ผมยิ้ม

“เจ้าเล่ห์ชะมัดเลย”กีอมยิ้มอย่างเขิน

“กีฉันมีเรื่องจะคุยด้วยสักหน่อย เราออกไปเดินเล่นชมเมืองกันมั้ย”ผมพูดด้วยสีหน้าจริงจัง

ผมกับกีออกมาเดินเล่นกันในเมืองอากาศเริ่มหนาวเพราะอีกไม่นานก็จะเป็นวันปีใหม่แล้ว ผมจับมือของกีไว้อย่างอ่อนโยนแล้วเดินไปด้วยกัน พวกเราไม่สนสายตาของใครที่มองมา เพราะผมคิดว่าทุกคนมีสิทธิ์ที่จะรักแล้วพวกผมก็ไม่ได้ไปทำให้ใครเดือดร้อนจากความรักของพวกผมเอง

ในเมืองเต็มไปด้วยสีสันจากไฟประดับ เพราะเพิ่งผ่านช่วงคริสต์มาสมาผู้คนเดินกันเต็มคึกคลื่นแม้ว่ามันจะหนาวและเริ่มดึกแล้วก็ตาม กีมองดูอย่างสนอกสนใจ มองมองคนตัวเล็กที่อยู่ข้างๆด้วยความสุข

“สวยจังเลยเนอะ”กีหันมาคุยกับผมแล้วยิ้ม”ว่าแต่ไวน์มีอะไรจะคุยหลอ”

“ฉันคิดมาสักพักแล้วละแต่ไม่มีโอกาสได้บอกนายสักที คือว่าช่วงวันปีใหม่ฉันจะต้องกลับไปญี่ปุ่น”ผมเว้นช่วงพูดแล้วสังเกตสีหน้าคนตัวเล็ก”ถ้าไม่รังเกลียดนายจะไปด้วยกันไหมกี ฉันอยากแนะนำนายให้พ่อกับแม่รู้จักสักหน่อย”

กีมองหน้าผมด้วยสีหน้านิ่งโดยไม่พูดอะไรทำให้ผมรู้สึกใจเสียคิดว่ากีไม่อยากจะไป แต่สักพักคนตรงหน้าก็หน้าแดงขึ้นมา

“จะ...ให้ฉันไปด้วยหลอ”กีถามเสียงเบา

“นายไม่อยากไปก็ไม่เป็นไรนะฉัน...ไม่อยากบังคับ”

“บ้าหรอ...ก็ไวน์ชวนทั้งทีฉัน ฉันจะไป”กีอมยิ้มอย่างเขินอาย

“แต่มันจะดีหลอไวน์ที่จะแนะนำ...ฉัน”

“จริงหรอ นายจะไปจริงๆหรอดีใจจัง”ผมเฮอย่างยินดี”พ่อกับแม่ต้องดีใจแน่ ๆเลย รู้อะไรมั้ยแม่นะถามถึงนายบ่อยมากเลยว่าเมื่อไหร่จะพาไปหาเวลาฉันโทรไป”

“นายเล่าเรื่องของฉันด้วยหลอ”

“เล่าสิ ก็นายเป็นคนสำคัญของฉันยังไงละ”คำตอบของผมทำให้กียิ้มออกมา

พวกผมเดินเล่นซื้อของไปฝากเยอะแยะก่อนจะกลับบ้านมาอาบน้ำดูทีวีด้วยกันก่อนจะหลับโดยกอดกันเอาไว้อย่างมีความสุข

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว