ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เพื่อน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.7k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.ค. 2561 00:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เพื่อน
แบบอักษร


                “ว่าไงนะพายหายตัวไป นี้มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นในตอนที่ฉันไม่อยู่”ร่างเล็ก ๆของกีกำลังแผดเสียงใส่คนที่นั่งอยู่ตรงหน้า

                “ใจเย็น ๆก่อนนะน้องกี”แทนคุณที่เพิ่งรู้ข่าวพยายามปลอบใจรุ่นของคนรัก (?)

                “ใจเย็น จะให้ผมใจเย็นยังไงเพื่อนหายไปทั้งคน”คนตัวเล็กไม่ยอมที่จะใจเย็นลงให้ได้แต่อาละวาดใส่คนอื่น

                “พวกนายทำอะไรกันอยู่ทำไมถึงปล่อยให้พายหายไปตั้งสามวัน แล้วไม่ได้ข่าวอะไรเลยรึไง”ทั้ง ๆที่เขามีงานต้องช่วยพ่ออีกเยอะแต่ก็ต้องรีบบินกลับมาก่อนเพราะเรื่องของพาย ยิ่งตอนนี้กีมีเรื่องที่ต้องสะสางเป็นอย่างมากด้วย แต่ก็ไม่ยอมที่จะบอกให้กับไวน์ฟังเกี่ยวกับเรื่องตอนที่ตนเองอยู่ฮ่องกง  ตอนนี้ร่างบางนึกเป็นห่วงเพื่อนอย่างมาก ถึงแม้จะทะเลาะกันบ่อยแต่ยังไงก็คือเพื่อนสนิทอยู่ดี

                “พวกเรารู้ว่าอิจิริเป็นคนพาตัวพายไปเพราะมีคนเห็นว่าพายถูกอิจิริพาตัวไป แต่ก็ไม่รู้ว่าที่ไหน”ร่างสูงของไวน์นั่งกุมขมับคิดไม่ตก เพราะว่าทั้งไปที่บ้านของอิจิริแต่คนพวกนั้นก็ไม่ยอมบอกว่าอิจิริอยู่ที่ไหน แถมเจ้าตัวก็ไม่มาโรงเรียนด้วย

                “ครั้งนี้ฉันไม่ยอมแล้วนะไวน์ พายต้องมาเจอแบบนี้เพราะไอ้เด็กนั้นตามนายมา”กีพูดอย่างโมโห

                “ขอโทษ เพราะฉันมันอ่อนแอเอง”ไวน์มีสีหน้าสลดขึ้นเมื่อถูกต่อว่า

                “เรื่องทั้งหมดเป็นเพราะนายไวน์ ถ้าช่วยพายไม่ได้ละก็เราเลิกกัน”พูดจบร่างเล็กก็เดินออกไปจากบ้านทันทีโดยที่ไม่ยอมมองหน้าคนรักอีกเลย ในใจนึกโมโหเกินกว่าที่จะพูดดี ๆ

                “เดี๋ยวก่อนสิกี...กี”ไวน์ที่จะวิ่งตามร่างเล็กไปแต่กลับถูกพี่ชายขัดคอ

                “ไวน์ไม่ต้องตามไปหรอก อารมณ์ของกีตอนนี้คงต้องรอให้เย็นลงเองเท่านั้น ยิ่งไปพูดก็คงหนักกว่าเดิม”วอดก้าพูดเสียงเรียบ เขาก็กังวลไม่ต่างจากน้องชาย เพราะสมัยที่เรียนก็ได้ยินเรื่องของอิจิริมามากเหมือนกัน

                อิริจิเป็นลูกชายคนเล็กของตระกูลฟูวะ ที่เมื่อก่อนขึ้นชื่อว่าเป็นตระกูลนักฆ่าตั้งแต่สมัยเอโดะ แต่เมื่อการเวลาผ่านไปเข้ายุคสมัยใหม่ ทำให้นักฆ่ามีความจำเป็นน้อยลงตระกูลจึงผันตัวเองมาเป็นยากุซ่าแล้วก็มีอิทธิพลต่อวงการในโลกมืดพอควร

                และด้วยความที่ว่าเป็นลูกชายคนเล็กหัวแก้วหัวแหวนอยากได้อะไรมีคนมาประเคนมาหาทำให้กลายเป็นเด็กเอาแต่ใจ ถึงแม้ว่าครอบครัวของเขาจะไม่ได้เป็นยากุซ่าแต่ก็มีอิทธิพลต่อธุรกิจโลกพอสมควรทำให้อิจิริไม่กล้าที่จะบุ่มบ่ามทำอะไรไวน์มากนัก

                วันนี้เป็นวันที่สี่แล้วที่พายหายตัวไปพวกของไวน์ก็ไม่สามารถหาร่องรอยได้เลย ส่วนกีนั้นก็ขอให้พ่อของตนส่งลูกน้องมาช่วยหาด้วยเช่นกัน แต่ก็ไม่สามารถออกตัวได้มากเพราะอิทธิในโลกมืดของทั้งสองฝ่ายเกื้อหนุนกันอยู่  .

                “กี หายโกรธฉันเถอะนะฉันสัญญาว่าจะช่วยพายให้ได้”ไวน์ที่กำลังพยายามง้อแฟนตัวเองอยู่แต่ก็ไม่ได้ผล เพราะกีไม่ยอมที่จะพูดกับเขาเลยแม้แต่น้อยตั้งแต่วันนั้น

                “ไปกินข้าวกันก่อนเถอะนะ เดียวจะป่วยเอาถ้าเจอพายแล้วเดี๋ยวมันจะว่าเอาได้”คนตัวสูงพยายามคะยั่นคะยอให้คนรักไปกินข้าวจนกีใจอ่อนยอมตามไปกินเพราะตนเองก็แทบไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่เกิดเรื่อง เพราะยุ่งกับการตามหาพายให้เจอโดยเร็ว

                เมื่อไปถึงโรงอาหารจัดแจงกินข้าวเสร็จเรียบร้อยก็นัดกับวอดก้าเพื่อปรึกษาหาหรือเรื่องของพาย ในขณะนั้นเองก็เจอกับตัวการที่ทำให้เพื่อนเขาหายไปไวน์จึงได้รีบไปหาอิจิริทันที

                “อิจิริ....”ไวน์ลุกขึ้นไปดึงตัวของร่างสูงเอาไว้

                “มีอะไรกันครับรุ่นพี่ หรือว่าอยากจะเป็นของผมแล้วละ”ร่างสูงหันมายิ้มให้อย่างไวน์จนกีทนแทบไม่ได้ดึงแฟนตัวเองออกไปแล้วต่อยไปที่อิจิริอย่างแรงจนล้มลง

                “นายเอาเพื่อนฉันไปไว้ที่ไหน”ร่างเล็กมีสีหน้าโกรธแค้นเป็นอย่างมาก

                “หึ...นายหนะหลอกีคนรักของรุ่นพี่”อิจิริมองกีอย่างเยียด ๆ

                “เอาสิฉันจะปล่อยเพื่อนของนายก็ได้ แต่ต้องแลกกับรุ่นพี่ต้องมาเป็นของฉัน”อิจิริเสนอทางเลือกให้กี

                “.....”กีไม่ตอบ ได้แต่ทำหน้าอารมณ์เสียใส่

                “คนแบบนี้จะช่วยเติมเต็มรุ่นพี่ได้ขนาดไหนกันเชียว ยอมแพ้ฉันซะเถอะไม่งั้นเพื่อนของนายจะเป็นยังไงนั้นฉันไม่รู้ด้วยนะ”

                “ไม่มีทาง ไวน์เป็นของฉัน ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาแย่งไป”กีตอบเสียงแข็ง

                “งั้นเพื่อนของนายก็.....”

                “แล้วฉันก็จะช่วยพายจากนายให้ได้”

                “หึ...ให้มันแน่แล้วกัน”พูดจบอิริจิก็เดินแยกออกไปทันทีปล่อยให้คนตัวเล็กหัวเสียกับเรื่องที่เกิดขึ้น

                “พวกเรายังไม่มีหลักฐาน คงจะทำอะไรมากไม่ได้แน่ ๆ ”แทนคุณพูดอย่างสลด

                ทางด้านอิจิริหลังจากที่เดินออกมามือถือก็ดังขึ้นมาทันที เมื่อดูเบอร์ก็ปรากฏว่าเป็นลูกน้องโทรมา

                “ว่าไง”เสียงเย็นรับ

                [นายน้อยครับ เจ้าหมอนี้มันอาระวาดอีกแล้วพวกผมคุมกันแทบจะไม่ไหวแล้วนะครับ]

                “เดี๋ยวฉันไปจัดการเอง จับตาดูไว้ก็พออย่าให้หนีออกไปได้ ถ้ายังคิดหนีก็จับล่ามโซ่เอาไว้เลย แล้วรอฉันไป”พูดจบร่างสูงก็ตัดสายไปทันที

                ร่างสูงสะแยะยิ้มเล็กน้อยเมื่อคิดถึงร่างที่พยศเขา ตลอดสามวันมานี้เขาทรมานพายต่าง ๆ นา ๆ แต่ร่างบางก็ไม่ยอมอ่อนให้เขาเลยแม้แต่น้อย มันทำให้เขานึกสนุกที่จะปราบพยศ

                “เล่นกับนายมันก็ไม่เลวเหมือนกันพาย”

                “กี...กีรอฉันก่อนสินายโกรธอะไร”ร่างสูงวิ่งตามคนรักที่กำลังจะออกจากห้องไปก่อนจะคว้าข้อมือแล้วดึงคนตัวเล็กเข้ามาในอ้อมกอด

                “.....”กีได้แต่เงียบและไม่ยอมมองหน้าไวน์เลย

                “เรื่องของพายฉันขอโทษ ฉันจะช่วยให้ได้เพราะงั้นหันมาคุยกับฉันดี ๆ เถอะ”เสียงที่ขอร้องอ้อนวอนทำให้คนตัวเล็กใจอ่อนยวบ ก่อนจะถอนหายในออกมาแล้วหันหน้าไปคุยกับร่างสูง

                “ฉันรู้ไวน์ ว่านายไม่ได้ผิดแต่ว่าฉันไม่อยากยกโทษให้ตัวเองเลยที่พายโดนแบบนั้นเพราะโดนคิดว่าเป็นฉัน ถ้าตอนนั้นฉันอยู่เรื่องแบบนี้คงไม่เกิดขึ้นกับพาย”ร่างบางสั่นไหวน้ำตาใส ๆไหลอาบแก้มทั้งสองข้าง

                “ไม่เอาน่าฉันไม่อยากให้นายต้องมาเจอแบบนั้นเหมือนกัน”ไวน์กระชับกอดคนในอ้อมแขนแน่น ถ้าให้กีต้องมาเจอแบบนั้นเขาคงโกรธจนฆ่าคนได้เลยทีเดียว

                “ฉันสงสานพาย นายก็รู้ว่ามันเจออะไรมาบ้าง ตลอดเวลาที่ยิ้มร่างเริงหรือมันจะทำตัวร่านไปวันๆ แต่ฉันก็ดูออกความเจ็บปวดภายในใจของเพื่อน   ไวน์...ช่วยเพื่อนของเราให้ได้นะไม่งั้นฉันคงให้อภัยตัวเองไม่ได้”กีกอดไวน์ไว้แน่นร่างกายสั่นด้วยความกลัว เพราะจริง ๆแล้วเขากับพายมีอะไรคล้ายๆกัน เพราะความโดดเดี่ยวเหมือนกันทำให้ต่างเข้าใจกันถึงแม้จะเป็นคู่กัดกันบางครั้งแต่ก็เป็นเพื่อนสนิทที่ไม่ค่อยมีมากนัก

                “ได้สิฉันต้องช่วยพายได้แน่ ๆ ”ก่อนจะใช้นิ้วเรียวปาดน้ำตาที่แก้มให้อย่างเบามือ

                ร่างสูงพาคนรักไปนั่งที่เตียงก่อนจะบรรจงจูงลงบนหน้าผามนแล้วก็แก้มเนียน ก่อนที่ทั้งคู่จะสบตากันแล้วจูบกันอย่างดูดดื่ม

                “อ่ะ..อืม”

ลิ้นร้อนเกี่ยวพันกันในโพรงปากด้วยความโดยหาก่อนที่มือเรียวจะเลื่อนต่ำสอดเข้าไปใต้สาบเสื้อแล้วบดขยี้ยอดอกจนนูนแข็งขึ้นมา มือขาวบางจิกลงกับที่นอนจนยับยู้ยี่ก่อนที่จะตามมาด้วยเสียงครางหวานๆดังลอดออกมาจากปากที่ถูกประกบด้วยปาก

“อ๊ะ..อ่า”

เสียงครางกระเส่าดังยิ่งขึ้นเมื่อเรียวลิ้นลากผ่านลำคอต่ำลงไปเรื่อย ๆ ชิมยอดอกที่มีเม็ดสีสวยพร้อมขบกัดเบาๆ จากนั้นก็ลากปากร้อนลงมายังหน้าท้องแบนราบ เสียงหายใจของกีติดขัดภายในรู้สึกร้อนรุ่มอย่างบอกไม่ถูกจนเกรงหน้าท้องไปหมด

“อ่า....”

สติแทบหายเมื่อไวน์ใช้ปากร้อนๆของตนครอบครองส่วนที่อ่อนไหวแล้วดูดเลียอย่างกระหาย นิ้วมือเรียวสอดแทรกเข้าไปในช่องทางหลังเพื่อเบิกทาง

“อื้มม...ไวน์”

เสียงหวานครางเรียกชื่อคนรักเมื่อนิ้วเรียวกดเข้าไปถูกจน ร่างกายแทบหลอมละลายไปกับความร้อนแรงที่คนรักมอบไว้ให้

รสชาติของดีกรีที่ถึงไม่มากแต่ก็สามารถทำให้เมาได้ เพราะรสชาติที่หวานนุ่มลิ้นไม่ว่าใครก็ติดใจจนอยากลิ้มลองไปเรื่อย  ๆ เมื่อรู้ตัวก็ถูกมอมเมาไปซะแล้ว

“เรื่องที่ฉันกังวลไม่ใช่แค่เรื่องของพาย แต่คำพูดของอิจิริมัน....”ฉันจะสามารถเติมเต็มไวน์ได้แน่ ๆ หลอ

“นาย...น่ารักและเย้ายวนฉันที่สุดเลย และตอนนี้ฉันก็ไม่ต้องการใครอีกไม่สิตลอดไปเลยต่างหาก”

เพียงคำพูดเดียวทำให้คนตัวเล็กน้ำตาไหลด้วยความดีใจ อยากอยู่เคียงข้างคนๆนี้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นถึงแม้ว่าจะมีทะเลาะกันบ้างหรือโกรธกันบ้าง แต่ก็จะไม่ขอเลิกรัก

“อ่า อ่า อ่า”แรงกระแทกทำให้กีต้องร้องออกมาเสียงหลง แขนของไวน์เกี่ยวเอาท่อนขาของกีขึ้นมาเกี่ยวกับเอวของเขาเอาไว้ จากนั้นก็จับกับสะโพกกระแทกกายถาโถมเข้าไปยังส่วนลึกของร่างบางอย่างไม่หยั่ง

“รัก...รัก...ฉันรักนาย”แขนเรียวเล็กโอบกอดร่างสูงเอาไว้แล้วจับให้ไวน์โน้มตัวลงมาก่อนที่จะประกบริมฝีปากแล้วจูบกันด้วยความโหยหา

พึ่บ!พึ่บ!พึ่บ!

เสียงซอยสะโพกดุดันและรุนแรงตามความปรารถนาของทั้งสองก่อนที่ไวน์จะกดลำท่อนเข้าไปภายในให้ลึกแล้วฉีดพ้นหยาดน้ำแต่ความสุขเข้าไปจนเติมเต็มร่างของกี

“อึก...อ่า”ทั้งคู่หอบหายใจก่อนจะนอนกอดกันเอาไว้แน่น

“ตอนนี้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นฉันจะไม่ให้ใครมาทำร้ายนาย”

“อื้ม ฉันเชื่อ”กีนอนซบอกของไวน์ มือเล็กลูบไล้ไปทั่วหน้าอก ตอนนี้เขามีความสุขเพราะไวน์ได้พิสูจน์ให้กับเขาแล้วก่อนร่างบางจะช้อนตามองคนรักจนทั้งคู่สบตากันแล้วกดจูบกันไปเรื่อยอย่างไม่มีเหนื่อย

“เจอที่อยู่ของพายแล้ว”

เสียงของวอดก้าดังขึ้นเมื่อทั้งหมดนั่งรอฟังข่าว พวกเขาได้ให้คนออกตามสืบที่อยู่ของอิจิริจนได้เรื่อง และตอนนี้ก็ได้ที่อยู่ของคอนโดนั้นมาในมือเรียบร้อย

“หวังว่าพายคงไม่เป็นอะไร”กีมีสีหน้ากังวลอย่างเห็นได้ชัด

                ทั้งหมดได้รีบออกเดินทางไปยังสถานที่ที่ได้ข้อมูลมาโดยเร็ว เพราะเวลาที่อิจิริได้จับตัวพายไปนั้นก็ผ่านมาหลายวันแล้วด้วย ซึ่งไม่รู้ว่าพายจะเป็นยังไงบ้างแล้วในตอนนี้

“ที่นี่สินะครับ”ไวน์มองไปยังข้อมูลที่อยู่ในแผ่นกระดาษ

“เรามาจบเรื่องนี้กันเถอะ....อิจิริ”แววตาแน่วแน่มองไกลออกไป ก่อนที่จะลุกออกไปยังที่อยู่นั้น

“รอก่อนนะพาย”สิ้นเสียงทั้งหมดก็มุ่งตรงไปยังคอนโดของอิจิริทันที

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว